آمریکا در واقع قطبی نشده است. می تواند در مورد آقای هیولا - و جو روگان توافق کند

تحقیقات در مورد قطبی‌سازی سیاسی به این نکته اشاره می‌کند که چگونه رسانه‌های خبری و رسانه‌های اجتماعی مورد علاقه مردم، سیلوهای اطلاعاتی را ایجاد می‌کنند، محیط‌هایی که در آن مردم عمدتا با دیدگاه‌هایی مطابق با دیدگاه‌های خودشان مواجه می‌شوند و این دیدگاه‌ها را بیشتر تقویت می‌کند.

اما این تحقیق اغلب یک منبع مهم اطلاعات سیاسی را حذف می کند: فرهنگ عامه، از تأثیرگذاران و پادکست ها گرفته تا کمدی، تلویزیون و فیلم.

سیاست با رسانه های سرگرمی محبوب در هم آمیخته است. رئیس جمهور فعلی یک ستاره سابق تلویزیون واقعیت است که در سال 2024 با کمک پادکست های کمدی مانند جو روگان دوباره انتخاب شد. فیلم‌های پرفروشی مانند «اودیسه» جنجال برانگیخته و به فوتبال‌های سیاسی تبدیل می‌شوند، در حالی که مجریان برنامه‌های گفتگوی آخر شب باید با طنز سیاسی خود از خشم نظارتی دولت ترامپ دوری کنند.

در حالی که ما چیزهای زیادی در مورد عادات اخبار مصرفی جمهوری خواهان و دموکرات ها می دانیم، اطلاعات کمتری در مورد مکان های دیگری که مردم با ایده های سیاسی مواجه می شوند وجود دارد. این امر به ویژه در مورد افراد جوان تر صادق است، که به طور فزاینده ای محتوای سیاسی را از تأثیرگذاران رسانه های اجتماعی و منابع فرهنگ عمومی دریافت می کنند.

مشاور سیاسی سارا لانگول از The Bulwark اخیرا به ازرا کلین از نیویورک تایمز گفته است که بسیاری از افراد در گروه های متمرکز او اطلاعات سیاسی را از یک "محیط اطلاعاتی الگوریتم محور" که پر از اینفلوئنسرها، کمدین ها و شخصیت های ورزشی است، دریافت می کنند. او خاطرنشان کرد که "همپوشانی بین سیاست و فرهنگ" یک "حالت" ایجاد می کند که تصمیم گیری سیاسی بسیاری از مردم را شکل می دهد.

ما به عنوان یکی از بنیان‌گذاران و پژوهشگران مرکز دموکراسی، هنر و فرهنگ عامه دانشگاه ایالتی کلرادو، نظرسنجی انجام دادیم که ترجیحات فرهنگ پاپ آمریکایی‌های 18 تا 49 ساله را مستند می‌کند.

ما می‌خواستیم بدانیم که آیا انحراف‌هایی که در محیط‌های خبری آمریکایی‌ها مشاهده شده است، زمانی تکرار می‌شود که جوانان آمریکایی از رسانه‌های سرگرمی که اغلب حاوی محتوای سیاسی هستند استفاده می‌کنند.

این نیست.

این مهم است، زیرا اینفلوئنسرها و سرگرمی‌کنندگان محبوبی که از مرزهای حزبی عبور می‌کنند، توانایی افزایش یافته‌ای برای شکل‌دهی به فضای سیاسی مورد بحث لانگ‌ول دارند. و یک یافته مهم از نظرسنجی ما این است که بسیاری از سازندگان و رسانه‌های مورد علاقه رتبه‌بندی شده در نظرسنجی مردان را نشان می‌دهند و مردانگی را ترویج می‌کنند.

اینفلوئنسرها و پادکست های مورد علاقه

فرهنگ پاپ مجموعه متنوعی از تولیدات فرهنگی است که توسط اعضای یک جامعه مصرف می شود: فیلم، سریال های تلویزیونی، بازی های ویدئویی، هنر، موسیقی، کمدی و مانند آن.

ما از 741 آمریکایی خواستیم که تأثیرگذاران برتر، پادکست ها، کمدین ها، نوازندگان، بازی های ویدیویی، فیلم ها و سریال های تلویزیونی خود را نام ببرند. ما نتایج را بر اساس سن و حزب سیاسی بررسی کردیم.

پاسخ دهندگان ابتدا مشخص کردند که با کدام رسانه های فرهنگ پاپ درگیر هستند و سپس موارد دلخواه خود را در هر دسته محتوا به اشتراک گذاشتند. پاسخ‌ها پراکنده بودند، اما روندها در سه مورد اول فهرست شده توسط افراد مختلف از وابستگی‌های سیاسی مشهود است.

هر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه برای دسترسی به رای دهندگان - به ویژه رای دهندگان جوان - که "اخبار سنتی سیاسی را مصرف نمی کنند" به تأثیرگذاران روی آورده اند.

در فهرست اینفلوئنسرهای مورد علاقه نظرسنجی ما، سه خالق که با اجرای شیرین‌کاری‌های ویروسی، مصاحبه با افراد مشهور و بازی‌های ویدیویی در یوتیوب و پلتفرم پخش زنده Twitch به شهرت رسیدند، بر این فهرست تسلط داشتند: MrBeast شماره 1 برای دموکرات‌ها، جمهوری‌خواهان و مستقل‌ها بود. جمهوری‌خواهان و مستقل‌ها کای سنات را در سه رتبه اول خود قرار دادند، در حالی که IShowSpeed ​​در رتبه دوم دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان قرار گرفت.

الگوی مشابهی از اسامی یکسانی که هر لیست را پر می کند در پادکست های مورد علاقه مردم مشهود است. «تجربه جو روگان» و «باباش را صدا کن» در سه گروه برتر هر گروه قرار گرفتند، در حالی که جمهوری‌خواهان و مستقل‌ها نیز «شوی تاکر کارلسون» و «این آخر هفته گذشته با تئو فون» را رتبه‌بندی کردند.

جو روگان و تئو فون کمدین هایی هستند که به پادکست تبدیل شده اند، در حالی که تاکر کارلسون به عنوان یک متخصص جناح راست به شهرت رسید. «باباش را صدا کن» تا آنجایی که توسط زنی به نام الکس کوپر میزبانی می‌شود و به خاطر بحث‌های صریح در مورد جنسیت و روابط مشهور است، در فهرست ما قرار دارد.

وب سایت Campaigns & Elections گزارش داد که در سال 2024 نیمی از رای دهندگان ثبت نام شده مورد بررسی که حداقل یک پادکست در ماه گوش می دادند، گفتند که پادکست ها تا حدی بر رای آنها تأثیر داشته است. این سایت گزارش داد که در انتخابات ریاست جمهوری 2024، آن شنوندگان پادکست محافظه کاران را ترجیح می دادند.

نظرسنجی ما به توضیح علت کمک می کند. روگان که در میان هر سه گروه محبوبیت دارد، مدت‌هاست که ایده‌های آزادی‌خواهانه را مطرح کرده و از سیاستمداران راست‌گرا حمایت کرده است. فون فضای مشابهی را اشغال می کند و کارلسون محافظه کار است. هر دو نه تنها مورد علاقه جمهوری خواهان، بلکه مستقل ها نیز هستند.

کمدین ها و بازی های ویدیویی مورد علاقه

دانشمندان علوم سیاسی و محققان رسانه نشان داده‌اند که کمدی چگونه می‌تواند بر سیاست تأثیر بگذارد. نظرسنجی ما همپوشانی قابل توجهی را بین کمدین‌های مورد علاقه حزب‌های سیاسی پیدا کرد.

دیو چاپل، خالق سریال کمدی سنترال مرزشکنی "Chappelle's Show" در صدر فهرست دموکرات ها و جمهوری خواهان قرار گرفت و دومین مورد علاقه مستقل ها بود. بیل بور، که به خاطر کمدی هم خودخواه و هم خشمگین شناخته می‌شود، در بین سه حزب برتر جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها قرار داشت، در حالی که شین گیلیس، کمدی او که نیویورک تایمز می‌گوید «مطابق با معنای در حال تحول محافظه‌کاری است»، برای مستقل‌ها و جمهوری‌خواهان دوم و سوم شد.

بازی‌های ویدیویی یکی دیگر از مکان‌های مشترک فرهنگ پاپ است که در آن آمریکایی‌های وابستگی‌های سیاسی مختلف هنگام بازی، از طریق گفتگو با سایر بازیکنان در توییچ و شرکت در بخش نظرات پخش زنده بازی، با یکدیگر روبرو می‌شوند.

محققان نشان داده‌اند که به‌ویژه جوانان هنگام مشارکت با یکدیگر در «فعالیت‌های مشارکتی آنلاین که ماهیت غیرسیاسی دارند» در معرض دیدگاه‌های مختلف سیاسی قرار می‌گیرند.

به عنوان مثال، یک مطالعه بررسی کرد که چگونه روند ویروسی "ساختن دیوار ترامپ" در حین بازی Fortnite باعث ایجاد بحث های سیاسی در داخل بازی و نظرات در مورد ویدیوهای بازی و پست های رسانه های اجتماعی شد.

الکساندریا اوکاسیو کورتز، نماینده ایالات متحده، قدرت سیاسی رسانه را در سال 2020 نشان داد که در جریان پخش مستقیم بازی Among Us، یک بازی کسر آنلاین و چند نفره شبیه به بازی‌های مهمانی محبوب Mafia و Werewolf بود. اوکاسیو-کورتز که بازی را با ایلهان عمر، نماینده ایالات متحده و گیمرهای برجسته انجام می‌داد، به عنوان تلاشی برای رای‌گیری در نظر گرفته شد و 4.5 میلیون بازدید به دست آورد.

در نظرسنجی ما از بازی های ویدیویی مورد علاقه افراد با وابستگی های سیاسی مختلف، Call of Duty، Fortnite و Sims در هر سه لیست ظاهر شدند.

داده‌های ما نشان می‌دهد که این فضاهای فرهنگ پاپ سیلوهای حزبی نیستند. اما این بدان معنا نیست که آنها عاری از ایدئولوژی های خاص هستند.

انبوه مانوسفر

برخی از محبوب‌ترین سازندگان - روگان، فون، کارلسون و گیلیس - به مانوسفر، مجموعه‌ای آزاد از جوامع آنلاین که مردانگی را ترویج می‌کنند و اغلب منعکس‌کننده نگرش‌های زن‌ستیزانه هستند، متوسل می‌شوند یا به ساخت آن کمک کردند.

کمدی بور از نظر سیاسی محافظه کارانه نیست. اما نیویورک تایمز می‌گوید که این "آشفتگی آزرده‌ی مرد دگرجنس‌گرای سفیدپوست را به گوش می‌رساند."

چاپل به خاطر انتقادهای طنز آمیز خود از نژادپرستی معروف است. اما در استندآپ های ویژه اخیر خود در نتفلیکس، او احساسات ضد ترنس را بیان کرد که مادر جونز آن را «غیرقابل تشخیص از مطالب پخش کننده های محافظه کار و اربابان دست راستی» خواند.

نظرسنجی ما از پاسخ دهندگان نپرسید که چرا این تأثیرگذاران، پادکست ها، کمدین ها و بازی های ویدیویی را ترجیح می دهند. تحقیقات آکادمیک نشان داده است که مخاطبان فرهنگ پاپ منفعلانه هر پیامی را که یک خالق ارائه می‌کند نمی‌پذیرند. با این وجود، تسلط آفرینندگان مرد و رواج زن ستیزی و ترنس هراسی در طنز و تفسیر آنها قابل توجه است.

گروه‌هایی که از طریق فرهنگ عامه گرد هم می‌آیند، چه به صورت آنلاین یا حضوری گرد هم آیند، در سیلوهای حزبی که در اطراف رسانه‌های خبری و رسانه‌های اجتماعی شکل گرفته‌اند، قرار نمی‌گیرند. این موضوع ماهیت جنسیتی این فهرست‌ها را حتی مهم‌تر می‌کند، زیرا جو مانوسفر به یک طرف طیف سیاسی تنزل نمی‌یابد.

کارین واسبی اندرسون، استاد مطالعات ارتباطات، دانشگاه ایالتی کلرادو؛ ناتالی پنینگتون، دانشیار، مطالعات ارتباطات، دانشگاه ایالتی کلرادو، و نیک مارکس، استاد مطالعات فیلم و رسانه، دانشگاه ایالتی کلرادو

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد