پرش به محتوای اصلی

"اقیانوس بی کران در خشم فرو می رود": چرا ما هنوز به سمت کشتی های غرق شده کشیده می شویم

الپائیس۱۴۰۵ شهریور ۲, دوشنبه، ساعت ۲۰:۰۸حدود 1 دقیقه مطالعه

از «ادیسه» تا نقاشی ویلیام ترنر یا سینمای فاجعه، غرق شدن یک کشتی استعاره وجودی کاملی است. اما چنین فجایعی فقط به گذشته یا ادبیات تعلق ندارد: آنها به طرز غم انگیزی در درام مهاجرت جاری هستند.

خواندن متن کامل در الپائیسبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

‘The boundless ocean set into a rage’: Why we are still drawn to shipwrecks

From ‘The Odyssey’ to William Turner’s painting or disaster cinema, the sinking of a ship is a perfect existential metaphor. But such catastrophes do not belong only to the past or to literature: they remain tragically current in the migration drama

همه‌ی اخبار جهان