آمریکا خواهان G20 است

واشنگتن در حال محدود کردن یک مجمع زمانی گسترده تر به ابزاری برای اولویت های خود است که توسعه، آب و هوا و جنوب جهانی را به حاشیه می برد.

ریاست جمهوری ایالات متحده دستور کار گروه 20 را که در چهار دوره ریاست جمهوری قبلی اندونزی، هند، برزیل و آفریقای جنوبی گسترش یافته بود، کاهش داده است تا اولویت‌های نه تنها گروه 7 بلکه کشورهای در حال توسعه را نیز منعکس کند.

اگر کشورهای گروه 7 احساس می کردند که به تنهایی می توانند از پس بحران جهانی 2008 برآیند، نیازی به ارتقای گروه 20 که شامل اقتصادهای نوظهور کلیدی است، از نشست روتین وزرای دارایی و روسای بانک های مرکزی تا نشست سران کشورها و دولت ها احساس نمی کردند. از این منظر، این قدرت ها مجبور شدند منافع و اولویت های آن اقتصادهای نوظهور را در دستور کار گروه 20 قرار دهند.

بنابراین، مفهوم G20 ریشه در رویکرد چندجانبه‌ای بیشتر برای رسیدگی به چالش‌های جهانی دارد. دستور کار G20 نمی تواند به تنهایی با اولویت های ایالات متحده همسو شود.

وزارت امور خارجه ایالات متحده از قبل اعلام کرده بود که قصد دارد اولویت های خود را - محدود کردن موانع نظارتی برای سرمایه گذاری و تشویق حکمرانی شفاف برای تقویت رقابت جهانی، تمرکز بر استقلال انرژی، دسترسی مطمئن به انرژی، زنجیره تامین انعطاف پذیر، و ناوبری ایمن از طریق آبراه های بین المللی حیاتی (مانند تنگه هرمز و باب المندب) و در عین حال حفاظت از امنیت دیجیتالی، امنیت و امنیت، بیان کند. حفظ حریم خصوصی و مالکیت معنوی، تمرکز مجدد G20 بر وظایف اصلی اقتصادی آن، آدرس

g انعطاف پذیری زنجیره تامین جهانی، اجماع تجاری، مواد معدنی حیاتی و اختلالات ژئوپلیتیکی موثر بر بازارها.

ادامه مطلب سیستم جهانی در حال ورود به عصر آنتروپی تکنولوژیک است

اینها بدون شک مسائل مهمی هستند که باید به طور جمعی به آنها پرداخته شود، اما تنها آنها نیستند.

تضاد بین بیانیه رئیس در مورد نشست وزرای خارجه G20 که توسط هند در سال 2023 صادر شد و بیانیه رئیس صادر شده در دوره ریاست جمهوری ایالات متحده روشنگر است.

در سال 2023، موضوعات تحت پوشش عبارت بودند از: پیشرفت ناکافی به سمت اهداف توسعه پایدار (SDGs)، تغییرات آب و هوایی، آلودگی و از دست دادن تنوع زیستی، کندی رشد اقتصادی، مشکلات بدهی، بهبود نابرابر بیماری همه گیر، فقر و نابرابری فزاینده، ناامنی غذایی و انرژی، و اختلالات زنجیره تامین جهانی که به دلیل تنش ها و درگیری های جغرافیایی تشدید شده است.

تقویت چندجانبه گرایی، نمایندگی بیشتر حکومت جهانی، مبارزه با تروریسم، مبارزه با مواد مخدر، سلامت جهانی، نقشه برداری مهارت های جهانی، و همچنین برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان از دیگر موضوعات تحت پوشش بود.

مهمتر از همه، تأیید شد که سیستم تجاری چندجانبه، مبتنی بر قوانین، بدون تبعیض، با سازمان تجارت جهانی در هسته آن، برای پیشبرد اهداف مشترک ضروری است.

تعهدات ثابت G20 به کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر آب و هوا برای مقابله با تغییرات آب و هوایی با وجود اجرای کامل و مؤثر توافقنامه پاریس و هدف دمایی آن، که منعکس کننده برابری و اصل مسئولیت های مشترک اما متمایز است نیز تأیید شد. تقویت جنبه‌های کلیدی معماری بهداشت جهانی، با نقش رهبری و هماهنگ‌کننده سازمان جهانی بهداشت نیز همین‌طور بود. از بانک های توسعه چندجانبه خواسته شد تا در چارچوب وظایف خود برای حمایت از دستیابی به اهداف توسعه توسعه پایدار بسیج و تامین مالی اضافی را فراهم کنند.

ادامه مطلب تجارت، حاکمیت و اصلاحات: نکات کلیدی نشست روسیه و آفریقا در سال 2026

بیانیه رئیس ایالات متحده درباره بازگشت G20 به اصول اولیه صحبت می کند. این «مبانی» که سازمان ظاهرا از آن خارج شده بود، نمی‌تواند توسط یک عضو به‌طور یکجانبه تعریف شود. اولویت های نه تنها کشورهای در حال توسعه، بلکه سایر کشورهای G7 نیز نادیده گرفته شده است.

پاراگراف بیانیه ایالات متحده که به افزایش هزینه های انرژی اشاره می کند، نقش خود واشنگتن را در افزایش هزینه های انرژی نادیده می گیرد. ایالات متحده با تحریم نفت و گاز روسیه و سپس بدتر کردن اوضاع از طریق حمله به ایران، مستقیما به اختلال در جریان نفت و LNG از طریق تنگه هرمز کمک کرده است. تهدید ترانزیت انرژی از طریق باب المندب نیز پیامد بی ثباتی ایجاد شده در غرب آسیا است.

این بیانیه تلویحا منعکس کننده شعار دونالد ترامپ به نام «متحری بچه» است که منافع لابی نفتی ایالات متحده را تامین می کند، او نگرانی های مربوط به تغییرات آب و هوایی را انکار می کند و به تمسخر انرژی های تجدیدپذیر می پردازد. به نظر می‌رسد که عبارت «دولت‌ها در بسیاری از مواقع موانعی برای تولید انرژی ایجاد کرده‌اند و مردم خود را با هزینه‌های بالاتر مجازات می‌کنند» اتهامی علیه سیاست‌های برخی از کشورهای اروپایی مانند آلمان و بریتانیا باشد، اما در مورد کشورهای در حال توسعه که گروگان سیاست‌های تحریمی واشنگتن برای جلوگیری از ورود نفت روسیه و ایران به بازار جهانی شده‌اند صدق نمی‌کند.

تی اگر مصرف کننده آمریکایی قیمت های بالاتری برای بنزین و گازوئیل می پردازد، تقصیر کیست؟

وقتی این بیانیه می‌گوید که «همچنین ضروری است که کشورها زیرساخت‌هایی را برای توسعه و استقرار سیستم‌های انرژی آینده ایجاد کنند»، اشاره به راکتورهای کوچک مدولار و راکتورهای میکرو است. این یک فناوری در حال توسعه است که به اختلالات فعلی در بازار نفت و گاز رسیدگی نمی کند. این بیانیه اذعان دارد که برای برخی، انرژی هسته ای ممکن است گزینه مطلوبی برای ترکیب انرژی آنها نباشد، بدون شک به موقعیت آلمان اشاره دارد.

با حرکت در سراسر جهان به سمت انرژی های تجدیدپذیر و تمایل ایالات متحده به افزایش اتکا به سوخت های فسیلی، با بیان اینکه هر کشوری در مسیر انرژی خود است، بیانیه عدم اجماع در مورد این موضوع را تشخیص می دهد.

ادامه مطلب ترامپ منتقدان غربی را به خاطر دعوت پوتین از گروه 20 به چالش می کشد

اگر همانطور که در بیانیه آمده است "انرژی یک نیاز اساسی برای پیشرفت اقتصادی است"، پس چرا بازار جهانی انرژی توسط اقدامات ایالات متحده و اروپا مختل شده است؟ چرا خط لوله نورد استریم منفجر شد؟ چرا هند، کشوری که شدیدا به واردات انرژی وابسته است، تحت فشار قرار گرفته است تا با تهدید تحریم، خرید نفت روسیه را متوقف کند؟

تمرکز بر انعطاف‌پذیری زنجیره تامین در بیانیه رئیس بدون شک منعکس‌کننده نگرانی‌های گسترده در میان کشورهای G20 است.

اشاره به «سلاح‌سازی زنجیره‌های تأمین غذای عادی» توسط دولتی که «اقدامات هدفمندی برای کند کردن، توقف یا مسدود کردن تجارت مواد غذایی به منظور اعمال فشار اجباری بر کشور مستقل دیگر در مورد یک موضوع ژئوپلیتیکی نامرتبط انجام می‌دهد» متوجه روسیه است. گفتن اینکه «این مهم است که جامعه جهانی توافق کند که تجارت مواد غذایی و محصولات کشاورزی نباید به عنوان ابزاری برای اجبار اقتصادی یا سیاسی استفاده شود» نادیده گرفته می‌شود که تحریم‌های نفتی و مالی و همچنین اعمال تعرفه‌ها به میل خود بخشی از اجبار اقتصادی و سیاسی ایالات متحده بوده است.

در مورد بهداشت، فقط مبارزه با ابولا در بیانیه رئیس جمهور مشخص شده است.

ایالات متحده از WHO، توافقنامه تغییرات آب و هوایی پاریس خارج شده و با اعمال تعرفه های خودسرانه بر کشورها، عملا سازمان تجارت جهانی را نابود کرده است. نگرش انکارآمیز آن نسبت به سازمان ملل و نادیده گرفتن برنامه توسعه آن، عدم اشاره به اصلاحات سازمان ملل، افزایش منابع اضافی توسط MDB، مسائل بدهی، اهداف توسعه پایدار، مسائل تغییرات آب و هوا و غیره را توضیح می دهد.

ادامه مطلب لاوروف دیپلمات های اتحادیه اروپا را در گروه 20 ترک می کند

نشست وزرای خارجه گروه 20 در پایان اکتبر با تصمیمات خودسرانه و رفتار غیردیپلماتیک دیگری همراه بود. ایالات متحده هیچ اختیاری برای حذف آفریقای جنوبی، یکی از اعضای گروه 20، از این نشست نداشت. آفریقای جنوبی در واقع در سال 2025 ریاست گروه 20 را بر عهده داشت. این کشور هیچ اختیاری برای دعوت از لهستان برای جایگزینی آفریقای جنوبی نداشت. G20 می تواند تنها بر اساس اجماع عمل کند و حذف آفریقای جنوبی و شمول لهستان قانون اجماع را نقض می کند.

امتناع برخی از وزرای خارجه اروپایی از عکس گرفتن با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در عکس گروهی سنتی، دیپلماسی بزرگسالان نبود. با این حال، وزرای اروپایی مخالفتی با عکس گرفتن در جلسات کاری با لاوروف و حتی خطاب مستقیم و تهاجمی با او نداشتند. برخی صحت دعوت از روسیه برای نشست گروه 20 را زیر سوال برده اند.

این نوع رفتار تردید را در مورد اینکه آیا راه حل مذاکره برای مناقشه اوکراین می تواند به طور جدی مورد بررسی قرار گیرد، ایجاد می کند، مگر اینکه شکاف در اتحادیه اروپا یا فروپاشی رژیم زلنسکی وضعیت را تغییر دهد.

بریتانیا در سال 2027 ریاست گروه 20 را بر عهده خواهد گرفت. اگر اتفاقی دراماتیک در جبهه اوکراین رخ ندهد، دشمنی بریتانیا با روسیه به مشکل بزرگی برای عملکرد توافقی این گروه تبدیل خواهد شد.