آزمایش‌های شنوایی نشان می‌دهد که شیرهای دریایی و فوک‌های خز چگونه سر و صدای انسان‌ساز را می‌شنوند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

محققان دانشگاه کرتین و انجمن حفاظت تارونگا استرالیا اولین آزمایش‌های شنوایی را بر روی شیرهای دریایی استرالیایی و فوک‌های خزدار دماغه بلند انجام داده‌اند که نشان می‌دهد این پستانداران دریایی چه صداهایی را می‌شنوند و به ارزیابی چگونگی تأثیر سر و صدای انسان بر آنها کمک می‌کند.

مطالعات "شنیداری‌های هوایی دو فوک خزدار پوزه‌دراز (Arctocephalus forsteri)" و "شنیداری‌های رفتاری در هوای دو شیر دریایی استرالیا (Neophoca cinerea)" به ترتیب در Conservation و Animals منتشر شدند.

نگهبانان دریایی دو شیر دریایی استرالیایی و دو فوک خزدار پوزه بلند را در باغ وحش تارونگا سیدنی آموزش دادند تا با فشار دادن پارو هنگام شنیدن صدایی به صداها پاسخ دهند و پستانداران برای پاسخ صحیح با ماهی به آنها پاداش می‌دهند.

هر دو گونه بیشترین حساسیت را به صداهایی در حدود 3.2 کیلوهرتز داشتند که اولین خط پایه دقیق حساسیت شنوایی را برای دو گونه استرالیایی ارائه می‌کرد.

پروفسور کریستین اربه، محقق ارشد، از مرکز علوم و فناوری دریایی کرتین، گفت که درک آنچه حیوانات می توانند بشنوند اولین گام مهم در ارزیابی تأثیرات بالقوه سر و صدا از فعالیت های انسانی است.

اربه گفت: «قبل از اینکه بتوانیم بفهمیم که صدا روی حیوان تأثیر می‌گذارد یا خیر، باید بدانیم که آیا در وهله اول می‌تواند آن صدا را بشنود یا خیر.

«این آزمایش‌های شنوایی به ما این پایه را می‌دهد و به ما اجازه می‌دهد تا بپرسیم صداهای ناشی از کشتی‌ها، قایق‌ها، هواپیماها و ساخت‌وسازهای ساحلی چگونه می‌تواند بر فوک‌ها و شیرهای دریایی تأثیر بگذارد.

این تحقیق به ویژه برای شیر دریایی استرالیایی در خطر انقراض که جمعیت تخمینی آن تنها حدود 12000 حیوان است و برای برقراری ارتباط، یافتن غذا، ناوبری و شناسایی تهدیدها بر شنوایی تکیه دارد، اهمیت دارد.

محققان همچنین شنیدن فوک‌های خزدار دماغه بلند را با سر و صدای قایق‌ها، کشتی‌ها، هواپیماها، قطارها و ساخت‌وساز مقایسه کردند و دریافتند که بسیاری از این صداها در هنگام بیرون کشیدن از خشکی برای حیوانات قابل شنیدن است.

دکتر بنجامین پیچر، زیست شناس رفتاری انجمن حفاظت از تارونگا استرالیا، گفت که آموزش این حیوانات برای شرکت داوطلبانه در این آزمایش ها، راه ارزشمندی برای بررسی توانایی های حسی آنها است.

پیچر گفت: «فوک‌ها و شیرهای دریایی این انتخاب را داشتند که داوطلبانه در آزمایش‌های شنوایی با استفاده از تقویت مثبت شرکت کنند، که به ما امکان می‌دهد در حین درگیر نگه داشتن حیوانات در این فرآیند، آنچه را که واقعا می‌توانند درک کنند، اندازه‌گیری کنیم.»

«این یافته‌ها می‌تواند به ارزیابی اثرات زیست‌محیطی و مدیریت سروصدا با گسترش کشتی‌رانی، توسعه ساحلی و صنایع فراساحلی کمک کند.

ما اکنون می دانیم که این حیوانات در هوا چه چیزی می شنوند. گام بعدی این است که بفهمیم سر و صدا چگونه در زیر آب آنها را تحت تأثیر قرار می دهد و چه زمانی شروع به تداخل در رفتار یا شنوایی آنها می کند.

کریستین اربه و همکاران، شنودهای هوایی دو فوک خز دماغ دراز (Arctocephalus forsteri)، حفاظت (2026). DOI: 10.3390/conservation6030099

کریستین اربه و همکاران، شنودهای رفتاری در هوای دو شیر دریایی استرالیا (Neophoca cinerea)، حیوانات (2026). DOI: 10.3390/ani16152342

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →