"آنها جامعه ما را می کشند": بیش از 40 خانه برای جاده کمربندی گالوی با تخریب روبرو هستند

ماری اودونوان در حالی که به یاد می آورد که هر دوی والدینش چگونه در خانه اش که قرار است برای باز کردن جاده کمربندی پیشنهادی شهر گالوی قربانی شود، اشک هایش را نگه می دارد.

13 سال از دریافت تاییدیه ای می گذرد که خانه مجزای پر از خاطره اش – ساخته شده توسط پدرش در سال 1976 در خیابان مدرسه، کسلگار، در حومه شهر گالوی – مورد نیاز دولت است. او از آن زمان به دلیل تاخیرهای قانونی و برنامه ریزی در پروژه جاده "در بلاتکلیفی" به سر می برد.

اودونوان در مورد تأثیر جاده بر Castlegar، یکی از معدود مناطق روستایی و گالتاخت شهر، می گوید: «آنها نه تنها خانه های ما را می گیرند، بلکه جامعه ما را می کشند.

از 54 خانه ای که برای تسهیل جاده جدید خریداری می شود، 44 خانه تخریب می شود. O'Donovan's یکی از 10 موردی است که به دلیل نزدیکی به مسیر جاده 18 کیلومتری که از بزرگراه M6 در دوربرگردان Coolagh تا نقطه ای در غرب روستای Bearna کشیده می شود، خریداری خواهد شد.

حتی اگر پایه‌های ملک او از سنگ‌شکنی لازم برای ساخت جاده جان سالم به در ببرد، مشخص شد که خانه‌اش به دلیل نور، صدا و آلودگی ترافیکی ایجاد شده توسط گذرگاه شش خطه‌ای که قرار است در فاصله چند متری ساخته شود، «غیرقابل زندگی» خواهد بود.

اودونوان 67 سال دارد. شوهرش دنیس 73 سال دارد. فرزندان بزرگسال آنها نسل چهارم کسلگار هستند.

این زوج به جای لذت بردن از دوران بازنشستگی، نگران این هستند که بقیه روزهای خود را کجا زندگی کنند.

گفته می شود همسایه های 70 و 80 ساله خود دچار حملات پانیک و شب های بی خوابی شده اند. اودونوان می گوید: «این بسیار استرس زا است. شورای شهرستان گالوی، که این پروژه را به همراه شورای شهر گالوی و زیرساخت حمل و نقل ایرلند رهبری می کند، مذاکرات خرید داوطلبانه را با مالکان خانه در سپتامبر آغاز کرد.

Galway West TD و وزیر امور خارجه نوئل گریلیش از این حرکت استقبال کردند. او گفت: «این بدان معناست که مالکان، که بسیاری از آنها سالخوردگان هستند، می‌توانند اکنون فورا فروش را انتخاب کنند، یا بسیاری از آنها می‌توانند از این گزینه استفاده کنند که بیشتر پول را از قبل دریافت کنند و مدتی در خانه‌های خود بمانند تا زمانی که جایگزین‌های جایگزین پیدا کنند یا تا زمانی که کار ساخت و ساز در منطقه خود شروع شود.»

ساخت و ساز ممکن است سال آینده آغاز شود. مجوز برنامه ریزی برای این پروژه در ماه آوریل اعطا شد. چهار بررسی قضایی برای به چالش کشیدن این تصمیم آغاز شد، اما سه مورد از این پرونده‌ها که توسط صاحبان خانه‌های آسیب دیده انجام شده بود، حل و فصل شده است.

شورای شهرستان گالوی از توضیح بیشتر در مورد توافقات انجام شده خودداری کرد به جز اینکه گفت که مراحل قانونی "در حد رضایت خود به پایان رسیده است".

چالش چهارم، توسط شین فوران، مبارز دوچرخه‌سواری، در نوامبر ادامه دارد. او استدلال خواهد کرد که در انجام یک ارزیابی قانونی یا صحیح از اثرات ترافیکی مرتبط با جاده جدید شکستی وجود دارد.

Foran ادعا می کند که "افزایش قابل توجه ترافیک" را در مناطق مسکونی "بدون ارزیابی آشکار اثرات برای کاربران آسیب پذیر جاده یا تغییرات طراحی" در جاده های بدون خطوط دوچرخه ایجاد می کند.

او همچنین این سوال را مطرح می‌کند که آیا ارزیابی‌های تاثیرات زیست‌محیطی برای جاده کمربندی به‌اندازه کافی از تشدید ترافیک وسایل نقلیه سنگین مرتبط با بندر گالوی گسترش یافته که مجوز برنامه‌ریزی را در همان روز جاده دریافت کرده است، در نظر گرفته است.

در همین حال، شورای شهرستان گفت که به "تعامل سازنده" با ساکنان در یک طرح اکتساب اولیه ادامه می دهد.

Uinsinn Finn، مدیر خدمات در شورای شهرستان گالوی گفت: «تیم پروژه با صاحبان املاک برای ارائه اطلاعات، رسیدگی به نگرانی های فردی و حمایت از ساکنان در بررسی گزینه های موجود برای آنها ملاقات کرده است.

اودوناوان از روند کسب داوطلبانه استقبال کرد و با آن همکاری خواهد کرد، اما در جلسه اخیر به صراحت به گریلیش گفت که آنچه او و همسایگانش در طول 13 سال تحمل کرده اند، "آزاری از سالمند" است.

او از ایالت خواست تا با خانواده‌های آسیب‌دیده در Castlegar همکاری کند تا مکانی برای ساختن ملکی برای آنها ایجاد کند تا به عنوان همسایه زندگی کنند.

او احساس می‌کند که تصاحب املاک با مشخصات بالا مرتبط با پروژه متروی دوبلین، این تصور عمومی نادرست را تقویت می‌کند که صاحبان خانه‌هایی که تحت تأثیر جاده کمربندی قرار گرفته‌اند، به اندازه کافی تحت مراقبت قرار خواهند گرفت.

صاحبان 40 آپارتمان در دوبلین موافقت کردند که خانه های خود را به قیمت نزدیک به 550 هزار یورو به مترولینک بفروشند.

MetroLink برای هر خانه 2 میلیون یورو در خانه های میدان دارتموث هزینه می کند

او می‌گوید: «همه فکر می‌کنند که ما میلیونر خواهیم شد، اما نیستیم. این روند به نفع دولت است.

خانه O'Donovan، و به ویژه باغ او، جایی که او سبزیجات می کارد، افتخار و شادی او است. او احساس می کند که تحت فشار خواهد رفت و غرامت کافی برای ملک و باغی مشابه در گالوی می خواهد. ما فقط انصاف می‌خواهیم. تا زمانی که راضی نباشیم نمی‌رویم. آیا آنها ارتش را می‌آورند تا ما را بیرون بکشند؟»

خبر شروع تصاحب داوطلبانه زمین به طور تصادفی در همان زمان منتشر شد که یک Coimisiún Pleanála (ACP) پرونده خود را در مورد Gluas - یا Galway Luas - یک عقب‌نشینی برای چیزی که به‌عنوان جایگزینی برای جاده کمربندی مطرح شده بود، 17 سال پس از پیشنهاد رسمی سیستم ریلی سبک منتشر کرد.

این کمیسیون تأیید کرد که مشاوره پیش از درخواست خود در مورد Gluas را با Trampower، یک شرکت بریتانیایی که در سیستم متروی منچستر که فن‌آوری راه‌آهن سبک را ترویج می‌کند، بسته است.

یک پرونده بزرگ در مقر ACP در خیابان مارلبرو، دوبلین 1، تعامل گسترده بین Trampower و آنچه در آن زمان An Bord Pleanála در سال‌های 2009 و 2010 بود را نشان می‌دهد.

Trampower دو خط تراموا راه آهن سبک را پیشنهاد کرد که جاده Cappagh، Bearna را به غرب شهر گالوی و مرکز خرید Briarhill در Coolagh در شرق متصل می کند.

در این پیشنهاد آمده است که این سیستم با انرژی باد و "نیروی برق آبی از رودخانه کوریب" تامین می شود.

پرونده تازه منتشر شده نشان می‌دهد که مقام برنامه‌ریزی در آگوست ۲۰۱۵ به ترام‌پاور یادآوری کرد که از سال ۲۰۱۲ رایزنی «معلوم است».

ACP در اوت گذشته بار دیگر به Tramppower نامه نوشت و به آنها اطلاع داد که 13 سال از دریافت مکاتبات از شرکت و 15 سال از آخرین ملاقات آنها گذشته است. به این ترتیب، ACP به این نتیجه رسید که "درخواست ورود به مشاوره های قبل از درخواست دیگر به طور فعال پیگیری نمی شود".

ACP گفت: "اگر می خواهید پروژه را در مرحله ای در آینده ادامه دهید، لازم است که یک درخواست مشاوره قبل از درخواست جدید ارائه دهید."

در پاسخ، پروفسور لوئیس لزلی از Trampower در نامه ای که در پرونده برنامه ریزی موجود است به ACP گفت که "علاقه به پروژه Gluas از بین نرفته است".

لزلی به یک مطالعه امکان سنجی سازمان حمل و نقل ملی در سال 2024 اشاره کرد که به این نتیجه رسید که "در شرایط مناسب می تواند موردی برای" توسعه Galway Luas باشد.

او از ACP خواست که پرونده خود را باز نگه دارد، "برای تسریع پروژه ای که به جای دادن جمعیت در حال رشد، کاهش ازدحام و آلودگی هوای سمی [و] فراهم کردن وسایل قابل قبولی برای رفت و آمد بازدیدکنندگان کمک می کند" در گالوی.

برندان هالند، خرده فروش، یکی از اعضای کمیته محلی Gluas، گفت که گروه او هنوز به طور منظم جلسه می گذارد و به لابی کردن برای راه آهن سبک در گالوی ادامه می دهد.

در همین حال، برای تاجران Connemara مانند Declan Mannion، یک حسابدار و باجدار کلایفدن، جاده کمربندی گالوی نمی تواند به اندازه کافی سریع باشد.

مانیون می‌گوید «دور بودن یکی از چالش‌های کلیفدن است، اما بخشی از جذابیت آن است» و کسب‌وکارهای آنجا نسبت به مخالفان جاده احساس «بسیار تلخ» دارند.

"هر کس از Connemara، اگر مجبور است به جایی برود، باید از گالوی [شهر] بگذرد. چه کاری می‌خواهید انجام دهید، به شمال Lough Corrib، به مایو بروید تا از آن دور شوید؟

و اگر گالوی مقصد [شما] نیست، ما به مشکلات ترافیکی در گالوی اضافه می کنیم. جاده کمربندی یک تغییر دهنده بازی خواهد بود.»