آنتروپیک کلود را بر اساس کتاب‌های اساتید دانشگاه استنفورد که به‌طور غیرقانونی به دست آمده بود، آموزش داد

یک قاضی فدرال در دادخواستی در ماه مه 2026 حکم داد که غول هوش مصنوعی Anthropic به طور غیرقانونی کار بیش از 10 استاد استنفورد را برای آموزش مدل های کلود خود خراش داده و دزدی دریایی کرد.

آنتروپیک قبلا کلود را بر روی متون به دست آمده غیرقانونی از اساتید توبیاس ولف، آبراهام ورگزه، چانگ رای لی، دانیل میسون، هایاگریوا رائو و میرا استروبر آموزش داده بود. در بارتز علیه آنتروپیک، که اتحاد نویسندگان آن را بزرگترین توافقنامه حق چاپ در مورد یک شرکت هوش مصنوعی می نامد، قاضی ویلیام آلسوپ حکم داد که آنتروپیک دیگر نمی تواند کتاب ها را برای ایجاد یک کتابخانه مرکزی دائمی دزدی دریایی کند.

آلسوپ ضمن جلوگیری از دزدی دریایی کار برای آموزش هوش مصنوعی، کسب قانونی کتاب‌هایی را برای آموزش مدل‌های زبان بزرگ کلود (LLM) به عنوان استفاده منصفانه توجیه کرد. او آموزش هوش مصنوعی را با نحوه خواندن، درونی کردن و به خاطر سپردن مضامین و سبک کتاب توسط انسان مقایسه کرد. او می‌نویسد: «مانند هر خواننده‌ای که مشتاق نویسنده شدن است، LLM‌های آنتروپیک بر روی آثار آموزش می‌بینند تا جلوتر نباشند و آنها را تکرار یا جایگزین کنند - بلکه برای اینکه گوشه‌ای سخت را بپیچند و چیزی متفاوت خلق کنند.

ولف، پروفسور بازنشسته زبان انگلیسی و برنده مدال ملی هنر، گفت: «به کار انداختن من به این طریق، بدون حواله، نوعی کار برده است. آنها بدون پرداخت هزینه از کار من استفاده می کنند. با گذشت زمان، زندگی نویسندگان را بسیار دشوار می کنند، اگر کار آنها نتیجه ای نداشته باشد.

10 مورد از انتشارات وولف برای آموزش هوش مصنوعی بدون اجازه استفاده شده بود.

ولف گفت: «[توافق] همچنان به آنتروپیک آزادی عمل می‌دهد تا در ادبیات ما پرسه بزند و اساسا آنچه را که فکر می‌کنند برایشان مفید و سودمند است، بپذیرد.

مشابه ادعاهای بارتز، شاکیان ادعا می کنند که آنتروپیک به طور غیرقانونی کتاب های دارای حق چاپ خود را از "کتابخانه های سایه" مانند LibGen و PiLiMi دانلود، تکثیر و توزیع کرده است و آنتروپیک با دانلود و ذخیره فایل های دزدی در یک کتابخانه مرکزی قانون را زیر پا گذاشته است.

ولف گفت: «نمایندگان ما فکر نمی‌کردند که دعوای عمومی به اندازه کافی مسئولیت ما را پوشش می‌دهد و به دنبال جبران خسارت به روش‌های خاص‌تری هستند.

اگر وولف و نویسندگان همکارش موفق باشند، دستور دائمی علیه آموزش مدل کلود با استفاده از آثارشان خواهند داشت.

پل گلدشتاین، محقق برجسته حقوق استنفورد در زمینه مالکیت معنوی و یکی از شاکیانی که در این دعوای دسته جمعی نمایندگی می شود، مشکل پرداختن به مسائل مربوط به حق چاپ و جلوگیری از آن را برای شرکت های هوش مصنوعی تصدیق کرد.

گلدشتاین در ایمیلی به روزنامه دیلی نوشت: «مشکل اساسی… چیزی است که اقتصاددانان «هزینه‌های معاملات» می‌نامند. «ممکن است در طول هر رویداد آموزشی، میلیون‌ها اثر دارای حق نسخه‌برداری منفرد کپی شود، و این برای پلتفرم غیرممکن است که مجوزهای مالک حق تکثیر هر – یا در واقع، هر اثر واحد را دریافت کند.»

در خارج از بارتز و کروز، بسیاری از نویسندگان، هنرمندان تجسمی و رسانه های خبری، از جمله نیویورک تایمز و گتی ایماژ، بیش از 70 شکایت را علیه شرکت های هوش مصنوعی تنظیم کرده اند. در حالی که بارتز قانون فعلی را برای دزدی کتاب‌ها وضع کرد، آینده قانونی مدل‌های هوش مصنوعی انبوه خراشیده شده برای آموزش LLMها نامشخص است.

به گفته مری راسنبرگر، مدیر اجرایی انجمن نویسندگان، انجمن نویسندگان همچنین شکایت های دیگری از جمله شکایت علیه OpenAI و مایکروسافت را به عنوان بخشی از "رویکرد چند جانبه برای اطمینان از اینکه قانون روشن است که شرکت های هوش مصنوعی باید به کتاب هایی که استفاده می کنند مجوز دهند" پیگیری می کند.

Rasenberger در ایمیلی به The Daily نوشت: «مجوز دادن به نویسندگان و ناشران اجازه می‌دهد تا غرامت دریافت کنند و از فیلترهایی استفاده کنند که تضمین می‌کند آثارشان در خروجی‌ها ظاهر نمی‌شوند مگر اینکه مجوز جداگانه دریافت کنند.»

انجمن نویسندگان در حال کار با کنگره برای ایجاد قوانین ملی است که نیاز به مجوز دارد.

راسنبرگر نوشت: «تصنف برای این چالش آماده است. این کاری است که ما 114 سال انجام می‌دهیم و لحظه‌ای که امروز در آن قرار داریم، در عین چالش‌برانگیز بودن، فرصت‌هایی را نیز برای ما فراهم می‌کند تا به طور قاطعانه مأموریت خود را محقق کنیم.»

برای وولف، این حمایت برای نسل بعدی نویسندگان حیاتی است.

ولف گفت: "خوشبختم که می توانم به عنوان یک نویسنده زندگی کنم که در آن از سود کارم لذت ببرم." من بیشتر نگران این هستم که نویسندگان جوانی که در استنفورد و جاهای دیگر با آنها کار کرده‌ام، بتوانند این کار را در مواجهه با این چالش‌های تکنولوژیک انجام دهند، زیرا درک و مبارزه با آنها بسیار سخت است.»

برخی از نویسندگان این نبردهای حقوقی دشوار را برای دستیابی به احساس اعتبار برای کار خود، خارج از پرداخت تسویه، انجام می دهند.

گلدشتاین نوشت: «اسناد... برای اکثریت قریب به اتفاق نویسندگان، و نه فقط نویسندگان دانشگاهی، بسیار مهم است. "اکثریت بزرگ کشورها چیزی به نام "حق انتساب اخلاقی" بر روی کتاب ها دارند تا اطمینان حاصل کنند که نویسندگان برای آثارشان اعتبار دارند. ایالات متحده، به تنهایی در میان کشورهای صنعتی، چنین حق اخلاقی را ندارد، که برای نویسندگان به طور کلی وضعیت بسیار ناگوار است."

ولف گفت: از آنجایی که نویسندگان استنفورد و شرکت‌های هوش مصنوعی به چالش‌های مربوط به حق چاپ برای آموزش ادامه می‌دهند، هر دو طرف باید در یک "سرزمین خارجی" حرکت کنند، و در محل تلاقی حقوق خلاقانه و رشد تکنولوژیک ملاقات کردند.

آوریل یو ('30) ستون نویس هنر و زندگی (جلد 270) و مشارکت کننده در بخش اخبار روزنامه دیلی است. او یک رشته زیست شناسی انسانی و زبان انگلیسی از نیوجرسی است.