آمریکا به سوی دو سال پرتگاه قانون اساسی پیش می رود

استراتژیست سیاسی جمهوری خواه، تحلیلگر سیاست خارجی و جانشین سابق مبارزات انتخاباتی دونالد ترامپ در سال های 2016 و 2024 ریاست جمهوری.

برای درک برخورد آینده بین دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و کنگره دموکرات، ابتدا باید فرمول های کتاب درسی حاکمیت ایالات متحده را کنار گذاشت. ایالات متحده در آستانه تجربه‌ای سیاسی است که هیچ سابقه مدرنی برای آن وجود ندارد: یک پوپولیست صرفا معامله‌گر، کاملا از ارتدوکس ایدئولوژیک سنتی دور نشده و مجبور به تقسیم قدرت با شاخه قانونگذاری متحد در خصومت حزبی است.

خرد متعارف، بن بست فوری و فلج کننده را پیش بینی می کند. این یک برداشت نادرست از زمین است. ترامپ سیاست را از دریچه تعصب محافظه کارانه یا محدودیت قانون اساسی نمی بیند. او آن را از دریچه معامله می بیند. در نتیجه، حکومت او با رکود منفعل مشخص نخواهد شد، بلکه با ترکیبی تهاجمی و بی ثبات از دو حزبی بودن معامله و یکجانبه گرایی خام اجرایی مشخص خواهد شد.

در داخل، خطوط ایدئولوژیک محو خواهد شد. برای دهه ها، حزب جمهوری خواه با تعهدش به دولت محدود و بازارهای آزاد تعریف می شد. ترامپ یک دهه را صرف از بین بردن این اجماع کرده است. در مواجهه با مجلس نمایندگان دموکرات و سنای دموکرات، او هیچ وفاداری قبیله ای به سیاست استاندارد محافظه کارانه احساس نخواهد کرد. در عوض، از او انتظار داشته باشید که به دنبال مناطقی با همپوشانی پوپولیستی باشد.

وقتی صحبت از مخارج هنگفت زیرساختی، سیاست های تجاری حمایت گرایانه و مداخله تهاجمی دولت برای حمایت از تولید داخلی می شود، ترامپ اغلب به جناح چپ میانه دموکرات نزدیک تر است تا روح رئیس جمهور سابق رونالد ریگان. او به اکثریت اپوزیسیون جرأت خواهد کرد که علیه قانونی رأی دهند که میلیون ها دلار به مناطق آنها سرازیر می شود یا تعرفه هایی وضع می کند که از رای دهندگان یقه آبی آنها محافظت می کند.

این یک اتحاد نامقدس و موقت خواهد بود - موضوع به موضوع، زودگذر، و معاملاتی - که برای ارائه چشم انداز پیروزی برای یک رئیس جمهور پوپولیست و اکثریت آسیب پذیر کنگره طراحی شده است.

با این حال، در صورت شکست چنین معاملاتی، محل برگزاری از اتاق قانونگذاری به دولت اداری تحت کنترل قوه مجریه تغییر خواهد کرد. ترامپ مرزهای سنتی یک دولت تقسیم شده را نخواهد پذیرفت. در صورت لزوم با فرمان حکومت خواهد کرد. دستورات اجرایی، اعلامیه های اضطراری و تفاسیر گسترده قوانین فدرال برای دور زدن کاپیتول هیل سرسخت مستقر خواهند شد. دولت به رهبری دموکرات جرأت خواهد کرد که دولت را در دادگاه های فدرال گره بزند و چرخ های کند قوه قضاییه را به یک سلاح سیاسی تبدیل کند.

با این حال، آزمون واقعی این معماری شکننده مشروطه در صحنه داخلی رخ نخواهد داد. این اتفاق در خارج از کشور، به‌ویژه در گستره‌های ناپایدار خاورمیانه، جایی که قوه مجریه از بیشترین اختیارات قانونی خود برخوردار است، رخ خواهد داد.

نقطه اشتعال فوری ایران است. دکترین ترامپ بر پایه حداکثر فشار اقتصادی استوار است که با بازدارندگی تاکتیکی بسیار غیرقابل پیش بینی و نامتقارن حمایت می شود. این حالتی است که برای حفظ تعادل دشمنان طراحی شده است. اما یک کنگره دموکرات، که از لحاظ تاریخی با چارچوب دیپلماسی چندجانبه پیوند خورده و عمیقا محتاط از درگیری های خارجی غیرمجاز کنگره است، این غیرقابل پیش بینی بودن را نه به عنوان یک دارایی استراتژیک، بلکه به عنوان یک خطر وجودی در نظر خواهد گرفت.

ایالات متحده احتمالا به سمت یک رویارویی تاریخی قانون اساسی بر سر قطعنامه اختیارات جنگ در سال 1973 پیش می رود. اکثریت دموکرات همچنین به شدت از قدرت کیف پول برای نصب حصارهای قانونی در اطراف فرمانده کل قوا استفاده می کنند، تلاش می کنند هزینه مانورهای نظامی را کاهش دهند یا صراحتا تشدید یکجانبه علیه تهران را ممنوع کنند. ترامپ با این تلاش ها برای محدودیت های قانونی با تحقیر آشکار برخورد خواهد کرد.

رئیس‌جمهور با تأکید بر قرائت مطلق و تقریبا بدون محدودیت از اقتدار اجرایی ماده دوم قانون اساسی، استدلال می‌کند که تهدیدات ژئوپلیتیکی مدرن نیازمند چابکی اجرایی است، نه مدیریت کمیته کنگره. وقتی موشک ها به پرواز در می آیند، رئیس جمهور به صورت یکجانبه عمل می کند و کنگره را به بحث های دانشگاهی بی معنی می گذارد.

بر سر کل این نمایشنامه، سلاح نهایی قانون اساسی است: تهدید به استیضاح توسط کنگره. در واشنگتن که مجلس و سنا هر دو توسط مخالفان رئیس جمهور کنترل می شوند، نظارت دیگر ابزار حکومتی نخواهد بود و به موتور تخریب سیاسی حزبی تبدیل می شود.

روسای کمیته های دموکرات کنگره یک کمپین بی امان و چند جانبه از احضاریه ها و تحقیقات را راه اندازی خواهند کرد. همه اعضای کابینه ترامپ در وضعیت دائمی بازجویی زندگی خواهند کرد. هر تصمیم سیاست خارجی برای جرایم و جنایات سنگین حسابرسی خواهد شد. مجلس نمایندگان تقریبا به طور قطع مواد استیضاح را پیش‌نویس خواهد کرد، نه به‌عنوان یک راه‌حل فوق‌العاده برای سوء رفتارهای نادر، بلکه به‌عنوان مجازاتی معمول برای عدم انطباق سیاسی.

با این حال، این استراتژی خطرات جدی برای مخالفان دارد. ترامپ از جنگ سازمانی نمی ترسد. او در آن رشد می کند. او منظره تحقیقات کنگره را به صحنه شکایات عمومی تبدیل خواهد کرد. از نظر پایگاه او، یک کنگره متخاصم نه به عنوان شاخه ای برابر از حکومت که وظیفه قانونی خود را انجام می دهد، بلکه به عنوان یک گروه نامشروع و مانع تراشی که اراده رای دهندگان فراموش شده آمریکایی را زیر سوال می برد.

از آنجایی که ریاضیات ساختاری سنا برای برکناری رئیس جمهور نیاز به اکثریت دوسوم دارد، اخراج واقعی از دفتر بیضی شکل یک خیال آماری است. بنابراین استیضاح نه جابجایی، بلکه به وضعیت دائمی اصطکاک نهادی منجر خواهد شد.

چیزی که ایالات متحده در آستانه ورود به آن است، دو سال عدم فعالیت قانونگذاری نیست، بلکه مرحله پرتگاهی دائمی است. این دوره ای خواهد بود که در آن حکومت تنها در فواصل باریک و پرنوسان بین بحران های قانون اساسی رخ می دهد. سیستم ایالات متحده برای مقاومت در برابر تنش‌های نهادی ساخته شده است، اما برای عملکرد مرزهای سازمانی نیز نیازمند احترام اساسی است. با یک رئیس جمهور پوپولیست معامله گر در کاخ سفید و ارتش متخاصم در کاپیتول هیل، این مرزها بی سابقه آزمایش خواهند شد. معماری پابرجاست، اما پایه و اساس خواهد لرزید.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.