"آنها مردم خشن نبودند": یادبود دوبلینی هایی که در اسپانیا با فاشیسم مبارزه کردند رونمایی شد

هفت شهروند دوبلینی که در جنگ داخلی اسپانیا علیه ارتش فاشیست فرانکو جنگیدند، با یادبودی در پادگان ریچموند، اینچیکور، جامعه ای که همگی از آن تجلیل می کردند، تجلیل شدند.

مرد فینگلاس، نوئل مک‌یووی (63) در تأمین بودجه این مجسمه که روز شنبه رونمایی شد، نقش اساسی داشت.

پسر عموی اول مادرش، مایکل می، بخشی از اولین گروه ایرلندی بود که داوطلبانه برای جمهوری اسپانیا جنگیدند. او در دسامبر 1936 به اسپانیا سفر کرد تا در کنار فرانک رایان به بریگادهای بین المللی بپیوندد و کمتر از دو هفته بعد در کوردوبا کشته شد.

مک اوی گفت: «تا زمانی که مادر مرحومم فوت کرد، او از مایکل بسیار بسیار ناراحت بود. "من فکر می کنم که او بیشتر از او ناراحت بود زیرا احساس می کرد باید یک راز را حفظ کند. ایرلند محافظه کار در آن زمان بسیار کلیسا محور بود. نمی خواست در مورد هیچ چپی که در اسپانیا بود بداند."

می با یکی از دوستان مدرسه‌اش، تونی فاکس، به آنجا سفر کرد و آن دو در همان عملیات محافظ جان خود را از دست دادند. او در تلاش بود تا برای همرزمانش آتش پوششی فراهم کند که آنها از درگیری با نیروهای فاشیست عقب نشینی کردند. هم او و هم فاکس حدود 20 سال داشتند و هر دو در این یادبود به یادگار گذاشته می شوند.

مک اوی گفت: «آنها در آن زمان پسران جوانی بودند. آنها از یک پیشینه جمهوری خواه آمده بودند.»

تاریخ اینچیکور که توسط خطوط راه‌آهن‌اش شکل گرفته است، که زمانی 2000 نفر در آن مشغول به کار بودند، با اتحادیه‌گرایی، سوسیالیسم و ​​طبقه کارگر گره خورده است. سه نفر از هفت نفر محلی که به اسپانیا سفر کردند در درگیری جان باختند. می از خانواده ای نانوا بود، که برخی از آنها در اعتصاب نانوایان دوبلین در سال 1911 شرکت داشتند، اعتصابی که مانع از لاک اوت 1913 شد.

پدرش در جنگ جهانی اول به جنگ و مرگ پایان داد، و در پایان رمان «شهر ترومپت» اثر جیمز پلانکت، که در آن ارتش بریتانیا تنها منبع شغل برای کارگران شکست خورده در پایان مناقشه کارگری بود، به پایان رسید.

مک اوی گفت وقتی می درگذشت، یک کشیش محلی به مادر داغدارش گفت که "در جهنم خواهد سوخت". او این اظهار نظر را "شمشیری در قلب او" توصیف کرد.

مک اوی گفت: «این سنگ [یادبود]، تا آنجا که به من مربوط می شود، سنگ قبر تیپ های بین المللی تمام ایرلندی هایی است که برای جنگ به آنجا رفته اند.

"این اتفاقا در اینچیکور است، جایی که هفت نفر از آنها از محله محلی آمدند و با فرانک رایان رفتند، اما اهمیت بیشتری دارد. طنین بیشتری دارد."

اسپانیا به طور رسمی 53 زن را که توسط رژیم فرانکو زندانی شده بودند عفو می کند

این یادبود روز شنبه توسط لرد شهردار دوبلین، داریل بارون، به افتخار می، فاکس، جو هاینز، پدی مک الروی، لیام مک گرگور، جو مونکز و بیل اسکات، رونمایی شد. نام آنها در زیر ستاره قرمز سه پر که نماد اصلی تیپ های بین المللی بود، حک شده است.

نوازنده کریستی مور، که Viva La Quinta Brigada را به افتخار ایرلندی‌هایی که در جنگ داخلی اسپانیا جنگیدند، و بازیگر فیونوالا فلاناگان، که پدرش داوطلب در بریگادهای بین‌المللی بود، در این مراسم حضور داشتند. مک اوی گفت که پادگان ریچموند که پس از قیام 1916 هزاران شورشی مظنون را در خود جای داده بود، مکان مناسبی برای مجسمه بود.

او از تمایلی که شورای شهر دوبلین با کمک دوستان تیپ‌های بین‌المللی در ایرلند، درخواست او را برای این یادبود تسهیل کرد، شگفت‌زده شد. او گفت که این نشان دهنده تغییر دریا در گفتمان پیرامون داوطلبان است که در طول دهه ها شاهد آن بوده است.

مک اوی گفت: «مردم [اکنون] اطلاعات بسیار بیشتری در مورد آن دارند. زمانی که من در مدرسه بودم و به آن اشاره کردم، مردم سرنخی نداشتند.»

مک ایووی افزود، طیفی از باورهای مذهبی در اینچیکور از نظر تاریخی پذیرفته شده است و اخلاق بسیاری از ساکنان آن را آگاه می کند. او گفت، کسانی که علیه فرانکو می جنگیدند این کار را بر اساس باورهایی انجام می دادند که «آمیخته ای از سوسیالیسم و ​​کمونیسم» بود. [آنها] نگاه متفاوتی به نحوه اداره ایرلند داشتند. همه آنها پیرو جیمز کانولی بودند. آنها افرادی بودند که در ارتش شهروندی ایرلند حضور داشتند. آنها افراد خشنی نبودند.

کریستینا مک‌الروی، که در مرکز شهر دوبلین بزرگ شد، روز شنبه در اینچیکور بود تا از عموی بزرگش، پدی مک‌الروی، که پس از مدت‌ها مبارزه برای جمهوری اسپانیا به انگلستان نقل مکان کرد، جشن بگیرد. او در سال 1993 در کرایدون لندن درگذشت.

او گفت: «امروز خیلی احساس می‌کنم چون این افرادی که زندگی‌شان را مثل خودشان به خطر انداخته‌اند. آنها همچنین زندگی خود را در رویای ایرلند بهتر به خطر انداختند.»

او گفت که «فشار فوق‌العاده‌ای» بر خانواده مک‌الروی، که جمهوری‌خواهان چپ‌گرا و فعالان اتحادیه‌های کارگری بودند، وجود داشت. تعدادی از آنها در دوره اولیه انقلاب با IRA فعال بودند و پدی مک الروی نیز مانند خواهرش میزی و در واقع مایکل می، عضو حزب کمونیست ایرلند بود.

مک الروی (73) گفت که از اهمیت این یادبود آگاه است. پدرش که به نام عمویش پدی نامگذاری شده بود، قبل از ادامه مخالفت شدید خانواده با فاشیسم با جنگیدن در جنگ جهانی دوم، در کارگاه راه آهن اینچیکور استخدام شد. او گفت: «[در طول جنگ] او در واقع با افرادی از مثلا لیورپول بهتر برخورد کرد، زیرا آنها همان پیشینه صنعتی را داشتند که او می‌شناخت. حتی تا به امروز، من فکر می کنم [با] مردم اینچیکور، یک حس همبستگی واقعی وجود دارد.

فرانکو: شبحی از گذشته در اسپانیا