آتشفشانی 2000 سال پیش این طومار را برشته کرد. در اینجا آمده است که چگونه دانشمندان آن را بدون باز کردن آن می خوانند

چالش Vesuvius برنده نمایشگاه علمی Gizmodo 2026 به دلیل رمزگشایی مجازی از کل پاپیروس بازیابی شده از کتابخانه زغالی هرکولانیوم و ایجاد یک انجمن باز برای گفتمان علمی و آزمایش است.

آیا می‌توانیم اطلاعات ارزشمندی را از کتابخانه «گمشده» هرکولانیوم نجات دهیم؟

بله، ما کاملا می توانیم! در ژوئن 2026، دانشمندان با چالش Vesuvius موفق شدند عملا PHerc را باز کنند و رمزگشایی کنند. 1667—یکی از پاپیروس های زیادی که در فوران کوه وزوویوس 2000 سال پیش ذغالی و کربن شده است. سپس گروهی از پاپیرولوژیست ها 22 ستون یونانی را که روی تقریبا 4.6 فوت (1.4 متر) پاپیروس نوشته شده بود، کار کردند. به نظر می رسد که این متن یک رساله فلسفی در مورد اخلاق است، به ویژه یک اثر رواقی در مورد طبیعت، انگیزه و پیشرفت اخلاقی انسان ها.

این یک معجزه یک بار نیست، بلکه یک جریان طولانی و مداوم از نوآوری است که با برنت سیلز، محقق اصلی طرح بازسازی دیجیتال EduceLab در دانشگاه کنتاکی آغاز شد. این دستاورد جدیدترین دستاورد یک مسابقه عمومی تمام عیار است: چالش Vesuvius، که از هر کسی دعوت می کند تا متون گم شده هرکولانیوم را رمزگشایی کند. از زمان راه‌اندازی در سال 2023، رقابت از طریق نقاط عطف کلیدی - بازیابی کلمه اول، اولین پاراگراف‌ها و غیره - و اکنون اولین اسکرول کامل شعله‌ور شده است.

ویلای پاپیروس ها در هرکولانیوم برای اولین بار در قرن 18 کشف شد. به گفته فدریکا نیکولاردی، پاپیروولوژیست در دانشگاه ناپل فدریکو دوم، تا به امروز، این تنها کتابخانه باقی مانده از دوران روم و یونان با مجموعه ای حفظ شده باقی مانده است. نیکولاردی، که تیم پاپیروولوژی چالش وزوویوس را رهبری می‌کند، افزود: کتابخانه‌های دوران باستان، علی‌رغم سوابق فراوانی که از وجودشان دارند، بسیار نادر هستند.

به طور طبیعی، علاقه زیادی برای دسترسی به محتویات آنها وجود داشت، اما کتیبه های شکننده زمانی که محققان سعی می کردند آنها را باز کنند به معنای واقعی کلمه خرد می شدند. این با سیلز که وظیفه دیجیتالی کردن نسخه های خطی دوران باستان در دهه 1990 را بر عهده داشت، تغییر کرد. در سال 2004 بود که طومارهای هرکولانیوم بخشی از کار او شد.

او یادآور شد: «اینترنت خیلی سریع به بزرگترین کتابخانه دیجیتال در تاریخ بشر تبدیل شد. "من متوجه شدم که مواد آسیب دیده در کتابخانه ها باقی می ماند. چیزی که به سرعت به رادار من رسید Herculaneum بود - اوج آسیب."

در همین زمان، سیلز با استفاده از توموگرافی کامپیوتری اشعه ایکس (CT) با یک جراح برخورد کرد، که او را به طور جدی در مورد چسباندن یک طومار در یک سی‌تی‌اسکنر (اولین سی‌تی‌اسکن مومیایی در دهه 1970) به فکر فرو برد. پس از 15 سال توسعه، سیلز و همکارانش در سال 2015 با استفاده از توموگرافی اشعه ایکس و بینایی کامپیوتری، تکنیکی را برای باز کردن یک طومار ذغالی شده از En-Gedi پیشگام کردند.

زمانی که نات فریدمن، سرمایه گذار دره سیلیکون با سیلز تماس گرفت، اوضاع در طول همه گیری به شکل غیرمنتظره ای تغییر کرد. پس از چند جلسه، فریدمن ایده ای را مطرح کرد: اگر این را به یک مسابقه تبدیل کنیم، چه؟

تصمیم سیلز در واقع بیهوده نبود. گرفتن یک یا دو دست اضافی (یا تعداد زیادی) مطمئنا به سرعت بخشیدن به پیشرفت کمک می کند. اما این بدان معنا بود که سیلس و تیمش باید تمام کار، دانش و مجموعه داده‌های خود را به طور کامل در اختیار کل جهان قرار می‌دادند.

سیلس اعتراف کرد: «ما باید با پذیرش اینکه این واقعیت جدید خواهد بود راحت می شدیم. چند ماه طول کشید تا درباره این واقعیت صحبت کنیم. او افزود: "بخشی از تاریخ این بود که ما تلاش و زمان زیادی را صرف اسکن طومارها کرده بودیم - بدون آن هیچ چیزی نمی توانست اتفاق بیفتد - و این هیچ ربطی به نات، یا مسابقه یا هیچ چیز نداشت."

او گفت: «در پایان، وقتی تصمیم گرفتیم، می‌دانیم که درست بوده است و همه موافق بودند. "و بعد ما فقط با آن دویدیم."

و صدها نفری که در مسابقه شرکت کردند - و از میان آنها، گروه کوچکی که در نهایت به تیم تحقیقاتی داخلی پیوستند، همینطور. اینگونه بود که جورجیو آنجلوتی و شان جانسون، تیم فناوری و دانشمند پژوهشی در چالش Vesuvius، به ترتیب به عنوان مشارکت کنندگان کلیدی در اولین خواندن یک طومار کامل پایان یافتند. در واقع، به گفته آنجلوتی، کل تیم فنی به عنوان اعضای جامعه آغاز شد.

به گفته جانسون، تیم ارسال‌های شرکت‌کننده را قضاوت و تأیید می‌کند، اما معمولا در حال توسعه و اصلاح ابزارهایی برای آزمایش آن‌ها بر روی برش‌های اسکرول هستند. جانسون توضیح داد که به طور متناوب، تیم به سمت ضرب‌الاجل محکم‌تری برای یک کنفرانس یا ارائه کار می‌کند، که محققین را از «زمین تحقیق» خارج می‌کند و به «زمین تولید» برای محک زدن می‌رساند. او گفت که طومار اول یکی از این نقاط عطف بود.

اولین طومار کاملا باز نشده واقعا نشان دهنده کار عشق و نبوغ است. ابتدا، تیم چند عکس خارجی از اسکرول برای چاپ سه بعدی یک مش نایلونی می گیرد تا اسکرول را برای میکروتوموگرافی اشعه ایکس به سنکروترون منتقل کند. آنجلوتی گفت، از آنجایی که پاپیروس ها از الیاف گیاهی ساخته شده اند، شکل کلی آن یک "الگوی لوله ای دوره ای" با حفره های قابل شناسایی ایجاد می کند.

همچنین تیمی از حاشیه نویسان وجود دارند که به صورت نیمه خودکار الیاف را ردیابی می کنند. این به تیم ایده می‌دهد که چگونه یک اسکرول مرجع عالی را به شکل اسکن "تغییر شکل دهند". آنجلوتی توضیح داد که در مورد تشخیص جوهر، مدل‌ها می‌توانند تا حدی ردهای جوهر را آشکار کنند، اما فاقد زمینه برای دیدن یک حرف کامل برای حذف کامل حروف هستند. نیکولاردی افزود، اینجاست که پاپیرولوژیست ها وارد می شوند تا در مورد خواندن جوهر، و همچنین حاشیه نویسی تصاویر و ایجاد برچسب هایی برای آموزش تشخیص، بازخورد بدهند.

او به یاد می آورد: «در طول تعطیلات بود که من برای اولین بار داده ها را [برای بخشی از PHerc. 1667] دریافت کردم. "من فکر کردم، "خوب، این هدیه کریسمس من است"، زیرا می توانستم 10 ستون از این پاپیروس را ببینم - و آنها به خوبی خوانا بودند. سپس [بعدها] تصویر را با تمام طول طومار دریافت کردم، و جورجیو به من گفت، "می دانی، این است. هیچ چیز دیگری وجود ندارد."

همانطور که جانسون می گوید، این پروژه چرخه ای بین "زمین تحقیق" و "زمین تولید" است. در حالی که یک دستاورد بزرگ، خواندن PHerc است. سال 1667 تنها یکی از صدها طومار ویلای پاپیروس ها را نشان می دهد. و شاید حتی بیشتر، زیرا از نظر فنی هنوز به طور کامل حفاری نشده است.

سیلز گفت: «بیشتر محققان بر این باورند که ما فقط روی [تعداد] طومارهایی که واقعا در لحظه فوران آنجا بودند، خراشیده‌ایم». و اگر طومارهای بیشتری پیدا کنیم، احتمالا بزرگترین کشف مواد کلاسیک در تاریخ بشر خواهد بود.»

آنجلوتی خاطرنشان کرد: هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن با طومارهای موجود وجود دارد. طومارهایی مانند PHerc. 1667 آنها را طومارهای "خوب" می نامد، که پیچیده هستند (همانطور که همه هستند) اما هنوز هم دارای شکاف هایی هستند که تیم می تواند به آنها بچسبد. سپس برخی از طومارها با مناطق فشرده، بخش‌های جدا شده و حتی گاهی اوقات نشانه‌هایی از گل و لای و سایر آلاینده‌ها وجود دارد که آنها را به شدت تغییر شکل می‌دهد.

او گفت که برخی از این طومارها ممکن است هرگز نخوانیم. اما ما می توانیم تلاش کنیم - حتی اگر فقط یک بخش کوچک باشد. آنجلوتی توضیح داد که این امر به بهبود اتوماسیون و اسکن با وضوح بالا از طومارهای باقی مانده و همچنین افزایش خوانایی و تشخیص جوهر بستگی دارد.

سیلز گفت: "من فکر می کنم همه اطلاعات هنوز در داخل است." "از بین تمام مواردی که باز و بسته شده اند، همیشه جوهر قابل مشاهده است که آنها را شکسته و باز می کنند. فقط روش صحیح اسکن آن، وضوح مناسب و نرم افزار مناسب برای دیدن شواهدی است که همیشه با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند."

او گفت: «من نمی‌خواهم نوآوری هیچ‌کس دیگری را حساب کنم تا بتوانم حتی به آسیب‌دیدگی‌ترین چیزها برسم و آن‌ها را بفهمم. "چون ما از قبل شواهدی داریم که می‌دانی، ما اولین بار این کار را انجام دادیم، درست است؟"

در میان مشارکت کنندگان کلیدی می توان برنت سیلز، مشاور اصلی را نام برد. جورجیو آنجلوتی، پروژه و سرپرست فنی؛ فدریکا نیکولاردی، سرپرست تیم پاپیروولوژی؛ و شان جانسون، دانشمند محقق. لیست کامل تیم پشت چالش Vesuvius، از جمله شرکای تحقیقاتی و حامیان مالی را می‌توانید در اینجا بیابید.

برای دیدن همه برندگان نمایشگاه علمی Gizmodo 2026 اینجا را کلیک کنید.