"آخرین یخچال باقیمانده در اسلوونی": گرمایش جهانی و گرمای بی سابقه در اروپا ملت آلپ را مجبور به آخرین یخچال طبیعی می کند

قطره قطره اسلوونی یخ خود را از دست می دهد.

در مواجهه با افزایش دما و کاهش برف در زمستان، این کشور آلپ شاهد ذوب شدن یکی از دو یخچال طبیعی خود و کاهش غیرقابل برگشت یخچال باقی مانده است.

اسلوونیایی ها می دانند که از روند گرمایش جهانی که به گفته دانشمندان تا حدی نتیجه تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان است، مستثنی نیستند.

رکورد تابستان گرم و خشک در اروپا در سال جاری وضعیت را بدتر کرد - یخچال طبیعی کوه تریگلاو، مرتفع‌ترین قله اسلوونی، تا پایان تابستان کاملا ذوب شد، در حالی که قله باقی مانده همچنان ادامه دارد. Skuta نامیده می شود و در کوه های آلپ Kamnik-Savinje در شمال قرار دارد.

آندری اسلاک، راهنمای کوهستان، در 35 سال گذشته در کوهستان بوده است. او گفت که این تغییر به ویژه در یک دهه گذشته قابل توجه بوده است.

اسلاک به خبرنگار آسوشیتدپرس پس از اینکه این دو از زمین های صخره ای برای رسیدن به بقایای اسکوتا بالا رفتند، گفت: "ما اینجا در کنار آخرین یخچال باقی مانده در اسلوونی ایستاده ایم." "فقط به آنچه از آن باقی مانده است نگاه کنید - به سختی چیزی بیشتر از یک تکه کوچک پوشیده از شن و زباله. تغییر قابل توجه است."

آنچه باقی می‌ماند تکه‌ای از یخ روی سطح دامنه کوه است و بقیه زیر سنگ‌ها مدفون شده و دهانه‌ای باریک به شکافی منتهی می‌شود.

اسلاک گفت که یخچال ها در طول قرن ها به عنوان مخزن آب حیاتی برای دره های اطراف عمل کرده اند. او توضیح داد که چوپان‌ها زمانی از حفره‌های یخی مانند این برای نگهداری و نگهداری گوشت استفاده می‌کردند، اما دیگر نمی‌توان چنین کیسه‌های یخی را پیدا کرد.

در لیوبلیانا، پایتخت، موسسه جغرافیایی آنتون ملیک در مرکز تحقیقات آکادمی علوم و هنر اسلوونی، سوابق نظارت بر هر دو یخچال را در 80 سال گذشته نگه داشته است.

جغرافیدان میها پاوسک گفت که اسکوتا در ابتدا حدود 2.5 تا 3 هکتار (6.1 تا 7.4 هکتار) یخ زیر آن داشت. اکنون 1.5 هکتار (3.7 هکتار) وجود دارد و ضخامت یخ از ده ها متر (فوت) به تنها چند متر نازک شده است.

یخچال طبیعی تریگلاو که اکنون از بین رفته، 80 سال پیش کمی بیش از 14 هکتار (34.5 هکتار) وسعت داشت. پنج یا 10 سال پیش، بین نیم هکتار تا یک هکتار (2.4 هکتار) کاهش یافت. سپس به تدریج ناپدید شد.

پاوسک گفت که نقطه اوج از ترکیب دو عامل حاصل شده است: برف بسیار کم، به معنای حداکثر عمق بسیار کم برف فصلی و به دنبال آن یک تابستان بسیار گرم. به گفته او، این دو عامل "امسال به خوبی همزمان شدند."

در Skuta، نشانگر نقاشی شده روی یک صخره نشان می‌دهد که یخچال در سال 1994 تا کجا رسیده است. از آن زمان یخ از آن عقب‌نشینی کرده است، و Pavsek پیش‌بینی کرد که Skuta در همان مسیر یخچال گمشده Triglav قرار دارد.

پاوسک گفت که بیشتر سطح یخ باقیمانده روی Skuta پوشیده از شن است که به آن در برابر خورشید محافظت می کند. با این حال، اگرچه 80 تا 90 درصد یخ یک هفته پیش با شن پوشیده شده بود، یخچال همچنان در حال ذوب شدن بود - آب در غار زیر چکه می‌کرد.

اثرات ذوب شدن یخچال های طبیعی بسیار فراتر از کوه ها احساس می شود.

در اسلوونی، آب ذوب یخچال‌ها و برف معمولا رودخانه‌های اصلی از جمله دراوا در کرواسی و مورا که از اتریش سرچشمه می‌گیرد، تغذیه می‌کند. پاوسک توضیح داد که کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که تمام یخچال‌های طبیعی در ارتفاع کمتر از 3500 متر در اتریش نیز تا سال 2050 ناپدید می‌شوند و این امر بر این دو رودخانه تأثیر می‌گذارد.

او گفت: «این رودخانه‌ها آب‌های زیرزمینی را تغذیه می‌کنند، جایی که ما چاه‌ها و پمپ‌هایی برای آب آشامیدنی داریم.

در حال حاضر، کلبه های کوهستانی در ارتفاعات بالا در آلپ اسلوونی طی دو تابستان گذشته با کمبود آب مواجه بوده اند و از بازدیدکنندگان می خواهند که صرفه جویی کنند.

اسلوونی که به عنوان کشوری دوستدار طبیعت شناخته می شود، کوه نوردی و پیاده روی را به عنوان بخشی از سنت این کشور دارد. مردم محلی از نزدیک این تغییر را که پیش از آنها آشکار شده بود دنبال کرده اند.

تانیا پلاوچ، اهل لیوبلیانا، نگران است که تمام جهان هنوز با عواقب آن مواجه نشده است.

او گفت: "یخچال ها به عنوان یک ذخیره حیاتی از آب زمین عمل می کنند. با ناپدید شدن آنها، این ذخیره با آنها ناپدید می شود." علاوه بر این، یخچال‌های طبیعی میزبان یک اکوسیستم منحصربه‌فرد هستند که با ناپدید شدن یخ‌های چندساله ناپدید می‌شوند.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد