آمریکایی ها بیشترین رابطه جنسی را دارند

در تصور عامه، ایمان مذهبی و زندگی جنسی پر رونق در کنار هم نیستند. فیلم‌ها، کتاب‌ها و برنامه‌های تلویزیونی زوج‌های مذهبی را به‌عنوان ناکارآمد یا ناکارآمد نشان می‌دهند. به عنوان مثال، در رمان پرفروش Caro Claire Burke، Yesteryear - که به زودی فیلمی با بازی آن هاتاوی خواهد بود - یک زن پیشه زنی که از کتاب مقدس استناد می کند، موقعیت خوبی برای اینستاگرام ایجاد می کند، اما در خصوصی با شوهرش که نه تنها منفعل است، بلکه برای اجرا در اتاق خواب نیز تلاش می کند، بدبخت است.

اما داده ها داستان دیگری را بیان می کنند. بر اساس گزارش جدید ما که امروز توسط مؤسسه مطالعات خانواده منتشر شد، به نظر می‌رسد هیچ گروهی از آمریکایی‌ها به اندازه مردان و زنان متاهلی که به طور منظم در یک مکان عبادت حضور می‌یابند، رابطه جنسی رضایت‌بخش‌تری دارند. (این گروه بیشتر از مسیحیان تشکیل شده است، اما یهودیان و مسلمانان را نیز شامل می شود.) در واقع، ما متوجه می شویم که تنها آمریکایی هایی که از "رکود جنسی" کشور - که در آن کمتر و کمتر مرد و زن رابطه جنسی منظمی دارند - اجتناب کرده اند - زن و شوهرهایی هستند که حداقل دو بار در ماه در مراسم مذهبی شرکت می کنند.

طبق نظرسنجی عمومی اجتماعی، در دهه 1990، 64 درصد از افراد متاهل 20 تا 54 ساله، اعم از کلیسا و سکولار، حداقل یک بار در هفته رابطه جنسی داشتند. اکنون تنها 48 درصد از زوج های سکولار (که هرگز یا به ندرت به کلیسا می روند) در مقایسه با 62 درصد از همسالان مذهبی خود، هر هفته رابطه جنسی دارند. امروزه در آمریکا، مؤمنان بیشتر رابطه جنسی دارند. آیا این فقط می‌تواند در مورد زنانی در جوامع مذهبی مردسالار باشد که احساس می‌کنند موظف هستند برای شوهرشان عمل کنند، اما به گونه‌ای که آنها را از نظر جنسی ناراضی و عمیقا ناراضی کند؟ باز هم داده ها چیز دیگری را نشان می دهند.

بر اساس نظرسنجی IFS Religion and Family در سال 2026، هر دو زن و شوهر مذهبی 20 تا 54 ساله به احتمال زیاد زندگی جنسی خود را "عالی" یا "بسیار خوب" نسبت به همسالان سکولار خود توصیف می کنند. چهل و نه درصد از زنانی که به کلیسا می روند گزارش می دهند که از نظر جنسی راضی هستند، در حالی که تنها 38 درصد از زنان سکولار. این نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد که همسرانی که به کلیسا می‌روند به احتمال زیاد در ازدواجشان «بسیار» یا «بسیار» خوشحال هستند.

در گزارش ما، «تفاوت دینداران: مذهب، کیفیت زناشویی و جنسیت در میان آمریکایی‌ها»، که با محققان خانواده ریچارد دل ایزولا و جین لانکس اسمیت نوشته شده است، به این نتیجه می‌رسیم که «مطابق فرهنگی آمریکایی‌های مذهبی ناامید و مغرور از نظر جنسی با داده‌ها مطابقت ندارد».

ما فرض می‌کنیم که وقتی ازدواج و رابطه جنسی با احساس تقدس و ارزش‌های خانواده پسند که در ایمان یافت می‌شوند، اعطا می‌شوند، هر دو به احتمال زیاد رضایت‌بخش هستند. این تا حدی به این دلیل است که فضیلت هایی مانند بخشش و وفاداری برآمدگی های زندگی زناشویی را هموار می کند و احتمال اینکه ازدواج شما در وهله اول به آن ضربه ها برسد را کاهش می دهد.

همچنین به این دلیل است که مناسک مذهبی مانند نماز - به ویژه نماز مشترک - بیش از تقویت صمیمیت عاطفی انجام می دهد: آنها به کنترل بیشتر استرس های زندگی خانوادگی کمک می کنند، که ممکن است به توضیح این که چرا مؤمنانی که در مطالعه ما روزانه دعا می کنند، 1.29 برابر بیشتر از کسانی که به طور منظم دعا نمی کنند، شانس رضایت جنسی دارند.

[از شماره سپتامبر 2026: رکود عاشقانه بزرگ]

سام پری، جامعه شناس، متخصص دین و جنسیت، فکر می کند که بیشتر این یافته ها از پیوند بین کیفیت زناشویی و ایمان مذهبی ناشی می شود. همانطور که او از طریق ایمیل به ما گفت، مزایای جنسی که مذهبیون از آن لذت می برند، به احتمال زیاد، «بیشتر در پایین دست هارمونی رابطه است». او خاطرنشان کرد: تحقیقات به طور کلی نشان می دهد که ایمان منجر به ازدواج های شادتر می شود، به ویژه برای زوج هایی که اعتقاد مشترک دارند. او می‌نویسد: «بنابراین زوج‌های مذهبی که با هم شرکت می‌کنند، احتمالا از نظر مذهبی بیشتر هماهنگ هستند و در نتیجه شادتر هستند و بهتر می‌توانند از یکدیگر لذت ببرند.

مزیت مذهبی در رابطه با رابطه جنسی ممکن است با این واقعیت مرتبط باشد که آمریکایی های مذهبی به احتمال بیشتری از اخلاق سخاوت جنسی استقبال می کنند. به نظر می‌رسد زوج‌های مذهبی بیشتر از زوج‌های سکولار تمایل دارند آنچه را که فرهنگ عامه اغلب انکار می‌کند، بپذیرند: اینکه مردان و زنان می‌توانند تمایلات جنسی متفاوتی داشته باشند، و اینکه مردان معمولا بیشتر از زنان تمایل به رابطه جنسی دارند. در واقع، شوهران بیش از سه برابر بیشتر از همسران احتمال دارد که در ازدواج های معاصر رابطه جنسی را آغاز کنند.

به جای تلقی این شکاف به عنوان یک شکایت، وفاداران ممکن است به آن متمایل شوند: شوهران به لحظات بی علاقگی همسرشان احترام می گذارند، همسران به خواسته شوهرشان احترام می گذارند و هر دو طرف مایل به سازش هستند. در کتاب 2024 Get Married، یکی از ما (براد ویلکاکس) دریافت که همسران در ازدواج‌های مذهبی بیشتر از دیگران می‌گویند که «بیشتر» یا «قطعا» درست است که شوهرشان وقتی نمی‌خواهند رابطه جنسی داشته باشند، ملاحظه می‌کند و متوجه شد که شوهران در چنین ازدواج‌هایی به احتمال زیاد می‌گویند که همسرشان هنگام شروع ازدواج پاسخگو است.

اما اگر ویژگی هایی مانند سخاوت و بخشش توضیح می دهد که چرا زوج های مذهبی در برابر رکود جنسی مقاومت می کنند، توضیح نمی دهند که چرا زوج های سکولار تسلیم آن می شوند و صمیمیت بسیار کمتری را نسبت به پیشینیان خود تجربه می کنند. ما گمان می‌کنیم که یک عامل این است که زنان سکولار بیشتر از زنان کلیسا قربانی پیام‌های منفی درباره مردان و ازدواج می‌شوند که سیل الگوریتم‌های رسانه‌های اجتماعی را فرا می‌گیرد.

جاناتان هاید، روانشناس اجتماعی، مشاهده کرده است که زنان لیبرال جوان «مضطرب و افسرده‌تر از گروه‌های دیگر» هستند - به‌ویژه محافظه‌کاران مذهبی - به دلیل «استفاده سنگین‌تر از رسانه‌های اجتماعی و مشارکت آنها در جوامع آنلاین» که تحت تأثیر تفکر فاجعه‌آمیز است. این جریان‌ها که در 15 سال گذشته توسط رسانه‌های اجتماعی تقویت شده‌اند، ممکن است زندگی نه تنها لیبرال‌های جوان، بلکه زندگی زوج‌های سکولار را در دوران اوج زندگی‌شان، تا تمام اتاق خواب‌ها تحت فشار قرار داده باشد.

[بخوانید: کتابچه راهنمای جنسی صدساله به درستی انجام شد]

یکی دیگر از چالش‌های پیش روی زوج‌های سکولار این است که آنها در چیزی زندگی می‌کنند که درک تامپسون نویسنده آن را «قرن ضداجتماعی» می‌نامد، که در آن همسایگی، دوستی‌ها و زندگی اجتماعی کم‌تر است. این مهم است زیرا طبق یک مطالعه، همسران و همسرانی که سطح بالایی از حمایت دوستان و خانواده دارند، «حداقل 23 درصد بیشتر احتمال دارد که در ازدواج خود بسیار خوشحال باشند».

برخلاف زوج‌های سکولار، زوج‌های مذهبی بیشتر در جوامع واقعی جای می‌گیرند که از ازدواج و زندگی خانوادگی حمایت اجتماعی و هنجاری می‌دهند. اینها شامل عبادت منظم و گروه‌های کوچک مردانه و زنانه است که آنها را تشویق می‌کند تا همسر و والدین بهتری باشند. مشارکت در اجتماعات واقعی با افراد واقعی همچنین به این معنی است که زوج‌های مذهبی کمتر تحت تأثیر روندهای عصر ما قرار می‌گیرند که می‌تواند باعث شود مردم احساس تنهایی، بی‌قراری و ناراحتی کنند.

مذهب اغلب در مکالمه عمومی ما در مورد رابطه جنسی، رپ بدی دریافت می کند. به عنوان مثال، یکی از مقالات اخیر نیویورک تایمز استدلال کرد که زنان مسیحی محافظه‌کار تحت فشار قرار می‌گیرند تا در کلیساهایی که با «زن‌ستیزی و ریاکاری» مشخص می‌شوند، «تسلیم شوهران خود شوند، چه از نظر جنسی و چه از نظر دیگر». البته برخی از زنان متدین در ازدواج های اجباری یا ناراضی هستند. اما اظهارنظرهای بی‌معنی مانند این، این تصور را برای عموم ایجاد می‌کند که دین مانعی برای ازدواج شاد و زندگی جنسی خوب است.

با این حال، در عصری اتمیزه شده و فردگرا، ایمان یکی از معدود نهادهایی است که هنوز یکی از قوی ترین تجلی صمیمیت انسانی را پرورش می دهد.