آنها از 7 اکتبر جان سالم به در بردند. اکنون آنها بر سر اینکه چه کسی باید بر اسرائیل حکومت کند اختلاف دارند

سه سال پس از حمله، ساکنان نزدیک غزه بین درخواست خروج نتانیاهو و حمایت از یک حق سخت‌تر درگیر هستند.

برای ساکنان غزه غزه، حمله حماس در 7 اکتبر 2023 یک آسیب انتزاعی ملی نبود. جوامع نزدیک به مرز غزه جزو اولین مناطقی بودند که مورد حمله قرار گرفتند و ساکنان ساعت‌ها در اتاق‌های امن محبوس شدند و از تیراندازی افراد مسلح و راکت پنهان شدند. سه سال بعد، آن تجربه مشترک نتایج سیاسی کاملا متفاوتی را در میان مردم ساکن در همان منطقه ایجاد کرد.

میکال کورن کاریو، فیلمساز 50 ساله کیبوتز مفالسیم، آن صبح را به خوبی به یاد می آورد. در حالی که حماس حمله مرگبار خود را به جوامع در سراسر جنوب اسرائیل آغاز کرد، خانواده وی در خانه خود باقی ماندند و شبه نظامیان مسلح به منطقه رسیدند. آن‌ها ساعت‌ها را در یک اتاق محافظت‌شده بدون برق سپری کردند و مطمئن نبودند بیرون چه اتفاقی می‌افتد.

وقتی خانواده بالاخره توانستند آنجا را ترک کنند، کورن کاریو می گوید که وی ویرانی در مقیاسی را دید که قبلا هرگز شاهد آن نبوده است. او می گوید که این تجربه اساسا رابطه او با دولت را تغییر داد.

او گفت: "من دیگر چیزی را باور نمی کنم." "به سادگی هیچ چیز."

مسئولیت پذیری یک امر ضروری است

از نظر او، انتخابات آتی عمدتا در مورد درخواست کمیسیون دولتی تحقیق در 7 اکتبر است، تحقیقی که مشخص کند چه چیزی اشتباه بوده است، چه کسی می‌داند چه چیزی و چه زمانی، و کدام تصمیم‌ها یا شکست‌های سازمانی به فاجعه کمک کرده است. او می‌گوید قصد دارد به کسانی رای دهد که قول می‌دهند به ته این شکست‌ها برسند.

من معتقدم هر کسی که در زمان وقوع حمله نخست وزیر بود باید مسئولیت سیاسی داشته باشد. نتانیاهو در آن زمان رئیس بود، بنابراین او باید استعفا می داد. من نمی گویم به یک حزب راست رای نمی دهم. تنها چیزی که می گویم این است که نتانیاهو نباید نخست وزیر شود.

کورن کاریو می گوید که هرگز به لیکود نتانیاهو رای نداده است، اما هرگز در به اصطلاح "اردوگاه ضد بی بی" حضور نداشته است، صرفا به این دلیل که کارهای مثبت نتانیاهو برای کشور انجام داده است. او همچنین می‌داند که دولت فعلی سرمایه‌گذاری زیادی برای بازسازی جوامع جنوبی کرده است.

مدت کوتاهی پس از این حملات، دولت اسراییل دولت تکوما را برای نظارت بر بازسازی و بازیابی جوامع آسیب دیده یا تخلیه شده پس از قتل عام تأسیس کرد. ارقام دولتی نشان دهنده یک برنامه بازسازی چند میلیارد شیکلی است که مسکن، زیرساخت ها، آموزش، خدمات اجتماعی و بهبود اقتصادی را پوشش می دهد.

کورن کاریو اذعان می کند که پاکت غزه از زمان حمله سرمایه گذاری قابل توجهی از جمله ساخت و ساز جدید، بودجه آموزشی و حضور نظامی قوی تر دریافت کرده است. اما او بین بازسازی فیزیکی جوامع و پرداختن به ناکامی‌های سیاسی و نهادی که معتقد است قبل از حمله، تمایز قائل می‌شود.

ادامه مطلب اقدام بعدی ایران می تواند خاورمیانه را به دنبال بمب بگذارد

"سئوال در اینجا صرفا این نیست که آیا خانه‌ها بازسازی شده‌اند یا پول تخصیص داده شده است. من می‌خواهم بدانم که چرا کشور اینقدر ناآماده بود، آیا هشدارها نادیده گرفته شد و چه کسی باید به گونه‌ای دیگر عمل می‌کرد. بنابراین نتیجه‌گیری من این نیست که دولت هیچ کاری انجام نداده است. بلکه بازسازی نمی‌تواند جایگزین تحقیق درباره شکست‌های قبل از حمله شود."

کج شدن به سمت راست

چند کیلومتر دورتر، سامی دانیلی، افسر امنیتی 65 ساله سابق از موشاو مذهبی شیبولیم در نزدیکی سدروت، درس بسیار متفاوتی از 7 اکتبر گرفت.

بر خلاف بسیاری از جوامع دیگر در غزه که با نفوذ مستقیم شبه نظامیان مواجه شدند، موشاو او نسبتا محافظت شده بود. حماس و جهاد اسلامی فلسطین به حومه آن رسیدند اما وارد نشدند. ساکنان با این وجود با اصابت موشک ها پناه گرفتند و دانیلی می گوید که دوستان نزدیک خود را در جوامع همسایه که بیشترین بار حمله را متحمل شده اند از دست داده است.

حتی قبل از 7 اکتبر، دانیلی به ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، که از اخراج فلسطینی ها و ترویج فعالیت های شهرک سازی در کرانه باختری و غزه حمایت می کند، رأی داده بود. حوادث 7 اکتبر این حمایت را تضعیف نکرد. آن را تقویت کردند.

او گفت: "اگر می توانستم دو بار به بن گویر رای بدهم، این کار را می کردم."

من معتقد نیستم که بتوان با حماس صلح کرد و به همین دلیل اسراییل باید رویکرد سخت گیرانه تری در سیاست امنیتی خود اتخاذ کند.

بن گویر گفته است که اگر پس از انتخابات به او سبد دفاعی داده شود، سیاست امنیتی سخت تری را دنبال خواهد کرد. او به عنوان وزیر امنیت ملی، یک سری اقدامات سختگیرانه را در قبال فلسطینی ها دنبال کرده است. اینها شامل بدتر شدن شرایط برای اسرای فلسطینی در زندان های اسرائیل، حمایت از قوانینی است که مجازات اعدام را برای افرادی که به اتهام تروریسم محکوم شده اند، و توزیع هزاران سلاح گرم برای اسرائیلی هایی که در مناطق آسیب پذیر در برابر حملات فلسطینیان زندگی می کنند.

دانیلی می گوید که از این اقدامات حمایت می کند. او قاطعانه پشت جناح راست به رهبری نتانیاهو است و ادعاهایی مبنی بر اینکه دولت فعلی مسئولیت شکست اسرائیل در جلوگیری یا پایان قاطع جنگ را بر عهده دارد را رد می کند.

در عوض، او به اعتراضات ضد دولتی و عوامل دیگری اشاره می کند که به اعتقاد او توانایی اسرائیل برای شکست حماس را محدود می کند.

معترضان ضددولتی کسانی بودند که با تظاهرات خود کشور را تضعیف کردند. سپس، زمانی که جنگ اتفاق افتاد، تا حدی به دلیل محدودیت های اعمال شده توسط آمریکایی ها [در دولت بایدن - ویرایش] و تا حدی به دلیل کمبود مهمات، پیروزی کامل حاصل نشد.

عملکرد نتانیاهو در طول جنگ بسیار عالی بود. خیلی خوب نیست – عالی بود.”

دانیالی همچنین به دولت برای تلاش های بازسازی در جنوب اعتبار می دهد.

او گفت: "کمک های دولت به منطقه رسید و بودجه نیز تامین شد، اما البته همیشه کسانی خواهند بود که بگویند این کافی نیست."

وی افزود: "من معتقدم که بسیاری از انتقادها از سوی ساکنانی است که دارای انگیزه سیاسی هستند. 80 درصد آنها برنامه سیاسی دارند و این تعصب ضد بی بی آنها را از دیدن حقیقت باز می دارد. به همین دلیل است که من نمی خواهم چپ به قدرت برسد. جناح راست باید بماند و حکومت کند."

ادامه مطلب خشم وانمود کننده غرب، فلسطینی ها را نجات نخواهد داد

عدم اطمینان حاکم است

با این حال، نظرسنجی نشان می دهد که امیدهای دانیلی ممکن است محقق نشود.

ردیاب نظرسنجی رویترز که در اواخر سپتامبر به‌روزرسانی شد، نشان داد که حزب میانه‌رو یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش، در میانگین نظرسنجی‌ها با فاصله کمی از لیکود جلوتر است. در مجموع 66 کرسی برای احزاب مخالف نتانیاهو و 48 کرسی برای احزاب حامی او پیش بینی شده بود، در حالی که همچنین اشاره شد که اردوگاه ضد نتانیاهو مسیر ائتلاف آشکاری برای رسیدن به آستانه 61 کرسی ندارد.

نظرسنجی های انفرادی کانال های تلویزیونی و خبرگزاری های اسرائیل نتایج متفاوتی را به همراه داشته است. یک نظرسنجی کان که در اواخر سپتامبر گزارش شد، یاشار را 23 کرسی و لیکود را 21 کرسی نشان داد که دو بلوک اصلی هر کدام 52 کرسی پیش بینی کردند.

نظرسنجی تایمز اسرائیل که در اول اکتبر منتشر شد نیز نشان داد که بلوک نتانیاهو پیشتاز است اما هنوز از 61 کرسی لازم برای تشکیل دولت به تنهایی برخوردار نیست. لیکود و یاشار در بین احزاب مجزا در جایگاه اول قرار گرفتند.

اسرائیل از نمایندگی تناسبی در سراسر کشور استفاده می کند. احزاب برای ورود به کنست باید از آستانه انتخاباتی 3.25 درصد عبور کنند و ائتلاف حکومتی نیازمند حمایت حداقل 61 نماینده از 120 نماینده پارلمان است.

با این حال، برای ساکنان پاکت غزه، اعداد روی نمودار نظرسنجی تنها بخشی از ماجرا را بیان می کنند.

آن‌ها همان صبح را زندگی کردند، همان موشک‌ها را شنیدند و پشت همان درهای قفل‌شده منتظر آمدند تا کمک شود. با این حال، سه سال بعد، خاطرات آنها از 7 اکتبر آنها را در جهت مخالف سیاسی سوق داده است.

کورن کاریو انتخابات را آزمونی برای پاسخگویی می داند، فرصتی برای اثبات اینکه چرا دولت شکست خورد و چه کسی باید پاسخگوی آن باشد. دانیلی آن را آزمونی برای تصمیم گیری می داند، استدلالی برای حفظ مسیر سیاسی که او معتقد است قوی ترین امنیت را ارائه می دهد.

سه سال بعد، جوامع نزدیک به غزه دیگر به سادگی نمی پرسند که چگونه از 7 اکتبر جان سالم به در برده اند. آنها می پرسند که کشور به خاطر آن چگونه باید شود. و هنگامی که آنها وارد اتاق رای گیری می شوند، این دو سوال آنها را به پاسخ های بسیار متفاوتی می رساند.