پرش به محتوای اصلی

آمارهای شغلی دولت هند گمراه کننده است

دیپلمات۱۴۰۵ مهر ۲۹, چهارشنبه، ساعت ۱۷:۰۵حدود 5 دقیقه مطالعه

پشت افزایش تعداد EPFO ​​یک سوال ناراحت کننده نهفته است: آیا دهلی مشاغل جدید را اندازه گیری می کند یا صرفا کارگران موجود را به گونه ای متفاوت ثبت می کند؟

دولت هند مدعی است که بازار کار رسمی در این کشور در حال رونق است. به عنوان مدرک از داده های حقوق و دستمزد از سازمان صندوق تأمین کارکنان (EPFO) استناد می کند. صندوق تامین کارکنان یک طرح پس انداز بازنشستگی اجباری تحت حمایت دولت در هند برای کارگران حقوق بگیر است. با این حال، سؤال این است: آیا افزایش تعداد EPFO ​​واقعا منجر به مشاغل خوب بیشتر می شود؟ داستان رسمی به شرح زیر است. بررسی اقتصادی 2023-24 گزارش داد که اضافه شدن خالص حقوق و دستمزد EPFO ​​بیش از دو برابر شده است، از 6.11 میلیون در سال مالی 2018-19 به 13.15 میلیون.

این نظرسنجی آن را «رشد سالم در اشتغال رسمی» نامید. وزارت کار اتحادیه از آن به عنوان "چشم انداز اشتغال رسمی رو به رشد" استقبال کرد. دولت هند اکنون پا را فراتر گذاشته و رسمی کردن اشتغال را مستقیما به "شغل های با کیفیت" مرتبط کرده است. در آگوست 2026، پرادان مانتری ویکسیت بهارات روزگار یوجانا را به عنوان طرحی برای گسترش اشتغال رسمی، که برای تشویق اشتغال برای اولین بار و پاداش دادن به کارفرمایان برای ایجاد مشاغل رسمی جدید از طریق EPFO ​​طراحی شده است، تبلیغ کرد. رسمی شدن ارزش دارد.

کارگری که تحت پوشش EPF قرار می گیرد به یک مکانیسم سازمانی برای پس انداز بازنشستگی و تامین اجتماعی دسترسی پیدا می کند. شرکتی که از مقررات کار پیروی می کند نشان دهنده پیشرفت نسبت به شرکتی است که این مقررات را رعایت نمی کند. با این حال، این ادعاها واقعیت را نادیده می گیرند. «افزودن مشترک خالص» EPFO ​​یک کار جدید نیست.

این می تواند شامل انتقال فردی از یک کارفرمای تحت پوشش EPFO ​​به کارفرمای دیگر باشد. یک کارگر موجود که به تازگی وارد پوشش EPFO ​​شده است. کارگری که قبلا خارج از پوشش رسمی بوده و تحت پوشش قرار گرفته است. پیوستن مجدد کارگران پس از وقفه شغلی؛ تغییرات ناشی از پوشش اداری EPFO؛ و مهمتر از همه، رسمی کردن یک شغل غیررسمی موجود.

داده های EPFO در سپتامبر 2026 نشان داد که مشارکت کنندگان در 12 بخش به طور سنتی کارگر فشرده (پوشاک، منسوجات، چرم، جوت، بیدی، چای، آجرسازی، بادام هندی، گشنیز، پنبه پاک کن، برش الماس، و غیره) 1.3 درصد از 530-520 به 5320 کاهش یافته است. 5,464,000 در 2025-26. اینها دقیقا بخش هایی هستند که هند باید برای جذب کارگرانی که کشاورزی را ترک می کنند، گسترش دهد. یک مشکل آماری اساسی دیگری نیز وجود دارد. آمار حقوق و دستمزد EPFO ​​حرکت به داخل و خارج از سیستم EPF را اندازه گیری می کند.

مجموعه حقوق و دستمزد ماهانه مشترکین اولین بار، اعضایی که از پوشش خارج می شوند و اعضای قبلی که دوباره ملحق می شوند را ثبت می کند. خود دولت هشدار می دهد که اعداد موقتی هستند زیرا سوابق کارمندان به طور مداوم به روز می شوند. بررسی اقتصادی 2025-26 ادعاهای دولت را بیشتر کرد: تولید سازمان یافته 5.7 میلیون شغل ایجاد کرد.

این به طور بالقوه جالب تر است زیرا بر اساس ارقام EPFO ​​نیست. بررسی نمونه ملی یا نظرسنجی NSS از داده‌های بررسی سالانه صنایع (ASI) استفاده می‌کند و می‌گوید اشتغال سازمان‌یافته در تولید بین سال مالی 2015 و سال مالی 2024 بیش از 5.7 میلیون افزایش یافته است. در حدود 4 درصد نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) رشد کرد. و تنها در سال مالی 2024 بیش از 1 میلیون افزایش داشته است که نسبت به سال قبل 6 درصد افزایش داشته است. این احتمالا قوی‌ترین شواهد رسمی است که در حال حاضر برای گسترش اشتغال واقعی در بخش سازمان‌یافته، به جای رسمی‌سازی، ذکر شده است.

اما یک صلاحیت تعریف اصلی وجود دارد: دسته «افراد درگیر» ASI شامل مالکان شاغل، اعضای خانواده، و کارگران بدون مزد و همچنین کارمندان است. بنابراین مترادف با مشاغل رسمی با دستمزد/حقوق معمولی نیست. دولت همچنین به افزایش استخدام منظم حقوقی اشاره می کند. اشتغال منظم با دستمزد/حقوق از 22.4 درصد کارگران در سال 2024 به 23.6 درصد در سال 2025 افزایش یافته است. این حرکتی معنادار به سمت اشتغال مزدی است، اگرچه هنوز با این ادعا که اکثر مشاغل جدید رسمی هستند بسیار فاصله دارد.

در واقع چیزی که از ادعاهای دولت دور می‌کند این است که افزایش تولید سازمان‌یافته با قراردادی شدن رو به رشد همراه بوده است. طبق آمار ASI، کارگران قراردادی تنها حدود 13 درصد از نیروی کار رسمی تولیدی را در سال 94-1993 تشکیل می دادند. با این حال، این سهم تا سال 1999-2000 به شدت به 20 درصد و در سال 19-2018 به 37.8 درصد افزایش یافت. بر اساس آخرین داده های ASI (2022-23)، به 40.7 درصد رسیده است. در مورد ادعای رسمی شدن بسیار زیاد - ILO آن را به عنوان کار با تامین اجتماعی تعریف می کند، و کار قراردادی این را ارائه نمی دهد.

درصد سهم نیروی کار قراردادی در صنایع سرمایه‌بر از 19.5 درصد در سال‌های 1999-2000 به 46 درصد در سال‌های 2018-2019 افزایش یافته است، در حالی که از 22 درصد در سال‌های 1999-2000 به 33 درصد در سال‌های 2018-2019 در شرکت‌های با نیروی کار افزایش یافته است. انگار این کافی نیست، اگر EPFO ​​واقعا این همه شغل جدید ایجاد می کرد، چگونه است که نظرسنجی دوره ای نیروی کار هند (PLFS) همچنان نشان می دهد که سهم هند از کارگران غیررسمی بدون بیمه اجتماعی (یعنی.

حقوق بازنشستگی، بیمه فوت/از کارافتادگی، مزایای زایمان و غیره) در سال‌های 5-2004 90 درصد، در سال‌های 18-2017 90 درصد و در سال 2024 همچنان 90 درصد بوده است. کیفیت شغل نیز مهم است: مدت، درآمد، شرایط کار، حمایت اجتماعی، امنیت شغلی، و چشم‌انداز پیشرفت. چالش اشتغال هند در طول تاریخ نه تنها بیکاری بلکه کم کاری، بهره وری پایین و کار بی کیفیت بوده است. آخرین داده های PLFS این پیچیدگی را نشان می دهد.

حتی پس از افزایش اشتغال با دستمزد معمولی، 56.2 درصد از کارگران در سال 2025 به صورت خوداشتغال (عمدتا با حساب شخصی و کار خانواده بدون مزد) و 20.20 درصد دیگر کارگران دستمزد معمولی بودند. کشاورزی همچنان 43 درصد از اشتغال را در سال 2025 به خود اختصاص داده است (42 درصد در سال 2019). بیشترین افزایش نیروی کار از سال 2020 در بخش کشاورزی بوده است (از 200 میلیون نفر به 280 میلیون نفر در سال 2024 افزایش یافته است). این بیشتر برای جوانان اهمیت دارد. فارغ التحصیل در شغلی با دستمزد کم و ناامن از نظر فنی شاغل است اما به سمت بالا حرکت نمی کند.

همانطور که در کتاب جدیدمان «هند خارج از کار» تخمین می زنیم، دستمزد واقعی کارگران عادی و معمولی و 53 درصد کارگرانی که خوداشتغال هستند، برای 12 سال راکد مانده است. اگر مشاغل غیرکشاورزی به نصف نرخ مورد نیاز (12 میلیون در سال) برای دوازده سالی که دولت مودی در قدرت بوده رشد کرده است، و نرخ بیکاری جوانان را دو برابر میزان سال 2012، از 6 درصد به 12 درصد در سال 2024، افزایش داده است، چگونه می توان دستمزدهای واقعی را افزایش داد، هرچند دولت با صدای بلند تورم پایین خود را تبلیغ می کند؟ آزمون واقعی بازار کار هند این نیست که چه تعداد اسامی وارد یک پایگاه داده EPFO ​​می شود، بلکه این است که آیا اقتصاد eou را ایجاد می کند یا خیر.

gh مشاغل پایدار، مولد، و با دستمزد مناسب. اگر چنین می شد، جوانان (افراد 15 تا 29 ساله) که در آموزش، اشتغال و آموزش نبودند، از 50 میلیون نفر در سال 2012 به 100 میلیون نفر در سال 2024 جهش نمی کردند. واضح است که بسیاری از آنها به "کارگران دلسرد" تبدیل شدند که دیگر دنبال کار نبودند. در ابتدا تحت Creative Commons Attribution 4.0 توسط 360info™ منتشر شد.

خواندن متن کامل در دیپلماتبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The Indian Government’s Job Statistics Are Misleading

Behind the surge in EPFO numbers lies an uncomfortable question: is Delhi measuring new jobs or merely recording existing workers differently?

همه‌ی اخبار سیاست