آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی داده‌هایی را از استارت‌آپ‌های مرده می‌خرند تا مدل‌هایشان را آموزش دهند

زمانی که کیلان میسکل شروع به تعطیلی استارتاپ کریپتو خود کرد، فکر نمی‌کرد داده‌های آن ارزش زیادی داشته باشد: کاربران ناشناس بودند، شرکت فقط چند سال قدمت داشت. اما او از آن زمان بایگانی دیجیتال شرکت را به پول واقعی تبدیل کرده است. او تقریبا 25000 دلار برای پایه کد خود و مبلغ معلق (احتمالا حدود 15000 دلار) برای داده های فضای کاری در Google، Notion، Figma و Slack به دست آورده است. او می‌گوید: «حداقل تمام کارهایی که ما برای دو سال و نیم انجام می‌دادیم برای کسی در جایی ارزش دارد.

این فروش توسط شرکتی به نام SimpleClosure، بخشی از یک بخش رشد جدید در فناوری: کسب‌وکارهایی که به استارت‌آپ‌های در حال مرگ خدمات می‌دهند، انجام شد. تخمین‌های Carta و AngelList نشان می‌دهد که تعطیلی‌ها بین ۲۶ تا ۵۶ درصد سالانه در سال‌های اخیر افزایش می‌یابد، و یک اکوسیستم پایان عمر - از جمله مربیان، «دولاهای مرگ» و شرکت‌هایی که به مدیریت سردردهای قانونی، مالیاتی و عملیاتی ناشی از بالا رفتن شکم کمک می‌کنند- پدید آمده است. اکنون متصدیان امور فناوری بقایای داده ها را به آزمایشگاه های هوش مصنوعی می فروشند.

SimpleClosure در ماه آوریل فروش داده را به خدمات خود اضافه کرد. پلت فرم Asset Hub آن به بنیانگذاران کمک می کند تا کد و داده های فضای کاری خود را بفروشند - ایمیل ها، چت ها، اسناد. خریداران شامل آزمایشگاه‌های بنیادی هوش مصنوعی، فروشندگانی هستند که فضاهای کاری شبیه‌سازی‌شده برای آموزش هوش مصنوعی می‌سازند، و شرکت‌های فناوری بالغ که مدل‌های خود را می‌سازند. Asset Hub بیش از 150 معامله انجام داده است و انتظار دارد تا پایان سال 2026 بیش از 10 میلیون دلار به استارت آپ ها بازگرداند. مدیر عامل Dori Yona شاهد بوده است که این تراکنش ها که زمانی نادر و "تا حدی تابو" بودند، به طور فزاینده ای عادی شده اند و اکنون 47٪ از معاملات SimpleClosure شامل فروش کد یا داده است.

و شرکت دارد. رقیب صنعتی Sunset نیز یک تجارت فروش مجدد داده به سرعت در حال رشد دارد. برندان ماهونی، بنیان‌گذار و مدیر عامل شرکت Sunset می‌گوید Sunset دارایی‌های یک مشتری در حال مرگ را بر اساس تعداد کار، سال‌های فعالیت، حجم داده‌ها و نحوه استفاده تیم از ابزارهایش ارزیابی می‌کند. تخته خرده چوب، او می‌گوید، تشبیه خوبی است: «این داده‌های اگزوز عملیاتی مانند براده‌های چوبی است که همه فکر می‌کردند ارزشی ندارند، اما در واقع یک تن دارند.»

تقاضا برای داده های شرکت های منحل شده به طور ناگهانی در سال گذشته ظاهر شد، زیرا آزمایشگاه های آموزشی هوش مصنوعی به محدودیت های مجموعه داده های عمومی و مصنوعی رسیدند. برای مثال Surge AI داده‌ها را می‌خرد تا «سالن‌های آموزشی تقویتی» بسازد که در آن عوامل هوش مصنوعی مشتریان وظایفی را تمرین می‌کنند - به اشکال‌زدایی یک معماری پیچیده فناوری اطلاعات یا تهیه پیش‌نویس‌های استیناف فکر می‌کنند. نیک هاینر، که کار این شرکت را بر روی این محیط‌ها رهبری می‌کند، می‌گوید که به دنبال آرشیو داده‌هایی است که طیفی از موقعیت‌ها را منعکس می‌کند، از اختلاف نظر گرفته تا قضاوت‌های دشوار.

هاینر توضیح می دهد که تاریخچه Slack یک شرکت، اگر مکالمات را با تنوع و عمق ثبت کند، می تواند ارزش بیشتری از Slack، ایمیل و تقویم های شرکت دیگر داشته باشد.

بایگانی‌های واقعی از اشتباهات رایج در جهان‌های مصنوعی، مانند ارجاع به تاریخ‌هایی که وجود ندارند، اجتناب می‌کنند، اما میزان پیشرفت عملکرد نامشخص است. هیچ شرکتی هنوز آزمایشی را منتشر نکرده است که نتایج آموزش داده های دنیای واقعی را با جایگزین ها مقایسه کند. قیمت گذاری این عدم قطعیت را منعکس می کند: به گفته هاینر، خریداران اعداد بسیار متفاوتی را نقل می کنند، زیرا ارزش گذاری ها بر اساس «تزهای تحقیقاتی» است که تخمین می زند که چه تعداد کار مفید از مثلا 100000 خط کد به دست می آید.

این امر مانع از وقوع معاملات بزرگتر نشده است. در آگوست گذشته، به عنوان بخشی از ورشکستگی Spirit Airlines، گوگل از شرکت داده‌های هوش مصنوعی مرکور پیشی گرفت تا داده‌های چندین دهه شرکت مخابراتی، از جمله 100 میلیون ایمیل، 500 میلیون پیام Teams و 176000 سابقه کارمند را خریداری کند. قیمت: 10 میلیون تومان و بلومبرگ در سپتامبر گزارش داد که واحد هوش مصنوعی اسپیس ایکس در حال سنجش خرید داده‌های استارت‌آپ‌های در حال مشکل است.

از نظر قانونی، همه اینها ممکن است مشکل ساز شود. اتحادیه خدمه پرواز اسپیریت به دلایل حفظ حریم خصوصی با این فروش مخالفت کرد و گرگ یوینگ، وکیلی که به استارت‌آپ‌های هوش مصنوعی مشاوره می‌دهد، چنین داده‌هایی را «قانونی رادیواکتیو» نامیده است. تأمین‌کنندگان از دانشمندان داده استفاده می‌کنند تا اطلاعات هویتی شخصی را پاک‌سازی کنند و سوابق منابع انسانی را حذف کنند، و خریداران می‌گویند که آنها نیز پاک‌سازی می‌کنند. اما یوینگ به برخی از جزئیات خصوصی که در ایمیل‌ها و تقویم‌ها نهفته است اشاره می‌کند: قرار ملاقات با پزشک، ترتیبات تحویل مدرسه، برنامه‌های ملاقات شبانه.

او «آموزش هوش مصنوعی غرب وحشی» را توصیف می‌کند که تنها راه خود را به قراردادهای مجوز مناسب و استفاده بررسی‌شده می‌دهد.

همچنین این سوال وجود دارد که چه کسی از این درآمدهای بادآورده سود می برد. معمولا عواید به اعتباردهندگان و سرمایه گذاران ارشد سرازیر می شود نه کارمندان. برای ایفئوما آجونوا، استاد حقوق در دانشگاه اموری و نویسنده کتاب The Quantified Worker، این نشان دهنده نوعی "سرمایه تسخیر شده" است. سابقه قانونی امکان نظارت را برای کمک به کارگران برای انجام کارهایشان فراهم می کند، اما زمانی که یک شرکت از کار بیفتد، این توجیه ناپدید می شود. آجونوا می‌گوید: «کارفرمایان باید قبل از فروش داده‌های کارگران رضایت صریح داشته باشند، اما او اضافه می‌کند که هیچ قانون فدرالی وجود ندارد که چنین فروش‌هایی را ممنوع کند.

در حالی که بسیاری این بازار جدید را فرصتی برای کسب و کارهای شکست خورده برای بازیابی مقداری ارزش می دانند، این فروش های کوتاه مدت محدودیت هایی نیز دارند. بنیانگذاران در مورد اینکه چه کسی داده‌ها را می‌خرد و قصد دارند با آن چه کاری انجام دهند، اطلاعات کمی دارند. به علاوه، اطمینان کمی وجود دارد که آنها یک پیشنهاد منصفانه دریافت می کنند. قیمت داده‌ها احتمالا در سال آینده تثبیت خواهد شد، مگر اینکه ابتدا یک حباب هوش مصنوعی ظاهر شود. در هر صورت، متولیان جدید فناوری برای ارزیابی آنچه باقی مانده است، حضور خواهند داشت.

متیو کینگ یک روزنامه نگار فناوری و محیط زیست است که در بالتیمور مستقر است.