"آنها نمی توانند با قیمت هایی که کارخانه های ماهی می پردازند رقابت کنند": چگونه تقاضا برای پودر ماهی بر تغذیه مردم اولویت دارد

پودر ماهی یک محصول تجاری و غنی از پروتئین است که از ماهی خام و محصولات جانبی آن مانند سر و استخوان ایجاد می شود. معمولا از گونه های کوچکتر ماهی از جمله ماهی آنچوی، ساردین و شاه ماهی تهیه می شود. ماهی ها پخته، خشک و پودر می شوند و سپس برای تغذیه دام ها، ماهی های پرورشی و حیوانات خانگی استفاده می شود. اما این یک بازار ساده نیست.

در این گزیده از «هر آخرین ماهی: شیرجه عمیق به دنیای ماهی‌ها و ماهیگیری» (کتاب‌های گرانتا، 2025)، روزنامه‌نگار و نویسنده، رز جورج به این موضوع نگاه می‌کند که چگونه مقادیر زیادی ماهی اصلی از دریای غرب آفریقا گرفته می‌شود و به‌جای اینکه در بشقاب مردم آفریقا قرار گیرد، به پودر ماهی برای کشاورزی در اروپا و چین تبدیل می‌شود.

«هر آخرین ماهی» در فهرست نهایی جایزه کتاب علمی تریودی انجمن سلطنتی 2026 قرار گرفت.

مصاحبه رز جورج: "اگر می خواهید یک جنایتکار باشید، جای بهتری برای انجام آن وجود ندارد": غواصی در اعماق تاریک صنعت ماهیگیری

یه ماهی بگیر اگر می خواهید گوشت آن را بخورید، اما بقیه را تحقیر نکنید. همیشه می توان از آن استفاده کرد، به هر طریقی، چه پودر ماهی یا کرم صورت.

محصولات به دست آمده از ماهی در همه جا یافت می شود. گوانین، ماده‌ای که از فلس ماهی تولید می‌شود، در فوم حمام، عطر، محصولات ناخن، شامپو، محصولات مراقبت از پوست و رژ لب یافت می‌شود. ماهی ها می توانند به ژلاتین، چسب و اسکوالن تبدیل شوند. آنها می‌توانند در مکمل‌های غذایی یا لیوان شراب شما باشند: آیزینگلاس که از مثانه‌های هوای ماهی خشک شده به دست می‌آید، در شراب‌سازی استفاده می‌شود.

پیوند ماهی آینده‌نگر برای اکثر مردم سنگال بی‌ربط است، اما آنها همچنان باید با صنعت فرآورده‌های ماهی سروکار داشته باشند، زیرا باید تماشا کنند که ماهی‌هایی که می‌توانند بخورند به رایج‌ترین و پرسودترین محصولات جانبی ماهی تبدیل شده و به خارج فرستاده می‌شوند.

پودر ماهی یک پودر خاکستر شنی است که میلیاردها ارزش دارد. راسوها آن را می خورند. خوک ها آن را می خورند. گاو آن را بخورد. ماهی ها آن را می خورند. همچنین یک عنصر در کود و غذای حیوانات خانگی است. پودر ماهی بخشی از یک صنعت بی‌صدا از محصولات جانبی ماهی است که قبلا با نام FMFO (آب ماهی و روغن ماهی) شناخته می‌شد و اکنون توسط انجمن صنعت به عنوان «مواد تشکیل دهنده دریایی» تغییر نام داده شده است، یک اصطلاح مبهم که طیف گسترده‌ای از محصولات مشتق شده از ماهی را پوشش می‌دهد، که اکثر آنها هرگز مورد توجه قرار نمی‌گیرند.

سازمان خواربار و کشاورزی، آرد ماهی را اینگونه تعریف می کند: «بافت تمیز، آسیاب شده و خشک شده از ماهی کامل یا قلمه ماهی، یا هر دو، بدون استخراج بخشی از روغن».

کارگران در حال بار کردن جعبه‌های ساردینلا در یک کامیون در سنگال. (اعتبار تصویر: بلومبرگ از طریق گتی ایماژ) حیوانات خانگی آمریکایی نیز ممکن است خود را در حال خوردن جگر ماهی و غذای غده ای، ساخته شده از احشاء کامل ماهی خشک، بیابند. فراورده‌های فرعی عمومی‌تر ماهی، که «بخش‌های غیرپاک، تمیز و تجزیه نشده ماهی هستند (مانند سر، باله‌ها، دم، انتها، پوست، استخوان و احشاء)». یا هضم پروتئین ماهی تغلیظ شده، «هضم آنزیمی تغلیظ شده ماهی کامل تجزیه نشده یا قلمه‌های ماهی با استفاده از فرآیند هیدرولیز آنزیمی».

«تجزیه‌نشده» در اینجا کار زیادی انجام می‌دهد، یک اصطلاح عجیب، زیرا اگر ماهی توسط کشتی‌ای با ظرفیت فریزر - که هیچ ماهیگیر صنعت‌گری ندارد - صید نشود، برای روزها در حال تجزیه است. در تئوری، پودر ماهی به طور بی عیب و نقصی پایدار است. این باید محصولی باشد که از قسمت هایی از ماهی ساخته شده باشد که در غیر این صورت دور ریخته می شود. به دلیل پودر ماهی است که اصطلاح "کاهش شیلات" ابداع شد.

گوشت و گوشت با ارزش را بردارید و بقیه را می توان کاهش داد یا به استفاده های دیگر منحرف کرد. این نظریه است. این چیزی نیست که در غرب آفریقا اتفاق می افتد.

هر سال نیم میلیون تن ماهی وحشی در آب های آفریقا صید می شود و برای تغذیه حیوانات به اروپا فرستاده می شود، در حالی که می توانستند به جای آن 33 میلیون آفریقایی را تغذیه کنند. این تعداد افراد بیشتر از مجموع جمعیت سنگال، موریتانی و گامبیا است. در سطح جهان یک پنجم ماهیان وحشی تبدیل به پودر ماهی یا روغن ماهی می شوند، اما 90 درصد از ماهیان پودر ماهی برای مصرف انسان مناسب هستند.

چین تقریبا نیمی از FMFO را استفاده می کند، اما چین بیشتر از همه چیز استفاده می کند. اروپا هم می گیرد و می گیرد. اسپانیا بیشترین روغن ماهی را از سنگال وارد می کند و فرانسه 70 درصد از موریتانی را می گیرد.

در سال 2019، Changing Markets Foundation یک گزارش تحقیقی مفصل در مورد صنعت پودر ماهی در هند، ویتنام و گامبیا تهیه کرد. در هر کشوری الگوی مشابه بود: اول کارخانه های خارجی می آیند، بعد ماهی ها را می گیرند، بعد محیط را آلوده می کنند، بعد صیادان می گویند ماهی نمانده است.

ماهیگیری میلیون ها نفر را در سنگال سرپا نگه می دارد، با این حال بسیاری از آنچه صید می شود به خارج از کشور صادر می شود. (اعتبار تصویر: Anadolu از طریق Getty Images) اگرچه این بنیاد با اشاره به «فقدان شگفت‌انگیز ردیابی و شفافیت در مورد منشاء و زنجیره تأمین محصولات غذایی دریایی پرورشی»، بسیاری از خرده‌فروشان معتبر اروپایی را به زنجیره‌های تأمین FMFO مرتبط کرد که ممکن است از ماهی‌های آفریقای غربی استفاده کنند.

به عنوان مثال: Sainsbury's، ALDI، Lidl، و Marks & Spencer در انگلستان. Auchan، Groupe Casino، Monoprix، و Système U در فرانسه (این یک خانه کامل از سوپرمارکت های بزرگ فرانسوی است). همه ALDI های آلمانی؛ و مرکادونا در اسپانیا. Sainsbury's، Marks & Spencer و Mercadona گفته‌اند که از FMFO غرب آفریقا در محصولات دریایی خود استفاده نمی‌کنند، اما چگونه می‌دانند؟

مقررات IUU [ماهیگیری غیرقانونی، گزارش نشده و غیرقانونی] اتحادیه اروپا، که به گواهی صید یا مشابه آن نیاز دارد تا نشان دهد ماهی به طور قانونی صید شده است، پودر ماهی را پوشش نمی دهد. در موریتانی، برخی از کارخانه‌های تولید پودر ماهی متعلق به چین، ناوگان کشتی‌های ترال مخصوص خود را دارند. ماهی دهان انسان را دور می زند و مستقیم به کارخانه می رود. این یک تاکتیک است. دیگری پیشی گرفتن است.

انحصاری Live Science Pro

عکاس خبرنگار استیو وینتر در مورد تصویر نمادین پومای هالیوود، تجارت غیرقانونی ببر و زدن پلنگ سیاه به در خانه اش

"اگر این یک حالت عادی جدید است، پس ما در مشکل بسیار عمیقی هستیم": آبخوان های خشک شدن برزیل می تواند اثرات موجی در سراسر جهان داشته باشد.

ترامپ نمی تواند حرکت آمریکا به سمت انرژی پاک را متوقف کند. و ما می توانیم آن را تسریع کنیم.

پردازشگرهای ماهی به من می گویند که نمی توانند با قیمت هایی که کارخانه های ماهی برای ساردینلا می پردازند رقابت کنند. بر خلاف شرکت های ماهیگیری چینی، فرآورده های ماهی از دولت یارانه دریافت نمی کنند. در گامبیا، یک کارخانه پودر ماهی از 40 درصد کل ماهی صید کشور در یک سال استفاده کرد. سیاه و سفید. دزدی سفید از سیاه الگوی شرور/قربانی مرتب و غیرقابل نفوذ به نظر می رسد.

درست است - اروپایی‌ها از ماهی‌هایی استفاده می‌کنند که غرب آفریقا می‌توانستند بخورند - اما این همه حقیقت نیست. در سنگال، گامبیا، موریتانی، ماهیگیران محلی کارخانه‌های پودر ماهی را تامین می‌کنند، زیرا کارخانه‌ها پول بهتری می‌پردازند. در سنگال، یکی از مقامات اتحادیه شیلات به من می‌گوید که تعداد بیش از حد پیروگ وجود دارد. آنها به دنبال ماهی های کوچکتر و کوچکتر هستند تا به کارخانه ها بفروشند. ناپایدار است.

وب سایت IFFO که قبلا مخفف International Fishmel and Fish Oil Organization بود و اکنون به نوعی مخفف Marine Ingredients Organisation است، ساده است. ترکیبات دریایی "نقش اساسی در امنیت غذایی جهانی ایفا می کنند".

فرانسیسکو ماری از نان برای جهان در کارگاه CAOPA [کنفدراسیون سازمان‌های حرفه‌ای آفریقایی ماهیگیری صنعتگر] گفت: زباله. این فقط برای میگو و ماهی آزاد است - آنها غذاهای ضروری نیستند. این یک لوکس است داشتن 10 تا 15 درصد ماهی برای تغذیه ماهی آزاد و میگو برای ما کافی نیست. غیر مستقیم ماهی شما را می خوریم. برای تغذیه ایالات متحده یا ژاپن ضروری نیست. ما ماهی شما را می بریم تا محصول لوکسی را که به آن نیاز نداریم تغذیه کنیم.

هر آخرین ماهی: شیرجه عمیق به دنیای ماهی ها و ماهیگیری نوشته رز جورج توسط گرانتا منتشر شده است.

به ما در بهبود Live Science Pro کمک کنید: ما همیشه در تلاش هستیم تا محتوای خود را بهتر کنیم. نظرات خود را در مورد Pro در اینجا برای ما بگذارید.

انتشارات Oneworld هر آخرین ماهی: شیرجه ای عمیق به هر کاری که آنها برای ما انجام می دهند و ما برای آنها انجام می دهیم

در Every Last Fish، رز جورج با کاوش در صنایع وسیعی که از اشتهای ما برای چوب ماهی و همبرگر ماهی قزل آلا حمایت می کند، و تجارت غیرقانونی عظیم ماهیگیری که رویه ها و استانداردهای آن نظارت نشده و اغلب خطرناک هستند، به این سؤالات می پردازد. او در سفر به اعماق اقیانوس و بازگشت، ماشینکاری این سیستم غذایی 200 میلیارد دلاری را بررسی می کند - سیستمی که حتی با ناپدید شدن جمعیت ماهی ها به سرعت در حال رشد است.