آسه آن: از «مرکز صادرات دور زدن» به «مرکز ایجاد ارزش»

با وجود رکود چین، بازار بزرگ چین و سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی BRI برای آسه‌آن بسیار جذاب است. سرمایه گذاری در تولید چین نیز در حال گسترش است و موقعیت آسه آن را به عنوان بخش کلیدی مراکز تولید جهانی و زنجیره تامین تقویت می کند. با این حال، این مدل رشد دارای خطرات ذاتی است. وابستگی به چین برای اجزای کلیدی و کالاهای واسطه‌ای، سوء ظن آمریکایی‌ها را در مورد اینکه ASEAN ممکن است مرکزی برای مسیریابی مجدد کالاهای چینی به بازارهای کشورهای ثالث باشد، افزایش داده است.

فراتر از آن، اگر مدل به مونتاژ ساده ورودی‌های چینی برای صادرات به کشورهای ثالث تبدیل شود، ارزش افزوده و تأثیر اقتصادی ایجاد شده در خود منطقه را محدود خواهد کرد. در عین حال، ایالات متحده که مدت ها به عنوان وزنه تعادلی در برابر چین تلقی می شد، دیگر شریک قابل اعتماد بی قید و شرطی نیست. واشنگتن ضمن حفظ تعامل امنیتی، از نظم تجارت آزاد گات و WTO که زیربنای رشد آسه آن بود، فاصله گرفت و تمایل چندانی برای باز کردن بازارهای خود نشان نداد و در عین حال تعرفه های بالا یکجانبه را به نام عمل متقابل اعمال کرد.

با این حال، چالش ASEAN صرفا یک انتخاب بین ایالات متحده و چین نیست. این کشور با یک معضل جدید مواجه است: وابستگی عمیق‌تر تولید به چین، نگرانی آمریکا را تحریک می‌کند، در حالی که قطع ناگهانی این وابستگی به پایگاه صنعتی خود منطقه آسیب می‌زند. آنچه مورد نیاز است چارچوبی است که از اتکای بیش از حد به هر دو طرف جلوگیری کند، به آسه آن اجازه دهد ارزش خود را ایجاد کند و آزادی منطقه در انتخاب بازارها و شرکای خود را حفظ کند. به سمت «ساخت شده در ASEAN 2.0» اینجاست که فرصت‌های جدیدی برای «تولید مشترک» بین ژاپن و آسه‌آن پدیدار می‌شود.

فراتر از حمایت متعارف برای صنعتی‌سازی، هدف این است که ASEAN به طور مشترک به منطقه تولیدی که ارزش متمایزی برای بازارهای جهانی ایجاد می‌کند، بر اساس خوشه‌های صنعتی و زنجیره‌های تامینی که از طریق سرمایه‌گذاری توسط شرکت‌های ژاپنی در طی سالیان متمادی شکل گرفته‌اند، ایجاد کند. اول، ASEAN باید از مونتاژ و صادرات معمولی به یک "مرکز ایجاد ارزش" با ارزش افزوده بالا تبدیل شود که همه چیز را از تحقیق و توسعه گرفته تا طراحی، اجزا و مواد، تولید، گواهینامه و خدمات را پوشش می دهد. نکته اصلی حذف چین نیست.

در حالی که به تامین قطعات از چین و جاهای دیگر ادامه می‌دهیم، ایده این است که پردازش و انباشت فناوری و دانش را در خود آسه‌آن ارتقا دهیم و در این فرآیند اشتغال و درآمد ایجاد کنیم. این را «ساخته شده در ASEAN 2.0» بنامید. این برچسب به بازارهای جهانی نشان می دهد که این کالاهای چینی نیستند که صرفا از طریق ASEAN تغییر مسیر داده اند، بلکه محصولاتی هستند که ارزش آنها در ASEAN ایجاد شده است.

دوم، اولویت استفاده از تخصص شرکت‌های ژاپنی در توسعه منابع انسانی، تشکیل تامین‌کننده محلی، مدیریت تولید، و انتقال فناوری به صنایع نسل بعدی مانند خودروهای برقی، نیمه‌رساناها، راه‌حل‌های دیجیتال، هوش مصنوعی، تحول سبز و مواد معدنی حیاتی است. شرکت‌های ژاپنی همچنین باید از «ساخت در آسه‌آن» به سرمایه‌گذاری در «ایجاد ارزش در آسه‌آن»، از جمله از طریق تحقیق، توسعه و طراحی، روی آورند.

سوم، خود آسه آن نیاز به تعمیق بیشتر AFTA (منطقه آزاد تجاری آسه‌آن)، هماهنگ کردن اقدامات غیرتعرفه‌ای، استانداردها، گواهینامه‌ها و سیستم‌های گمرکی دارد و یازده بازار را به سمت فضای تولید و بازار یکپارچه‌تر سوق دهد. گزارش ژئواکونومیک آسه آن در سال 2025 یک تعرفه خارجی مشترک (CET) را به عنوان یک ایده قدیمی پیشنهاد کرد که ارزش بازگرداندن آن را دارد. یک CET می تواند از خرید درون منطقه ای قطعات و مواد و تشکیل زنجیره های تامین منطقه ای حمایت کند.

ژاپن باید ادغام نهادی را با سرمایه گذاری شرکتی و انتقال فناوری پیوند دهد تا به ساخت «ساخت شده در ASEAN 2.0» همراه با ASEAN کمک کند. بازسازی تجارت آزاد ژاپن و سیاست صنعتی آسه‌آن به تنهایی نمی‌تواند «ساخته شده در آسه‌آن 2.0» را ارائه دهد. از آنجایی که سیستم تجارت آزاد بین ایالات متحده و چین از بین می رود، ژاپن و آسه آن باید وظیفه بازسازی قوانین را برای دوره بعدی بر عهده بگیرند.

با مرکزیت ژاپن و آسه‌آن، شبکه‌های FTA و EPA موجود - CPTPP، RCEP، AFTA، و EPA ژاپن و اتحادیه اروپا - می‌توانند قدرت‌های میانی مانند اتحادیه اروپا، کانادا، استرالیا، کره جنوبی و هند را به هم متصل کنند. همه شرکای گفتگوی آسه آن هستند و نشست های وزیران و اجلاس سران، انجمن های آماده را فراهم می کند. اولین گام ارتقای ارتباط سازمانی است که در آن همکاری در حال حاضر امکان پذیر است: قوانین مبدا، تجارت دیجیتال، ترخیص کالا از گمرک، گواهینامه ها، محصولات سبز و شفافیت زنجیره تامین. این یک "بلوک سوم" نیست که برای به چالش کشیدن ایالات متحده و چین طراحی شده است.

این یک شبکه باز است که مکمل سازمان تجارت جهانی است و در دسترس هر کشور یا منطقه ای است که مایل به پذیرش قوانین شفاف است، بدون اینکه درها را به روی واشنگتن یا پکن ببندد. هدف یک بلوک جدید نیست، بلکه غلبه بر خود قطبی‌سازی است. آنچه ژاپن باید ASEAN ارائه دهد گزینه های بیشتری است - اتصال به بازارهای متعدد، فناوری ها، سرمایه و شبکه های عرضه. هدف مشترک ژاپن و آسه آن نباید صرفا تجارت آزاد باشد که تعرفه ها را کاهش دهد.

این باید تجارت آزاد نسل بعدی باشد که در آن جایی که ارزش ایجاد می شود به وضوح قابل شناسایی باشد و آن ارزش به عنوان اشتغال، فناوری و درآمد به مناطق تولید برگردد. ASEAN از یک مرکز صادرات تغییر مسیر به یک مرکز ارزش آفرینی تبدیل می شود، مدلی که می تواند به سایر قدرت های متوسط ​​نیز تعمیم یابد. این "مسیر سوم" برای غلبه بر دو قطبی شدن ایالات متحده و چین است.