آخرین برنامه اقدام مثبت هاروارد برای ثروتمندان است

هاروارد یک در پشتی مخفی دارد.

اکثر متقاضیان هرگز در مورد آن نشنیده اند. هاروارد آن را در وب سایت پذیرش خود تبلیغ نمی کند. هیچ کادری برای بررسی در برنامه مشترک وجود ندارد. با این حال، هر سال، به گروه کوچکی از متقاضیان از طریق مسیری متفاوت پذیرش می‌شود.

آنها در کلاس ورودی ثبت نام نمی کنند. هاروارد آنها را به شرطی می پذیرد که یک سال منتظر بمانند تا ثبت نام کنند.

به آن Z-List می گویند. در طول سال‌ها، این موضوع برای افرادی که از در پشتی هاروارد عبور می‌کنند بدنام شده است. آنها اغلب شامل فرزندان اهداکنندگان بسیار ثروتمند، فارغ التحصیلان مرتبط و سران کشورها می شوند. برخی از آنها دارای مدارک تحصیلی هستند که پذیرش از درب ورودی هاروارد را بسیار بعید می کند.

برای چندین دهه، ترجیحات مانند این بخشی از اکوسیستم عجیب پذیرش کالج های نخبگان بود. سپس ژوئن 2023 فرا رسید. زمانی که دیوان عالی پذیرش های نژادپرستانه در دانشگاه هاروارد و UNC را لغو کرد، واضح بود که چه اتفاقی باید بیفتد. پذیرش های میراثی باید بروند.

به عنوان یک افسر سابق پذیرش دانشگاه پنسیلوانیا که اکنون به عنوان مشاور ارشد پذیرش در آیوی کوچ، یک شرکت مشاوره کالج پیشرو خدمت می کند، تناقضی غیر قابل انکار دیدم. منتخب ترین دانشگاه های آمریکا چگونه می توانند به حمایت از کودکان فارغ التحصیلان ادامه دهند، پس از اینکه دادگاه عالی آنها را از حمایت از متقاضیان اقلیت که دارای نمایندگی کمتری هستند منع کرد؟

در بسیاری از مدارس، دانش‌آموزان قدیمی تقریبا همان سهمی از کلاس را تشکیل می‌دهند که دانش‌آموزان نسل اول کالج، آنهایی که اولین نفر از خانواده‌های نزدیک خود هستند که به کالج می‌روند. دانشگاه ها در بیانیه های مطبوعاتی به تعداد نسل اول خود می بالند. عجیب است، آنها تمایل دارند درصدی را که با مزیت میراثی پذیرفته شده اند کنار بگذارند.

اینجا یک کنایه وجود دارد از آنجایی که نسل‌هایی از فارغ‌التحصیلان اقلیت دانشگاه‌های نخبه بزرگ‌تر شده‌اند، فرزندانشان به طور فزاینده‌ای در حال ورود به مجموعه میراث هستند. ترجیحی که از لحاظ تاریخی به شدت برای متقاضیان سفیدپوست منتفع می‌شد، در نهایت به تنوع نژادی بیشتری تبدیل شد. اما این ترجیحات میراث را قابل دفاع تر نمی کند. این فقط بر پوچ بودن حفظ مزیت پذیرش بر اساس اینکه والدین یک نفر هستند تأکید می کند، همانطور که به دانشگاه ها گفته شده است که نمی توانند نژاد متقاضی را در نظر بگیرند.

پس از حکم دادگاه عالی مبنی بر غیرقانونی بودن اقدام مثبت، گروه های حقوق مدنی شکایتی فدرال در اعتراض به میراث هاروارد و ترجیحات اهداکنندگان ارائه کردند. وزارت آموزش ایالات متحده با آغاز تحقیقات حقوق مدنی پاسخ داد. تنها پس از آن هاروارد علنا اعلام کرد که در حال «بازبینی» جنبه‌های شیوه‌های پذیرش خود است.

سه سال بعد، هاروارد ظاهرا هنوز در حال بررسی این سوال بسیار پیچیده است که آیا تولد از پدر و مادر مناسب باید به شما کمک کند وارد دانشگاه هاروارد شوید. شواهد به سختی به سه سال مطالعه نیاز دارد. از سال 2009 تا 2015، تقریبا 34٪ از متقاضیانی که والدین آنها در هاروارد تحصیل کرده اند، در مقایسه با حدود 6٪ از متقاضیان غیر قدیمی پذیرش شده اند.

رمز و راز کلونی گمشده روانوک این نیست. دانشگاه های نخبه بر این باورند که وفاداری فارغ التحصیلان به انسان دوستانه تبدیل می شود. و دانشگاه ها نیاز به بشردوستی دارند. هاروارد کمک های مالی فوق العاده ای ارائه می کند و تحقیقات مهمی را انجام می دهد. دلیلی وجود ندارد که وانمود کنیم پول مهم نیست. در عوض، هاروارد باید در مورد اینکه چه زمانی در پذیرش اهمیت دارد، صریح باشد.

جانز هاپکینز سال‌ها قبل از اینکه دادگاه عالی اقدام مثبت را لغو کند، اولویت میراث خود را حذف کرد. سپس، در سال 2018، مایکل بلومبرگ، فارغ التحصیل، 1.8 میلیارد دلار برای کمک مالی در مقطع کارشناسی به هاپکینز داد و به دانشگاه این امکان را داد که برای همیشه نیازمند کور شود. شهردار بلومبرگ در عوض نیازی به اولویت پذیرش برای خانواده خود نداشت. این انساندوستی است که کاری را انجام می دهد که انسان دوستی قرار است انجام دهد.

هاروارد و موسسات همتای آن به طور ناگهانی از اهمیت دادن به بزرگترین خیرین خود دست بر نمی دارند. اما در نظر گرفتن فرزند کسی که بشردوستانه تحول آفرین ممکن است برای نسل‌ها کمک هزینه تحصیلی برای دانش‌آموزان کم‌درآمد را تامین کند، صرفا به این دلیل که یکی از والدین در دانشگاه حضور داشته است، فاصله زیادی با اختصاص فرصت‌های پذیرش ندارد.

اگر ملاحظات اهداکننده ضروری است، آنها را بسیار نادر کنید. آنها را برای بشردوستی واقعا تحول آفرین رزرو کنید، نه برای وضعیت فارغ التحصیلان باغی. ترجیحات نباید ارثی باشد زیرا پدر شخصی در سال 1993 در خانه کرکلند زندگی می کرد.

یک سوال مالیاتی ناراحت کننده نیز وجود دارد. هاروارد و همتایانش موسسات خیریه معاف از مالیات هستند. قانون مالیات فدرال به «سهم‌های نقدی پیش‌رو» می‌پردازد. هنگامی که شخصی پرداختی خیریه انجام می دهد و در ازای آن کالا یا خدمات دریافت می کند، بخش قابل کسر عموما به مبلغی بیش از ارزش منفعت دریافتی محدود می شود.

پذیرش های میراثی بر اساس کد مالیاتی غیرقانونی اعلام نشده است، و اولویت پذیرش، پذیرش خریداری شده توسط اهدا را ثابت نمی کند. اما اگر این کمک‌ها صرفا هدایای خیریه هستند، چگونه دانشگاه‌ها می‌توانند سیستم‌های پذیرشی را نیز اجرا کنند که در آن کمک‌کنندگان اصلی برای فرزندانشان توجه ترجیحی دریافت می‌کنند؟ در آیوی کوچ، ما باور نداریم که بتوانید کیک خود را بخورید و آن را هم بخورید.

کالیفرنیا ترجیحات میراثی و اهداکنندگان را در دانشگاه‌های غیرانتفاعی خصوصی که در برنامه‌های کمک مالی دولتی شرکت می‌کنند، ممنوع کرد. استنفورد به جای تسلیم شدن توانایی خود برای در نظر گرفتن ارتباط فارغ التحصیلان و اهداکنندگان، از آن برنامه ها کناره گیری کرد و پول موقوفه چند میلیارد دلاری خود را جایگزین کرد. استنفورد مایل بود گرمای سیاسی را تحمل کند و پول خود را برای حفظ این ترجیحات خرج کند. این به ما می گوید که دانشگاه های نخبه چقدر برای پذیرش های قدیمی ارزش قائل هستند.

و ما را به هاروارد برمی گرداند. هاروارد صرفا یک دانشگاه نخبه دیگر نیست. این یک زنگ خطر برای آموزش عالی آمریکا است. جایی که هاروارد می رود، مؤسسات همتای آن تمایل دارند از آن پیروی کنند.

یک اهداکننده بزرگ که صدها میلیون دلار کمک هزینه تحصیلی، آزمایشگاه‌ها و فرصت‌ها برای نسل‌های دانش‌آموز را تأمین می‌کند، با دانش‌آموزی که صرفا می‌خواهد فرزندش از مزیت پذیرشی که قبلا از آن برخوردار بود برخوردار شود، یکسان نیست.

کالج‌های نخبه آمریکا باید اولویت‌های میراثی گسترده را حذف کنند و از تلقی تصادف هنگام تولد به عنوان مدرک پذیرش خودداری کنند. اگر کمک‌کنندگان واقعا تحول‌آفرین باید یک استثناء محدود باقی بمانند، زیرا بشردوستی آنها فرصت‌هایی را برای هزاران دانش‌آموز ایجاد می‌کند، این را آشکارا بگویید و این استثنا را بسیار نادر کنید.

دیوان عالی به هاروارد گفته است که دیگر نمی تواند به یک گروه از متقاضیان بر اساس اصل و نسب اولویت بدهد. سه سال بعد، هاروارد همچنان به گروه دیگری بر اساس اصل و نسب ترجیح می دهد. ظاهرا اقدام مثبت در هاروارد قابل قبول نیست مگر اینکه به نفع فرزندان ثروتمندان باشد.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد