آرای پراکنده آفریقای جنوبی نبرد چند حزبی را برای شهرها ایجاد می کند

ژوهانسبورگ، 2 نوامبر - اولین باری که مفو موروکا در سال 2008 رای داد، از کنگره ملی آفریقا حمایت کرد. تقریبا دو دهه پس از آن، این مرد 38 ساله بیکار اهل سووتو پیش از انتخابات محلی به سمت رقیب اتحاد دموکراتیک تغییر جهت داده است.

او در یک گردهمایی کمپین اتحاد دموکراتیک به رویترز گفت: "من اهل شهرستان هستم. من فقر را دیدم، مبارزات را دیدم و دیدم که تغییری وجود ندارد." بنابراین من دیگر نگفتم ANC.

تغییر موروکا نشان‌دهنده چندپارگی گسترده‌تر رای‌دهندگان آفریقای جنوبی است که امنیت اکثریت مطلق را به طور فزاینده‌ای دشوار کرده است.

نظرسنجی ها حاکی از آن است که ANC از لحاظ تاریخی مسلط به طور کلی بزرگترین حزب واحد باقی خواهد ماند، اما در رای گیری های 4 نوامبر دچار خونریزی شدیدی از حمایت خواهد شد.

در غیاب پیروزی‌های واضح، حزب و رقبای آن باید به وظیفه دشوار مذاکره ائتلاف‌ها برای اداره شهرداری‌های اصلی آفریقای جنوبی بنشینند.

چالش آنها این است که بر اختلافات خود فائق آیند و اداره هایی را با ثبات کافی برای بهبود خدمات، بازسازی زیرساخت ها و جذب سرمایه گذاری تشکیل دهند.

لو نل، تحلیلگر ارشد سیاسی در آکسفورد اکونومیکس آفریقا، گفت که نظرسنجی حاکی از آن است که حمایت از ANC می تواند به 31 تا 34 درصد کاهش یابد - تقریبا نیمی از بیش از 60 درصدی که در انتخابات محلی 2011 به دست آورد.

نل به رویترز گفت، اما ائتلاف دمکراتیک، دومین حزب بزرگ، تمام فراریان خود را دستگیر نکرد.

در عوض، او گفت که رای دهندگان در میان تعدادی از احزاب از جمله مبارزان آزادی اقتصادی با گرایش چپ و uMkhonto weSizwe به رهبری رئیس جمهور سابق جیکوب زوما پراکنده شدند. صدها حزب در رای گیری شرکت می کنند.

علائم نارضایتی فراتر از ژوهانسبورگ است.

در کیپ تاون، عبدالتونتا، 28 ساله که برای اولین بار رای می دهد، بیکار گفت که خواهان تغییر و شغل است.

او گفت: «بدیهی است که در گذشته بارها از سوی بسیاری از احزاب به ما دروغ گفته شده است. من حداقل به این دلیل رای می‌دهم که می‌خواهم افرادی مثل من و افرادی مانند برادرانم را ببینم که شغل دارند.»

در حالی که برخی از چشم انداز تغییر استقبال کردند، برخی دیگر نسبت به جنبه های منفی آینده معاملات ائتلاف شهرداری و مذاکرات پشت درهای بسته هشدار دادند.

یونس چمدا، هماهنگ‌کننده گروه جامعه مدنی اتحاد بحران جوبورگ، که در سال 2023 برای مقابله با آنچه «آشوب ائتلافی» نامید، تشکیل شد، گفت: «یکی از مشکلات ائتلاف‌ها بر اساس قوانین فعلی این است که آنها به احزاب واگذار می‌شوند تا بین خودشان مذاکره کنند.

چمدا گفت که تغییر اتحادهای سیاسی و در چرخش شهرداران به بدتر شدن خدمات و کاهش مالی در ژوهانسبورگ کمک کرده است، از جمله با دادن قدرت بیش از حد به احزاب کوچک و اجازه دادن به سیاستمداران برای فرار از پاسخگویی.

دو شهردار قبلی ژوهانسبورگ از حزبی بودند که از 270 کرسی شورای شهر تنها سه کرسی داشت. این شهر از سال 2021 تاکنون هفت شهردار داشته است.

چمدا گفت: «این بی‌ثباتی عظیم را ایجاد کرده است. و وقتی با احزاب سیاسی روبرو می‌شوید، آنها می‌توانند حمله را به سمت این واقعیت که این یک ائتلاف است منحرف کنند».

تحلیلگران گفتند که یکی از راه‌های رسیدن به دولت‌های شهری باثبات در شهرداری‌های بسیار مورد مناقشه می‌تواند برای ANC و DA باشد، رقبای سنتی که پس از انتخابات 2024 در دولت ملی متحد شدند تا این ترتیب را به صورت محلی تکرار کنند.

نل گفت: «مهمترین سؤال در شهرهایی مانند ژوهانسبورگ، تشوانه و اکورهولنی این است که آیا دولت باثباتی ایجاد خواهند کرد یا خیر.

هر دو حزب باید هزینه سیاسی حکومت با هم در سطوح ملی، استانی و شهری را بسنجید. هیچکدام از این چشم انداز مشتاق نیستند.

لوییسو ماسوکو، رئیس منطقه‌ای ANC در ژوهانسبورگ، ماه گذشته در یکی از کمپین‌های انتخاباتی گفت: «ائتلاف‌ها اجرای کامل برنامه‌مان را برای ما دشوار می‌کنند.

هلن زیله، نامزد DA برای شهردار ژوهانسبورگ، گفت که شرکا اغلب به توافقات امضا شده احترام نمی گذارند.

او گفت: «طبق تعریف، ائتلاف ها شما را عقب نگه می دارند. رویترز