"آرام نخواهد بود": دولت و اتحادیه ها در مسیر طولانی برای پرداخت معامله شروع می کنند

مسیر دستیابی به یک قرارداد جدید دستمزد بخش عمومی امروز صبح وارد فاز جدیدی می‌شود، زمانی که مذاکره‌کنندگان اتحادیه‌ها و طرف دولت با هم در کمیسیون روابط با محل کار می‌نشینند تا روندی طولانی در تلاش برای دستیابی به یک توافق جدید را آغاز کنند.

هر دو طرف خواهان توافق هستند. هر دو مشتاق هستند تاکید کنند که به هر قیمتی آن را نمی خواهند. اگر در طول مسیر چند توقف و شروع وجود داشته باشد، هیچ کس را شگفت زده نمی کند. یکی از منابع داخلی دولت گفت: «این یکنواخت نخواهد بود.

اتحادیه ها احتمالا این روند را از پای جلو شروع می کنند. در صحبت‌های مربوط به مذاکرات آخر هفته که با عجله عصر شنبه پس از تنها یک روز به پایان رسید، دولت به درخواست‌های اتحادیه مبنی بر رسیدگی به حقوق در آغاز مذاکرات و اینکه این باید شامل «ادعای اتحادیه‌ها در مورد اثرات هزینه‌های زندگی بین سال‌های 2021 تا 2025، امسال و برای مدت زمان هر توافقی» باشد، پذیرفت.

در این بیانیه همچنین اشاره شده است که "نیاز به بازسازی اعتماد و اطمینان در روابط صنعتی در بخش عمومی با پرداختن به تعهدات انجام شده در چارچوب توافق قبلی وجود دارد" - کدی برای عناصر چانه زنی محلی آخرین توافقنامه که اتحادیه ها می گویند در سال های اخیر رعایت نشده است. عناصر چانه زنی محلی در طرف دولت محبوب نیستند، جایی که به آنها فقط به عنوان وسیله ای برای تضمین افزایش هزینه ها نگاه می شود.

آیا دولت می توانست یک هفته پیش با همه اینها موافقت نکند و از اعتصاب چهارشنبه گذشته اجتناب کند؟ شما اینطور فکر می کنید اگرچه دیدگاهی در راس دولت وجود دارد که اتحادیه‌ها به یک «روز بیرون» نیاز دارند تا بر عزم و اراده‌شان برای تأکید بر عزم و اراده‌ی خود - هم برای مردم و هم برای اعضای خودشان - تأکید کنند.

Taoiseach دیدگاه مایکل اولری را رد می کند که او به اتحادیه های بخش دولتی "قلمک" خواهد زد.

اما به نظر می رسد هیچ کس نمی خواست دو روز بیرون بیاید. یا حداقل، هیچ کس در سطح رهبری این کار را نکرد. یک دوره طولانی در خطوط اعتصاب می‌تواند نگرش‌ها را سخت‌تر کند و سازش نهایی را - اگر و زمانی که فرا رسد - سخت‌تر کند. رهبران اتحادیه همیشه می‌دانند که پس از انجام هر معامله‌ای باید بروند و اعضای خود را متقاعد کنند که معامله بهتری ارائه نمی‌شود. گاهی اوقات این می تواند سخت تر از توافق در وهله اول باشد.

اتحادیه‌ها همچنین احتمالا با سؤالاتی در مورد ساختار هر معامله‌ای مواجه خواهند شد - آیا به دنبال این است که بیشترین کمک را به کارگران بخش دولتی با دستمزد پایین‌تر که بیشتر از فشارهای هزینه زندگی احساس می‌کنند، بدهد؟ در پاسخ به سوالی درباره این موضوع در روز یکشنبه در Bodenstown، Taoiseach Micheal Martin گفت که مشتاق است توافقی را ببیند که از کارگران کم‌درآمد مراقبت کند، اما تاکید کرد که می‌خواهد ببیند اتحادیه‌ها به دنبال چه هستند. باید دید آیا اتحادیه‌ها مایلند سودهای خود را با کارمندان دولتی با دستمزد بالاتر معامله کنند تا به میزان قابل توجهی به افراد کم‌درآمد کمک کنند.

به دلیل نحوه ساختار حقوق‌های بخش دولتی، با توجه به اینکه بسیاری از مشاغل تحت مقیاس‌های افزایشی قرار دارند، کارگران مسن‌تر معمولا دستمزد بیشتری دریافت می‌کنند. این بدان معناست که افزایش درصد نرخ ثابت به نفع آنها بسیار بیشتر از حقوق کمتر است.

چگونه اولین اعتصاب بخش عمومی ملی در ایرلند در 17 سال باعث شد اتحادیه ها قوی باشند و جک چمبرز در حال «تقابله» باشند.

دولت 1.2 میلیارد یورو را کنار گذاشته است، اگرچه در نهایت با یک معامله گرانتر - و احتمالا بسیار گرانتر - به پایان خواهد رسید. اما با 1.2 میلیارد یورو، این برای همه افراد در بخش دولتی 3 درصد افزایش حقوق کافی است. با این حال، معنای آن بسیار متفاوت است. با افزایش 3 درصدی، دبیر کل یک بخش دولتی حدود 700 یورو در ماه سود خواهد برد. یک معلم در انتهای مقیاس با حدود 120 یورو در ماه. جالب است که ببینیم اتحادیه ها در مذاکرات چگونه به این موضوع رسیدگی می کنند.