آلمانی‌ها درگیر این هستند که با عقب‌نشینی آشیانه عقاب ویران شده هیتلر چه کنند؟

آتش‌سوزی ماه گذشته پناهگاه آشیانه عقاب بالای کوه هیتلر در بایرن را فرا گرفت.

بر روی یک خط الراس در بالای مناظر دیدنی آلپ آلمان، ویرانه های سوخته یک خانه کوهستانی به نام آشیانه عقاب قرار دارد که اکنون در مرکز بحث های شدید درباره گذشته نازی آلمان قرار دارد.

این عقب نشینی که در آلمانی به نام Kehlsteinhaus شناخته می شود، توسط نازی ها در سال 1938 ساخته شد و آدولف هیتلر و دیگر نازی های بلندپایه و مهمانان آنها رفت و آمد داشتند. پس از جنگ جهانی دوم به عنوان یک بنای تاریخی که به یاد دوران نازی ها است طبقه بندی شد.

ماه گذشته در یک حمله مشکوک آتش سوزی آتش سوزی شد و برخی معتقدند باید به طور کامل تخریب شود، این سایت به طبیعت بازگشت و تمام خاطرات گذشته نازی آن فراموش شد.

اما برخی دیگر خواهان بازسازی جزئی یا کامل آن هستند، نگران خطر تبدیل آن به مکانی برای زیارت نئونازی ها در زمانی که آلمان شاهد احیای جناح راست افراطی است.

ایزابل هاینمان، استاد تاریخ معاصر در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ (LMU) گفت که آلمان "مسئولیت همیشگی برقراری ارتباط، مقابله با گذشته نازی ما" را بر عهده دارد.

اما او هشدار داد که بازسازی کامل سایت به معنای بازگرداندن "معماری بسیار ایدئولوژیک یا بسیار ایدئولوژیک" است.

آدولف هیتلر از خلوتگاه کوهستانی برای پذیرایی از مهمانان استفاده کرد

آشیانه عقاب قبل از سوختن آن در غروب 23 اکتبر یک جاذبه توریستی محبوب بود که متعلق به ایالت بایرن بود و سال ها به عنوان یک رستوران فعالیت می کرد.

بازدیدکنندگان سوار اتوبوس می‌شوند و سپس با آسانسور اصلی برنجی و آینه‌کاری از میان کوه به سمت Kehlsteinhaus می‌روند تا از مناظر باشکوه بالای شهر Berchtesgaden لذت ببرند.

هنگامی که به آنجا رسیدند، می‌توانستند در باغ آبجو در Obersalzberg در ارتفاع 1834 متری (6017 فوت) بالاتر از سطح دریا، مشرف به آلپ، سوسیس بخورند.

برخلاف اقامتگاه تابستانی نزدیک هیتلر، Berghof، که در جنگ جهانی دوم بمباران شد و در سال 1952 تخریب شد، آشیانه عقاب از جنگ جان سالم به در برد.

ده ها هزار گردشگر در هر فصل از این منطقه دیدن کردند و منبع درآمد مهمی را برای این منطقه فراهم کردند.

در دهه 1990، در بحبوحه نگرانی ها مبنی بر اینکه این سایت به اندازه کافی برای مقابله با جنایات گذشته نازی ها عمل نکرده است، موزه ای به نام مرکز اسناد اوبرزالزبرگ در همان نزدیکی افتتاح شد.

قبل از سوختن، Kehlsteinhaus یا آشیانه عقاب مدتها یک مقصد گردشگری در بایرن بود.

حدود 15 سال پیش، یک نمایشگاه عکس در Kehlsteinhaus در مورد تاریخ آن افتتاح شد.

به گفته پلیس، اگرچه خود آشیانه عقاب در اثر آتش سوزی «تا حد زیادی از بین رفته است»، اما مرکز اسناد سالم ماند.

مقامات در مورد انگیزه احتمالی اظهارنظری نکرده‌اند، اما یک مرد 33 ساله با سابقه بیماری روانی به ظن آتش‌سوزی در یک بیمارستان امن روانی بازداشت شده است.

مردی پس از آتش سوزی در پناهگاه آشیانه عقاب بالای کوه هیتلر دستگیر شد

برخی احساس می کنند این لحظه ای است که اجازه می دهد سایت در تاریخ محو شود.

پروفسور سر ریچارد جی ایوانز، متخصص آلمان نازی در دانشگاه کمبریج، گفت: "اکنون آتش گرفته است. ویران شده است. من فکر می کنم آنها باید آوارها را پاک کنند و کوه را همانطور که باید در حالت طبیعی خود رها کنند."

او استدلال کرد که این اتفاق با «تعداد کمی از مکان‌های نازی دیگر» از جمله پناهگاهی در برلین که هیتلر در آن خودکشی کرد، رخ داده است: «پناهگاه با بتن پر شده بود و یک زمین بازی برای کودکان بالای آن روی زمین قرار داده شده بود.

او گفت که Kehlsteinhaus از زمانی که با نام آشیانه عقاب رمانتیک شده بود فقط "یک پروژه غرور آفرینی نازی ها" بود.

پلیس می گوید که عقب نشینی قدیمی نازی ها تا حد زیادی در آتش سوزی ماه گذشته ویران شده است

اما مقامات باواریا دیدگاه متفاوتی در مورد آینده این سایت دارند.

هم وزیر کشور ایالت، یواخیم هرمان، و هم وزیر هنر آن، مارکوس بلوم، به نفع بازسازی کلشتاینهاوس صحبت کرده اند.

هرمان گفت: «ما به سختی می‌توانیم ویرانه‌ای در آنجا باقی بگذاریم.

سون کلر، رئیس مرکز اسناد اوبرسالزبرگ، معتقد است که مهم است که این سایت را در ویرانه رها نکنید، زیرا این امر می تواند زائران نئونازی را تشویق کند که می توانند بدون مزاحمت به آنجا بروند.

او به برنامه امروز بی‌بی‌سی گفت: "ما در اوبرسالزبرگ تجربیات زیادی داریم که اگر آن سایت‌ها را پاک کنیم چه اتفاقی می‌افتد. برگوف هیتلر در دهه 1950 تخریب شد، و طبق تجربه ما، این چنین سایت‌هایی را از نقشه ذهنی مردم حذف نمی‌کند."

او همچنین معتقد نیست "بازسازی یک به یک" سایت امکان پذیر است و بلوم در رادیو باواریا به صراحت گفته است که "این کار نباید و نباید هزینه ای برای مالیات دهندگان داشته باشد".

پس از سقوط هیتلر، سربازان آمریکایی عقب نشینی بالای کوه را تصرف کردند و در 4 می 1945 در اینجا در حال استراحت دیده می شوند.

هرمان گفت که با توجه به شرایط پیچیده تاریخی پیرامون ساختمان، با مشورت مورخان به دنبال راه حل معقولی خواهند بود.

هاینمن، که همچنین ریاست مؤسسه تاریخ معاصر لایب نیتس را بر عهده دارد، معتقد است که بازسازی تمام عیار باید «ممکن نباشد».

او به بی‌بی‌سی گفت: «بهتر فکر می‌کنم می‌توانیم وضعیت به جا مانده از آتش‌سوزی را ثبت کنیم و همچنین بقایای تاریخی کلشتاینهاوس را مستند کنیم، و سپس بخش‌هایی را با طراحی مدرن بازسازی کنیم تا لایه‌های مختلف زمانی را که می‌توان در این ساختمان دید، روشن کرد.»

آلمان و اتریش مدت‌هاست که برای مقابله با میراث سنگین ساختمان‌ها و مکان‌های مرتبط با دوران نازی تلاش می‌کنند.

با ظهور اخیر راست افراطی AfD و حزب آزادی اتریش، بحث در مورد Erinnerungskultur (فرهنگ خاطره) فوریت جدیدی پیدا کرده است.

اخیرا در آلمان زمانی که AfD و شورای محافظه‌کار CDU در یکی از شهرهای زاکسن تصمیم گرفتند یادبودهای "سنگ سکندری" - پلاک‌های کوچک برنجی در خیابان‌ها - را برای قربانیان نازی‌ها ممنوع کنند، درگیر شد.

در اتریش در تابستان، یک ایستگاه پلیس در خانه ای که هیتلر در براونائو آم این این متولد شد، افتتاح شد. این به دنبال سال ها بحث و جدل در مورد نحوه استفاده از خانه بود.

دولت اتریش گفت حضور پلیس به جلوگیری از زائران نئونازی کمک می کند.

اما دیگران می خواستند خانه به مرکز مسئولیت تبدیل شود و فعالانه با گذشته نازی ها مقابله کنند.

همانطور که یکی از ساکنان Braunau am Inn به من گفت، تعادل ظریفی بین اینکه چقدر باید به خاطر آورد و چقدر فراموش کرد وجود داشت.

ایستگاه پلیس در زادگاه هیتلر افتتاح شد تا این سایت را از شر پیوند نازی ها خلاص کند

"جنون مطلق": اختلاف بر سر طرح تخریب پناهگاه نازی ها در زیر برلین

شهر آلمان یادبود «سنگ سکندری» قربانیان نازی را ممنوع کرد