آلیسون ویلیامز با کوئنتین تارانتینو با «دختران» (پیش از آن افشای بزرگ)، اگزما و بازیگری صحبت می کند

می گویند زمان بندی همه چیز است. اما همیشه در کنار شما نیست.

هالیوود ریپورتر دو روز پیش این فرصت را داشت که مدتی را با آلیسون ویلیامز در زوم بگذراند - دقیقتر 20 دقیقه - دو روز پیش در مورد یک شراکت جدید در زندگی او صحبت کند. ستاره فیلم‌های Girls، Get Out، M3GAN و Fellow Travelers با Sanofi و Regeneron همکاری کرده است تا تجربه شخصی خود را از زندگی با اگزمای متوسط ​​تا شدید و اینکه چگونه با مصرف Dupixent (معروف به dupilumab) تسکین یافته است، به اشتراک بگذارد.

ما قبلا داشتیم از او در مورد دختران سؤال می‌کردیم، اما ویلیامز، که همیشه حرفه‌ای بود، مطمئن شد که افشای بزرگ را در طول مکالمه اگزما محور پنهان نگه می‌دارد، فقط یک ساعت بعد شکسته شدن آن را مشاهده کرد. با این حال، او توجه داشت که او و دانهام فقط زمانی را با هم گذرانده اند (شاید برای ضبط اعلان ویدیویی؟ ). او درباره دیدار مجدد دختران گفت: "من او را شنبه دیدم. با هم قرار گذاشتیم. ما در مورد آن زیاد صحبت می کنیم و هر زمان که او از من بخواهد حاضر می شوم."

فراتر از موارد ذکر شده، THR از ویلیامز در مورد فیلم مستقل تجربی که به تازگی در ولز با کوئنتین تارانتینو و کایلی مینوگ فیلمبرداری کرده است، وضعیت فیلم هیجان انگیز SXSW او با چارلی دی و اینکه دیدن دختران در فهرست نیویورک تایمز از 100 نمایش برتر قرن بیست و یکم چه احساسی داشت، سؤال کرد.

من از هر فرصتی استفاده می‌کنم تا شما را با چند سوال درگیر کنم، اما از اینکه دیدم فرصت مصاحبه برای صحبت کردن … اگزما در راه است، شگفت‌زده شدم؟

وقتی وارد چیزی می شوم، سخت می روم. وقتی چیزی را کشف می کنم که می خواهم همه در مورد آن بدانند، دوست دارم بزرگترین مگافونی را که می توانم بردارم. چیزی که در زندگی من به نظر یک چیز بسیار کوچک است، پیامدهای بسیار بزرگتری بر کیفیت زندگی من داشته است که من تصورش را می کردم. من بلافاصله بسیار بسیار علاقه مند به شراکت با Sanofi و Regeneron شدم زیرا افراد زیادی را در زندگی خود می شناسم که اگزما دارند و همیشه به آن مبتلا بوده اند. آنها تصور می کنند که گزینه های آنها با تجویز داروهای موضعی متوقف می شود.

اگر این کار نمی کند، آنها فرض می کنند، "باشه، حدس می زنم که من در این گیر کرده ام." من هم همین‌جا بودم، تا اینکه روی پوست سرم و در جاهای دیگر ظاهر شد.

بنا به دلایلی، من در تمام عمرم روی ساق پام خوب بودم. سپس ناگهان به پوست سر من حرکت کرد و من چنین گفتم: "اوه، نه، این اتفاق نمی افتد." پیش متخصص پوستم رفتم و پرسیدم: "آیا چیزی وجود دارد که من هنوز در پانتئون گزینه های درمانی امتحان نکرده باشم؟" فکر کردم شاید او به من یک داروی موضعی بدهد، اما او به Dupixent یا dupilumab اشاره کرد. (جزئیات بیشتر در مورد Dupixent در اینجا و اطلاعات ایمنی در اینجا.)

من آن را به وضوح به یاد دارم. همانطور که او نحوه کار را توضیح داد، متوجه شدم که او در حال توصیف یک تزریق است. من از شلیک فوق العاده می ترسیدم. من همیشه به افرادی که به خود آمپول زدند طوری نگاه می کردم که گویی شجاع ترین و با اراده ترین افراد تمام دوران هستند. من از توانایی گذاشتن سوزن در بدن خود شگفت زده شدم. اما متخصص پوست من را در مورد چگونگی انجام آن راهنمایی کرد و ایده هایی در مورد ایجاد یک روال در مورد آن به من داد. اثبات در پودینگ است. من الان نشسته ام و با شما صحبت می کنم. من نه تنها از تزریق نمی ترسم، بلکه یک روتین هم در اطراف آنها دارم. این یک تشریفات کوچک است

افراد زیادی هستند که در رده شش ماهه و بزرگتر، اگزمای متوسط ​​تا شدید قرار می گیرند و داروهای موضعی نسخه برای آنها این بیماری را درمان نکرده اند. از نظر فنی، همه آن افراد ممکن است این گزینه را داشته باشند، اگر با پزشک خود صحبت کنند، این واقعا مفید باشد و تغییر بزرگی در زندگی آنها ایجاد کند. فقط می خواستم مردم بدانند که اگر نمی دانستند.

به عنوان فردی که در معرض دید عموم است و باید روی فرش های قرمز یا در بخش های کمد لباس حضور داشته باشد، چگونه این موضوع را دنبال کرده اید؟

اکنون که علائم کمتر، شعله‌ور شدن و خارش کمتری را تجربه می‌کنم، می‌توانم از میزانی که بخش بزرگی از زندگی روزمره من بوده است، قدردانی کنم. این چیزی بود که فقط باید روی آن کار می شد. وقتی جوان تر بودم، ما یک سری استراتژی های مختلف را امتحان کردیم. در رختخواب دستکش یا دستکش می پوشیدم تا نتوانم پاهایم را خارش کنم، اما بعد در خواب آنها را در می آوردم و به هر حال خارش می کردم. با بزرگتر شدن، شروع کردم به تعیین اینکه چه بپوشم بر اساس وضعیت ساق پاهایم. اگر شعله ور بودم، شورت نمی پوشیدم. اگر نبودم، این کار را می کردم.

یک سال را به یاد دارم که برای گلدن گلوب به لس آنجلس پرواز کردم. سالی بود که Girls برای بهترین کمدی برنده شد. من قبلا لباسم را انتخاب کرده بودم، بلند و بلند بود، که چیز خوبی بود، زیرا صبح روز مراسم اهدای جوایز، داشتم تلویزیون تماشا می‌کردم و بیهوده از قسمت گیره‌ای کلاهک برای خارش پایم استفاده می‌کردم - این دیوانه به نظر می‌رسد، اما افراد مبتلا به اگزما خواهند فهمید. شاید من یک مانیکور ژلی داشتم و نمی توانستم آن احساس رضایت بخش را با ناخن هایم بدست بیاورم. داشتم تلویزیون نگاه میکردم و پاهایم خارش میکرد و به پایین نگاه کردم.

نه تنها شعله ور شدن اولیه وجود داشت، بلکه اکنون خراش ها و کهیرهای قرمز بزرگی وجود داشت. این یک فاجعه بود.

می‌توانید به عکس‌های من در آن صحنه با لباس بلند مشکی زیبای من که این برد را جشن می‌گیرم نگاه کنید. اگر دید اشعه ایکس داشتید، دیوانگی را که روی پاهای من اتفاق می‌افتد را می‌دیدید. این چیزی است که دپارتمان های لباس و دپارتمان های گریم باید بدانند که آیا باید پوشش داده شود، و غیرقابل پیش بینی است. این فقط یک متغیر بود که باید روی آن کار می کردم.

به صحبت با دوستان در مورد اگزما اشاره کردید. آیا زنجیره ای از افراد مشهور وجود دارد که در آن افراد نکات و ترفندهایی را به اشتراک بگذارند؟

میخوام یکی باشه من دوست دارم وقتی مردم در مورد آن با من صحبت می کنند. من برای شما مثالی می زنم: من و یکی از دوستان روز گذشته در مورد آن صحبت می کردیم، زیرا او به دلایلی این کار را انجام داده بود و آن را کنار گذاشته بود. در طول مکالمه ما، او بسیار برای آن نوستالژیک شد و چقدر بهتر احساس کرد که گفت: "بسیار خوب، فکر می کنم دارم به متخصص پوستم ایمیل می زنم. به ادامه مطلب باز می گردم." اگر برای شما تسکین به ارمغان آورده باشد، و شما چنین واکنشی نسبت به آن داشته باشید، مثبت است. امیدوارم در مورد همه افرادی که می شناسم بدون اینکه متوجه شوند از این دارو استفاده می کنند بشنوم.

در مورد فیلم جدیدتان به نام «درهم در آبی» که بازیگرانی شامل کوئنتین تارانتینو، کایلی مینوگ، شما، جیسون آیزاکس، آر.زای.

این یکی از شگفت انگیزترین تجربیات خلاق زندگی من بود. این فیلمی از یک فیلمساز ولزی به نام جیمی آدامز است که با فرمولی بسیار خاص فیلم می‌سازد: فیلم‌های کم‌هزینه، شش روزه و بداهه. این فرمول است که معمولا در ولز فیلمبرداری می شود. ما این فیلم را در طول شش روز فیلمبرداری کردیم. یک طرح کلی وجود دارد، اما همه دیالوگ ها بداهه است، و فیلم با رفتن شما تغییر می کند. او با یک دوربین عکاسی می کند. این یک سبک فیلمسازی بسیار منحصر به فرد است، و او هر چند روز را امتحان کرده است، اما شش عدد جادویی است.

این یک تجربه باورنکردنی بود، نه فقط به خاطر بازیگران. هر روز خودم را نیشگون می گرفتم. کاملا سورئال بود. اما روند خلاقیت بسیار عالی بود. بازیگوش بود و هر بخش باید همزمان بداهه نوازی کند. اگر کسی کتابی را که در حال خواندنش است استناد کند، باید روز بعد به عنوان یک تکیه گاه نشان داده شود. هر بخش در حال کار است و با هم کار می کند. تجربه فوق العاده ای بود. من هنوز برش ندیده ام، اما فکر می کنم به زودی می روم.

من هیچ صحنه‌ای مستقیم با RZA نداشتم، که بسیار بد است، اما مجبور شدم با او معاشرت کنم.

کار با کوئنتین تارانتینو یا کایلی مینوگ چگونه بود؟

هر دوی آنها در حرفه خود بازیگری زیادی انجام داده اند. آنها فقط برای مهارت های دیگر واقعا شناخته شده شدند. به نوعی، کار با هر دوی آنها در مهارتی که عمیقا در کل سیستم آنها نهفته است، سرگرم کننده بود. کوئنتین چنین مجری است. من شنیده ام که وقتی از افراد تست می دهد، واقعا با آنها اجرا می کند. او عاشق تجسم و نشان دادن است. کایلی هم همینطور هر دو بسیار باز و حاضر بودند. این یک انفجار بود.

وقتی کاری را انجام می دهید که بداهه است و شما را به این شکل کشش می دهد، باید سوخت بیشتری روی آتش خلاقانه شما بریزد.

این واقعا مفید است. صادقانه بگویم، به عنوان یک بازیگر بخشی از یک رژیم غذایی متعادل به نظر می رسد. شما باید پروژه ای مانند این را در ترکیب با چیزی که در درازمدت روی آن کار می کنید نیز داشته باشید. سایمون پگ دو تا از این کارها را با جیمی انجام داده است و ممکن است به زودی سومی را انجام دهد، و او گفته است که حدود چهار سال مشغول فیلمبرداری Mission: Impossible بوده است، بنابراین فیلمبرداری کامل یک فیلم در شش روز [هیجان‌انگیز] بود. اینکه این دو اتفاق به طور همزمان در یک حرفه اتفاق بیفتند، باور نکردنی است.

این یک فرآیند منحصر به فرد است. شما باید با ارزش بودن در مورد هر چیزی را کنار بگذارید. وقتی واقعا بداهه باشد، دوربین اغلب برای کل یک مکالمه فقط روی یک نفر متمرکز می شود. سپس دوربین را می چرخانند، و چه کسی می داند که قرار است به همان مکان ها بروید یا خیر. خنده دارترین چیزی که می گویید ممکن است حتی روی صورت شما نباشد و باید با رها کردن آن مشکلی نداشته باشید. تمرین جالبی بود، مخصوصا برای کسی که دوست دارد در آماده سازی من دقیق باشد، همه اینها را کنار بگذارد.

مدام احساس می‌کردم که در یکی از آن رویاهای اضطرابی زندگی می‌کنم که خطوطم را برای نمایشنامه یاد نمی‌گرفتم و به روی صحنه فشار می‌آورم - مگر اینکه از عمد اتفاق می‌افتد. مدام به جیمی پیامک می‌دادم، "آیا باید آماده‌ای انجام دهم؟ تکلیف وجود دارد؟ احساس عجیبی می‌کنم که در این مجموعه بدون هیچ چیز حفظی ظاهر شوم."

شما یک فیلم در SXSW داشتید که سروصدا کرد، مرا بکش. آخرین مورد در آن چیست؟

هنوز به دنبال خانه است. من خیلی مشتاقم که آن را به دنیا بیاورم. ما بسیار به آن افتخار می کنیم. من با چارلی دی کار کردم که بسیار لذت بخش است. او یکی از جواهرات واقعی کسب و کار ما است. پیتر وارن، نویسنده و کارگردان آن، اولین فیلم بلند خود را می ساخت. این یک فیلم مستقل کوچک بود که در سالت لیک سیتی فیلمبرداری شد. ما سریع و برای پول زیاد عکس می‌گرفتیم و چیزی واقعا خاص ساختیم. من نمی توانم صبر کنم تا بتوانیم آن را با وسیله نقلیه مناسب به دنیا بیاوریم. من امیدوار هستم ما برای طول عمر مناسب آن تلاش می کنیم، اما این ممکن است به معنای انتظار کمی بیشتر باشد. این اشکالی ندارد.

در حال حاضر چه گفتگوهایی با دوستان بازیگر، تهیه کنندگان و فیلمسازان درباره واقعیت ها و چالش های کسب و کار دارید؟

همه احساس می‌کنند از چیزی عقب مانده‌ایم که هیچ‌کس درگیر آن نیست. این موجودی است که به خودی خود در حال حرکت و جابجایی است و همه ما تمام تلاش خود را می کنیم تا با آن همراه شویم. حتی افرادی که این تغییر را هدایت می کنند لزوما مسئول آن نیستند یا از پیامدهایی که برای همه خواهد داشت آگاه نیستند. داشتم با یکی از دوستانم صحبت می‌کردم که سرپرست جلوه‌های بصری است، و او گفت: "خیلی کند بود. این دیوانه است." بدیهی است که این زمینه ای است که ممکن است تاثیر هوش مصنوعی را زودتر از دیگران احساس کند.

اما برای بازیگران، نه تنها کار زیادی وجود ندارد. همچنین با توجه به کمبود کار، انتظار این است که بتوانید شش صفحه از نوار خود را در 24 ساعت ورق بزنید. مثل این است که "خب، برای من برقص. اگر برای کار خیلی گرسنه هستی، یک خرگوش را از کلاهت بیرون بیاور. معجزه ای را رقم بزن." این نیز احساس خوبی ندارد. فکر کنم حل بشه در نهایت، ما سکون خود را در این چشم انداز جدید خواهیم یافت. در حال حاضر تغییرات بسیار زیادی وجود دارد، اما در این لحظه برای بسیاری از بازیگران واقعا دردناک است - حتی فقط به سهمیه مراقبت های بهداشتی خود. سخت است واقعا سخته

من همیشه خودم را خیلی خوش شانس می دانستم که از این شغل امرار معاش می کنم. من آن را بدیهی نمی دانم و برای مدت طولانی انتظار نداشتم که چنین باشد. من در حال حاضر این را به شدت احساس می‌کنم، به‌ویژه وقتی که نوار برای چگونگی حفظ یک زندگی از این طریق بالاتر و بالاتر می‌رود.

من احساس می کنم طبق قانون لازم است که از آلیسون ویلیامز در مورد دختران بپرسم. خبر خوب این است که این برنامه در فهرست نیویورک تایمز از برترین برنامه های تلویزیونی قرن بیست و یکم قرار گرفت و در بین 10 برنامه برتر قرار گرفت.

من انجام دادم. تمام ورودی ها را نگاه کردم. فکر می کنم اولین بار آن را از طریق هشدار تایمز دیدم. از روی کنجکاوی، فکر کردم، "فقط کنجکاوم ببینم این لیست چگونه است." سپس مرا در مسیر من متوقف کرد. احساس بسیار عجیبی است که هم‌افزایی چیزی را که در زندگی شخصی‌تان بسیار برایتان ارزش‌گذاری می‌کنید - چیزی که برای شخصیت شما به عنوان یک انسان بسیار مهم و اساسی بود - نیز چیزی باشد که افرادی را که حتی نمی‌شناسید آن را قدردانی می‌کنند و برای آنها معنی دارد. این یک همپوشانی شگفت انگیز است.

برای من، Girls واقعا بزرگ است. این در بهترین تجربیات کل زندگی من است. این واقعیت که در [نیویورک تایمز] 10 برنامه تلویزیونی برتر دهه 2000 نیز حضور دارد، شگفت‌انگیز است.

آیا این موضوع سوخت بیشتری برای اتحاد مجدد می دهد؟ لنا دانهام اخیرا در حین تور کتاب خود به اندی کوهن گفت که ایده ای برای احیای آن دارد. آیا شما آن را دیدید و آیا در مورد آن با او صحبت کرده اید؟

شنبه دیدمش با هم رفتیم. ما در مورد آن زیاد صحبت می کنیم و هر زمان که او از من بخواهد حاضر می شوم.