"آمریکا برای من عالی بوده است، اما من جهان را از چشمان ایرلندی خود می بینم."

الین برنان یکی از دریافت کنندگان خوش شانس ویزای موریسون بود که به او امکان داد در سال 1994 شغلی را در ایالات متحده آغاز کند. فارغ التحصیل علوم زیستی متولد انیس احساس می کند که از این امتیاز بسیار سود برده است، بنابراین وقتی فرصت تشکر از مردی که مسیر اولیه را برای او هموار کرد فراهم شد، درنگ نکرد.

برنان، که یک مقام ارشد در Northwell Health، بزرگترین کارفرمای خصوصی در ایالت نیویورک دارد، سه سال پیش در ضیافت شامی در این شهر که توسط سرکنسول میزبانی می‌شد، شرکت داشت که شامل گروهی منتخب از شخصیت‌های تجاری متولد ایرلند و همچنین Taoiseach بود.

او می‌گوید: "من از هر یک از این افراد دور میز پرسیدم که چگونه به آمریکا آمده‌اند. پاسخ قاطع این بود که از طریق ویزای موریسون بود. چیزی در من کلیک کرد و من فکر کردم آیا راهی وجود دارد که بتوانیم از او تشکر کنیم."

لورتا برنان گلوکسمن، نیکوکار برجسته ایرلندی-آمریکایی نیز پشت میز بود. او بروس موریسون، نماینده سابق کنگره را می‌شناخت و به او پیشنهاد داد که مقدمه‌ای داشته باشد. این بذر بنیادی را که به افتخار او نامگذاری شد ثابت کرد.

برنامه ویزای موریسون تخصیص خاصی را در یک دوره سه ساله برای اتباع کشورهایی ایجاد کرد که در مهاجرت آمریکا کمتر حضور داشتند. حدود 40 درصد از این ویزاها برای مهاجران ایرلندی از هر دو طرف مرز تعیین شده بود که در نتیجه 45000 نفر از جزیره دسترسی به زندگی در ایالات متحده را تضمین کردند.

هدف بنیاد میراث موریسون مستندسازی تاریخچه برنامه، تجزیه و تحلیل تأثیر اجتماعی آن و تقویت درک عمیق تر از میراث مشترک بین ایرلند و ایالات متحده از طریق مشارکت با مؤسسات فرهنگی و آموزشی است.

موریسون در مراسم جشن افتتاحیه این بنیاد در سال گذشته مورد تقدیر قرار گرفت. برنان می‌گوید: "برای من واقعا مهم بود که او را تا زمانی که هنوز زنده است به رسمیت بشناسم. او در هیئت مدیره ما خدمت می‌کند و به اندازه یک تیز تیز است."

زندگی سه دهه ای برنان در ایالات متحده چندین بار شاهد چرخش او بوده است، اما علوم زیستی یک موضوع مشترک بوده است. او ابتدا در فلوریدا فرود آمد و به زودی به سمتی در بوستون رفت، اغلب تا دیروقت در یک آزمایشگاه کار می کرد، مقالات علمی منتشر می کرد، ثبت اختراعات را ثبت می کرد و یک روز در هفته در MIT سخنرانی می کرد.

"الان آوردن من به خانه خیلی طول می کشد"

او از گفتن ماجرای ثبت اختراع برای یک محصول شیرینی‌زی تجزیه‌پذیر لذت می‌برد و چکی که در آن روز دریافت کرد از یک برند معروف برای خرید حق ثبت اختراع به مبلغ 5 دلار بود. اگرچه غیر معمول نبود، اما نقطه عطفی برای او بود.

"می دانستم مسیر بهتری برای من وجود دارد. چک را پاره کردم، یک Greyhound به نیویورک رزرو کردم و با دوستم مری تصادف کردم."

برنان شغل جدیدی نداشت اما می‌دانست که می‌خواهد در بخش تجاری علوم زیستی کار کند. در ابتدا پیدا کردن شغل در آنجا گریزان بود. "این دوران قبل از رایج شدن ایمیل بود و من به یاد دارم که حدود 100 رزومه را برای شرکت ها پست کردم و حتی یک پاسخ هم نداشتم. من برای نقش های توسعه تجارت درخواست می دادم، اما آنها فقط من را به عنوان یک موش آزمایشگاهی می دیدند."

زن کلر با توجه به آنچه که او اعتراف می کند رویکرد حساب شده تری برای این کار بود، به عنوان پذیرش پزشک مشغول به کار شد، زیرا می دانست که این امر او را در تماس منظم با نمایندگان شرکت داروسازی قرار می دهد. قمار نتیجه داد. دکتری که با او کار می‌کردم، یک روز مرا به مطب خود کشید و گفت: «فکر نمی‌کنم این شغل برای تو باشد» اما در آن مرحله، شغلی در Roche داشتم.

برنان خودش را در آنجا به این نقش انداخت و در زمینه بیماری‌های عفونی، از جمله داروی اصلی HIV کار می‌کرد. اگرچه برنان یک بیماری ویرانگر است، اما برنان می‌گوید که زمان بسیار هیجان‌انگیزی برای کار در این زمینه بود، زیرا تیمی که با او کار می‌کرد می‌توانست پیشرفت‌های عمده‌ای را که در درمان اتفاق می‌افتاد، ببیند. او همچنین در راه اندازی یک داروی بسیار موفق هپاتیت به نام Pegasys شرکت داشت.

هنگامی که فرصتی برای همکاری با شرکت Enterprise Ireland که بخش علوم زیستی خود را در ایالات متحده اداره می کند، پیش آمد، او از این فرصت استفاده کرد. در حالی که شامل کاهش قابل توجهی در حقوق و مزایا بود، برنان از چشم انداز کمک به شرکت های ایرلندی برای دستیابی به موفقیت در بازار ایالات متحده هیجان زده بود. همچنین شبکه ای از مخاطبین را ایجاد کرد که تا به امروز به او کمک می کند. از جمله دستاوردهای قابل توجه او در این نقش، ارتقای موفقیت آمیز ایرلند به عنوان یک مرکز برتر برتر برای گوارش بود.

هورلر بین کشوری در بخش ساخت و ساز نیویورک امتیاز بالایی کسب کرد

آخرین محور او به Northwell Health بود که دارای 28 بیمارستان، بیش از 105000 کارمند و 1000 محل مراقبت در ایالت نیویورک است. او به‌عنوان مدیر اجرایی تیم مشارکت‌های استراتژیک جهانی، مسئولیت توسعه روابط مشترک و استراتژیک، از جمله ایجاد فرصت‌هایی برای شرکت‌های در مراحل اولیه با صنایع دارویی و بیوتکنولوژی تأسیس شده را بر عهده دارد.

او با تأمل دوباره به فرصت‌هایی که از طریق ویزا به ایالات متحده ارائه می‌کند، می‌گوید: «آمریکا برای من عالی بوده است، و احساس می‌کنم دو وفاداری دارم، اما دنیا را از چشم ایرلندی‌هایم می‌بینم. من تا جایی که می‌توانم به ایرلند برمی‌گردم و برخلاف افرادی که به مکان‌های دوردست‌تری مانند استرالیا رفته‌اند، بازگشت از استرالیا برای آخر هفته‌ای برای من بسیار آسان است.»

او مشغول کمک به برنامه‌ریزی دومین جشن بنیاد است، که در اواخر این ماه برگزار می‌شود و ناشر نایل اودود را به‌خاطر کمک‌های مهمش به جامعه ایرلندی-آمریکایی و نقشش در روند صلح ایرلند شمالی تجلیل خواهد کرد.

زمان استراحت به بازی تنیس و تعطیلات در یک خانه تعطیلات در فلوریدا می گذرد. برنان همچنین از تمام جاذبه های زندگی در سیب بزرگ لذت می برد.

"نیویورک شهر تضادها است. شما دارای ثروت بسیار زیاد و سختی های شدید هستید. شما تأثیرات جهانی و محله های عمیقا محلی را دارید. می توانید هر قدر که می خواهید فردی باشید اما همچنین می توانید به هر جامعه ای که می خواهید تعلق داشته باشید. من دوستانی از ملیت های بسیاری دارم و همچنین ایرلندی هایم."