آلمان معادن زغال سنگ سابق را به بزرگترین چشم انداز دریاچه اروپا تبدیل می کند

پروژه چند دهه ای برای تبدیل معادن سابق زغال سنگ آلمان به یک مجموعه دریاچه ای عظیم در آوریل امسال به پایان می رسد – ایجاد چشم اندازی پرآب تقریبا به بزرگی دریاچه کومو ایتالیا. دریاچه سدلیتز - آخرین افزوده به 14000 هکتار دریاچه لوزاتین - برای اولین بار در پایان این ماه در آژانس فدرال آلمان برای شنا و قایق سواری باز خواهد شد. دارای بیش از 12000 دریاچه طبیعی است.علاوه بر این، صدها توده آبی مصنوعی وجود دارد: 575 دریاچه استخراج زغال سنگ به تنهایی در آلمان در سال 2003 ثبت شده است - و تعداد آنها به یک

در دهه‌های آینده با سیل معادن بیشتری در میادین زغال‌سنگ سابق به رشد خود ادامه خواهد داد. اکثر آنها در براندنبورگ، زاکسن-آنهالت، زاکسن و نوردراین-وستفالن واقع شده اند. با این حال، هیچ یک از این پروژه ها حتی به آنچه در لوزاتیا، بین برلین و درسدن ایجاد می شود، نزدیک نیست. از معدن روباز گرفته تا چشم انداز آب مصنوعی در جمهوری دموکراتیک آلمان (GDR)، معدنچیان - بیش از دو میلیارد نفر از سراسر جهان استخراج شده اند. بیش از 60 متر. استخراج از معادن دهانه های بزرگی را در چشم انداز ایجاد کرد که برای اولین بار در سال 1967 با طغیان دریاچه شروع به تغییر شکل کردند.

سنفتنبرگ. بخشی از دریاچه لوزات - که اکنون بزرگترین چشم انداز آبی مصنوعی اروپاست - بازدیدکنندگان را به بندرها، کانال ها و کمپ های خود می کشاند. حتی جامعه ای در این منطقه به نام Neu-Seeland وجود دارد که در اطراف آن چشم انداز آبی ایجاد شده از معادن روباز سابق توسعه یافته است. دریاچه ها

اتفاقا، نام Lusatia به اصطلاح اسلاوی غربی "luzica" برمی‌گردد - که به سادگی به معنی "محل باتلاق" است. مقیاس عظیم این پروژه به عنوان یک مقصد توریستی، دریاچه Lusatian شامل 23 دریاچه پس از استخراج توسط انسان با مساحت کل آب 14000 هکتار است. ده مورد از آنها قرار است در آینده با کانال هایی برای قایق سواری تفریحی به هم متصل شوند - برنامه این است که یک منطقه آبی به طور مداوم قابل کشتیرانی به وسعت 7000 هکتار داشته باشد.

چهار کانال از 13 کانال قابل کشتیرانی برنامه‌ریزی‌شده قبلا تکمیل شده‌اند و شش کانال دیگر در دست ساخت هستند. شرکت مدیریت معدن لاوسیتز و آلمان مرکزی (LMBV) مسئول بازسازی و غرقاب شدن معادن روباز سابق است - یک شرکت فدرال که در اوایل سال 1990 به 19 منطقه معدنی روباز در لوزاتیا اختصاص داده شده است. دکتر Uwe Steinhuber از LMBV به Euronews Earth می گوید که در حال توسعه حدود 50 دریاچه بزرگ پس از استخراج است که 24 تای آنها تنها در لوزاتیا هستند.

Steinhuber می‌گوید: «این فرآیندی است که دو نسل طول می‌کشد.» طبق گفته Steinhuber، سازماندهی مجدد معدن در Lusatia تاکنون حدود 7 میلیارد یورو هزینه داشته است. هزینه کل LMBV، از جمله مناطق معدنی آلمان مرکزی، حدود 13.8 میلیارد یورو است. ایجاد یک دریاچه امن درازمدت بین 200 تا 600 میلیون یورو هزینه دارد. این پروژه 75 درصد توسط دولت فدرال و 25 درصد توسط ایالت فدرال مربوطه تأمین می شود - بودجه اتحادیه اروپا به احیای معادن سرازیر نمی شود.

طبق گفته Steinhuber، احتمالا 4.8 میلیارد یورو بیشتر در 25 سال آینده مورد نیاز خواهد بود. تقریبا به اندازه مرکز سیل دریاچه ComoAn LMBV در Senftenberg، بیش از 25 سال است که این روند را هماهنگ می کند: آب از رودخانه های Neisse، Spree و Schwarzer Elster استخراج می شود و به دریاچه ها هدایت می شود. بدون سیل فعال، 80 تا 100 سال طول می کشد تا یک معدن روباز تنها با آب های زیرزمینی و باران پر شود.

سیل تنها زمانی اتفاق می افتد که شرایط مناسب باشد - کشتیرانی، نیروگاه ها و صنعت ماهیگیری نباید تحت تأثیر قرار گیرند. هر دریاچه نوظهور چالش های خاص خود را دارد: خاکریزها باید از نظر ژئوتکنیکی ایمن شوند، آب های زیرزمینی مملو از مواد معدنی باید در نظر گرفته شوند و در برخی موارد کانال های ورودی و خروجی پیچیده باید ساخته شوند. ورود سریع آب رودخانه خنثی یک هدف مهم را برآورده می کند: از ورود آب اسیدی از نواحی نوک به دریاچه ها جلوگیری می کند. سطح کل آب در حال حاضر حدود 130 کیلومتر مربع است.

در نهایت، 144 کیلومتر مربع خواهد بود – تقریبا به اندازه دریاچه کومو ایتالیا (146 کیلومتر مربع)، یکی از مشهورترین دریاچه‌های اروپا. به گفته اشتاینهوبر، 90 درصد حجم دهانه باقیمانده در حال حاضر پر شده است. دریاچه ها تنها اهداف توریستی را برآورده نمی کنند: آنها همچنین به طور فزاینده ای به عنوان مخزن آب برای رودخانه های اسپری و شوارتز الستر عمل می کنند - به ویژه در دوره های کم آب که منطقه از خشکسالی رنج می برد. دریاچه سدلیتز: آخرین ساختمان

blockLake Sedlitz – که قبلا معدن روباز Ilse-Ost بوده و از سال 1938 تا 1980 کار می‌کرد – آخرین جزء پروژه اصلی است که هنوز در انتظار تکمیل است. طبق ایستگاه تلویزیونی RBB، حدود 200 هکتار از چوب مرده هنوز زیر سطح آب است و ابتدا باید حذف شود. تاریخچه احیای دریاچه به دهه 1990 برمی گردد، زمانی که برای اولین بار ایمن سازی خاکریزها، ساخت سدها و مسطح شدن سواحل انجام شد.

این دریاچه در سال 2025 به سطح آب مورد نظر خود رسید. با مساحت 1400 هکتار، برای اولین بار در پایان آوریل برای شنا و قایق سواری باز خواهد شد - و آن را به بزرگترین دریاچه تفریحی در کل دریاچه لوزاتین تبدیل می کند که حدود 100 هکتار بزرگتر از رکورد قبلی، دریاچه Senftenberg است که در حال حاضر پنج دریاچه کامل شده است. کاترین وینکلر، مدیر عامل انجمن گردشگری دریاچه لوزاتین، به یورونیوز ارث می گوید.

ما انتظار داریم دریاچه سدلیتز را در 24 آوریل باز کنیم.» پنج دریاچه در تابستان با هم ادغام می شوند. در 29 ژوئن 2026، بزرگترین چشم انداز آبی مصنوعی اروپا به نقطه عطف بعدی خود خواهد رسید: دریاچه Senftenberg، دریاچه Geierswald، دریاچه Partwitz، دریاچه Sedlitz و دریاچه Großräschen با یک منطقه قابل کشتیرانی به شکل 000 آب قابل کشتیرانی به یکدیگر متصل خواهند شد. هکتار. برای مقایسه: بزرگترین دریاچه داخلی آلمان، موریتز، حدود 11300 هکتار وسعت دارد.

اگر می خواهید از طریق آب از تمام دریاچه ها عبور کنید، باید حدود 50 کیلومتر را بپیمایید. کانال تازه ایجاد شده Ilse به دریاچه Großräschen به طور خاص خودنمایی می کند: از زیر چندین خط راه آهن و یک جاده اصلی در مسیر خود عبور می کند. وینکلر می‌گوید: «بزرگ‌ترین چشم‌انداز آبی ساخته‌شده توسط انسان در اروپا در حال شکل‌گیری است. این افتتاحیه گام مهمی برای توسعه بیشتر گردشگری آبی در دریاچه لوزاتیان است.» به گفته وینکلر، تمرکز اصلی در پنج سال آینده بر ایجاد کشتیرانی مسافری، اسکله های جدید و ظرفیت اقامت خواهد بود.

هدف این است که کل دریاچه لوزات را به عنوان یک مقصد سفر یکپارچه قرار دهیم - از دوچرخه سواری و ورزش های آبی گرفته تا پیشنهادات فرهنگی. گردشگری در حال افزایش است: به ویژه از جمهوری چک این تغییر تأثیر اقتصادی نیز دارد: در سال 2025، حدود 800000 اقامت شبانه در موسسات با 10 تخت یا بیشتر در بازار چک در حال توسعه ثبت شد. وینکلر می‌گوید: «ما چندین سال است که به شدت در بازار چک کار می‌کنیم و در حال حاضر شاهد موفقیت بزرگی در اینجا هستیم.

در سال 2025، این منطقه 23063 شب اقامت چک را به ثبت رساند - افزایشی 12.7 درصدی در مقایسه با سال قبل. هدف بلندمدت این انجمن که در حال حاضر بیش از 30 شهرداری دارد، تا 1.5 میلیون شب اقامت در سال است. وینکلر به یورونیوز ارث می‌گوید: «جمعیت محلی از راه‌های مختلف سود می‌برند.

گسترش زیرساخت های گردشگری مشاغل جدیدی را در صنایع پذیرایی، هتلداری و اوقات فراغت ایجاد می کند - از جمله برای معدنچیان سابق و خانواده های آنها. الگویی برای اروپا؟ وینکلر می گوید لوزاتیا می تواند به عنوان الگویی برای سایر مناطق استخراج زغال سنگ در این قاره عمل کند: "ترکیبی از احیای جامع معدن، طراحی چشم انداز پایدار و توسعه هدفمند ساختاری هدفمند برای یک منطقه گردشگری با ارزش است. تغییر." کارگاه ها و گشت و گذارها با شرکای بین المللی قبلا در طول نمایشگاه بین المللی ساختمان برگزار شده بود.

(IBA، 2000 تا 2010) - وینکلر به Euronews Earth می گوید: «و ما هنوز درگیر تبادلات بین المللی پر جنب و جوش در این زمینه هستیم. Lausitz Energie Bergbau AG (LEAG) که امروز هم معادن روباز فعال در منطقه را اداره می کند، قصد دارد از سال 2030 به تدریج آنها را ببندد – انتظار نمی رود که آخرین 20 تا 8 مورد نیز تا آن زمان باشد. آن چیزی که زمانی زخمی در منظره محسوب می شد، به تدریج به یکی از غیرعادی ترین بهشت های طبیعی اروپا تبدیل می شود.