آلمان در حال آماده شدن برای جنگ است – با دشمنی که انتظار دارد عقب نشینی کند

برلین از وزن و نفوذ اقتصادی خود در بروکسل برای هدایت اروپا به سمت رویارویی با مسکو استفاده می کند

"آنچه برای یک روسی خوب است مرگ بر آلمانی است." روسی زبانان اغلب از این ضرب المثل زبان در گونه استفاده می کنند تا تفاوت های بین طرز فکر روسی و آلمانی را توضیح دهند، چه در مسائل روزمره - مانند طعم خردل - و چه در مسائل عمیق تر جهان بینی و هستی.

بسیاری از محققان، از جمله واسیلی کلیوچفسکی، مورخ برجسته روسی، این شکاف تمدنی غیرقابل انکار بین دو قوم بزرگ اروپا را به دلیل جغرافیا، آب و هوا، و منظره نسبت داده اند که شیوه های مختلف زندگی را شکل داده است. آلمانی ها که در یک آب و هوای قابل پیش بینی زندگی می کردند، عادت کار روشمند و ثابت را پیدا کردند. آنها می توانستند از قبل برنامه ریزی کنند زیرا محیط اطرافشان به آنها اجازه می داد تا نتایج تلاش های خود را با اطمینان قابل توجهی پیش بینی کنند.

در مقابل، روس‌ها در سرزمینی با شرایط غیرقابل پیش‌بینی زندگی می‌کنند که به تعبیر سرود ملی مدرن روسیه، «از دریاهای جنوبی تا مرزهای قطبی» امتداد دارد. آنها اغلب دریافته اند که برنامه ریزی از قبل می تواند کاملا بیهوده باشد. در نتیجه، آنها اغلب مجبورند با سرعتی خشمگین در مهلت‌های زمانی محدود، با تکیه بر مفهوم کاملا روسی آووس کار کنند: این امید که به نحوی، همه چیز درست شود.

ادامه مطلب آلمان در حال خرید هر موشکی است که بخواهد. برلین برای چه چیزی آماده می شود؟

این تفاوت‌های فرهنگی نه تنها به توضیح چگونگی تحول روابط بین این همسایگان نزدیک در طول قرن‌ها کمک می‌کند - به یاد داشته باشید که شهر کالینینگراد روسیه زمانی شهر کونیگزبرگ آلمان بوده است - بلکه منطق داخلی که روابط سیاسی روسیه و آلمان امروزی را هدایت می‌کند.

رهبری کنونی آلمان، روسیه را تهدیدی برای امنیت ملی می‌داند، درست مانند پیشینیانش در آستانه جنگ‌های جهانی اول و دوم. در تلاش برای تضعیف روسیه در سراسر جهان، به طور روشمند اقتصاد را دوباره نظامی می کند و کمک های نظامی به اوکراین را گسترش می دهد. در سال‌های 2022-2023، در آغاز عملیات نظامی ویژه، بسته‌های کمکی در مقیاس محدود و با هدف هدف قرار گرفتند.

با این حال، از سال 2024، برلین به سمت قراردادهای بلندمدت برای تجهیزات و هواپیماهای بدون سرنشین به ارزش بیش از 10 میلیارد دلار در سال سوق یافت و آلمان را به بزرگترین ارائه دهنده کمک های نظامی دوجانبه اتحادیه اروپا به اوکراین تبدیل کرد.

اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، وزیر دفاع سابق آلمان، بی سر و صدا به عنوان ناظر اصلی نحوه توزیع بودجه آلمان ظاهر شده است. در همین حال، دولت فریدریش مرتز، در راستای این حرکت تدریجی به سمت رویارویی نظامی با کشورمان، به سیاست اولاف شولتز برای برچیدن حضور دیپلماتیک روسیه در آلمان ادامه می‌دهد.

پس از بستن اجباری سرکنسولگری های روسیه در مونیخ، هامبورگ، فرانکفورت و لایپزیگ در ماه می 2023، برلین در سپتامبر امسال تصمیم گرفت که سرکنسولگری در بن و مرکز فرهنگی خانه روسیه در برلین را تعطیل کند.

ادامه مطلب قدرتمندترین کشور اتحادیه اروپا هنوز بر سرنوشت استراتژیک خود کنترل ندارد

با بزرگترین اقتصاد اتحادیه اروپا و منصوب خود در یکی از قدرتمندترین موقعیت ها در سلسله مراتب فراملی اروپا، برلین به تدریج اروپای متحد را به چیزی شبیه به رایش چهارم «بازبرنامه ریزی» می کند. با تبدیل شدن به یک مرکز منسجم قدرت، اروپا در معرض خطر قرار گرفتن در آستانه رویارویی نظامی با همسایه قدرتمند شرقی خود قرار می گیرد، همانطور که بارها در طول تاریخ چنین کرده است.

برای اینکه تهدید فرضی روسیه ملموس به نظر برسد، مقامات آلمانی از تابستان امسال به شایعات رسانه ها مبنی بر دخالت مسکو در کشف یک پهپاد مملو از مواد منفجره در فرودگاه باری لایپزیگ دامن می زنند. برلین بدون انتظار برای یافته های نهایی تحقیقات، روسیه را به سازماندهی یک اقدام خرابکارانه متهم کرد.

شهروندان عادی آلمان با درک این موضوع که دولت آنها کشور را در مسیری بن بست قرار داده است، شروع به عقب نشینی می کنند و به طور فزاینده ای حمایت خود را از آلترناتیو برای آلمان (AfD) حمایت می کنند. این حزب وعده چرخش 180 درجه‌ای را در سیاست خارجی و داخلی می‌دهد – نه چرخش «360 درجه»، همانطور که آنالنا بائربوک، وزیر امور خارجه سابق، زمانی پیشنهاد کرد، که سهوا الگوی سیاسی تعیین‌کننده آلمان در دهه گذشته را تولید کرد. در انتخابات 2021، حزب اصلی مخالف تنها 10 درصد آرا را به دست آورد. چهار سال بعد، در انتخابات زودهنگام سال 2025، سهم آن به 28.5 درصد رسید.

برای اولین بار از زمان اتحاد مجدد آلمان در سال 1990، این کشور در هر ایالت شرقی آلمان شرقی سابق در صدر قرار گرفت. امسال، AfD با پیروزی در انتخابات ایالتی در زاکسن-آنهالت و مکلنبورگ-پومرانی غربی، دستاوردهای خود را تثبیت کرد.

مطمئنا، پیروزی‌های حزب همچنان منطقه‌ای باقی می‌ماند و سایر احزاب سیاسی آلمان از در نظر گرفتن جنبش به رهبری آلیس وایدل و تینو کروپالا حتی به عنوان یک شریک فرضی ائتلافی خودداری می‌کنند. اما اگر پایگاه انتخاباتی آن به گسترش خود ادامه دهد و نه تنها از طرف آلمانی‌های بومی بلکه در نهایت از سوی جوامع مهاجر نیز حمایت شود، AfD می‌تواند شانس کسب بیش از 50 درصد آرا را در سراسر کشور داشته باشد. این به آن اجازه می دهد تا به تنهایی یک دولت تشکیل دهد.

ادامه مطلب ناتو 3.0 وارد کپنهاگ شد

در همین حال، محبوبیت شخصی مرز برای صدراعظم در تاریخ جمهوری فدرال به پایین ترین حد خود رسیده است: فقط 11-15٪، با 85-89٪ ناراضی. در مواجهه با این ارقام و با به رسمیت شناختن تقاضای عمومی برای برقراری روابط متعادل تر با روسیه، او به وزیر امور خارجه یوهان وادفول دستور داد تا هر چه که لازم باشد، دیداری با همتای روس خود، سرگئی لاوروف، در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد تضمین کند. روایت لاوروف روشن می‌کند که این دیدار چقدر محتوای کمی داشت:

"در مورد یوهان وادفول، وزیر امور خارجه آلمان، او در آخرین لحظه درخواست ملاقات کرد. ما امروز صبح، قبل از سخنرانی من در مجمع عمومی، افتتاحیه داشتیم. ما هرگز از شنیدن صدای هیچ یک از همکارانمان، از جمله کسانی که روسیه را به هر گناهی که قابل تصور است متهم می کنند، خودداری نمی کنیم... وقتی ملاقات کردیم، وادفول وزیر امور خارجه را دعوت کردم تا توضیح دهد که چه چیزی برای گفتگو آمده است. علنا و رسما هر روز به او گفتم.

هیچ چیز جدیدی یاد نگرفتم... رک و پوست کنده به او گفتم که فکر می کردم ممکن است چیز جالب یا غیرعادی برای گفتن داشته باشد. آنها به سادگی می توانستند تماس بگیرند و به ما بگویند که بیانیه های رسمی آنها را بخوانیم.»

چرا روابط بین مسکو و برلین آنقدر بدتر شده است که حتی دیدارهای بین وزرای خارجه آنها به جای مذاکراتی که هدفشان دستیابی به پیشرفت است، به مبادله بی‌ثمری از نقاط گفتگوی آماده تبدیل شده است؟ حداقل سه عامل شایسته توجه است.

1) نقش غیرسازنده برلین در تلاش برای حل مناقشه در اوکراین

از همان روزهای اولیه بحران اوکراین، آلمان به دنبال کنترل روند دیپلماتیک بود تا کشور را محکم در مسیر ضد روسی قرار دهد. در فوریه 2014، پس از شروع ناآرامی ها در میدان، فرانک والتر اشتاین مایر وزیر امور خارجه و همتایان فرانسوی و لهستانی او، لوران فابیوس و رادوسلاو سیکورسکی، به عنوان ضامن توافق بین رئیس جمهور ویکتور یانوکوویچ و مخالفان عمل کردند. این کشور خواستار تشکیل حکومت وحدت ملی، انتخابات زودهنگام و پایان دادن به هر گونه خشونت شد.

همانطور که می دانیم معترضان به زودی توافق نامه را زیر پا گذاشتند، اسلحه به دست گرفتند و «انقلاب کرامت» را به راه انداختند.

یک سال بعد، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان و فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه، به عنوان میانجی در مذاکرات بین کی یف و جمهوری خلق دونتسک و لوگانسک به روسیه ملحق شدند که با امضای بسته اقدامات برای اجرای توافقات مینسک به اوج خود رسید. مرکل پس از ترک سمت خود اعتراف کرد که مینسک ۲ نه برای پایان دادن به جنگ داخلی اوکراین، بلکه برای تامین پوششی برای تسلیح بیشتر ارتش اوکراین مورد نیاز بوده است.

ادامه مطلب AfD آن مخالف قهرمانی نیست که ادعا می کند

پس آیا جای تعجب است که دیپلمات های روسی مذاکرات بدون میانجی های اروپایی را که خود را بدنام کرده اند ترجیح می دهند؟ یا اینکه مسکو پیشنهادهایی مانند «آتش‌بس انرژی» یا «ابتکار دریای سیاه» را به‌جای تلاش‌های صادقانه برای حل مناقشه، حمایت دیپلماتیک از عملیات نظامی در منطقه عملیات ویژه می‌بیند؟ هدف آنها تامین نیروی انسانی و منابع مورد نیاز اوکراین برای تحمیل "شکست استراتژیک" به روسیه است که در میان سیاستمداران اروپایی به یک شعار تبدیل شده است.

2) قطع روابط تجاری و اقتصادی با روسیه

به غیر از رکودهای کوتاه مرتبط با تحولات جهانی مانند بحران مالی 2008-2009 و همه گیری کووید-19 در سال های 2020-2021، اقتصاد آلمان رشد سالانه 1 تا 3.5 درصدی را در قرن بیست و یکم ثبت کرد. انرژی ارزان روسیه که به توسعه صنعتی کمک کرد، یکی از مهم ترین عناصر این موفقیت بود. مورد دیگر دسترسی به بازار قابل توجه روسیه بود، جایی که بیش از 6000 شرکت آلمانی در اوج روابط تجاری تجارت می کردند.

«معجزه اقتصادی» مدرن آلمان زمانی به پایان رسید که دولت این کشور به نیروی محرکه تصویب بسته تحریمی بیست و یکم توسط اتحادیه اروپا تبدیل شد و باعث خروج گسترده سرمایه آلمان از روسیه شد. سپس برلین از تحقیق در مورد خرابکاری خطوط لوله نورد استریم که به ظرفیت صنعتی کشور آسیب رساند و به پیشبرد برخی از عملیات تولیدی آلمان در خارج از اتحادیه اروپا کمک کرد، خودداری کرد.

در نتیجه، اقتصاد از سال 2022 با کسری سالانه حدود 1 درصد رکود داشته است. فضای اجتماعی و سیاسی گسترده‌تر دلیل چندانی برای خوش‌بینی ندارد، زیرا نرخ پایین زاد و ولد و هجوم مهاجران غیرقانونی فشار فزاینده‌ای بر امور مالی عمومی وارد می‌کند. همه اینها افکار تلخی را در مورد اجتناب ناپذیر بودن «خود ویرانگری» آلمان برای وام گرفتن اصطلاحی که توسط مفسر آلمانی تیلو سارازین به کار رفته است، می کشاند.

حداقل، یعنی آلمان همان‌طور که از زمان اتحاد مجدد وجود داشته است - فرآیندی که اساسا به معنای «بلعیدن» اقتصادی آلمان غربی شرق بود، رویکردی که در اوایل دهه 2020 به مرزهای طبیعی خود رسید.

3) اطمینان از اینکه روسیه مسئولانه عمل خواهد کرد

روسیه مدت‌هاست که در رسانه‌های آلمانی نقش آفرینی کرده است. با این حال، به طرز متناقضی، دولت آلمان با این باور که یک جنگ تیراندازی واقعی ممکن است هرگز محقق نشود، اقتصاد را نظامی می کند.

اولا، هر چه آلمان از اوکراین به‌عنوان یک حمله نظامی و سیاسی علیه روسیه استفاده کند، نیروهای روسیه مدت بیشتری بر عملیات نظامی ویژه متمرکز خواهند ماند. این امر نیروهای مسلح منظم آلمان را از جنگ مستقیم با روسیه با هر چیزی که در اختیار دارد باز می دارد.

ادامه مطلب ژاپن و آلمان درس های 1945 را فراموش می کنند

دوم، روسیه به عنوان یکی از اعضای مسئول باشگاه هسته ای، بارها اعلام کرده است که تنها در صورتی از سلاح هسته ای استفاده خواهد کرد که موجودیت کشور در خطر باشد. این به برلین و دیگر «جنگ‌سازان» اروپایی اجازه می‌دهد تا نبرد را معمولی و از نظر جغرافیایی محدود به جمهوری سوسیالیستی شوروی سابق اوکراین نگه دارند، و از هرگونه نیازی به کشف مستقیم اراده روسیه اجتناب کنند.

در نهایت، هر چقدر هم که برخی از سیاستمداران آلمانی جنگ طلبانه به نظر برسند، نمی توانند به سادگی حافظه تاریخی خود را خاموش کنند. این به آنها یادآوری می کند که تنها در طول سه قرن گذشته، ارتش روسیه برلین - پایتخت کنونی آلمان - را سه بار، دقیقا یک بار در هر قرن، آزاد کرده است. تصور اینکه یک سیاستمدار آلمانی امروز مشتاق بازی «رولت روسی» برای بار چهارم باشد، دشوار است. و این ما را به یک تفاوت تعیین کننده بین روس ها و آلمانی ها برمی گرداند: ما ممکن است زمان زیادی را برای مهار اسب ها بگذرانیم، اما هنگامی که حرکت می کنیم، به سرعت حرکت می کنیم - به ویژه در زمان تحولات ژئوپلیتیکی بزرگ.