آنجانت کامر، بازیگر فیلم های The Loved One و The Appaloosa در ۸۶ سالگی درگذشت.

آنجانت کامر، بازیگر دهه 1960 که نقش های اصلی در فیلم های The Loved One، The Appaloosa و The Baby داشت اما دو فرصت اصلی بازیگری را از دست داد که می توانست حرفه او را متحول کند، درگذشت. او 86 سال داشت.

بر اساس گواهی فوتی که در اداره بهداشت عمومی شهرستان لس آنجلس که توسط هالیوود ریپورتر به دست آمده بود، کامر در 28 مه در مرکز پزشکی UCLA سانتا مونیکا درگذشت. او با سرطان خون مبارزه کرد و مشکلات قلبی داشت.

کامر شانس بازی در کنار رابرت ردفورد در پابرهنه در پارک و در کنار وارن بیتی در بانی و کلاید را داشت، اما او از همکاری در هر دو نسخه برجسته 1967 امتناع کرد و جین فوندا و فی داناوی به ترتیب کسانی بودند که در نهایت سود می بردند. داستان های مرتبط شیوه زندگی پریسلی گربر، پسر سیندی کرافورد و رانده گربر، در سن 27 سالگی در موسیقی درگذشت چاد گیلبرت، گیتاریست New Found Glory، در 45 سالگی درگذشت

کامر در مصاحبه ای با ورنون اسکات از UPI در سال 1981 گفت که او هر دو شغل را رد کرد زیرا "این رابطه بسیار مهم را با مردی داشت، بازیگری که نمی خواست من در فیلم کار کنم. در آن زمان من جوان و ساده لوح بودم." او افزود که "از حرفه خود متنفر است."

کامر چشم سبز، که از شهر کوچکی در تگزاس آمده بود، هنگامی که با مایکل کین در فیلم جنازه در برلین (1966) بازی کرد، که دنباله‌ای بر تریلر جاسوسی هری پالمر، The Ipcress File است، هیچ لطفی به خود نکرد. او که هری سالتزمن تهیه کننده آن را نمی شناسد، در حین فیلمبرداری آلمان را ترک کرد تا آخر هفته ها با دوست پسرش باشد و اوا رنتزی جایگزین او شد.

کومر گفت: "من به دیوانه بودن شهرت داشتم زیرا در مراسم تشییع جنازه در برلین بیرون رفتم." "و حدس می‌زنم دیوانه بودم. می‌بینی، من مانند بسیاری از بازیگران زن موفق، حرفه‌ام را به آرامی ایجاد نکردم. پس از چند بار حضور در تلویزیون، تبدیل به یک ستاره فیلم فوری شدم. نمی‌دانستم چگونه از نظر احساسی با همه اینها کنار بیایم."

کامر در 7 آگوست 1939 در داوسون تگزاس به دنیا آمد. او در دبیرستان داوسون تحصیل کرد، در ۱۶ سالگی به عنوان ملکه نمایشگاه و رودئو در کورسیکانا انتخاب شد و در خانه نمایش پاسادنا به تحصیل بازیگری پرداخت، جایی که مامور بایرون رافائل او را دید و قرارداد امضا کرد.

او در اپیزودهای سه پسر من و نمایش دونا رید در سال 1962 وارد صحنه شد، سپس سال بعد به عنوان مهمان در سریال Gunsmoke، بن کیسی و درام 90 دقیقه‌ای ABC Arrest and Trial بازی کرد که باعث شد او برای بازی در نقش هوکر نامزد امی بازیگر نقش مکمل زن شود.

کامر در اپیزود دو قسمتی 1964 از سریال MGM-NBC دکتر کیلدر که به تماشای نگاهی به ناف ایوت میمیو مشهور است ظاهر شد، سپس در آن سال در فیلم «سریع، قبل از آب شدن» اثر دلبرت مان با بازی در نقش مهماندار هواپیما در کمدی با بازی رابرت موریس، برای استودیو در صفحه بزرگ ظاهر شد.

هنگامی که او به تست بازیگری برای نقش آرایشگر، ایمی تاناتوژنوس در طنز صنعت خاکسپاری تونی ریچاردسون The Loved One (1965) دعوت شد، او در سال 1964 به TV Guide گفت: "چقدر مسخره است - من و 49 نفر دیگر. بنابراین من نرفتم."

"بعدا قرار شد من شخصا با آقای ریچاردسون ملاقات کنم. ما در مورد نقش صحبت کردیم و روز بعد او تماس گرفت و گفت که من نقش را دارم."

او در آن فیلم با مورس، که شخصیتش برای دفن عمویش آمده بود، بازی کرد و یکی از معروف‌ترین جملات فیلم را بیان کرد: «چه چیزی در ذهن داشتی؟ تجاوز، دفن، آزار، آزار و اذیت؟ برخی افراد اخیرا انسارکوفاگوس را ترجیح می‌دهند. این بسیار فردی است.»

باسلی کروتر در نقد خود از The Loved One برای نیویورک تایمز نوشت: «آنجانت کامر به خوبی در نقش دختری با صدای عسلی و تندخو، یکی از تسلی‌دهنده‌های Whispering Glades که قهرمان به‌طور غیرقابل تصوری عاشق او می‌شود، عمل می‌کند.»

او با مارلون براندو و جان ساکسون در فیلم The Appaloosa (1966) ساخته سیدنی جی فیوری در نقش یک قهرمان خنجر پشت خنجر بازی کرد و در فیلم Guns برای سن سباستین (1968) نقش یک زن مکزیکی دیگر را بازی کرد. در این بین، او با رابرت واگنر و جیل سنت جان در فیلم Banning (1967) ظاهر شد.

فیلم‌های بعدی او، در کشور دشمن (1968)، خرگوش، فرار (1970) و آتش‌نشان‌ها (1971)، با همبازی تونی فرانسیوزا، جیمز کان و چاد اورت، به ترتیب، گرمای زیادی ایجاد نکردند، اما طرفداران او از دیدن او به تصویر کشیدن یک مددکار اجتماعی جدی در مقابل فیلم ترسناک باب‌زار روم (37) خوشحال شدند.

ماریانا هیل، که در فیلم The Baby نیز بازی کرد، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ با Shaun Chang برای وبلاگش در Hill Place از کار کامر تمجید کرد. او به یاد می آورد: "او به من می گفت: "من یک زندگی درونی و این و آن را برای شخصیت خود ایجاد خواهم کرد." من به او گوش می‌دادم و این انتخاب‌های مخفی را برای شخصیتم ایجاد می‌کردم.»

رزومه کامر شامل لپکه (1975) با بازی تونی کورتیس، فروش آتش (1977)، The Underneath اثر استیون سودربرگ (1995) و پرنده هوا (2011) و بازیگری مهمان تلویزیونی در Bonanza، Mod Squad، Love، the Manoxmanty، و American Fat. , شوالیه آبی , هتل و تمرین .

عاشقانه ای که باعث شد کومر تمرکز خود را بر روی حرفه خود در دهه 60 از دست بدهد، هرگز به نتیجه نرسید، اما او از سال 1976 تا سال 1983 با رابرت کلن نویسنده، فیلمنامه نویس و کارگردان (آخر هفته در برنی، پوپا کجاست؟، فروش آتش، شکر خدا جمعه است) ازدواج کرد.

بازماندگان شامل خواهر بزرگتر او، جرا تیلمن، هستند که وقتی با او تماس گرفتند، نخواست در مورد مرگ کومر اظهار نظر کند.

کامر در مصاحبه‌ای در سال 1981 به اسکات از UPI گفت که او "کاملا مطمئن است که به نقطه اوج حرفه‌ام بازخواهم گشت. قبلا این کار را انجام داده‌ام و می‌توانم دوباره انجامش دهم. باید باور داشته باشم که دیگران نیز آن را باور کنند."