آلمان: صدراعظم مرز روزهای سختی را در پیش رو دارد

چرا نتایج دو انتخابات ایالتی آلمان که در روز یکشنبه، 20 سپتامبر برگزار شد، توجه دولت فدرال به رهبری دموکرات‌های مسیحی (CDU) و صدراعظم آن، فردریش مرز را جلب کرد؟

برای اولین بار، این حزب نتوانست به 5 درصد آرا لازم برای ورود به پارلمان در ایالت ساحلی مکلنبورگ-پومرانی غربی در شمال شرقی دست یابد. در ایالت-شهر برلین، جایی که CDU بر عهده داشت، این حزب متحمل خسارات سنگینی شد و احتمالا به میزهای مخالفان خواهد رسید.

صدراعظم از اهمیت این موضوع آگاه است: "این انتخابات یک نقطه عطف عمیق است. این یک نتیجه دراماتیک و بی سابقه برای CDU در آلمان است که ما نتوانستیم از آستانه 5 درصد عبور کنیم. خروج کل یک بلوک از پارلمان ایالتی ضربه سنگینی است و این برای مدت طولانی برای ما طنین انداز خواهد بود."

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در همان زمان، مرز پذیرفت که سیاست فدرال، که نتوانسته بود مردم را متقاعد کند، در شکست ها نقش داشته است. اکثر رأی دهندگان نیز از خود صدراعظم راضی نیستند. با این حال، او علت دیگری را نیز می بیند: «مرز گفت: «ما در آلمان، مانند بسیاری از کشورهای دیگر، یک تغییر چشمگیر در نظام حزبی-سیاسی را تجربه می کنیم.

صدراعظم با اشاره به رقابت در حاشیه‌های سیاسی گفت: در انتخابات [یکشنبه] بیش از ۴۰ درصد آرا به نیروهای مخربی رسید که نظام سیاسی و پارلمانی ما را زیر سوال می‌برند و تلاش می‌کنند با راه‌حل‌های رادیکال و ساده مردم را به هیجان بیاورند. مرز از احزاب مورد نظر خود نامی نبرد، اما به وضوح منظور او آلترناتیو برای آلمان (AfD) و حزب چپ بود.

AfD توسط دفتر حفاظت از قانون اساسی، آژانس اطلاعات داخلی آلمان، در پنج ایالت از 16 ایالت فدرال آلمان به عنوان "تندرو راست تایید شده" طبقه بندی می شود - اما نه در برلین و مکلنبورگ-پومرانیا غربی، هر دو منطقه ای که توانست سهم خود را در آرا به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

در پایتخت آلمان، نتایج AfD نسبت به انتخابات قبلی از 9 درصد به 16 درصد افزایش یافته است. در ایالت ساحلی شمال شرقی، حزب نتیجه خود را بیش از دو برابر کرد و به 38 درصد رساند. تینو چروپالا، یکی از رهبران AfD، با اشاره به رنگ حزبش گفت: "موج آبی را نمی توان متوقف کرد."

آلیس وایدل، رهبر مشترک AfD، به این نتیجه رسید که CDU پودر شده است و استعفای صدراعظم "به تاخیر افتاده" است. او گفت: "این به وضوح نشان می دهد که ما به عنوان حزب توده ها جایگزین CDU شده ایم." CDU برای اولین بار در تاریخ خود نتوانست به پارلمان ایالتی راه یابد.

ویدل با اشاره به به اصطلاح قطعنامه ناسازگاری CDU که ائتلاف با حزب او و چپ سوسیالیست را رد می کند، افزود: "این نیز نتیجه یک سیاست دیوار آتش بسیار غیرهوشمندانه است."

به گفته ولفگانگ مونو، دانشمند علوم سیاسی از دانشگاه روستوک در مکلنبورگ-پومرانیای غربی، ادعای AfD مبنی بر اینکه جای CDU را گرفته است، بی اساس است. او به دویچه وله گفت که AfD یک حزب بزرگ چادری نیست که منافع محافظه کار را نمایندگی کند: "این یک حزب افراطی راست است که توانسته گروه های مختلف را گرد هم آورد."

مونو گفت: نظر مونو در مورد حزب چپ بسیار متفاوت از نظر مرز است: "ما دیدیم که چپ واقعا به سمت یک حزب عمل‌گرا و دموکراتیک گرا حرکت کرده است. بنابراین دلیلی وجود ندارد که دموکرات‌های مسیحی صرفا آنها را به افراط‌گرا بودن متهم کنند، زیرا چپ یک حزب افراطی نیست."

مونو انتقاد از سیاست های اسرائیل را مشروع می داند. با این حال، حوادث یهودستیزی نیز در این رابطه رخ داده است. او انتظار دارد که چپ سیگنال روشنی ارسال کند که چنین چیزهایی قابل قبول نیستند. او با اشاره به CDU گفت: "اما عدم تمایل به همکاری با یک حزب چپ دموکراتیک، به نظر من نشانه بدی است."

در برلین، حزب چپ سوسیالیست با نامزد اصلی الیف ارالپ موفق شد نتیجه قبلی خود را دو برابر کند و به 26 درصد برساند و برای اولین بار در انتخابات ایالت شهر پیروز شد. به نظر می رسد که حضور رسوا در کمپین تبلیغاتی توسط رپر دهابفلکس، که در مورد آرزوی مرگ برای سربازان اسرائیلی خوانده بود، به حزب آسیبی وارد نکرده است. انجمن منطقه ای آن در نوکولن، که مسئول دعوت از خواننده بود، گفت که قصد دارد موضوع را روشن کند.

یوزف شوستر، رئیس شورای مرکزی یهودیان در آلمان، تردید دارد: "تاکنون هیچ پیامد پرسنلی یا سیاسی نداشته است." او از سوسیال دموکرات ها و سبزها خواست تا با برندگان انتخابات برلین ائتلاف نکنند.

اینس شوردتنر، یکی از رهبران فدرال چپ، به دویچه وله گفت که یهودی ستیزی در صفوف حزب را تحمل نخواهد کرد. ما در برلین هستیم تا پل بسازیم - الیف ارالپ این کار را انجام می دهد.

ارالپ که والدینش پس از کودتای نظامی در ترکیه به آلمان گریختند، می‌تواند اولین شهردار چپ در برلین شود. حدود 200000 نفر از چهار میلیون ساکن پایتخت آلمان ریشه ترکی دارند.

در مقابل این پیش زمینه، نامزد اصلی موفقیت خود و حزبش را نشانه مهمی می داند: «من این نتیجه انتخابات را پیروزی همبستگی، تنوع، دموکراسی، در برابر تغییر به راست که در بسیاری از نقاط این کشور تجربه می کنیم، می دانم.

مانوئلا شوسیگ، کاندیدای پیشرو سوسیال دموکرات ها (SPD) در مکلنبورگ-وسترن پومرانیا، موفق به کسب موفقیت نسبی شد. با حدود 36 درصد آرا، حزب او درست پس از AfD قرار گرفت، اما او چشم‌انداز خوبی برای ماندن در نخست‌وزیر ایالتی دارد: «من به حزب خود پیشنهاد می‌دهم که با سبزها و چپ - دو حزب دموکراتیک که در پارلمان ایالتی نمایندگی می‌شوند - مذاکره کنیم و مأموریت انتخاباتی خود را انجام دهیم.»

رئیس فعلی، که از سال 2017 این سمت را بر عهده دارد، از اعلامیه صدر اعظم فردریش مرز مبنی بر اینکه او می‌خواهد به روند کاهش عمیق خود در سیستم رفاهی ادامه دهد، انتقاد می‌کند. بحث برانگیزترین اصلاحات برنامه ریزی شده بازنشستگی است. شوسیگ گفت: «او در مورد آنچه مردم حاضر در میدان فکر می کنند، حداقل در ایالت من، اشتباه قضاوت می کند.

او توافقی را که حزبش با SPD در سطح فدرال انجام داد به مرز یادآوری کرد: "من مایلم ائتلاف دقیقا همان چیزی را که ما با هم در توافقنامه ائتلاف مذاکره کردیم، اجرا کند، یعنی اینکه بازنشستگی بدون کسر پس از 45 سال مشارکت امکان پذیر باشد."

این در حالی است که این توافق در حالت معلق مانده است. مانند شوسیگ از حزب سوسیال دموکرات، برخی از نخست وزیران ایالت CDU آلمان شرقی نیز علیه برنامه های صدراعظم صحبت کرده اند.

با وجود این، SPD با یک معضل مواجه است زیرا در سطح فدرال بخشی از دولت با CDU است. رهبر مشترک این حزب، بربل بس، اکنون می خواهد "نتیجه گیری صحیح" را از نتایج انتخابات پارلمان ایالتی بگیرد.

با این حال، او همچنین گفت که حزب مسئولیت را در دولت فدرال به عهده گرفته است. ما در این ائتلاف هستیم و می‌خواهیم آن را هم حفظ کنیم. با این وجود، باید این تحلیل‌ها را نیز بپذیریم که مردم از اصلاحات پیش رو راضی نیستند.