آماده شدن کشیش برای مراقبت از 31 کودک در صورتی که ICE والدین آنها را بازداشت کند

کشیش ویدال ریواس تقریبا دو دهه در کلیسای اسقفی سنت متیو خدمت کرده است. -دی دوایر

وقتی مادری در اوایل سال جاری پس از چهار ماه بازداشت در اداره مهاجرت و گمرک به مریلند بازگشت، فرزندان یک و چهار ساله‌اش در ابتدا او را نشناختند. در غیاب او، آنها با ویدال ریواس، کشیش اسقفی که پذیرفته بود در صورتی که مقامات مهاجرت او را بازداشت کنند، سرپرست موقت آنها زندگی می کردند.

همسر ریواس در حالی که مادرشان رفته بود کنار بچه ها خوابید تا آنها را آرام کند. وقتی همسرش بیمار شد، ریواس بیشتر مراقبت از کودکان را بر عهده گرفت.

تجربه سخت بود. اما ریواس، 62 ساله، آماده است همین کار را برای 29 کودک دیگر که والدین مهاجرشان او را به عنوان سرپرست آماده به کار نامیده اند، انجام دهد. او می گوید که دو خانواده دیگر نیز در حال انجام هماهنگی های مشابه با او هستند.

ریواس که نزدیک به دو دهه در کلیسای اسقفی سنت متیوز در حومه واشنگتن خدمت کرده است، می گوید: «من احساس مسئولیت زیادی می کنم و وزن بسیار سنگینی دارم.

در داخل کلیسا تابلویی آویزان شده است که حاوی همین پیام به زبان‌های انگلیسی، اسپانیایی و کریول هائیتی است: «ما مهاجران را دوست داریم». برای ریواس، این کلمات تبدیل به تعهدی برای خانواده‌هایی شده است که می‌ترسند دستگیری مهاجرت ناگهان آنها را از فرزندانشان جدا کند.

ریواس سال گذشته و مدت کوتاهی پس از بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، خانواده ها را تشویق کرد تا او را به عنوان نگهبان آماده به کار معرفی کنند. تقریبا همه والدین مانند او اهل السالوادور هستند و دولت ترامپ را آماده کرده اند تا به وضعیت محافظت شده موقت یا TPS برای تقریبا 170000 مهاجر از آن کشور پایان دهد.

ریواس می گوید: «برای والدین آسان نیست که بدانند ممکن است دستگیر شوند و فرزندانشان [در ایالات متحده] بدون آنها رها شوند.

نحوه عملکرد سرپرستی آماده به کار

طبق قانون مریلند، والدین می توانند در صورت دستگیری توسط مقامات مهاجرت، یک سرپرست آماده به کار تعیین کنند. قیم تعیین شده به طور خودکار به مدت شش ماه قیم قانونی کودک می شود و در صورت تایید قاضی امکان تمدید آن وجود دارد. ریواس می گوید که برخی از والدین با او در مورد برنامه های اضطراری در صورتی که برای مدت بیشتری در بازداشتگاه بمانند صحبت کرده اند.

مریلند یکی از اولین ایالت هایی بود که قوانین سرپرستی خود را برای کمک به جلوگیری از ورود فرزندان مهاجران بازداشت شده به سرپرستی اصلاح کرد. در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، قانونگذاران ایالتی قانونی را تصویب کردند که به خانواده ها اجازه می داد در صورتی که بازداشت یا اخراج خانواده آنها را از هم جدا کند، قیم موقت خود را معرفی کنند. در ماه ژوئیه، ماساچوست تغییر مشابهی در قوانین ایالتی ایجاد کرد و به ویرجینیا، نیویورک، کالیفرنیا، نوادا و واشنگتن دی سی پیوست تا چنین ترتیباتی را ساده کند.

مردم سالوادور منتظر تصمیم TPS هستند

پس از آزادی مادر دو فرزند خردسال، ریواس و همسرش به خانواده نزدیک شدند. او می‌گوید: «ما اکنون احساس می‌کنیم پدربزرگ و مادربزرگ بچه‌ها هستیم، زیرا هنوز رابطه نزدیکی با او داریم و از او مراقبت می‌کنیم و از بچه‌ها مراقبت می‌کنیم».

مراقبت از دو کودک باعث شد که ریواس به شدت از میزان آنچه که با آن موافقت کرده است آگاه شود. اگر قوانین مهاجرت در هایتسویل، شهری کوچک که بیش از یک سوم جمعیت آن اسپانیایی تبار هستند، افزایش یابد، می‌توان از او خواسته شد که از بسیاری از کودکان به طور همزمان مراقبت کند.

چنین ترس‌هایی با عدم اطمینان پیرامون TPS، برنامه‌ای که کنگره در سال 1990 برای محافظت از مهاجرانی که نمی‌توانند با خیال راحت به کشورهای متاثر از درگیری‌های مسلحانه، بلایای طبیعی یا سایر شرایط خارق‌العاده بازگردند، ایجاد کرد، تشدید شده است. السالوادور اولین کشوری بود که در سال 1990 به دلیل جنگ داخلی برای TPS تعیین شد و این حفاظت در سال 2001 پس از این کشور تجدید شد. از سال 1990، به بیش از 170000 نفر از ساکنان سالوادور وضعیت TPS اعطا شده است که به یکی از بزرگترین گروه هایی تبدیل شده است که توسط این برنامه محافظت می شود.

دولت ترامپ اخیرا حمایت‌های TPS را برای بیش از ده‌ها گروه دیگر - از جمله هائیتی‌ها، هندوراس‌ها و نیکاراگوئه‌ها - لغو کرده است و این نگرانی را ایجاد می‌کند که السالوادور بعدی باشد.

تابلویی در کلیسای اسقفی سنت متیو به زبان انگلیسی، اسپانیایی و کریول هائیتی نوشته «ما مهاجران را دوست داریم» نوشته شده است — فیلیپ وانگ

در اوایل سپتامبر، ساعاتی قبل از انقضای نام TPS برای اهالی سالوادور، وزارت امنیت داخلی اطلاعیه‌ای منتشر کرد که نشان می‌داد فعلا به قوت خود باقی خواهد ماند. در این اطلاعیه کوتاه آمده است که اهالی سالوادور تحت TPS به "حفاظت از جمله مجوز کار" ادامه خواهند داد، اما افزوده شد که اعلامیه در مورد آینده برنامه "در زمان مناسب اعلام خواهد شد."

این بیانیه اطمینان کمی ارائه کرد. گزارش‌هایی به‌سرعت منتشر شد مبنی بر اینکه ساکنان سالوادور در هایتسویل و جاهای دیگر شغل خود را در میان سردرگمی در مورد وضعیت مهاجرت خود از دست داده‌اند. حتی آنهایی که هنوز شاغل هستند نگرانند که مهلت دولت ترامپ موقتی است.

ریواس می گوید: «بسیاری از مردم کلیسا را ​​به شهرهای دیگر ترک کرده اند و برخی به کشور خود بازگشته اند. "مردم در ترس هستند و ناامن می شوند."

مریلند محل زندگی بسیاری از مردم سالوادور است که در دهه 1990 یا اوایل دهه 2000 به ایالات متحده گریختند. در حوالی آن زمان، السالوادور در حال بازسازی خود از یک جنگ داخلی وحشیانه بود، قبل از اینکه یک طوفان قدرتمند و یک جفت زلزله در این کشور آمریکای مرکزی رخ دهد.

برای کسانی که بیش از 20 سال در ایالات متحده بوده اند، بازگشت به خانه ممکن است دیگر گزینه مناسبی نباشد. بر اساس گزارش بانک جهانی، بیش از 27 درصد از جمعیت السالوارور زیر خط فقر ملی زندگی می کنند. طبق داده‌های World Prison Brief، پایگاه داده‌ای که توسط مؤسسه تحقیقات سیاست جنایت و عدالت (ICPR) در Birkbeck، دانشگاه لندن گردآوری شده است، این کشور بالاترین میزان حبس را در جهان دارد. رئیس جمهور نایب بوکله بر سرکوب خشونت آمیز خشونت باندها و همچنین منتقدان دولت خود نظارت داشته است.

این استراتژی به کاهش نرخ جرم و جنایت در کشور نسبت داده می شود، اما گروه های حقوق بشر دولت او را به بازداشت خودسرانه و سوء استفاده در زندان متهم می کنند. سال گذشته، ترامپ صدها مهاجر ونزوئلایی اخراج شده را به CECOT السالوادور فرستاد، یک زندان با حداکثر امنیتی که برای اعضای باند تعیین شده است.

"یک تعهد اخلاقی"

ریواس در دوران پرآشوب دیگری در السالوادور بزرگ شد. یک کودتای نظامی در سال 1979 منجر به یک جنگ داخلی مرگبار یک دهه ای بین دولت سالوادور تحت حمایت ایالات متحده و یک گروه چریکی چپ با حمایت کوبا شد.

ریواس در سن 27 سالگی تصمیم گرفت کشیش کاتولیک شود. او می گوید که ارتش روحانیون کاتولیک را که از عدالت اجتماعی و حقوق بشر دفاع می کردند، کمونیست می دانست. او می گوید که او را بازداشت کردند، کتک زدند و در بیمارستان بستری کردند.

ریواس در سال 1998 به ایالات متحده آمد تا در یک کلیسای کاتولیک در واشنگتن دی سی کار کند، جایی که کار وکالت او را در تضاد با رهبری کلیسا قرار داد. او در نهایت به کلیسای اسقفی لیبرال گروید و در سال 2008 به سنت متیوز پیوست.

با افزایش عضویت اسپانیایی تبار کلیسا، ریواس مسئولیت فزاینده ای برای کمک به اهل محله که با مسائل مهاجرت دست و پنجه نرم می کنند، احساس می کند. تماشای گریه والدین در حین بحث درباره آنچه ممکن است برای آنها و فرزندانشان اتفاق بیفتد، او را متقاعد کرد که باید کارهای بیشتری انجام دهد.

ریواس می گوید که حمایت جامعه از تعهداتش در قبال او بسیار زیاد بوده است. بسیاری از آنها لباس و اسباب بازی اهدا کرده اند، و کلیساها و سازمان های مهاجرتی دیگر نیز به والدین کمک می کنند تا اقدامات قیمومیت آماده به کار را انجام دهند.

اگر او در نهایت فرزندان بیشتری بپذیرد، قصد دارد یک حساب بانکی به نام کلیسا باز کند تا کمک های مالی را برای پوشش هزینه های مراقبت از کودک بپذیرد. او می‌گوید: «می‌دانم که کلیساهای دیگری نیز وجود دارند که مایل به حمایت از ما هستند.

ریواس اذعان می کند که مراقبت از تعداد زیادی از کودکان به طور همزمان یک چالش بزرگ خواهد بود. اما در فضای سیاسی کنونی، او آن را «یک تعهد اخلاقی» می‌بیند.

او می‌گوید: «تا جایی که بتوانم این کار را ادامه خواهم داد.