آزمون ملونی: خشونت خیابانی ایتالیا و بحران قدرت اروپا - نظر

اوباش از اعتراضات برای ایجاد هرج و مرج، حمله به مسئولین امنیت و گروگان گرفتن کل شهرها سوء استفاده می کنند.» جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، موج خشونتی که در خیابان های ایتالیا در حال گسترش است را اینگونه توصیف کرد. او در X/Twitter نوشت: «حق اعتراض مشروع است؛ تبدیل شهرهای ما به ویرانه اینگونه نیست.» آنچه با ناآرامی های محلی در میلان آغاز شد، به سرعت در حال تبدیل شدن به یک بحران ملی است و به رم، تورین، بولونیا، ناپل و فلورانس گسترش می یابد.

ایتالیا اکنون در مرکز یک گلوله برفی ژئوپلیتیکی است که در سراسر اروپا می چرخد. در رم، درخواست کنفدراسیون عمومی کارگری ایتالیا (CGIL) برای اعتصاب عمومی در 20 نوامبر - درست چند روز قبل از انتخابات مورد انتظار در 4 دسامبر - یک کاتالیزور سیاسی انفجاری را به فضای از قبل متزلزل می افزاید. تخمین زده می شود که جنگ اقتصادی چندگانه ایتالیا در خاورمیانه به عنوان نیرویی است. میلیون‌ها یورو به دنبال مغازه‌های غارت‌شده، زیرساخت‌های آتش‌گرفته، و ضربه‌های شدید به چهره شهر به عنوان پایتخت جهانی مد و گردشگری.Simulta

خشونت خیابانی، اعتصاب‌های کارگری و محاصره کامیون‌داران در جنوب، زنجیره‌های تامین را خفه می‌کند، کارخانه‌ها را متوقف می‌کند و تورم را دامن می‌زند. جنگ در خاورمیانه هم به عنوان یک کاتالیزور و هم به عنوان یک افزایش دهنده نیرو عمل می‌کند. از نظر اقتصادی، افزایش قیمت سوخت و انرژی مشکلات عمومی را عمیق تر می کند. از نظر سیاسی، درگیری چارچوبی ایدئولوژیک و لفاظی فراهم می‌کند که خشم نسبت به هزینه‌های زندگی و افزایش بودجه‌های دفاعی را با رادیکالیسم ضدغربی و همبستگی طرفدار فلسطین در هم می‌آمیزد. صحنه‌های خشونت - که با آتش زدن پرچم‌های اسرائیل و آمریکا، پیام‌های همسو با حماس در برابر مخالفان مشخص شده است.

جنگ غزه و تحریکات ضد مهاجران - بودجه عمومی را تحت فشار قرار می دهد، سرمایه گذاران خارجی را منصرف می کند و احساس ثبات اجتماعی را تضعیف می کند. این یک بحران اساسی مشروعیت دولت است. موضع سخت ملونی در مقابل تردید اروپایی ها در پاسخ، دولت ملونی مسیری قاطع را در پیش گرفته است: اعزام صدها سرباز به مراکز شهری، تصویب احکام اضطراری، و اعمال مجازات های جنایی شدیدتر تا پنج سال زندان در کنار جریمه های سنگین. ملونی همچنین متعهد شده است که پلیس به حملات شدیدی به صاحبان مشاغل و مشاغل پاسخ دهد.

این استراتژی کاملا در تضاد با رویکرد مردد فرانسه است که در تلاش برای طرح اقتدار یا مهار هرج و مرج شهری است. رویکرد تندرو ملونی ممکن است به عنوان الگویی برای دولت‌های راست میانه و راست در سراسر اروپا باشد که به دنبال بازگرداندن نظم عمومی هستند. این نیاز به ویژه با توجه به بسیج سریع در رسانه‌های اجتماعی، جایی که ائتلاف متفاوتی از دانشجویان، سازمان‌های رادیکال و فعالان اجتماعی پدید آمده است، حاد است. چپ، نئوفاشیست ها و عناصر افراطی در جوامع مهاجر. ایتالیا در حال حاضر به میدان آزمایش اروپا در مبارزه تبدیل شده است.

فشار اقتصادی و خطر ژئوپلیتیکی همگرایی شورش‌های خیابانی، اختلالات حمل‌ونقل، و اجرای سخت‌گیرانه عواقب شدیدی در سطح کلان دارد. ایتالیا به عنوان سومین اقتصاد بزرگ اتحادیه اروپا (با تولید ناخالص داخلی 2.55 تریلیون دلار در سال 2025)، سنگین ترین بار بدهی منطقه یورو را به دوش می کشد: تقریبا 3.095 تریلیون یورو یا 137.1 درصد از تولید ناخالص داخلی.

منطقه برای فرانسه و ایتالیا - قوی ترین اقتصادهای بلوک پس از آلمان - بی ثباتی داخلی مستقیما ثبات پولی را تضعیف می کند و فشار زیادی را بر بانک مرکزی اروپا وارد می کند. علاوه بر این، آشفتگی داخلی قدرت مانور سیاست خارجی رم را محدود می کند. این امر توانایی ایتالیا را برای انجام تعهداتش در قبال اوکراین و ناتو - حتی پس از رسیدن به هدف 2 درصدی تولید ناخالص داخلی در هزینه های دفاعی در سال 2025 و هدف قرار دادن 3.5 درصد تا سال 2035 - تهدید می کند.

اسرائیل و تغییر موازنه خاورمیانه تشدید ناآرامی ها - و به ویژه دخالت عناصر رادیکال در تظاهرات - مستقیما بر سیاست خاورمیانه ای ایتالیا تأثیر می گذارد. در رم، جوانان رادیکال طرفدار فلسطین و گروه های "ضد امپریالیست" اخیرا به کولوسئوم هجوم بردند و نقاب هایی را علیه دولت سیاهان و فلسطینیان به نمایش گذاشتند. آنارشیست های بلوک به تظاهرات نفوذ کرده اند، اموال را سوزانده اند و به سمت پلیس سنگ و کوکتل مولوتف پرتاب کرده اند. نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو نشان می دهد که تقریبا 75 درصد از مردم ایتالیا در حال حاضر دارای یک

دیدگاه منفی نسبت به اسرائیل، از 66 درصد در سال 2025. این رادیکالیزه شدن سریع، دولت ملونی را در یک تله سیاسی قرار می دهد. افزایش فشار عمومی - به همراه حضور نیروها در خیابان ها - می تواند رم را به موضع محتاطانه تر و دورتر در قبال واشنگتن و اورشلیم وادار کند. در حالی که تلاش می کند روابط خود را با این رژیم صهیونیستی در برابر حمایت از رژیم صهیونیستی متوازن کند. دامنه ایتالیا برای مقابله با نفوذ ایران و تضعیف جایگاه آن به عنوان یک بازیگر استراتژیک در سراسر دریای مدیترانه، دریای سرخ، خلیج فارس و شمال آفریقا. خطرات زیادی برای اسرائیل برای اسرائیل،

akes ها بالا هستند تجارت دوجانبه با ایتالیا در سال 2025 به حدود 5.2 میلیارد دلار رسید. با این حال، تصمیم رم در آوریل برای متوقف کردن توافقنامه همکاری امنیتی دوجانبه خود نشان دهنده کاهش نگران کننده در تمایل این کشور برای حمایت از مواضع اسرائیل در اتحادیه اروپا بود و این نگرانی را افزایش داد که اسرائیل ممکن است به تدریج یک متحد اصلی اروپایی را از دست بدهد. دوری بیش از حد رم از اورشلیم خطر بیگانه شدن واشنگتن را به همراه دارد، در حالی که همسویی بسیار نزدیک با اسرائیل روابط اقتصادی با شرکای کلیدی خلیج فارس را تهدید می کند. تجارت ایتالیا با امارات متحده عربی به 9.2 میلیارد دلار رسید.

در سال 2024، در کنار 7.2 میلیارد دلار. با عربستان سعودی. ایتالیا و اروپا در چهارراه وجودی گسترش ناآرامی در سراسر اسپانیا، پرتغال، آلبانی و به ویژه فرانسه بحران را تشدید می کند. ناتوانی امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه در مهار خشونت خیابانی پاریس، همراه با سیاست مردد او، خلأ عمیق دولتی را در قلب این قاره نشان می دهد. با تزلزل فرانسه و آزمایش حکومت ایتالیا، قدرت های فرصت طلب مانند روسیه و چین فرصت هایی برای گسترش نفوذ خود از طریق کمپین های اطلاعات نادرست، فشار اقتصادی، و زیرساخت های استراتژیک پیدا می کنند.

این بی ثباتی توانایی ایتالیا برای مدیریت جریان های مهاجرت، مقابله با تروریسم در منطقه ساحل آفریقا و ایمن سازی مسیرهای انرژی دریایی کلیدی در خلیج فارس را مختل می کند. همه این‌ها نقش ژئوپلیتیک ایتالیا را به‌عنوان میانجی معتبر بین واشنگتن و بروکسل تضعیف می‌کنند و پایه‌های معماری امنیتی اروپا را می‌شکنند. اروپا بر سر دوراهی اروپا اکنون در یک دوراهی وجودی قرار گرفته است: آیا همچنان به ارائه پاسخ‌های سست و واکنشی به ظرفیت‌های اجتماعی-اقتصادی و نارضایتی رادیکال اقتصادی خود ادامه خواهد داد؟ یا یک چشم انداز استراتژیک و تعیین کننده برای بازسازی ایجاد خواهد کرد

همانطور که ملونی در حال تلاش برای انجام آن است؟ ایتالیا به مرکز آزمایش تبدیل شده است. اگر مدل ملونی از اجرای قانون محکم و مانور دیپلماتیک شکست بخورد، سونامی اروپا در رم متوقف نخواهد شد. این تهدیدی است که انسجام ناتو را شکسته، اتحادیه اروپا را بی‌ثبات می‌کند، و تاب‌آوری غرب را در چشم‌انداز جهانی متخاصم فزاینده از بین می‌برد. رهبران اروپایی باید کنترل فضاهای شهری را بدون اجازه دادن به اجرا برای تشدید بیشتر به دست بگیرند - آزمونی ظریف از ظرفیت حاکمیتی شکننده در یک عصر دموکراتیک در حال تغییر، یک عصر دموکراتیک در حال تغییر است.

f بازرگانی و نوآوری.