آرون سورکین فیلمی درباره او ساخت. او فقط به ساعت های مارک زاکربرگ امیدوار است.
فرانسیس هاگن، که خاطراتش «قدرت یکی» در «تحقیق اجتماعی» اقتباس شده است، به THR درباره اعطای حقوق به کارگردان پرکار و تنها چیزی که در فیلم او را به وحشت انداخته می گوید.
قبل از اینکه فرانسیس هاگن کتاب خاطرات خود را در سال 2023 منتشر کند، یعنی The Power of One، که جزئیات تجربه خود را در سوت زدن در فیس بوک و شکست آن در محافظت از کاربران در برابر الگوریتم های مضر آن شرح می دهد، از آرون سورکین تماس گرفت. مدیر شبکه اجتماعی به فکر انجام پروژه دیگری برای کاوش در رسانه های اجتماعی بود و می خواست مغز او را انتخاب کند.
«سؤال فوری من این بود که چگونه میتوان حجم اطلاعاتی را که در یک کتاب 400 صفحهای و بسیار متراکم قرار میگیرد متبلور کرد تا زمانی که برای یک فیلم به اندازه کافی جالب باشد؟» هاوگن را به یاد می آورد. هیچ راهی وجود نداشت که بتوانم در یک جلسه دو ساعته زمینه کافی را به او بدهم تا او احساس کند داستانی وجود دارد.» داستانهای مرتبط فیلمها آرون سورکین روی خودش شرط میبندد تا یک پیگیری شایسته «شبکه اجتماعی» ارائه دهد. ستون مهمان بدون فشار هالیوود همان گودال مار نیست که شما فکر می کنید
سپس، کتاب او به قفسهها رسید (اکنون با جلد شومیز منتشر شده است)، و به جهانیان نشان داد که چگونه پیشینه و شغل اولیه او - بزرگ شدن در آیووا، تبدیل شدن به یکی از معدود زنان شاغل در Google در طول صعود آن - به او اجازه داد تا تنها کارمند فیس بوک باشد که مایل است درباره اقدامات مضر شرکت صحبت کند. سورکین دوباره زنگ زد. این بار، او با یک نسخه از کتاب او که به شدت برجسته شده و زیر آن خط کشیده شده بود، در جلسه آنها حاضر شد.
هاگن همچنین اخیرا فیلم زندگینامه لوسیل بال خود یعنی ریکاردو بودن را تماشا کرده بود و از نحوه برخورد او با پویایی پیچیده بین فردی تحت تأثیر قرار گرفت: «همه نمی توانند زنان باهوش بنویسند، و قطعا همه مردان هم نمی توانند بنویسند.» سپس سورکین خاطرات خود را انتخاب کرد و کار بر روی The Social Reckoning را آغاز کرد.
هاوگن در گفتگو با هالیوود ریپورتر نظرات خود را در مورد این فیلم بیان می کند.
ابتدا، اجازه دهید کمی تجدید نظر کنیم که چرا فیس بوک توانست این واقعیت را پنهان کند که الگوریتم ها و محصولات آنها برای مردم مضر هستند…
روشی که من همیشه آن را برای مردم ترسیم میکردم این بود، این مربوط به رسانههای اجتماعی نیست، بلکه به تغییر اقتصاد ما مربوط میشود. ما بر شرکتها بر اساس دوران کارخانه اداره میکنیم، با این ذهنیت که همه دقیقا یک ویجت را دریافت میکنند - اگر رنگ سربی روی من وجود داشته باشد، همه ویجتها دارای رنگ سربی هستند. با رسانههای اجتماعی، هرکس محصول متفاوتی را دریافت میکند و متا میتواند همه چیز را بهعنوان تجربهای دور از ذهن آن شخص در نظر بگیرد. اکنون با مدلهای چت هوش مصنوعی و هوش فوقالعاده، همین گفتگوها را در مورد نحوه مدیریت محصولات الگوریتمی انجام میدهیم.
ما مکانهایی مانند آنتروپیک داریم که میگوید، هی، ما باید محققان مستقلی را با دسترسی کامل در داخل این شرکتها جاسازی کنیم.
داستان شما در چند موج منتشر شد - با سوت زدن شما در مجله، 60 دقیقه را ادامه دادید، سپس کتاب را نوشتید. چگونه فیلم را با این موضوع مطابقت میدهید، یا از آنجایی که پروژه آرون سورکین است، کاملا جدا از هم احساس میکنید؟
وقتی در ابتدا آمدم، انتظار نداشتم کسی کاری انجام دهد. این یک مشکل ساختاری است و هر کنگره لایحه های کمتر و کمتری را تصویب می کند. علمای قانون اساسی مدرن قانون اساسی قدیمی ما را به کسی توصیه نمی کنند و ما در حال حاضر با عواقب آن زندگی می کنیم. بنابراین چند سالی بود که واقعا مشخص بود که آیا تغییری در ایالات متحده رخ خواهد داد یا خیر. با اکران فیلم، احساس میشود که فرهنگ اکنون درگیر شده است.
در تاریخ، چیزهایی وجود دارند که شاخصهای پیشرو و چیزهایی هستند که شاخصهای عقب مانده هستند - افرادی که وال استریت ژورنال میخوانند و افرادی که فیلم تماشا میکنند.
این سوال پیش میآید که چند نفر این فیلم را خواهند دید که در مورد شما یا آنچه در مورد فیسبوک فاش کردید نشنیده باشند؟
و به همین دلیل است که فیلم ها اهمیت دارند. من فکر میکنم اگر مردم بتوانند از نظر احساسی با این داستان ارتباط برقرار کنند، میتوانند از نظر فکری هم ارتباط برقرار کنند. هرچه راه های بیشتری را بتوانیم آینده های مختلف را تصور کنیم، افراد بیشتری برای تقاضای آینده بهتر احساس اجازه می کنند.
آیا فکر می کنید کارمندان فناوری The Social Reckoning را تماشا می کنند و سپس تصمیم می گیرند خودشان سوت بزنند؟
به همه افرادی فکر کنید که Eat Pray Love را تماشا کردند و برای اولین بار رفتند و سفر کردند. امیدوارم افرادی در درون وجود داشته باشند که بگویند: "هی، من خودم را در آن تضاد درونی می بینم. من نیز شاهد چیزهایی هستم که نمی توانم بپذیرم." خنده دار است، تا زمانی که آن را تماشا کردم، کاملا فراموش کرده بودم که من و جف [با بازی جرمی آلن وایت] و برای مدتی کاملا گم شده بودیم. چیزهایی وجود داشت که من در مورد آنها حدس می زدم، اما فقط باید سند مناسب را پیدا می کردم، چیزهایی مانند آن.
من فکر میکنم خوب است که فرانسیس هاوگن شخصیت را خیلی دانا نکردند، زیرا نشان میدهد که لازم نیست همه چیز را کامل داشته باشید.
قبل از اینکه برای اولین بار فیلم را ببینید، نگران چیزی بودید؟
من عصبی بودم زیرا، بدون توهین به هالیوود، بسیاری از فیلمهای فناوری هستند که فناوری را به درستی انجام نمیدهند. صفحه هولوگرام یا هر چیز دیگری وجود دارد، و شما مثل اینکه بله، اینترنت اینطوری کار نمی کند. انتظار لحظات بیشتری را داشتم که در آن منقبض شوم، اما چیزهایی که من را به لرزه درآورد فنی نبود.
دفتر مارک زاکربرگ بیش از هر چیز دیگری. آنها یک دفتر مولتی میلیاردر ثروتمند درست کردند، با یک بانک بزرگ از پنجره ها و میز بزرگ و منظره عالی. و این تا حدی ناراحت کننده است، اما مارک هرگز در چنین دفتری نمی نشیند زیرا پنجره ای به این بزرگی یک تهدید امنیتی است. اطرافش شیشه ضد گلوله دارد. او در مرکز ساختمانی به طول یک چهارم مایل می نشیند زیرا بسیار ترسیده است. او تمام خانههای همسایهاش را میخرد تا حائل باشد. آن مرد زندانی تصمیمات خودش است.
با توجه به اطلاعاتی که در مورد نحوه عملکرد متا دارید، آیا نگران این بودید که متحرک بتواند به صفحه نمایش برسد؟
فکر می کنید بیشتر در مورد چه چیزی از شما سوال می شود؟
خب، در پورتوریکو یک اختلاف تاریخی کوچک وجود دارد. مردم اینجا واقعا، واقعا کووید را جدی گرفتند و خیلی سخت قفل کردند، اما در فیلم آن را بسیار سرگرمکنندهتر نشان میدهند. بنابراین مطمئن هستم که شکایت مردم در مورد آن را خواهم شنید. یکی از جاهایی که جف و من روی داستان کار کردیم این Airbnb ارزان بود که مستقیما به آب نگاه می کرد و در حین کار ما گاو دریایی را می دیدیم. وقتی پورتوریکو را در ونکوور بازسازی کردند، گاو دریایی نداشتند، بنابراین وارد فیلم نشدند.
مردم ممکن است بخواهند بدانند که آیا جف در زندگی واقعی به همان اندازه آدم بدجنس بوده است، زیرا در فیلم باید او را بیکفایت جلوه دهند. او جانشین مخاطب است. در واقع، من کار با جف را انتخاب کردم، زیرا او یکی از همراهترین گزارشگران فناوری بود و به این موضوع اهمیت میداد که فیسبوک چگونه به مردم در مکانهای نادیده گرفتهتر دنیا آسیب میزند. اما [در فیلم] باید او را بخواهند که سؤالات خاصی بپرسد تا مایکی بتواند به آنها برای مخاطب پاسخ دهد.
آیا قبل از ساختن فیلم با مایکی مدیسون، بازیگر نقش شما، ملاقات داشتید؟
من نکردم او در آن سال بسیار شلوغ بود زیرا چند ماه قبل برنده اسکار شده بود.
در تریلر جدیدی که منتشر کردند، کمی درباره اینکه مجله نگران است که زندگی شما را خراب کند، وجود دارد. اصلا آن حلقه درست بود؟
من هرگز نمی ترسیدم فیس بوک به دنبال من بیاید، زیرا در آن زمان آنها هرگز از کسی شکایت نکرده بودند. من خطرات شغلی را سنجیدم. نکته خوب در علم داده و الگوریتم ها و هوش مصنوعی این است که حتی اگر 90 درصد از مشاغل را حذف کرده باشید، باز هم یک شغل دارید. اگر بخواهم در آنتروپیک کار کنم، مطمئنم که میتوانم آنجا کار کنم. همچنین فکر میکنم برای مردم فیسبوک خیریه بودم. اینطور نیست که افراد شروری وجود داشته باشند که این کارها را انجام دهند، آنها در سیستمی از مشوق ها وجود داشته اند که احتمال انجام کارهای بسیار بد را افزایش می دهد.
فکر نمی کنم درهایی را بسته باشم که از بستن آنها پشیمان باشم. این فیلم به فرهنگ پاپ منتقل خواهد شد و این مرحله از زندگی من پایانی خواهد داشت.
آیا فکر می کنید مارک قرار است The Social Reckoning را تماشا کند؟
وقتی دو ساعت آنجا نشستم و آن را تماشا کردم، چنین گفتم: "وای این [داستان] چیزی است که واقعا بر روند زندگی من تأثیر گذاشته است، و من در انکار آن کار فوق العاده ای انجام داده ام." امیدوارم اگر مارک فیلم را ببیند، همان تجربه را داشته باشد. اینکه او باید آنجا بنشیند و اینگونه باشد که "وای." من واقعا از اینکه هارون این کلمات را در دهان مارک قرار داد و گفت: "بچه های من باید این چیزها را بخوانند." اکنون مسنترین آنها 10، شاید 11 ساله است، و آنها در نهایت مدرسه خانه را ترک میکنند. آنها می خواهند پدرشان را در دنیا ببینند.
باید به او یادآوری کرد که هی، شما در حال انتخاب هستید. لازم نیست برای همیشه رئیس متا باشید. شما مجبور نیستید این نقش را در جامعه بازی کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
Aaron Sorkin Made a Movie About Her. She Just Hopes Mark Zuckerberg Watches.
Frances Haugen, whose memoir 'The Power of One' was adapted into 'The Social Reckoning,' tells THR about giving the rights to the prolific director and the one thing in the film that made her cringe.