آرین ری در فیلم Limbo، Independence و بازگشت فانک اوهایو

آرین ری، خواننده و ترانه سرا، نیمی از عمر خود را صرف آموختن این است که چگونه تجارت موسیقی می تواند به سرعت یک حرفه را سرعت بخشد، چقدر ناگهانی می تواند کار را متوقف کند و زمانی که یک هنرمند از حرکت ماشینش باز می ایستد، چقدر عزم نیاز دارد.

پس از دستیابی به مخاطبان ملی در X Factor، خواننده R&B متولد سینسیناتی، پیش از انتشار پروژه‌های خود، هنر خود را در پشت صحنه تقویت کرد و در اطراف هنرمندانی از جمله کریس براون، نیکی میناژ و آشر نوشت و ضبط کرد.

ری پس از مدت‌زمانی طولانی که نه می‌توانست موسیقی منتشر کند و نه تور، به‌طور مستقل با Limbo ظهور کرد، پروژه‌ای فشرده که از آهنگ‌هایی که چندین دوره خلاقانه را در بر می‌گیرد، جمع‌آوری شده است، و او آماده می‌شود تا انرژی کاتالوگ خود را به جاده بیاورد.

او به نیوزویک گفت: «فقط می‌خواستم مطمئن شوم که دوباره به بازار برگشته‌ام و قبل از اینکه واقعا سطح را با کاری که واقعا می‌خواهم به صورت صوتی و بصری انجام دهم، انجام دهم، دوباره بیرون آمدم.»

ری در محاصره نوازندگان، اجراهای کلیسا و رکوردها بزرگ شد، اگرچه ورزش در ابتدا بیشتر توجه او را به خود جلب کرد. پدرش درام می نواخت و تولید می کرد، در حالی که مادرش اجرا می کرد و مدام او را تشویق می کرد. عمه او، دولورس «دی سی» هنری، برای ماروین گی پس‌زمینه خواند.

ری گفت: "من از خانواده ای عاشق موسیقی آمده ام." "عامل اعتقاد از من نشات نمی‌گرفت، بلکه از دیگران می‌آمد."

سرانجام مادرش او را متقاعد کرد که برای X Factor تست بازیگری بدهد و پس از یک تست ناموفق سینسیناتی، به شیکاگو سفر کردند، جایی که ساعت‌ها در هوای زمستانی منتظر ماندند و دور مقدماتی سریال کار کردند. ری برای فصل دوم بازگشت، به عنوان یک شرکت کننده انفرادی به 10 مسابقه برتر رسید و با درک دقیق تری از معماری سرگرمی ترک کرد.

او گفت: «من موسیقی را به نوعی جدی گرفتم. "من فقط ممکن است در این کار خوب باشم، و من حتی آن را متوجه نمی شوم."

پس از فارغ التحصیلی، او لس آنجلس را به کالج موسیقی برکلی انتخاب کرد، و در حالی که در اطراف تیم سازنده The Underdogs کار می کرد، هر جلسه استودیو را به عنوان یک آموزش تلقی می کرد.

ری گفت: «این کالج من بود. "این مقدمه من برای صنعت بود."

او کار تهیه کنندگان معتبر را تماشا کرد، آهنگ هایی را با مهندس دنی گارسیا ساخت، بازخوردهای صریح را جذب کرد و غرایز نویسنده ای را توسعه داد که می توانست برای صداهای دیگر رکورد ایجاد کند.

زمانی که انتشار و تور متوقف شد، ری در کنار بحرانی خلاقانه با یک بحران عملی مواجه شد.

او گفت: «این نمایش ها مساوی با بی پولی نیستند. "هیچ پولی برابر نیست: چگونه می خواهم هزینه مدرسه خصوصی را بپردازم؟ چگونه می خواهم برای هر چیزی بپردازم؟ من یک بچه دارم."

از آنجایی که پروژه‌ها و اجراهای برنامه‌ریزی‌شده مدام در حال انحلال بودند، او بر نوشتن تمرکز کرد، رابطه‌اش را با ناشرش تقویت کرد و در نحوه واکنشش به شرایط خارج از کنترلش تجدید نظر کرد.

ری گفت: «تمام کاری که می‌توانید انجام دهید این است که نحوه واکنش خود را نسبت به موقعیت اصلاح کنید و بر اساس آن حرکت کنید،» و افزود که این دوره به او صبر، نظم عاطفی و رهبری آموخت. اگرچه او هنوز برخی از پیامدهای آن را به همراه دارد، اما با صراحت شخصی صحبت می‌کند که ناامیدی را به جهت تبدیل کرده است: «ما خودمان را از آن چاله بیرون آوردیم و اکنون اینجا هستیم.»

لیمبو رکوردهایی را از لحظات مختلف جمع آوری می کند، از جمله آهنگ هایی که ری برای طرفداران و دیگرانی که سال ها حمل کرده بود پیش نمایش داده بود.

او گفت: «هیچ چیز منسجمی در مورد این پروژه وجود نداشت. "قبل از اینکه وارد کیف واقعی ام شوم، باید چیزهای خاصی را کنار می گذاشتم."

یک استثناء "Sweet Thang" بود که او به طور خاص آن را دنبال کرد زیرا برنامه زنده او به حرکت بیشتری نیاز داشت.

ری گفت: «من می‌خواستم یک اکشن روحی شادتر، با احساس خوب و در مهمانی‌های روز انجام دهم. من با لویی لاستیک کار می‌کردم و قبلا کار نکرده بودیم، بنابراین سعی کردیم یکی از آنها را بسازیم.»

ری در حالی که تور لیمبو خود را آغاز می کند، قصد دارد آهنگ ها را روی صحنه تغییر شکل دهد، با تنظیم های جدید، نوازندگی عمیق تر و انرژی بالاتر برای جشن گرفتن کار یک دهه در حالی که خطی را زیر آن ترسیم می کند.

او گفت: «من چیزهایی اضافه می‌کنم، نسخه‌های مختلف می‌سازم، فقط آن را تقویت می‌کنم. "من برای اجرای برخی از آهنگ‌هایی که اجرا نکرده‌ام هیجان‌زده هستم یا آن‌ها را به گونه‌ای اجرا می‌کنم که قبلا اجراشان را ندیده‌اید."

ژست پایانی اهمیت دارد زیرا ری لیمبو را به عنوان یک انتقال نهایی از نسخه قبلی خود می بیند.

او گفت: «این آخرین دوره از آن دوران است. "من هرگز از خلاقیت خود را عقب نخواهم داشت. من مانند گذشته به خودم فشار خواهم آورد و گوش شنوندگان را به چالش خواهم کشید."

در پاسخ به این سوال که فصل بعدی چگونه خواهد بود، ری در حال حاضر برنامه های خود را در دست اجرا دارد. او گفت: «تهاجمی. "این موزیکال خواهد بود. زیبا خواهد بود. من برای حماسی می روم. از نیمه زمین تیراندازی می کنم - محدوده استف کوری."

جاه طلبی ری به دودمان موسیقی اوهایو برمی گردد، که او می خواهد آن را در مرکز تولید خود قرار دهد.

او گفت: «ما باید آن فانک اوهایو را برگردانیم. "ما باید روح را برگردانیم. باید آن را به شهر برگردانیم و به جامعه خود بازگردانیم."

اگرچه شنوندگان ممکن است ابتدا او را به عنوان یک خواننده بشناسند، ری تولید را محور هویت خود می‌داند، و با ورود به این مرحله جدید، او می‌خواهد کار تمام بخش‌های موسیقی او را آشکار کند.

او گفت: «احساس می‌کنم در قلبم واقعا یک تهیه‌کننده هستم. "من دوست دارم همه چیز را خوب به نظر برسانم، چیزها را عالی کنم، مردم را در مکان های مناسب قرار دهم و چیزهای مناسب را روی رکوردها بگذارم تا آنها را به حرکت درآورم."

زمانی که شرکت‌های صنعتی احساس فشار ری را تشدید کردند، با این حال تجربه نحوه سنجش مشروعیت او را تغییر داده است.

او گفت: «فکر نمی‌کنم که باید به خودم ثابت کنم که تعلق دارم. من همیشه می‌خواهم ثابت کنم که دوپینگ هستم، و فکر می‌کنم مردم از قبل می‌دانند. احساس می‌کنم همیشه مورد علاقه‌ی افراد مورد علاقه‌ام بوده‌ام؛ فقط فکر نمی‌کنم هنوز آن را به دنیا ترجمه کرده باشم.»

برای ری، بزرگ‌ترین چالش برداشتن گامی جسورانه در مرکز صحنه است، زیرا او به ندرت آثار نویسندگی و تولید خود را پیش‌زمینه کرده است، حتی اگر این مهارت‌ها بیشتر کاتالوگ او را شکل دهند.

او گفت: "با ورود به پروژه بعدی، آن سطح از نوازندگی را نشان می دهم و به آنها نشان می دهم: شما یک تهیه کننده هستید، شما یک نویسنده هستید."

با این حال، خود تبلیغی همچنان منطقه ناآرامی است، زیرا ری موسیقی، صحنه و طول عمر را ترجیح می دهد تا استدلال کند. او گفت: "هنوز می توانم تور کنم. هنوز هم می توانم موسیقی پخش کنم و میلیون ها استریم دریافت کنم. هنوز هم می توانم با هنرمندان بزرگ کار کنم." "من باید کاری را به درستی انجام می دهم، و من فقط در حال انجام دادن هستم. باید در آن بمانم، مسیر را ادامه دهم و به تلاش برای بهتر شدن ادامه دهم."

برای ری، لیمبو هم ورود و هم خروج است، و اگرچه آهنگ‌های آن بلاتکلیفی سال‌ها را پشت سر گذاشته است، اما توجه او به سمت مجموعه‌ای از آثار جسورانه‌تر رفته است.

"اکنون این است: من می خواهم با آن چه کار کنم؟" او گفت. "چه چیزی تاثیرگذار است؟ ما برای کمک به نسل بعدی چه می کنیم؟ اکنون هدفمند است." Limbo گوش کن

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: دیون گرانت و سام ویلسون.