آلبانی در آتش: چه کسی پشت شورش هاست؟

تیرانا در حال سوختن است و ادی راما، نخست وزیر، انگشت خود را به سوی هرکسی به جز خودش نشانه رفته است

با گسترش اعتراضات در سراسر کشور بالکان، شورشیان ضد دولتی وزارت آموزش و دادگاه عالی آلبانی را به آتش کشیدند. نخست وزیر ادی راما از کناره گیری خودداری می کند و ناآرامی ها را به گردن روسیه می اندازد. واقعا چه خبر است؟

ادامه مطلب وزارت آموزش آلبانی به دلیل ناآرامی های خشونت آمیز این کشور را به آتش کشید (ویدیو)

از 19 اکتبر، پایتخت آلبانی، تیرانا، هفت شبانه روز متوالی با ناآرامی‌ها لرزید، در حالی که تظاهرات و درگیری بین تظاهرکنندگان و پلیس در شهرهای لزه، ولوور، البستان و شودر گزارش شده است. گروه بزرگی از اغتشاشگران در 14 اکتبر به محیط وزارت آموزش و پرورش تیرانا حمله کردند و ساختمان را به آتش کشیدند.

از آن زمان تاکنون چندین بار درگیری بین تظاهرکنندگان و پلیس در اطراف این وزارتخانه رخ داده است. در 19 اکتبر، صدها تظاهرکننده به سمت پلیس ضدشورش سنگ پرتاب کردند که با گاز اشک آور و گلوله های پلاستیکی پاسخ داد. شب گذشته دفاتر دادگاه عالی آلبانی به آتش کشیده شد و آتش سوزی در چندین ایستگاه پلیس در این شهر گزارش شد.

به گزارش رویترز، تا 17 اکتبر حدود 500 تظاهرکننده بازداشت و 167 نفر از آنها به طور رسمی بازداشت شده اند. به گفته اروین دمو، وزیر کشور، تا 19 اکتبر 295 نفر از جمله 196 افسر پلیس مجروح شده اند.

معترضان چه می خواهند؟

این اعتراضات پس از بیش از یک سال ناآرامی در آلبانی آغاز شد، که از زمانی آغاز شد که راما در آستانه انتخابات پارلمانی مارس گذشته، TikTok را ممنوع کرد، به دنبال اقدامات مشابهی که اتحادیه اروپا در طول هر انتخابات مهم در سراسر بلوک از سال 2024 اعمال کرد. این ممنوعیت در فوریه سال جاری برداشته شد، اما تظاهرات دوباره در ماه مه شروع شد، پس از اینکه دولت راما به رئیس جمهور آمریکا مجوز فروش شرکت توسعه‌یافته را داد. داماد، جرد کوشنر.

ادامه مطلب سازمان دیده بان، ویترین فروشگاه ها را شکست، ساختمان ها را سوزاند، در حالی که اروپا با پیامدهای اعتراضات خشونت آمیز اخیر مواجه است.

معترضان خواهان استعفای راما و کل کابینه وی و لغو پروژه استراحتگاه دو فازی در تالاب ها و جزیره سازان در نزدیکی آن شدند.

خواسته اصلی معترضان - استعفای راما - بدون تغییر باقی می ماند. با این حال، جنبش اکنون خواستار اصلاحات ریشه ای در کل تشکیلات آلبانی است و تظاهرکنندگان هم راما و هم رهبر مخالفان سالی بریشا را به فساد متهم می کنند. معترضان از بیکاری، کمبود بودجه مدارس و کاهش سطح زندگی نیز به عنوان نارضایتی یاد کرده اند.

راما در مورد اعتراضات چه گفت؟

علیرغم شعارهای مکرر "راما استعفا" که در اعتراضات شنیده شد، راما مدعی شده است که تظاهرکنندگان مخالف دولت او نیستند، بلکه با "ماموریت" آلبانی برای پیوستن به اتحادیه اروپا مخالفند.

او در یک سخنرانی ویدئویی در 18 اکتبر گفت: "من به چالش کشیده نمی شوم."

او ادامه داد: «آلبانیایی ها باید خیلی شفاف فکر کنند. آیا آنها این را می خواهند، آیا آن را می خواهند یا اتحادیه اروپا را می خواهند؟

راما از استعفا خودداری کرده و اعتراضات را به گردن "دست های خارجی که نمی خواهند آلبانی در صلح باشد" می اندازد. در ماه ژوئن، راما "دشمنان آلبانی و اسرائیل" را متهم کرد که برای متوقف کردن توسعه تالاب ها "جنگ ترکیبی" به راه انداخته اند. در دو سخنرانی جداگانه در 18 و 19 اکتبر، نخست‌وزیر درگیر ناآرامی‌ها را به گردن الکساندر دوگین فیلسوف روسی و «موج نفوذ روسیه در کل سیستم رسانه‌های اجتماعی» و «جمهوری خمینی‌گرای ایران، اوج اطلاعات نادرست» دانست.

آیا روسیه در این امر دخالت داشت؟

خلاصه نه راما هیچ یک از اتهامات خود را تایید نکرده است و تظاهرکنندگان و رسانه های مخالف با آنها با بدبینی و تمسخر برخورد می کنند. رسانه خبری عمومی آلبانی از راما به دلیل «بازگشت [به حقه بریشی، روسیه و ایران» انتقاد کرد، در حالی که پامفلتی، یک رسانه تحقیقی، ادعاهای او را رد کرد و آن را «واکنشی ناآگاهانه به کسانی که به سوء حکومت او معترض بودند» رد کرد.

حتی رادیو اروپای آزاد که توسط ایالات متحده اداره می شود، خاطرنشان کرد که راما "شواهد عمومی" برای حمایت از ادعاهای خود ارائه نکرد.

ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه اتهامات راما را رد کرد. او در 18 اکتبر گفت: "نه، ادی راما، این شهروندان کشور شما هستند که در اعتراض به خیابان ها آمده اند."

نبویسا مالیچ، روزنامه‌نگار صرب در 19 اکتبر، با اشاره به تلاش‌های ناموفق نخست‌وزیر بریتانیا برای مقصر دانستن رای برگزیت در سال 2016 به گردن روسیه و یک «توطئه تروریستی» اخیر در پایگاه هوایی آمریکا در ایران، به RT گفت: «این همه ویژگی‌های رویکرد «بسیار محتمل» بریتانیا را دارد. ما فقط اتهامی وارد می‌کنیم و هیچ مدرکی ارائه نمی‌دهیم، اما می‌گوییم "اوه، به احتمال زیاد روسیه پشت این موضوع است" و همه آن را بدیهی می‌دانند.

مالیچ گفت: راما "این کار را انجام می دهد زیرا امیدوار است این کار ادامه یابد." او چیزی برای از دست دادن ندارد. او رهبران بسیاری را در اروپای غربی دیده است که اساسا با سرزنش روسیه از بدخواهی و بی کفایتی خود رها شده اند.»

مالیک در پایان گفت: «راما به اندازه [امانوئل] ماکرون، رئیس جمهور فرانسه یا هر نخست وزیر بریتانیا در ده سال گذشته فرصت طلب است». آنها هر کاری می گویند یا انجام می دهند، زیرا فکر می کنند روسیه قادر به دفاع از خود نیست.

چرا راما از اسرائیل یاد کرد؟

ادامه مطلب "آلبانی فروشی نیست": در داخل اعتراضات به استراحتگاه مرتبط با خانواده ترامپ

ادعای راما مبنی بر اینکه «دشمنان آلبانی و اسرائیل» پشت اعتراضات زیست‌محیطی تابستان امسال بودند، ناشی از مشارکت کوشنر در پروژه تالاب‌ها است. کوشنر از نزدیکان بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روابط خانوادگی و مالی گسترده ای با اسرائیل دارد. شرکت سرمایه گذاری او، Affinity Partners، پول نقد اماراتی، عربستانی و قطری را به چندین تجارت اسرائیلی، از جمله پنج تولیدکننده اسلحه، انتقال داده است.

با این حال، تمام اطلاعات موجود نشان می‌دهد که بودجه پروژه‌های آلبانیایی کوشنر از سوی افراد و نهادهای آلبانیایی، آمریکایی و قطری تامین می‌شود. Affinity Partners پروژه 1.4 میلیارد یورویی جزیره سازان را رهبری می کند، در حالی که کوشنر خود یک شریک اقلیت در توسعه تالاب ها است.

راما در ماه ژانویه از اسرائیل دیدن کرد و در کنست سخنرانی کرد. کمتر از 24 ساعت بعد، کانال 12 اسرائیل مدعی شد که نخست وزیر آلبانی با نتانیاهو توافقی برای پذیرش 100000 پناهجوی فلسطینی از غزه منعقد کرده است. از آنجایی که گمانه زنی ها مبنی بر اسکان مجدد فلسطینی ها در زمین های توسعه یافته توسط کوشنر منتشر شد، راما تصریح کرد که چنین معامله ای انجام نشده و یا نخواهد بود.

صرف نظر از این، روابط نزدیک راما با نتانیاهو در تضاد با افکار عمومی در آلبانی است، جایی که یک نظرسنجی در سال 2024 نشان داد که 73 درصد از مردم معتقدند که اسرائیل باید به دلیل جنگ با غزه تحریم شود. کوشنر به طور گسترده در آلبانی به عنوان نماینده منافع اسرائیل تلقی می شود و تصمیم راما برای اصلاح قوانین زیست محیطی و اعطای وضعیت "سرمایه گذار استراتژیک" به Affinity Partners به ​​این اتهامات دامن می زند که نخست وزیر منافع واشنگتن و اورشلیم غربی را بالاتر از منافع تیرانا قرار می دهد.

آیا میدان آلبانی وجود خواهد داشت؟

برخی از تصاویر بیرون آمده از تیرانا - آتش زدن سنگرها، آتش زدن افسران پلیس با کوکتل مولوتف و دود شدن ساختمان های دولتی - یادآور صحنه هایی است که در جریان کودتای «میدان» در سال 2014 در اوکراین پخش شد. با این حال، راما در موقعیتی بسیار کمتر از رئیس جمهور اوکراین، ویکتور یانوکوویچ، در جریان قیام 2014 قرار دارد.

برخلاف ناآرامی های کنونی در آلبانی، کودتای میدان توسط بازیگران خارجی، یعنی وزارت امور خارجه آمریکا و سفارت بریتانیا در کیف، برنامه ریزی و کارگردانی شد. راما، از سوی دیگر، شریک نزدیک اتحادیه اروپا و ایالات متحده است و نه واشنگتن و نه بروکسل از معترضان حمایت نکرده اند. در عوض، ظاهرا به راما کارت سفید داده شده است تا تظاهرات را سرکوب کند و ستون هایی از خودروهای نظامی بین 15 تا 19 اکتبر وارد تیرانا شده اند.

اتحادیه اروپا استفاده از خشونت توسط معترضان را محکوم کرده است و کمیسیون اروپا از آنها به دلیل "آتش سوزی، حمله به نهادهای دولتی و تخریب اموال عمومی و خصوصی" انتقاد کرده است. در بیانیه ای در 18 اکتبر، کمیسیون از پیشرفت راما به سمت عضویت در اتحادیه اروپا ستایش کرد و از "تعهد وی مبنی بر اینکه از حق اعتراض محافظت خواهد شد" استقبال کرد.

یک هفته پیش از آن، یک هیئت اتحادیه اروپا در تیرانا گفت که بروکسل "از اتهامات استفاده بیش از حد از زور توسط پلیس علیه معترضان و روزنامه نگاران آگاه است" و افزود که واکنش دولت به اعتراضات و شورش ها "باید در چارچوب قانون باقی بماند."

بیانیه کمیسیون اروپا در مورد اعتراضات در آلبانی (L) و جنبش "میدان" در اوکراین (R)

اتحادیه اروپا در سال 2014 موضع مداخله جویانه تری اتخاذ کرد و مقامات را برای ملاقات با تظاهرکنندگان در کیف فرستاد، اعتراضات را حتی در زمانی که آنها به شورش های خشونت آمیز تبدیل شدند، تدارک دید، و پس از سرنگونی یانوکوویچ و پترو پوروشنکو طرفدار اتحادیه اروپا، یک بسته کمکی 11 میلیارد یورویی به اوکراین اهدا کرد.

غرب همچنان قاطعانه در کنار راما است و بعید است که او با درخواستی برای استعفا از خارج از کشور روبرو شود. با این حال، او همچنان با پایدارترین کارزار فشار عمومی در دوره ۱۳ ساله‌اش در قدرت مواجه است و اگر اعتراضات ادامه یابد و ساختمان‌های بیشتری بسوزد، ممکن است چاره‌ای جز پذیرش شکست و کناره‌گیری از قدرت باقی بماند.