آرلانو: سفیر مکزیک پس از میان‌دوره و ترفیع میلر می‌گوید: «روال معمول است»

روبرتو لازری مونتانیو به عنوان سفیر جدید مکزیک در ایالات متحده یک وظیفه سیزیفی در پیش دارد. روابط بین دو کشور - همیشه متخاصم و در عین حال همیشه به هم وابسته - در زمان پرزیدنت ترامپ که به طرز بدنامی اعلام کرد: «وقتی مکزیک مردمش را می‌فرستد، بهترین‌هایشان را نمی‌فرستند» در سخنرانی سال 2015 که اولین کمپین انتخاباتی او را آغاز کرد، شدیدتر شد.

این هفته، ترامپ تهدید کرد که اگر مانع از رسیدن کاروان مهاجران به مرز نشود، تعرفه‌ها را بر مکزیک، بزرگترین شریک تجاری ما دو برابر خواهد کرد، مرزی که به لطف رژیم اجرایی چند میلیارد دلاری او و عوامل فدرال نقابدار که لاتین‌های لاتین را در سراسر کشور وحشت می‌کنند، عملا بسته شده است. او همچنین بارها پیشنهاد فرستادن نیروهای آمریکایی به جنوب مرز برای تعقیب قاچاقچیان مواد مخدر را داده است، پیشنهادی که کلودیا شینبام، رئیس جمهور مکزیک از آن انتقاد کرده و آن را تهدیدی برای حاکمیت کشورش دانسته است.

لازری هفته گذشته طی گفتگوی یک ساعته با روزنامه نگاران تایمز در دفتر روزنامه ال سگوندو گفت: «بنابراین ما تاریخ غم انگیزی در مورد مداخله داریم که البته هیچ کس نمی خواهد آن را تکرار کند. بنابراین ما به هر میز مذاکره و هر مکالمه ای می رسیم و می دانیم چه چیزی ممکن است و چه چیزی غیر ممکن است. بومی مکزیکوسیتی از درایت دیپلماتیک و بدون تکبر تراوش می کرد. او ریش کوتاهی داشت و یک کت و شلوار خاکستری ساده پوشیده بود، یک کراوات مشکی نازک که با یک گیره محکم نگه داشته شده بود. سنجاق پرچم مکزیک و ایالات متحده یقه او را تزئین کرده بود.

این مرد 42 ساله بی عیب و نقص صحبت می کرد، اما انگلیسی می خواند و هیچ دستیار همراه خود نمی آورد و گهگاه افکار خود را در دفترچه ای از پوست یادداشت می کرد. او بیشتر به سؤالات ما گوش می داد و پاسخ می داد. او چند روز در لس آنجلس - جایی که در دهه 2010 در حالی که در رشته مدیریت موسیقی در UCLA Extension تحصیل می کرد - زندگی کرد - قبل از بازگشت به واشنگتن برای معرفی خود به کنگره جدید با اکثریت دموکرات ها. زمانی که Lazzeri برای اولین بار در ماه اوت وارد پایتخت کشور شد، قانونگذاران مشغول آماده شدن برای تبلیغات انتخاباتی میان دوره ای بودند.

اکنون، او گفت، "ما فعالانه تلاش خواهیم کرد دوباره تعامل کنیم." گفت و گو با استیو پادیلا، که سردبیر خبرنگاران مکزیک تایمز است، آغاز شد و از او پرسید که چگونه ممکن است روابط با ایالات متحده پس از انتخابات میان دوره ای و ارتقای استفان میلر، که از دوران دبیرستانش در سانتا مونیکا علیه فرهنگ مکزیک انتقاد کرده بود، به سمت رئیس ستاد تغییر کند. Lazzeri پاسخ داد: "این کار طبق معمول است." ما هیچ دلیلی برای دخالت در سیاست داخلی ایالات متحده نداریم.

اما زمانی که [این] زندگی مردم ما در این کشور، یا سلامتی یا رفاه آنها را تحت تأثیر قرار دهد، و اگر شروع به نقض حقوق بشر کند، صدای خود را بلند خواهیم کرد و سعی خواهیم کرد با دولت همکاری کنیم تا متوجه شویم که این چیزها دیگر تکرار نمی شود.» این همان Lazzeri بود که در حین گفتگو ظاهر شد: با اعتماد به نفس اما با چشمانی روشن، می دانست که باید ال نورته را راضی نگه دارد - اما نه به قیمت خرج وطن خود.

او از توافقنامه تجاری سه جانبه ایالات متحده، مکزیک و کانادا در سال 2020 به عنوان سودمند برای همه، به ویژه آمریکایی ها که 900 دلار در سال در خواربار صرفه جویی می کنند، استقبال کرد و گفت: "زیرا آنها به محصولات مکزیک دسترسی دارند و در تمام طول سال دسترسی دارند." لازری حملات هوایی ایالات متحده را که منجر به کشته شدن شهروندان مکزیکی بر روی قایق های ماهیگیری در آب های بین المللی در غرب سواحل مکزیک شد، «اعدام های فراقضایی» خواند. مرگ دو افسر سیا در طی یک ماموریت مخفیانه در کنار مقامات محلی در چیهواهوا، "نقض" قوانین امنیت ملی مکزیک بود که عوامل خارجی را از کار در داخل کشور منع می کند.

او گفت که کشور بدون اطلاع دولت فدرال. سفیر فکر می‌کند که ویزاهای سالانه یا «چیزی مشابه» با برنامه بریسرو در دهه 1950، «راه‌حل معقولی» برای تقاضای آمریکا برای نیروی کار ارزان و تمایل مکزیکی‌ها برای پر کردن این موقعیت‌ها است. و او گفت که استراتژی دولت‌های ریاست‌جمهوری قبلی مکزیک برای هدف قرار دادن رهبران کارتل‌ها در حالی که نتوانسته‌اند به دنبال دارایی‌های مالی خود باشند و غیرنظامیان را در جنگ‌های زمینی بعدی متحمل شوند، "وحشتناک" و "درس آموخته شده" است. دولت شینباوم در تلاش است تا آن مبارزات را تکرار نکند، L

آذری تاکید کرد، اما پیوستن به ائتلاف های نیمکره ای به رهبری ایالات متحده مانند سپر قاره آمریکا نیز ضروری نیست. او گفت: «آنچه از مقامات آمریکایی شنیده‌ایم این است که به مدل ما احترام می‌گذارند و ما بهترین نتایج را در منطقه نشان می‌دهیم.» لازری در ادامه روابط کلی بین مکزیک و ایالات متحده را "بالاترین همکاری هایی که من دیده ام" توصیف کرد و از وضعیت مرزی استقبال کرد. او گفت: «بسیار هوشمندانه می‌بینید که نیروهای امنیتی [مکزیکی] با گشت مرزی صحبت می‌کنند تا بگویند مردم در حال عبور از اینجا هستند - اگر X، Y، Z را انجام دهیم، این کار آنها را منصرف می‌کند.»

"بنابراین، احساس می‌کند که خیلی کمتر سیاسی شده است. به نظر می‌رسد کار مداوم و روزانه افرادی است که می‌دانند چه می‌کنند، که زمین را می‌شناسند." من توضیح دادم که توصیف گلگون او طوری به نظر می رسد که گویی دولت مکزیک در برابر خواسته ترامپ مبنی بر عدم مهاجرت تسلیم شده است. لازری در پاسخ گفت: «منظورم این است که به صورت غیرقانونی، اگر [مهاجران] این کار را از طریق پولروها [قاچاقچیان انسان] انجام می دهند، البته ما می خواهیم از آن جلوگیری کنیم.

"چرا این کار را نکنیم؟" پاسخ‌های آرام و عمل‌گرایانه او مرا به یاد شینباوم می‌اندازد که لازری بارها از او به عنوان «رئیس‌جمهور من» یاد می‌کرد. تری تانگ، سردبیر اجرایی تایمز، رویکرد متخاصم‌تر مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا را مطرح کرد و از او پرسید که آیا روش کم‌اهمیت برخورد شین‌باوم با جنجال‌های ترامپ، عمدی است؟ لازری گفت: «رئیس جمهور من، او بسیار متفکر است. ما سعی می‌کنیم روی روایت سیاسی که گاهی از سوی دولت [ترامپ] نمی‌آید، درگیر نشویم.

این از بسیاری از منابع دیگر می آید، و این اشتباه است که فقط با آن درگیر شویم، در حالی که در واقع چیزی نیست که ما در مورد آن بحث می کنیم. ما بیشتر روی مسائلی که آمریکایی‌ها معمولا با مکزیک مرتبط می‌دانند تمرکز کردیم: مهاجرت، مواد مخدر و جنگ‌های تجاری. حتی زمانی که غذا را مطرح کردم و اشاره کردم که آووکادو و ارواح مکزیکی مانند تکیلا و مزکال بیش از هر زمان دیگری در ایالات متحده محبوب هستند، گفتگو ناگزیر به نگرانی های امنیتی پیرامون آن محصولات تبدیل شد.

لازری گفت که دولت مکزیک این امر را برای کشاورزان و دیگر کارآفرینان ایمن می‌سازد که در صورت قربانی اخاذی به مقامات هشدار دهند و از ماهواره‌ها برای ردیابی قطع‌های غیرقانونی درخت استفاده می‌کند که باغ‌های آووکادو بیشتری ایجاد می‌کند. همه اینها بخشی از تلاش شینباوم برای جلوگیری از تبدیل مکزیک به یک کشور دست نشانده غول عظیم الجثه در شمال است، همانطور که اغلب در گذشته بوده است. لازری گفت: «در پایان، آنچه برای من به عنوان سفیر واقعا مهم است این است که، بله، مسائلی در کشور من وجود دارد. و ما آنها را درک می کنیم، و با صبر و پیشبرد دستور کار روبرو هستیم.

همانطور که گفته شد، آنچه که نباید اتفاق بیفتد این است که جامعه ما به دلیل آن مسائل مورد انگ شود.» او جام جهانی تابستان امسال به میزبانی مکزیک، کانادا و ایالات متحده را به عنوان "فرصتی بزرگ برای نشان دادن چهره ای متفاوت از مکزیک" با موفقیت تیم ملی مردانش و تجربه ای که به هواداران از سراسر جهان ارائه کرد، مطرح کرد. او گفت: «من معتقدم که قدرت نرم، اگر آن سطح از نفوذ را در پایان حفظ کنیم، سیاست‌ها می‌توانند تغییر کنند.» من با پرسیدن پیام او به میلیون ها آمریکایی مکزیکی تبار ساکن در ایالات متحده به پایان رسیدم.

سفیر «کیهان‌بینی» مکزیک را از کشوری از امپراتوری‌های بزرگ بومی که قبل از فتح اسپانیا و استعمار خود را رها کرد، توصیف کرد و این که چگونه «موضع ثابت مکزیک در برخورد با مسائل جهان» را نشان می‌دهد. او در پایان گفت: «این یک افتخار است که بخشی از آن میراث، بخشی از آن جامعه باشم، و [آمریکایی‌های مکزیکی] نیز باید افتخار کنند.» با این حساب، باشگاه فوتبال مورد علاقه او چه بود؟ لازری با لبخند پاسخ داد: «آمریکا، خیلی بزرگ» - تیم مکزیکوسیتی به عنوان تیم نیویورک یانکیز فوتبال مکزیک در نظر گرفته می‌شود.

این اولین باری بود که تمام بعدازظهر به اسپانیایی صحبت می کرد. هکتور بسرا، سردبیر تایمز، با اشاره به باشگاه گوادالاخارا که رقیب اصلی آمریکا است، «چیواس» را کرک کرد. بلند شدیم و دست دادیم. "و شما برای چه کسی ریشه دارید؟" لازری به اسپانیایی از من پرسید. "به من LAFC نگو." من پاسخ دادم: "ما زکاتکانوس هستیم." "ما بیسبال را دنبال می کنیم." سرش را تکان داد، سپس به جف بسرای من ضربه زد. "منظورت چیه چیواس؟"