آنچه باید در مورد رابدومیولیز بدانید، شرایطی که با مرگ یک دونده ماراتن مرتبط است

دوندگان در ماراتن شهر نیویورک در 1 نوامبر 2026 شرکت می کنند. —تئودور پاریسین/اخبار روزانه نیویورک—گتی ایماژ

در 1 نوامبر، یک زن 24 ساله به ظاهر سالم از پنسیلوانیا، راشل آپا، در نزدیکی پایان ماراتن شهر نیویورک سقوط کرد. او در اواخر همان روز با وجود درمان درگذشت و پدرش به نیویورک تایمز گفت که مرگ او با رابدومیولیز مرتبط است، وضعیتی که در آن بافت عضلانی آسیب دیده موادی را در جریان خون آزاد می‌کند که می‌تواند به کلیه‌ها و گاهی اوقات قلب آسیب برساند. ورزش شدید یکی از محرک های احتمالی است. پزشکی قانونی شهر همچنان در حال بررسی علت بود.

در اینجا آنچه باید در مورد این شرایط بدانید آمده است.

رابدومیولیز چیست؟

دکتر داگلاس فارل، نفرولوژیست در بیمارستان Mount Sinai در شهر نیویورک می گوید رابدومیولیز فرآیندی است که در آن سلول های عضلانی تجزیه می شوند و می میرند. با انجام این کار، آنها محتویات خود را آزاد می کنند که می تواند برای بدن و کلیه ها کاملا سمی باشد.

محرک های مختلفی می توانند این اثر را ایجاد کنند: آسیب هایی که در آن قسمتی از بدن له می شود و عوارض جانبی دارو می تواند به رابدومیولیز کمک کند که با علائمی مانند درد عضلانی و ادرار تیره ظاهر می شود. کم آبی می تواند وضعیت را بدتر کند.

هنگامی که ورزش محرک باشد، این بیماری رابدومیولیز ناشی از ورزش نامیده می شود. بیمارستان فارل به خط پایان ماراتن شهر نیویورک نزدیک است و او می گوید که در طول سال ها تعداد قابل توجهی از موارد را دیده است. در ماه آوریل، او و همکارانش مقاله‌ای منتشر کردند که در مورد روند نگران‌کننده‌ای بود: 24 نفر که در ماراتن شهر نیویورک 2022 دویدند، رابدومیولیز را در بیمارستان‌های مجاور تحت درمان قرار دادند، در حالی که تنها 15 نفر در پنج سال گذشته روی هم رفته برای این وضعیت پس از مسابقه به دنبال کمک بودند.

او می‌گوید: «در این مدت من یک نفرولوژیست بودم و بیماران زیادی دیدم.

چه عواملی خطر رابدومیولیز را بیشتر می کند؟

فارل می‌گوید دما بسیار زیاد است. هنگامی که ورزش می کنید، بدن شما نیاز به دفع سریع گرما دارد. هنگامی که هوا گرم و مرطوب است، بدن ممکن است نتواند به اندازه کافی سریع خنک شود تا از آسیب عضلانی که می تواند منجر به رابدومیولیز شود جلوگیری کند.

عامل دیگر تغییرات ناگهانی دما است. تغییرات دمای آهسته ای که بدن می تواند تحمل کند: «اگر می خواهید به جایی بروید که گرمتر یا مرطوب تر از آنچه قبلا به آن عادت کرده اید، بدن شما در واقع به حدود یک یا دو هفته برای سازگاری نیاز دارد. اما پرش های بزرگ سخت تر است. او و همکارانش گمان می‌کنند که این به تعداد زیادی از موارد در سال 2022 کمک کرده است، که گرم‌ترین و مرطوب‌ترین سال از زمان انتقال ماراتن به نوامبر 1986 بود. او می‌گوید در میان سال‌هایی که مطالعه کرد، «2022 همچنین تنها ماراتنی بود که در آن روز ماراتن بسیار گرم‌تر از دو هفته قبل بود».

با این حال، اکثر افرادی که در ماراتن می دوند، بدون توجه به درجه حرارت، این شرایط را ندارند. دکتر ماری وانگستاد از بیمارستان دانشگاه اسلو در نروژ، که این بیماری را مطالعه کرده است، می گوید: «پیش بینی اینکه چه کسی قبل از مسابقه دچار رابدومیولیز ناشی از ورزش می شود، دشوار است. مهم‌ترین عامل خطر، ورزش غیرعادی شدید یا غیرعادی است، به‌ویژه افزایش ناگهانی شدت یا حجم تمرین.

برخی از افراد نیز شرایط ژنتیکی زمینه‌ای دارند که حساسیت آن‌ها را افزایش می‌دهد، اما بسیاری از موارد در افراد بدون هیچ گونه استعداد شناخته‌شده‌ای رخ می‌دهد.

آیا معمولا تهدید کننده زندگی است؟

وانگستاد و فارل موافقند که مرگ و میر ناشی از رابدومیولیز ناشی از ورزش بسیار نادر است. هیچ یک از بیماران مقاله فارل در ماراتن 2022 فوت نکردند. درمان بر روی مایعات و نظارت بر عملکرد کلیه و الکترولیت ها متمرکز است. هنگامی که گرمازدگی با این بیماری همراه است، پزشکان سعی می کنند بدن را به سرعت خنک کنند، اغلب با حمام یخ. در موارد شدیدتر، دیالیز برای مدیریت نارسایی کلیه استفاده می شود.

رابدومیولیز با استفاده از علائم، شرایطی که فرد تحت آن علائم ایجاد کرده و آزمایش خون برای نشانگرهای تجزیه عضلانی تشخیص داده می شود. با این حال، نشانگرهای خون به تنهایی علت مرگ را تعیین نمی کنند. ممکن است در فردی که در حین ورزش فوت کرده است، افزایش یابد، اما به دلایل دیگری غیر از رابدومیولیز به تنهایی.

دو مطالعه عمده در دو سال گذشته هیچ مرگ و میر را در بیش از 300 مورد رابدومیولیز ناشی از ورزش نشان نداد. وانگستاد می گوید: «به طور کلی، رابدومیولیز ناشی از ورزش عموما پیش آگهی بسیار خوبی دارد و عوارض جدی نادر است.