آمریکایی ها بالاخره دریافت می کنند که مراقبت های بهداشتی منصفانه برابر با "سوسیالیسم" نیست | نظر

هر اقتصاد پیشرفته در جهان تضمین اولیه مراقبت های بهداشتی را برای شهروندان خود فراهم می کند - در حالی که آمریکایی ها به این باور رسیده اند که این ترتیب کاملا عادی به نوعی "کمونیسم" است. اما پس از دهه‌ها پرداخت مبالغ نجومی برای سیستمی که ناامنی، بوروکراسی و اغلب نتایج متوسط ​​را ارائه می‌دهد، ممکن است سرانجام عاقل باشند. سوال این است که آیا رهبران سیاسی آنها، به ویژه دموکرات‌ها، آماده هستند تا عقب‌نشینی کنند.

با نزدیک شدن به انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر، مراقبت های بهداشتی به یک موضوع اصلی انتخاباتی تبدیل شده است. نظرسنجی ماه اکتبر مرکز تحقیقات پیو نشان داد که 68 درصد از رای دهندگان ثبت نام شده رای خود را بسیار مهم می دانند. یک نظرسنجی جداگانه KFF نشان داد که 82 درصد از کاندیداها می خواهند که نامزدها به هزینه های مراقبت های بهداشتی رسیدگی کنند و دموکرات ها از برتری تقریبا دو به یک نسبت به جمهوری خواهان در اعتماد رأی دهندگان برخوردار هستند. جای تعجب نیست: حق بیمه، فرانشیزها و صورتحساب های پزشکی می تواند امور مالی خانواده را ویران کند.

به طور بحرانی، یک نظرسنجی جدید Axios-Ipsos بازنگری اساسی‌تر در سیستم را پیشنهاد می‌کند. حدود 43 درصد از Medicare for All حمایت می کنند، در حالی که 24 درصد مخالف و 32 درصد نامطمئن هستند. و 66 درصد طرفدار هزینه های فدرال بیشتر برای کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی هستند. اعداد قابل توجه در کشوری که پوشش جهانی مدتهاست به عنوان استبداد سوسیالیستی به تصویر کشیده شده است.

این کاریکاتور سیستمی را حفظ می‌کند که به نفع بیمه‌گران، تولیدکنندگان دارو و لابی‌گران آنهاست. آمریکایی ها کشف می کنند که آزادی فرضی اغلب به معنای وابستگی به کارفرمایان، بیمه گران و بوروکرات ها است. از جمله مزخرفات خنده دار تر، گره زدن بیمه درمانی به اشتغال است. مثل این است که تعمیر و نگهداری ماشین را به زمین تنیس خود متصل کنید - به سادگی هیچ ارتباط منطقی وجود ندارد.

من بیشتر دوران بزرگسالی خود را در خارج از ایالات متحده گذرانده ام، از جمله دوره های طولانی در بریتانیا و اسرائیل، و می توانم به شما اطمینان دهم که لازم نیست اینطور باشد. هر دو کشور مشکلات خود را دارند (به ویژه بریتانیا در سال های اخیر)، از جمله لیست انتظار برخی از روش ها، فشار بودجه و متخصصان پزشکی بیش از حد. هر دو - به ویژه اسرائیل - همچنین درمان ها و مراقبت های عالی و پیشرفته ای را ارائه می دهند.

در اسرائیل، همه از طریق یک چارچوب بیمه سلامت ملی، با صندوق‌های غیرانتفاعی سلامت رقیب که خدمات ارائه می‌کنند، تحت پوشش قرار می‌گیرند. اگر گزینه خصوصی را می خواهید، همیشه در دسترس است و گاهی سریعتر و بهتر است. بریتانیا سرویس بهداشت ملی خود را دارد. فرانسه، آلمان، هلند و سوئیس ترکیب های مختلفی از تامین مالی عمومی، بیمه اجباری و ارائه دهندگان خصوصی تحت نظارت را به کار می گیرند.

جزئیات متفاوت است. اصل ندارد. مراقبت های بهداشتی مانند آموزش عمومی، سرویس های بهداشتی و اورژانس به عنوان یک تضمین اجتماعی اساسی در نظر گرفته می شود. مردم کمک می کنند زیرا درک می کنند که بیماری یک شکست شخصی غیرعادی نیست. این ویژگی اجتناب ناپذیر زنده بودن است.

در عوض به آمریکایی ها مفهوم عجیبی از آزادی فروخته شده است: آزادی مذاکره با یک شرکت بیمه در حین شیمی درمانی. آزادی برای ماندن در شغلی که از آن متنفر هستید زیرا تغییر کارفرما ممکن است پوشش پزشکی خانواده شما را مختل کند. آزادی کشف این که یک روش توصیه شده توسط پزشک شما مستلزم مجوز از کسی است که انگیزه او امتناع است.

این ناکارآمدی به افرادی آسیب می زند که وظیفه حفظ آمریکایی ها را بر عهده دارند. دکتر کلی مارش، پزشک و رهبر علوم بهداشتی در دانشگاه ویرجینیای غربی، در یک مقاله علمی آمریکایی، سیستمی را توصیف کرد که به بیمارستان‌ها و متخصصان پزشکی برای درمان بیماری به جای حفظ سلامتی پاداش می‌دهد. او استدلال کرد که مدل کسب‌وکار حاصل، مراقبین را خسته می‌کند و در عین حال شرایطی را که بیماران را بیمار می‌کند، تداوم می‌بخشد.

مارش به فرسودگی شغلی گسترده پزشکان و اثرات خورنده درمان متخصصان پزشکی مانند کارگران خط مونتاژ اشاره کرد. پزشکان برای شفای افراد وارد پزشکی می‌شوند، اما متوجه می‌شوند که نیازمندی‌های بیمه، مشوق‌های بازپرداخت، مطالبات اداری و رقابت سازمانی هستند.

تصور یک ترتیب منحرف‌تر دشوار است: یک سیستم مراقبت بهداشتی که بیمارانش را از نظر مالی مضطرب می‌کند و شفا دهندگانش را از نظر جسمی و روحی خسته می‌کند.

منافع تجاری قدرتمندی وجود دارد که از انحراف سود می برند. شرکت های بیمه با انگیزه های مالی که با درمان به موقع و جامع در تضاد است، حق بیمه ها را جمع آوری می کنند، پرداخت ها را مذاکره می کنند و مطالبات را مدیریت می کنند. شرکت های داروسازی از حمایت های ثبت اختراع و ترتیبات قیمت گذاری سود می برند که می تواند داروهای ضروری را در آمریکا بسیار گران تر از جاهای دیگر کند. هر دو صنعت برای تأثیرگذاری بر قوانینی که تحت آن فعالیت می کنند، عملیات لابی قدرتمندی را انجام می دهند.

هر دلار سود نامشروع نیست و تولید داروهای جدید گران و پرخطر است. اما اثر ترکیبی دیوانه کننده است.

بنابراین دیدن اینکه آمریکایی‌ها صبر خود را از دست می‌دهند، شاداب است. نظرسنجی Axios-Ipsos نشان داد که تقریبا نیمی از جمهوری‌خواهان، دموکرات‌ها و مستقل‌ها کمتر از نامزدی حمایت می‌کنند که از کمیته‌های اقدام سیاسی دارویی پول دریافت می‌کند. نسبت‌های مشابهی در مورد کمک‌های PACهای بیمه سلامت ابراز نگرانی کرد.

منتقدان پوشش جهانی هشدار می دهند که دخالت دولت تصمیمات پزشکی را در اختیار بوروکرات ها قرار می دهد. با این حال، بیمه‌گران خصوصی در حال حاضر ارتشی از مدیران را استخدام می‌کنند تا تعیین کنند که کدام درمان‌ها تحت پوشش قرار می‌گیرند، کدام ارائه‌دهندگان قابل قبول هستند و کدام ادعاها را می‌توان رد کرد.

ایراد استاندارد آمریکایی ها این است که پوشش جهانی مستلزم مالیات های بالاتری است. شاید. اما این یک راه گمراه کننده برای طرح سوال است.

آمریکایی ها در حال حاضر از طریق حق بیمه، فرانشیزها، پرداخت های مشترک، مشارکت های کارفرما، مالیات ها و قیمت های افزایش یافته به دلیل ناکارآمدی پرداخت می کنند. بیمه حمایت شده توسط کارفرما پول رایگان از یک شرکت خیرخواه نیست. بخشی از هزینه به کارگیری کارگران است. که ما را به دموکرات ها می رساند.

برای سال ها، حزب با ترس به Medicare for All مراجعه کرده است. رهبران آن از قانون پیچیده مراقبت مقرون به صرفه دفاع می کنند، یک اقدام نیمه راه در بهترین حالت که اساسا سیستم فعلی را حفظ می کند، یارانه ها و بهبودهای تدریجی را پیشنهاد می کند و با دقت از نویدبخش بازسازی بنیادی اجتناب می کند.

مطمئنا، رای دهندگان از از دست دادن ترتیبات بیمه موجود می ترسند و جمهوری خواهان مدت هاست که مراقبت های بهداشتی دولتی را با سهمیه بندی، مالیات و کاهش انتخاب مرتبط کرده اند. آنها از متقاعدسازی ماهرانه برای طولانی کردن سیاست وحشتناک استفاده کرده اند. زمان آن رسیده است که دموکرات ها مهارت های متقاعدسازی را پیدا کنند. ایمان داشته باشید؛ مورد قوی است

یک آزمایش فکری را تصور کنید که در آن ترتیبات فعلی مراقبت های بهداشتی به آموزش ابتدایی تعمیم داده شد. اگر کارفرمایان والدین آن را در طرحی، از طریق بیمه با پرداخت مشارکتی پیشنهاد دهند، کودکان به کلاس اول می روند. سایرین باید شهریه در سطح دانشگاه آیوی لیگ بپردازند. و ده‌ها میلیون نفر که نمی‌توانند بدون آن کار کنند.

آزادی، انتخاب و راه آمریکایی؟ ما می توانیم بهتر عمل کنیم.

دن پری سردبیر سابق اروپا-آفریقا مستقر در لندن و سردبیر آسوشیتدپرس مستقر در قاهره در خاورمیانه، رئیس انجمن مطبوعات خارجی در اورشلیم و نویسنده دو کتاب است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.