آموزش بررسی ریتا - کلاسیک ویلی راسل هنوز چیزهای زیادی برای آموزش به ما دارد
تئاتر منحنی، کارگردان لستر، کارا نولان، محیط اصلی نمایشنامه دهه 1980 را حفظ می‌کند، اما پیام آن در مورد اینکه چگونه انتظارات بر اساس طبقه و جنسیت دیکته می‌شوند، چیزی غیر از تاریخ است، بنابراین بسیاری از موفقیت‌های دو دستی ویلی راسل مبتنی بر شیمی بین بازیگران آن است. این نمایشنامه توانمندسازی یک زن را از طریق آموزش از طریق رابطه او با یک دانشگاه آزاد خسته جهان نشان می‌دهد، اما…
تئاتر منحنی، لستر کارگردان، کارا نولان، صحنه اصلی نمایشنامه در دهه 1980 را حفظ می کند، اما پیام آن در مورد اینکه چگونه انتظارات بر اساس طبقه و جنسیت دیکته می شود، چیزی جز قدیمی است.
بسیاری از موفقیت های دو دستی ویلی راسل به شیمی بین بازیگران آن بستگی دارد. این نمایشنامه قدرت‌مندی یک زن را از طریق آموزش از طریق رابطه‌اش با یک دانشگاه آزاد خسته جهان نشان می‌دهد، اما در اینجا بین ریتا (الکساندرا ماردل) و فرانک (دومینیک مافهم) هنگام آشنایی آنها سختی وجود دارد.
فرانک از جاه طلبی ناامیدانه ریتا برای زندگی فراتر از شغل او به عنوان آرایشگر و نقش همسرش مطلع می شود. ریتا درباره تاریخچه‌اش به‌عنوان یک شاعر منتشر شده می‌شنود – و مشروب‌طلبانه‌اش را دنبال می‌کند. در تولید کارا نولان کارگردان، پویایی بین این زوج در صحنه‌های اولیه ظاهر نمی‌شود، نه به دلیل عدم تلاش، به‌ویژه از جانب ماردل. او در یک دوره دانشگاه آزاد ادبیات انگلیسی ثبت نام کرده است تا بتواند افق های فکری خود را گسترش دهد.
در تئاتر Curve، لستر، تا 17 اکتبر ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Educating Rita review – Willy Russell’s classic still has plenty to teach us
Curve theatre, Leicester Director Cara Nolan keeps the play’s original 1980s setting but its message about how expectations are dictated by class and gender is anything but dated So much of the success of Willy Russell’s ivory-spired two-hander rests on the chemistry between its actors. The play traces a woman’s self-empowerment through education via her relationship with a world-weary Open University academic, but…