آلبانیز گزارشگر سازمان ملل می گوید: سه سال پس از جنگ غزه، نسل کشی تمام نشده است.

سه سال پس از آغاز جنگ اسرائیل در غزه، فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل، می گوید که فلسطینیان را نمی توان به سادگی به عنوان بازماندگان نسل کشی توصیف کرد، زیرا ویرانی ها ادامه دارد.

آلبانیز در مصاحبه ای به آنادولو که به سالگرد جنگ نزدیک می شود، گفت: "نسل کشی تمام نشده است." و هشدار داد که ویرانی غزه و بدتر شدن شرایط در کرانه باختری اشغالی بیش از محکومیت دیپلماتیک نیاز دارد.

او گفت: "وضعیت روی زمین فاجعه آمیز است. واقعا فراتر از آن است که بتوان گفت."

آلبانیز، یک وکیل ایتالیایی حقوق بشر که از سال 2022 به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در اراضی اشغالی فلسطین خدمت کرده است، گفت که ادامه تخریب سوالاتی را در مورد واکنش بین المللی از جمله سیاست های دولت های حامی اسرائیل ایجاد کرده است.

اظهارات وی در حالی بیان می شود که جنگ اسرائیل وارد چهارمین سال خود می شود و بر اساس آمار فلسطینی ها از اکتبر 2023 تاکنون بیش از 74000 فلسطینی کشته و بیش از 175000 نفر زخمی شده اند.

حملات اسرائیل علیرغم آتش بسی که در 10 اکتبر 2025 اجرایی شد، ادامه یافته است. ارقام فلسطینی از آن زمان تاکنون 1454 کشته و 5090 مجروح برجای گذاشته اند.

آلبانیز گفت که توصیفات فلسطینی ها به عنوان بازماندگان نسل کشی این خطر را نشان می دهد که خطر از بین رفته است.

او گفت: «این حس را به ما القا می کند که ویرانی غزه تمام نشده است؛ 70 درصد از نوار تحت کنترل ارتش است که تا آنجا که می تواند در حال تسطیح است.

آلبانیز در پاسخ به این سوال که چگونه غزه را در کنار نسل کشی های گذشته به یاد می آورد، با رفتار با مردم بومی در دوران استعمار مقایسه کرد.

چگونه تاریخ نسل‌کشی بومیان آمریکا، یا نسل‌کشی بومیان استرالیا، یا دیگر نسل‌کشی‌هایی را که در طول استعمار مرتکب شده‌اند، به یاد می‌آورد؟»

"این بستگی به این دارد که چه کسی آن تاریخ را می نویسد. و در حال حاضر، ما نمی دانیم. ما نمی دانیم زیرا در یک نقطه عبور هستیم."

آلبانیز غزه را محل درگیری گسترده‌تر بین دو نیروی متضاد توصیف کرد: «آنهایی که می‌خواهند نسل‌کشی، استثمار و محو فلسطین را ادامه دهند و آن‌هایی که می‌خواهند جلوی آن را بگیرند، همه اینها».

او اولین اردوگاه را با ایالات متحده، اسرائیل و متحدان آنها مرتبط کرد و گفت که این اردوگاه شامل حامیان "نظامی سازی بیشتر، قدرت های نظارتی بیشتر در دست دولت ها" است.

او گفت: «و سپس، از طرف دیگر، اکثرا افرادی با برخی از دولت ها هستند.

آلبانیز در پاسخ به سوالی درباره دستاوردهای انتخاباتی سیاستمداران منتقد رفتار اسرائیل در غزه، گفت که نسل کشی درک عمومی را شکل داده است.

او گفت: "شما نمی توانید بچه ها را سلاخی کنید و قربانی گریه کنید. نمی توانید. منظورم این است که شما می توانید این کار را انجام دهید، اما دچار توهم هستید."

و این همان کاری است که رهبران اسرائیل انجام می‌دهند. و برخی در اروپا از آنها پیروی می‌کنند، اما جواب نمی‌دهد.»

آلبانیز همچنین با اشاره به کشتار، دستگیری های خودسرانه، بازداشت و محدودیت های اسرائیل بر جوامع فلسطینی، نسبت به وخامت اوضاع در کرانه باختری اشغالی هشدار داد.

او از اقدامات 12 کشور برای محدود کردن تجارت با شهرک‌های غیرقانونی اسرائیل استقبال کرد و در عین حال این سوال را مطرح کرد که این اقدامات تا کجا پیش خواهد رفت.

در بیانیه ای مشترک در ماه سپتامبر، فرانسه، بریتانیا، کانادا، دانمارک، اسپانیا، فنلاند، ایرلند، ایسلند، نروژ، لهستان، پرتغال و سوئد برنامه هایی را برای معرفی یا حمایت از محدودیت های بیشتر اعلام کردند یا گفتند که فعالانه آنها را بررسی می کنند.

آلبانیز به محدودیت های اعلام شده بریتانیا در مورد کالاهای شهرک سازی و حمایت مالی برای ساخت و ساز شهرک ها و زیرساخت ها اشاره کرد.

او گفت: «این نشان‌دهنده تغییر سیاست در بریتانیا است، تغییر سیاستی که مدت‌هاست به تأخیر افتاده و غیرقانونی بودن اشغال را به رسمیت می‌شناسد».

اما او این رویکرد را «بسیار متمرکز بر شهرک‌سازی» توصیف کرد و دامنه آن را مورد تردید قرار داد، از جمله آنچه که به گفته او عدم اشاره صریح به بیت‌المقدس شرقی بود.

وی همچنین از تلاش ها برای جلوگیری از تبلیغات و فروش اموال فلسطینی ها از خاک بریتانیا استقبال کرد.

این واقعیت که تبلیغات و فروش اموال فلسطینی ها از خاک بریتانیا قابل تحمل نخواهد بود. این خوب است.»

آلبانیز استدلال کرد که جنگ هزینه های وابستگی اروپا به واشنگتن را آشکار کرده است.

ما متحدان ایالات متحده نیستیم، زیرا اگر متحدانی دارید، به آنها احترام می گذارید. شما به درستی با آنها صحبت می کنید.

او آمریکا را به استفاده از تهدید علیه کشورهایی که آنها را شریک توصیف می کند متهم کرد.

آنها را تهدید به حمله به قلمروشان یا قطع رابطه با آنها نمی‌کنید، این کاری است که آمریکا انجام می‌دهد، زیرا ما متحد نیستیم، ما در وضعیت بندگی و فرودستی هستیم.

آلبانیز همچنین از کشورهای خاورمیانه خواست تا آنچه را که او به عنوان پیوند بین سیاست خارجی ایالات متحده و جاه طلبی برای "اسرائیل بزرگ" توصیف می کند، در نظر بگیرند.

«اسرائیل بزرگ» به دیدگاه‌های متفاوتی از قلمرو گسترده اسرائیل اشاره دارد که بر اساس ادعاهای کتاب مقدس یا تاریخی است. برخی از طرفداران به دنبال کنترل بر سرزمین های اشغالی فلسطین هستند، در حالی که تفاسیر گسترده تر شامل بخش هایی از کشورهای همسایه است.

آلبانیز استدلال کرد که این جاه طلبی ها از قبل دنبال می شد.

او گفت: "اسرائیل بزرگ یک پروژه آینده نیست، بلکه فقط در فلسطین در حال وقوع است." "پس حیاتی است."

او گفت که برخی از حامیان ادعاهای کتاب مقدس را به اردن، سوریه و تا عراق استناد می کنند و از دولت های سراسر منطقه می خواهند که پیامدهای آن را جدی بگیرند.

انتقاد آلبانیز از اسرائیل پیامدهای شخصی نیز به همراه داشته است.

ایالات متحده در ژوئیه 2025 تحریم هایی را علیه آلبانی اعمال کرد و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، او را به انجام "کمپین جنگ سیاسی و اقتصادی" علیه ایالات متحده و اسرائیل متهم کرد.

دولت ترامپ او را در لیست اتباع ویژه تعیین شده خود قرار داد که شهروندان و مشاغل آمریکایی را از معامله با او منع می کند. آلبانیز گفت که این اثرات فراتر از ایالات متحده گسترش یافته و دسترسی او را به خدمات بانکی و سایر خدمات مالی محدود کرده است.

این تحریم‌ها به دنبال گزارش سازمان ملل متحد او در مورد بررسی ماشین‌آلات شرکت‌هایی بود که فعالیت‌های اسرائیل را در فلسطین حفظ می‌کردند و ادعا می‌کرد که شرکت‌های فناوری بزرگ مانند مایکروسافت، آلفابت و آمازون از اشغال و درگیری سود می‌برند و آن را تسهیل می‌کنند.

یک قاضی فدرال در ماه مه به طور موقت تحریم‌ها را مسدود کرد، اما دادگاه تجدیدنظر متعاقبا در حالی که چالش حقوقی ادامه داشت، اجرای آنها را مجاز کرد.

آلبانیز گفت که محدودیت ها بر توانایی او برای کار، مسافرت و پرداخت هزینه های روزمره تأثیر گذاشته است. او گفت که دیگر نمی تواند از کارت های اعتباری خود استفاده کند، از بیمه درمانی محروم شده و از ورود به ایالات متحده منع شده است.

او گفت: "تحریم ها من را از عملکرد به عنوان یک فرد سازمان ملل، به عنوان یک کارشناس سازمان ملل و به عنوان یک مادر باز می دارد. همه چیز به خطر افتاده است."

او که قادر به انجام تراکنش های مالی یا دریافت پول برای کارهای دیگر نیست، گفت که اکنون به بستگانش وابسته است.

من از نظر مالی کاملا به خانواده ام وابسته هستم.»

او گفت که نقش او در سازمان ملل پرداخت نشده است، اما محدودیت ها همچنین مانع از دریافت حقوق او برای پروژه های دیگر می شود.