آمیش در مقابل نیویورک: وقتی دستورات واکسن با ایمان در تضاد است

خانواده های آمیش در اوایل دهه 1830 شروع به اسکان در نیویورک کردند، مانند بسیاری از افراد قبل از خود، با وعده آزادی مذهبی. نزدیک به دو قرن است که آنها زمین را زراعت می کنند، مدارس خودشان را ساخته اند و از همسایگانشان چیز کمی می خواهند. دادگاه عالی زمانی آنها را "کشاورزان و شهروندان خوب" نامید. امروز، نیویورک آنها را به خاطر عمل به ایمان خود مجازات می کند. حقایق ساده هستند.

سه مدرسه کوچک آمیش‌های قدیمی، که صرفا توسط آمیش‌ها تأمین می‌شوند، در مزارع آمیش‌ها واقع شده‌اند و فقط کودکان آمیش در آن‌ها تحصیل می‌کنند، خانواده‌هایی در آن شرکت می‌کنند که اعتراض مذهبی صادقانه‌ای به واکسیناسیون دارند. برای بیش از 50 سال، از 1966 تا 2019، نیویورک به این اعتراض از طریق تطبیق مذهبی در قوانین ایالتی احترام گذاشت. مدت کوتاهی پس از لغو اقامتگاه توسط ایالت، برای اولین بار در تاریخ طولانی جامعه آمیش در نیویورک، ایالت مدارس را متهم به تخلف کرد و 118000 دلار جریمه در نظر گرفت.

در طول بحث بر سر لغو، حامیان لایحه اعتقادات مذهبی را به عنوان "جعلی" و "زباله" رد کردند. این زبان بی طرفی نیست. دادگاه عالی ایالات متحده اکنون تنها راه حل برای آمیش ها است. اما تاریخ، نجابت اولیه و سابقه در کنار آنهاست. در ویسکانسین علیه یودر، دادگاه عالی اعلام کرد که والدین آمیش از حق محافظت شده برای هدایت تربیت مذهبی فرزندانشان، حتی بر خلاف قانون عمومی ایالتی، برخوردارند. تصمیمات اخیر دادگاه در پرونده محمود علیه تیلور و میرابلی علیه.

بونتا مجددا تأیید کرد که دادگاه‌های بدوی ممکن است یودر را به حقایق خاص آن کوچک نکنند. واکسیناسیون یک عمل دائمی و غیرقابل برگشت است، دقیقا نوعی اقدام اجباری علیه وجدان که هیچ حکم بعدی نمی تواند آن را خنثی کند. حتی مدار دوم نیز پذیرفت که این بار "جدی" است. علاوه بر این، قانون مربوطه نیویورک نه بی طرف است و نه به طور کلی قابل اجرا است. نیویورک اجازه معافیت پزشکی را می دهد که قضاوت پزشکان و مقامات مدرسه را برمی انگیزد. نیاز به واکسن به معلمان، دستیاران یا مدیران مدارس دولتی نمی رسد، با این حال ایالت کودکان مدرسه آمیش را هدف قرار داده است.

و بر اساس برآورد خود ایالت، 97900 دانش آموز در نیویورک بدون هیچ گونه معافیت واکسینه نشده باقی می مانند - تقریبا چهار برابر کل جمعیت آمیش های نیویورک. وقتی دولتی آنقدر عدم تبعیت سکولار را تحمل می کند اما اعتراض مذهبی را تحمل نمی کند، باید خود را تحت نظارت دقیق توجیه کند. تحت تاندون علیه نیوسام، فعالیت سکولار قابل مقایسه را نمی توان بهتر از تمرین مذهبی درمان کرد. انکار اقامتگاه مذهبی برای آمیش ها آنها را تنها با دو انتخاب باز می گذارد: پرداخت جریمه های مخرب یا ترک نیویورک.

چهل و پنج ایالت دیگر و ناحیه کلمبیا معافیت های مذهبی را مجاز می دانند. نیویورک یک امر پرت است. آمیش ها به دنبال این درگیری نبودند. نماینده آنها نوشت که آنها "صادقانه متاسفند" از ایجاد مشکل برای دولت، که آنها خواهان یک زندگی آرام و مسالمت آمیز هستند و به اقتدار احترام می گذارند، اما زمانی که قانون با کتاب مقدس در تضاد است، آنها باید به جای انسان از خدا اطاعت کنند. دعوی حقوقی آخرین راه حل آنهاست و از اینکه به عنوان متجاوز معرفی شوند احساس شرم می کنند.

یودر مهاجرت اجباری اقلیت‌های مذهبی را "شیطانی که در قلب بندهای دین نهفته است" نامید. ایالتی که آمیش ها را بیرون می کند دقیقا همان شرارت را تکرار می کند. ورزش رایگان اگر فقط از اعتقادات عمومی محافظت کند، معنای کمی دارد. اقامت در نیویورک برای نیم قرن هیچ هزینه ای نداشت. آمیش ها مدت هاست که آزمونی برای پایبندی ما به آزادی مذهبی بوده است. دادگاه باید اطمینان حاصل کند که نیویورک در این آزمون موفق می شود. کلی شاکلفورد رئیس، مدیر عامل و مشاور ارشد موسسه اول لیبرتی است، یک شرکت حقوقی غیرانتفاعی که به دفاع از آزادی مذهبی برای همه اختصاص دارد.