آمریکا از جنگ با چین صحبت می کند

به گفته مقامات آمریکایی که در شمارش معکوس برای تهاجم چین به تایوان در سال 2027 به تعویق افتاده اند، ممکن است جنگ با چین در راه باشد، اما هنوز کاملا نه.

سال نمادین است. سال 2027 صدمین سالگرد ارتش آزادیبخش خلق چین و سالی است که شی جین پینگ احتمالا قصد دارد چهارمین دوره بدون مناقشه را به عنوان قدرتمندترین رهبر این کشور در یک نسل ادعا کند. او به چیزی برای نشان دادن نیاز دارد، این نظریه می گوید.

برای ایالات متحده مهم است زیرا تایوان با حکومت دموکراتیک، که چین مدت‌ها مدعی است متعلق به خود است، شریک تجاری برتر و تامین‌کننده تراشه‌های کامپیوتری پیشرفته در جهان است. مقامات فعلی و سابق ایالات متحده هشدار داده اند که بحران تنگه تایوان اقتصاد جهانی را درهم می ریزد و آمریکا را با خود به زیر می کشد.

اما مقامات آمریکایی بر این باورند که پکن بر اساس آخرین خوانش آنها از برگ چای، علیرغم آنچه که می گویند دستور شی برای انجام چنین مأموریتی در سال آینده است، پکن آماده حمله به همسایه دموکراتیک خود نیست. سوالی که آنها باید بپرسند این است که آیا رهبران چین در وهله اول حاضر بودند همه چیز را به خطر بیندازند.

نزدیک به شش سال پیش بود که دریاسالار فیلیپ دیویدسون، در آن زمان مسئول فرماندهی اقیانوس آرام ایالات متحده، هشدار داد که بحران تنگه تایوان ممکن است قبل از پایان دهه، احتمالا در سال 2027 رخ دهد. شهادت او در سال 2021 در مقابل کمیته خدمات مسلح سنا، به چارچوب زمانی استراتژیک معروف به "David" تبدیل شد.

هشدار او بخشی از درخواست بودجه برای تأمین بودجه بیشتر آماده سازی دفاعی در اقیانوس آرام بود، جایی که قلمرو خط مقدم ایالات متحده مانند گوام می تواند به هدف حملات موشکی پیشگیرانه چین برای جلوگیری از دخالت ایالات متحده تبدیل شود.

منطق منطقی بود دو سال بعد، بیل برنز، مدیر وقت سیا، جدول زمانی 2027 را مجددا تأیید کرد، اما گفت که داشتن توانایی نظامی با داشتن قصد سیاسی برای استفاده از آن یکسان نیست. بعدها، دیگر مقامات سابق ایالات متحده از جمله لوید آستین، رئیس سابق دفاع و دریاسالار جان آکیلینو - جانشین دیویدسون - گفتند که درگیری با چین نه قریب الوقوع و نه اجتناب ناپذیر است.

با این حال، اهمیت سال 2027 از جایی نشات گرفته است. هدف چین نوسازی PLA تا سال آینده است. تا سال 2035، این کشور خواهان یک نیروی جنگی مدرن و پیشرفته است که بتواند در یک درگیری منطقه ای پیروز شود. و تا سال 2049 - صدمین سالگرد تأسیس جمهوری خلق چین - پکن خواهان یک ارتش "در کلاس جهانی" برای رقابت با ایالات متحده است.

چالش‌های عملیاتی خود چین در صورت تهاجم به تایوان بسیار بزرگ است و دهه‌هاست که شناخته شده است. برای اجرای یک حمله آبی خاکی در مقیاسی بزرگتر از فرود متفقین در نرماندی در جنگ جهانی دوم، نیروهای چینی باید از 110 مایل آبهای غیرقابل پیش بینی عبور کنند. به گفته ایان ایستون، دانشیار کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده که در سال 2017 کتاب تهدید تهاجم چینی را نویسندگی کرد، اینها فقط برای ناوبری دو ماه در سال، در آوریل و اکتبر، مناسب هستند.

مزیت‌های دفاعی تایوان، از جمله زمین‌های ساحلی محدود برای سربازان چینی برای ایجاد یک ساحل مؤثر، از جمله موانعی است که پکن باید بر آن غلبه کند، قبل از اینکه در واکنش نظامی احتمالی ایالات متحده و متحدانش به آمادگی‌هایی که ماهواره‌ها ماه‌ها پیش روی آن‌ها قرار می‌دهند، تأثیر بگذارد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا علنا خردمندی دفاع از تایوان با نیروهای آمریکایی را زیر سوال برده است، اما مداخلات نظامی او در ونزوئلا و ایران در سال جاری، محاسبات استراتژیست های چینی را که وظیفه پیش بینی حرکت بعدی او را دارند، تغییر می دهد.

سیاست دیرینه ایالات متحده مبنی بر ابهام راهبردی را نیز به آن اضافه کنید، که نه دخالت نظامی آمریکا را در هر بحران بین تنگه ای متعهد می کند و نه رد می کند، و رهبران آمریکا ناگهان فضای زیادی برای مانور دارند.

و سپس پاکسازی ها می آید. شی در یک کارزار گسترده برای ریشه کن کردن اختلاس و مهمتر از آن بی وفایی، نیروی نظامی خود را از بین برده است. کمیسیون نظامی مرکزی که قبلا کوچک بود، فرماندهی عالی که او ریاست آن را بر عهده دارد، اکنون تنها یک عضو دیگر دارد که از 11 عضو زمانی که او قدرت را در سال 2012 به دست گرفت، به هفت نفر در سال 2017 و پنج نفر در سال 2025، در اواسط دوره سوم ریاست جمهوری وی، کاهش یافت.

این تحرک به تمام گوشه و کنار نیروهای مسلح چین رسیده است. بر اساس تحلیلی که در سال جاری توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی منتشر شد، بیش از 100 مقام ارشد و صدها افسر نظامی سطح پایین و متوسط ​​دیگر در وب گرفتار شده‌اند.

وزارت دفاع در آخرین گزارش قدرت نظامی چین اعلام کرد: «تعداد پرسنل برکنار شده احتمالا پیامدهایی برای پیشرفت PLA به سمت اهداف نوسازی در سال 2027 دارد». علیرغم تأثیرات قابل قبول کوتاه مدت بر آمادگی، چین همچنان به اهداف استراتژیک خود متعهد است و کمپین ضدفساد جاری پتانسیل بهبود آمادگی PLA را در دراز مدت دارد.

وعده شی برای دیدار دست کم دو بار دیگر با ترامپ در سال جاری، پس از یک جفت اجلاس سران برجسته در ماه مه و سپتامبر، واضح‌ترین نشانه خوشحالی چین از وضعیت کنونی رقابت با آمریکا است.

باز بودن پکن برای اعطای دسترسی بیشتر به آمریکا به بازار چین از طریق معاملات تجاری مطلوب، ترامپ را تحت تأثیر قرار می دهد و افکار عمومی ایالات متحده در مورد چین نیز در حال نرم شدن است. شورای امور جهانی شیکاگو در نتایج نظرسنجی منتشر شده در ماه گذشته اعلام کرد که امسال تنها 38 درصد از آمریکایی‌ها گفتند که از اعزام نیروهای آمریکایی برای دفاع از تایوان در برابر حمله چین حمایت می‌کنند.

بعید به معنای غیرممکن نیست. هیچ کس نمی داند که شی چین برای توجیه ادامه رهبری خود در حزب کمونیست در آستانه بیست و یکمین کنگره ملی آن در پاییز آینده، چقدر تحت فشار قرار خواهد گرفت. آنچه مسلم است این است که شکست در تصرف تایوان، یا مبارزه طولانی‌مدت مشابه جنگ ترامپ با ایران، به اهداف او کمکی نمی‌کند.

چین چیزی نمی بخشد این کشور از بررسی موشکافانه ایالات متحده در مورد برنامه های تهاجم خود خوشش نمی آید، اما هرگز از استفاده از زور برای رسیدن به هدف خود برای متحد کردن تایوان با سرزمین اصلی صرف نظر نکرده است. این بر اساس جدول زمانی خود کار می کند و برنامه ریزان دفاعی آمریکایی و تایوانی را در حدس زدن نگه می دارد.

ترامپ سال گذشته گفت که شی وعده داده است در دوره فعلی خود در مورد تایوان حرکت نکند و ظاهرا بازتاب احساسات مشابهی بود که به رئیس جمهور سابق جو بایدن ابراز شده بود. کم اهمیت جلوه دادن تهدید می تواند در واشنگتن و تایپه دشوار باشد زیرا ممکن است با عدم فوریت اشتباه گرفته شود.

PLA در حال آموزش یک جنگ کوتاه و شدید برای گرفتن تایوان بوده است تا اطمینان حاصل شود که هرگونه حمایت دیرهنگام ایالات متحده از جزیره بی‌معنا خواهد بود. اما هیچ تضمینی وجود ندارد که ارتشی که از دهه 1970 وارد جنگ نشده باشد، بتواند این مأموریت را انجام دهد - ممکن است خطر آنقدر زیاد باشد که بتوان آن را پذیرفت.

ترجیح چین همیشه برنده شدن بدون جنگ، از بین بردن ارتش تایوان و اراده مردم برای مقاومت، و تضعیف نهادهای دموکراتیک جزیره بوده است. امیدوار است - اما نمی توان مطمئن بود - که تایوان در سال 2028 یک دولت دوست پکن را انتخاب کند.

بنابراین، بحران بعدی تنگه تایوان احتمالا در 12 ماه آینده اتفاق نخواهد افتاد، اما این بهانه ای برای ایالات متحده و تایوان نیست که روی دست خود بنشینند.

نیروی هوایی چین در حال آزمایش هواپیماهای جنگی نسل ششم است. نیروی دریایی آن بیش از آنچه تحلیلگران غربی می توانند شمارش کنند، کشتی ها را به آب می اندازد. نیروی راکتی آن می‌تواند تا فواصل 2000 مایلی را با دقت مورد حمله قرار دهد و موشک‌های بالستیک قاره‌پیما می‌توانند حتی بیشتر از این نیز برسند.

دریاسالار ساموئل پاپارو، فرمانده فعلی PACOM ماه گذشته به مجله تایم گفت: "موفقیت ماموریت برای من جنگیدن و پیروزی در جنگ نیست، بلکه ارائه یک قابلیت بازدارنده است تا در وهله اول هرگز وارد جنگ نشویم."

پاپارو گفت: "اگر کارم را درست انجام دهم، تاریخ هرگز نام من را نخواهد فهمید."