پرش به محتوای اصلی

کد Dishonor

آتلانتیک۱۴۰۵ شهریور ۸, یکشنبه، ساعت ۱۵:۳۲حدود 1 دقیقه مطالعه

اخیرا به دوستانم گفته‌ام که هر وقت در محوطه دانشگاه هستم، احساس می‌کنم در وسط یک جنایت به دام افتاده‌ام. من در مورد اپیدمی کتاب های کتابخانه ای عقب افتاده یا مهمانی های خارج از کنترل صحبت نمی کنم. من در مورد هوش مصنوعی و روش هایی صحبت می کنم که دانش آموزان به طور مداوم از آن برای تقلب در هر کاری که به آنها محول می شود استفاده می کنند. برای کسانی از ما که در دوره بالاتر تحصیل می کنیم - و من بیش از 20 سال در دانشگاه ها تدریس کرده ام…

خواندن متن کامل در آتلانتیکبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The Dishonor Code

Recently, I have taken to telling friends that whenever I’m on campus, I feel like I’m trapped in the middle of a crime spree. I’m not talking about an epidemic of overdue library books or out-of-control parties. I’m talking about AI and the ways in which students are constantly using it to cheat on any work that is assigned to them. For those of us in higher ed—and I’ve taught at universities for more than 20…

همه‌ی اخبار سیاست