آبی برای فقرا، زرد برای شیک: نقشه های لندن قرن ها مسکن وحشتناک را در معرض دید قرار می دهند

از اعتصابات اجاره بها گرفته تا چمباتمه زدن، نمایشی جدید نشان می‌دهد که چگونه مردم توانسته‌اند سقفی را بالای سر خود در لندن نگه دارند - و رانت‌های نجومی و کپک‌ها که همچنان ادامه دارد.

نقشه‌های فقر پیشگام چارلز بوث از لندن ویکتوریایی، خیابان‌ها، کوچه‌ها و محله‌های فقیر نشین را با کد رنگی واضح نشان می‌دهد. آنهایی که سیاه و آبی تیره علامت گذاری شده بودند به عنوان "بسیار ضعیف" طبقه بندی می شدند که با "خواست مزمن" تعریف می شدند. رنگ‌های آبی روشن ضعیف بودند - «هفته‌ای 18 تا 21 برای خانواده‌های متوسط». خیابان‌های صورتی آن‌هایی را در خود جای می‌داد که «نسبتا راحت» بودند، و خیابان‌هایی که ثروتمندان در آن زندگی می‌کردند با رنگ زرد مشخص شده بودند.

نقشه‌های اصلاح‌طلبان اجتماعی بریتانیایی معادل قرن نوزدهم شاخص‌های محرومیت مدرن است که هر منطقه جغرافیایی بریتانیا را بر اساس سطح آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی رتبه‌بندی می‌کند. مقایسه این دو نشان می دهد که در 150 سال گذشته چقدر تغییر کرده است - اما همچنین چه چیزی تغییر نکرده است. محله های فقیر نشین تاریخی پاکسازی شده اند و شرایط مسکن به طور کلی بهبود یافته است، اما فقر شدید و ثروت شدید همچنان در کنار یکدیگر در پایتخت زندگی می کنند. به خواندن ادامه دهید...