آخرین باری که تکنولوژی جای خانواده ام را گرفت

پدربزرگ من فکر می کرد که با تکنولوژی نیز جایگزین خواهد شد.

او در Mandres-en-Barrois، دهکده کوچکی در روستاهای فرانسه که در آن بزرگ شدم، کشتی‌رانی بود. کفش زدن اسب ها، تعمیر گاری های کشاورزان. سپس ماشینی را دید که در شهر بعدی در حال رانندگی بود، یا مقاله ای در مورد آن در روزنامه خواند. نمی‌توانم بگویم دقیقا در آن لحظه چه اتفاقی در ذهن او افتاده است، اما کمی بعد، او مکانیک شد، مانند هر مردی در خانواده بعد از او.

در پایان، و شاید پس از مدت‌ها غم و اندوه در معامله اسب‌هایش با روغن موتور، او به هدف خود ادامه داد: کمک به مردم در رفت و آمد. او فقط تکنولوژی را تغییر داد و از اسب به موتور تبدیل شد.

من این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم، در حالی که توسعه‌دهندگان زیادی اطرافم را احاطه کرده‌اند که هر روز از خواب بیدار می‌شوند و فکر می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد. باید بگویم که دانستن این که کسی در خانواده من قبل از من نیز چنین شک و تردیدهایی را داشته است، کمی آرامش دارد.

زیرا، بله، ما دوست داریم بگوییم که هوش مصنوعی بزرگترین انقلاب از زمان انقلاب صنعتی است، و ما در حال گذر از تحولی هستیم که برخلاف آنچه قبلا دیده‌ایم. اما این نادیده به کشاورزانی می‌افتد که تراکتور را تماشا می‌کردند، یا کشتی‌رانی که رسیدن ماشین را تماشا می‌کرد. در آن زمان، انقلاب اغلب درست همسایه شما بود. آن‌ها X نداشتند تا اول صبح به قیامت بپردازند (خوش‌شانس بودند)، اما آنها هم فکر می‌کردند که قرار است چه کاری انجام دهند، با تصور بدترین چیز.

یک قرن بعد، عذاب هایی که پدربزرگم احساس می کرد فراموش شد. گاراژ احساس می کند که همیشه در خانواده بوده است. پدرم مثل افراد کمی که من می شناسم کارش را دوست داشت، گویی این شغل برای همیشه در خانواده بوده است. ما فقط همان کاری را که همیشه انجام می دادیم ادامه دادیم: کمک به مردم در رفت و آمد. همانطور که برخی از خانواده‌های روستا هنوز همان مزارع را امروز می‌کشند، خانواده من هم همین هدف را حفظ کرد.

هر کشتی‌رانی مکانیک نشد و من هرگز در مورد کسانی که این کار را نمی‌کردند چیزی نشنیده بودم. بنابراین وانمود نمی کنم که داستان او چیزی را ثابت می کند. اما این باعث تعجب من می شود: اگر چیزی که ما در مورد این شغل دوست داشتیم هرگز فقط کد نبود چه می شد؟

بسیاری از ما، در اعماق وجود، بیشتر به خاطر لذت ساختن چیزها، حل مشکلات و دیدن مردم از آنچه ساخته‌ایم استفاده می‌کنیم تا خود کدنویسی. از این گذشته، بسیاری از ما تصمیم گرفتیم قبل از یادگیری کدنویسی، فقط برای ایجاد بازی های ویدیویی یا وب سایت، توسعه دهندگان باشیم. میل قبل از رمز آمد.

مایل باشید که چگونه به دلیل آن پایبند باشید.