آماندا سیفرید باعث شد حرف های من درباره طلاق در فضای مجازی پخش شود. این است که چرا من می خواهم طلاق کسل کننده باشد.

نویسنده گفت که او در سال‌های پس از جدایی از همسرش برای عادی‌سازی طلاق تلاش کرده است. با حسن نیت از عکاسی الکساندریا مونی از طریق اولیویا هاول. در آخر هفته، بازیگر آماندا سیفرید چیزی را که من در استوری اینستاگرامش نوشتم به اشتراک گذاشت.

این در مورد عادی سازی طلاق بود، چیزی که سال ها روی آن کار می کردم.

به عنوان یک پدر و مادر، می‌خواهم فرزندانم بدانند که بزرگسالان می‌توانند نظر و زندگی خود را تغییر دهند، و این اشکالی ندارد. هر زمان که طلاق در گفتگو مطرح می شود، به نظر می رسد همه ابروهای خود را بالا می برند. مردم می خواهند بدانند چه اتفاقی افتاده است، چه کسی چه کاری انجام داده و تقصیر چه کسی بوده است. ما با پایان ازدواج مانند یک راز برای حل برخورد می کنیم. جالب اینجاست که این فقط برای افراد مشهور اتفاق نمی افتد. مردم عادی نیز به چشم کناری می افتند.

روز یکشنبه، بازیگر آماندا سیفرید چیزی را که سال گذشته در استوری اینستاگرامش نوشتم به اشتراک گذاشت. من هیجان زده بودم که او کار من را به اشتراک گذاشت، البته. اما این کلماتی بود که او برای به اشتراک گذاشتن انتخاب کرد که توجه مردم را به خود جلب کرد، و به طور خاص یک کلمه: خسته کننده.

من این کلمات را در حین فکر کردن به طلاق خودم و تاریخچه خانواده ام نوشته بودم. پدر و مادرم طلاق گرفته اند. هر دو گروه از پدربزرگ و مادربزرگ من طلاق گرفته بودند. من در خانواده‌ای بزرگ شدم که طلاق کاملا طبیعی بود، با این حال جامعه همچنان با آن مانند یک رسوایی یا شکست برخورد می‌کرد. فکر می‌کنم زمان آن فرا رسیده است که طلاق را به عنوان یک تغییر زندگی دیگر در نظر بگیریم.

همانطور که در پستی که او به اشتراک گذاشت نوشتم، "رادیکال ترین کاری که می توانیم انجام دهیم این است که طلاق را خسته کننده کنیم. آن را عادی کنیم. آن را در دسترس قرار دهیم."

این پست را در اینستاگرام مشاهده کنید

پست به اشتراک گذاشته شده توسط اولیویا مارچ هاول (@oliviahowell)

سایفرید سپس عکسی از خود در آغوش گرفتن توماس سادوسکی، پدر فرزندانش را به اشتراک گذاشت که در ماه سپتامبر جدایی خود را از او اعلام کرد. او را هم تگ کرد.

تا صبح دوشنبه، سخنان من در رسانه های خبری مشهور ظاهر شد. سیفرید برای عادی سازی طلاق، چیزی که من پنج سال از طریق Fresh Starts Registry که با خواهرم تأسیس کردم، از آن دفاع کرده بودم، تیتر خبرها بود.

با این حال، در میان هیجان، به دو نفر فکر می‌کردم که بیشتر می‌خواهم بفهمم چرا این مهم است: پسرانم.

طلاق به نوع دیگری از کودکی اجازه داد

وقتی طلاق من در سال 2020 نهایی شد، پسرانم 4 و 7 ساله بودند. نگران بودم که پایان ازدواجم به تراژدی تعیین کننده دوران کودکی آنها تبدیل شود. علیرغم اینکه در حوالی طلاق بزرگ شدم، هنوز این پیام فرهنگی را دریافت کرده بودم که یک خانواده پس از پایان یک ازدواج "از هم پاشیده" می شود.

پسران من اکنون 10 و 13 ساله هستند. ما در طبقه بالا در خانه کودکی من زندگی می کنیم، با مادر و ناپدری ام در طبقه پایین. روزهایشان پر از مشق شب، تنقلات، وانت های مدرسه، فعالیت ها و مذاکرات بی پایان است که نوبت تماشای فیلم با مادر چه کسی است. پدربزرگ و مادربزرگ آنها بخشی از این ریتم هستند. زندگی آنها ثابت و کامل است.

من از پسرانم می خواهم که این را به عنوان یک خانواده کامل بشناسند، نه به عنوان یک جایزه تسلیت برای کسی که ظاهرا ما را از دست دادیم.

سعی کردم پیامی واقع بینانه در مورد طلاق ارسال کنم

این بدان معنا نیست که تظاهر به طلاق آسان بوده است. کودکان ممکن است چیزهایی را از دست بدهند، ای کاش چیزها متفاوت بود، یا احساسات پیچیده ای در مورد تصمیماتی که بزرگسالان می گیرند داشته باشند. پسران من مجبور نیستند طلاق من را جشن بگیرند تا خانواده خود را دقیقا همانطور که هست دوست داشته باشند.

من می خواهم آنها بفهمند که بزرگسالان می توانند نظر و زندگی خود را تغییر دهند. گاهی اوقات قرار دادن خود در اولویت یک تصمیم رادیکال است. آنها من را به عنوان مادر خود می شناسند، اما همچنین به عنوان کسی که می نویسد، کسب و کار می کند و در شب در حالی که در آن نزدیکی می گذرد، هنر می کند. ازدواج تنها معیار یک بزرگسالی موفق نیست، و متاهل ماندن مطمئنا تنها راه برای پدر و مادر خوب بودن نیست.

انرژی شکل می گیرد و زندگی نیز تغییر می کند

سوالی که من اغلب از والدین در کار طلاق خود می شنوم این است که آیا پایان دادن به ازدواج به معنای آسیب رساندن به فرزندان آنها است یا منفجر کردن خانواده آنها؟ من این ترس را کاملا درک می کنم. تغییر شکل خانواده می تواند ترسناک باشد، حتی زمانی که تغییر ضروری باشد.

من آن را با استفاده از یک اصل علمی برای پسرانم توضیح می دهم: انرژی از بین نمی رود، شکل خود را تغییر می دهد. من به طلاق مانند شکافتن اتم فکر می کنم. ساختار تغییر می کند، گاهی اوقات به طور چشمگیری، اما افراد در آن خانواده ناپدید نمی شوند. از زمانی که خانواده ما تغییر کرده است، محبت و حمایت فرزندانم از بین نرفته است.

دو نفر می توانند زیر سقف های مختلف زندگی کنند و همچنان یک خانواده باشند. دو نفر می توانند یک سقف مشترک داشته باشند و همچنان در یک خانه ناسالم زندگی کنند. کودکان از طریق گذارهای دشوار به مراقبت و ثبات نیاز دارند. اما چرا خانواده ای را بر اساس وضعیت تأهل آسیب دیده یا زیر چند سقف زندگی می کند؟

کسل کننده کردن طلاق درد آن را پاک نمی کند. این بدان معناست که پایان یک ازدواج نباید تبدیل به یک رسوایی، یک حکم اخلاقی یا باری برای فرزندان ما برای زندگی شود.

افراد در طول زندگی خود رشد می کنند و تغییر می کنند. گاهی با هم رشد می کنیم و گاهی در جهت های مختلف رشد می کنیم. من می‌خواهم پسرانم بفهمند که انتخاب آینده‌ای متفاوت به این معنا نیست که گذشته اشتباه بوده است، و تغییر یک رابطه به معنای پاک کردن همه چیزهایی نیست که قبل از آن بوده است.

بیشتر از همه، من می‌خواهم آن‌ها با دانستن اینکه خانواده‌شان با ازدواج والدینشان یا زندگی زیر یک سقف مشخص نمی‌شود، بزرگ شوند. این توسط افرادی تعریف می شود که آنها را دوست دارند، از آنها مراقبت می کنند و همچنان برای آنها ظاهر می شوند.

ازدواج من ممکن است تمام شده باشد، اما خانواده ای که ایجاد کردیم ناپدید نشد. تکامل یافته است، و امیدوارم فرزندانم با دانستن اینکه به آنها اجازه تکامل نیز داده شده بزرگ شوند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید