آلبوم جدید U2 Carnaval De Luz شامل دوئت دالی پارتون و بونو است

آلبوم جدید U2، Carnaval De Luz، شامل دالی پارتون نابغه فقید موسیقی کانتری با بونو در آخرین آهنگ آلبوم Torn است.

تورن که به عنوان «آهنگ کانتری لطیف با جزئیات روابط خانوادگی شکسته» توصیف می‌شود، توسط U2، پارتون و جانی مک‌دید نوشته شده است.

Carnaval De Luz اولین آلبوم U2 پس از 9 سال است و در روز جمعه 13 نوامبر منتشر خواهد شد. این هفته 50 سال از زمانی که لری مولن برای اولین بار یادداشتی را در مدرسه جامع Mount Temple گذاشت و به دنبال نوازندگان برای گروه جدیدش بود (همانطور که در پادکست فوق الذکر بررسی شد) می گذرد. عنوان این رکورد برای اولین بار در پادکست عالی او در پادکست Drummer Seks Musician برای روزنامه ایرلندی تایمز Róisín Ingle آشکار شد.

Carnaval De Luz با کمک تهیه کننده قدیمی جکنیف لی ساخته شده است و همچنین شامل مشارکت های موسیقی از همکاران کهنه کار U2 دانیل لانویس و برایان انو است. این فیلم پس از دو EP منتشر شد که هر دو در اوایل امسال منتشر شدند، Days of Ash، که در آن گروه به طرز باورپذیری دوباره با حس امروزی‌تری از عاملیت سیاسی و ایستر لیلی، نشخوار فکری درباره دوستی، پیری، ایمان و مرگ (که این گزارشگر بسیار دوست داشت) درگیر شد.

در زمان انتشار، آهنگ جدیدی از Silencio در تمام پلتفرم‌های استریم با یک ویدیوی همراه که در مکزیکو سیتی توسط Cliqua، با نام مستعار پاسکال گوتیرز و رائول "آر جی" سانچز گرفته شده است، در دسترس است. آن‌ها همچنین ویدیوی مضمون اجرای خیابانی مکزیکی را برای آهنگ قبلی از این رکورد ساخته‌اند، خیابان رویاهای درخشان، که در 7 ژوئیه منتشر شد.

در عکس‌های همراه، نوار لباس پوشیده شده را می‌بینید که پاهای شلوار خود را در عمق یک ساحل خیس می‌کند، در حالی که بونو کلاه بالایی پوشیده و عصایی در دست دارد. کلاسیک بونو، واقعا. قطعا همان چیزی است که او در دهه 1970 در خیابان های بالیمون به آن دست زد، اگر پادکست Róisín Ingle قابل استفاده باشد.

The Edge این رکورد را اینگونه توصیف می کند: "این مجموعه ای از آهنگ های کثیف، تحریک آمیز و مقدس است." و سپس در مورد سیم‌های با زخم صافی که استفاده می‌کرد صحبت می‌کند، که اگر وسواس من نسبت به سنج‌های سیم گیتار وجود داشته باشد، نشانه‌ای از اواخر میانسالی است.

در حالی که بونو می‌گوید: «غلت کن، بپیچ، جمع کن». (فکر می کنم این حرف اول را می زند.)

جوراب‌های بنفش‌تان، قلب‌های شکسته‌تان، ساده‌لوحانه‌تان را بیاورید... آه در تالار آینه‌ها شگفت‌زده شوید. گیتارهای بلند، بیس عمیق، ریتم‌های هیجان‌انگیز و بله، اشک‌های نقره‌ای ظاهر می‌شوند! «چرا که در فاصله‌ای نزدیک درست خارج از کارناوال ما، همه چیزهایی از نور ما را به ارمغان می‌آورد... خلاقیت همچنین می تواند برای ما هیولا بیاورد.

"بنابراین طبل‌ها را بلندتر می‌کنیم. آتش بزرگ‌تری می‌سازیم. داستان‌هایمان را وحشی‌تر و خنده‌دارتر می‌کنیم. ملودی‌ها را شیرین‌تر و آهنگ‌ها را بهتر می‌درخشیم، زیرا اگر دنیا در تاریکی است، بهتر است نباشیم." که وسوسه انگیز است که بگوییم: "متاسفم آقا، اما این یک سوپرمکس است. آیا می خواهید چیپسی بخورید؟"

با این حال، بازگشت آنها خوب است. ما در عصری زندگی می‌کنیم که صمیمیت پس از طعنه‌آمیز آن‌ها دقیقا در آن جای می‌گیرد. قوس تاریخ به سمت بونو خم می‌شود.