آنچه بچه های استرالیایی به والدین خود در مورد فناوری آموزش می دهند

توسط وونسون شین، شین پی، سیبل نولان، کاترین دی، دانشگاه ملبورن

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بحث های عمومی در مورد کودکان و رسانه ها اغلب بر آسیب تمرکز می کنند. کودکان معمولا به عنوان کاربران آسیب پذیر رسانه دیده می شوند که نیاز به راهنمایی و حمایت بزرگسالان دارند.

ممنوعیت رسانه های اجتماعی استرالیا برای کودکان زیر 16 سال مبتنی بر این ایده است که کودکان در معرض آسیب های آنلاین هستند و این بر عهده بزرگسالان است که آنها را راهنمایی و محافظت کنند.

اما اگر یادگیری به روشی دیگر هم اجرا شود چه؟

به طور سنتی، ما به اجتماعی شدن فکر می کنیم، روشی که یاد می گیریم چگونه در دنیا رفتار کنیم و از پس آن برآییم، چیزی که از بزرگسالان به کودکان سرازیر می شود. جامعه پذیری معکوس توصیف می کند که چه اتفاقی می افتد زمانی که دانش و نفوذ به سمت دیگری حرکت می کند.

برخی از مطالعات بین‌المللی نشان می‌دهند که نسل‌های جوان‌تر که اغلب سریع فناوری‌های جدید را اتخاذ می‌کنند، می‌توانند والدین خود را با ابزارهای دیجیتال جدید آشنا کنند.

این چیزی است که کتاب جدید ما نشان می دهد که در خانه های استرالیا نیز در حال پخش است.

در سال 2025، قبل از اعمال ممنوعیت رسانه‌های اجتماعی، ما 435 والدین استرالیایی کودکان 7 تا 15 ساله را مورد بررسی قرار دادیم. این سومین نظرسنجی ملی توسط گروه تحقیقاتی رسانه‌ای کودکان و خانواده (CFMRG) بود.

ما از والدین پرسیدیم که آیا فرزندشان در سال گذشته چیزی در مورد فناوری یا روندها به آنها یاد داده است. اگر چنین است، از آنها پرسیدیم که چه چیزی یاد گرفته اند و چگونه است.

نزدیک به 40 درصد از والدین گفتند که فرزندشان چیزی در مورد صفحه نمایش به آنها یاد داده است و دامنه آن بسیار گسترده است، از TikTok و Roblox گرفته تا AI، اینفلوئنسرها و آخرین روندهای میکرو.

"هر بار که یک بازی جدید وجود دارد، من در مورد آن می شنوم. او در واقع کسی بود که به من نشان داد هوش مصنوعی چیست." مادر یک پسر 11 ساله در نیو ساوت ولز گفت.

مادر یک دختر 14 ساله در استرالیای غربی افزود: "او به هوش مصنوعی علاقه مند است، بنابراین به من نشان داد که هوش مصنوعی چه کارهایی می تواند انجام دهد. به این نکته اشاره کرده است که چگونه برخی چیزها ویدئوهای تولید شده توسط هوش مصنوعی هستند."

اما والدین صرفا چیزهای جدید یا محبوب را یاد نمی گرفتند.

آنها همچنین دریچه ای به زندگی آنلاین فرزندانشان می کردند، از جمله اینکه چه چیزی توجه آنها را جلب می کند، از چه چیزهایی لذت می برند و چگونه با دوستانشان به صورت آنلاین صحبت می کنند.

مادر یک پسر 8 ساله در ویکتوریا گفت: "بازی های آنلاین جدیدی مانند Minecraft و Roblox [من یاد گرفتم]. سعی کردم با آن درگیر باشم تا بتوانم بفهمم و بدانم فرزندم چه می کند."

بسیاری از والدین از اینکه فرزندانشان با چه سرعتی دستگاه‌ها، برنامه‌ها و ویژگی‌های جدید را انتخاب می‌کنند، شگفت‌زده شدند. در برخی از خانواده ها، بچه ها کسانی بودند که به بزرگسالان نحوه کارکرد فناوری جدید را نشان می دادند.

پدری در نیو ساوت ولز این تجربه را "چشم باز" نامید. تماشای پسر 9 ساله اش به او کمک کرد تا بفهمد چه چیزی توجه او را به خود جلب کرده است و چگونه صفحه نمایش می تواند هم سرگرم کننده و هم آموزشی باشد.

برای برخی از والدین، یادگیری از فرزندانشان نیز آنها را نسبت به خطرات آگاه تر می کند.

هنگامی که کودکان کارهایی را که به صورت آنلاین انجام می دادند به اشتراک گذاشتند، برخی از والدین متوجه مشکلات احتمالی مانند زمان بیش از حد صفحه نمایش یا محتوای نامناسب شدند.

برای برخی، این زنگ بیداری بود. اگر می‌خواستند بچه‌هایشان را راهنمایی کنند، باید با آنها همگام می‌شدند.

همانطور که یکی از مادران ویکتوریایی یک پسر 10 ساله می گوید: "[من آموخته ام] که آنها به سرعت یاد می گیرند که چگونه از رسانه های صفحه نمایش استفاده کنند و من باید به طور فعال یاد بگیرم... در غیر این صورت از فناوری عقب می مانم و سپس توانایی مدیریت خطرات پلتفرم هایی که استفاده می کنند را از دست خواهم داد."

پاسخ او به ما نشان می دهد که یادگیری از کودکان و راهنمایی آنها می تواند دست به دست هم دهد. در واقع، یکی می تواند دیگری را آسان تر کند.

برای اکثر والدین، یادگیری از فرزندانشان یک تجربه مثبت بود و کلماتی مانند "جالب"، "آموزنده" و "روشنگر" بارها و بارها به میان آمدند.

مادر یک دختر 10 ساله در کوئینزلند گفت: "من حتی نمی دانستم یوتیوب حلقه دارد، بنابراین جالب بود."

به گفته مادر دختری 15 ساله در نیو ساوت ولز، "این که ببینم این فضاهای اجتماعی آنلاین با چه سرعتی تکامل می یابند و روش های متفاوتی که نوجوانان به صورت آنلاین با هم ارتباط برقرار می کنند و خود را سرگرم می کنند در مقایسه با زمانی که من بزرگ شده بودم، کمی چشمگیر بود."

دیگران به سادگی از اینکه بچه‌هایشان چقدر سریع به فناوری جدید دست یافتند، شگفت زده بودند.

پدر یک پسر 8 ساله در استرالیای غربی افزود: "[من آموخته ام] که پسرم چقدر در فناوری های رسانه ای صفحه نمایش ماهر شده است.

با این حال، همه والدین آن را آسان نمی دانستند. برخی آن را گیج کننده، طاقت فرسا یا نگران کردند.

اما این بیشتر نشان‌دهنده سرعت حرکت فناوری و سختی نگه داشتن آن است. این نبود که آنها فکر می کردند از بچه هایشان یاد بگیرند.

این پاسخ‌ها تنها تصویری از چگونگی اجتماعی شدن معکوس در خانواده‌های استرالیایی است.

اما آنها با هم نشان می دهند که کودکان فقط از والدین خود در مورد صفحه نمایش توصیه نمی کنند. کودکان همچنین مشارکت کنندگان فعالی در دانش خانواده هستند.

بچه‌ها والدین خود را با فناوری جدید و فرهنگ آنلاین آشنا می‌کنند و به آنها نگاهی اجمالی به رشد آنلاین می‌دهند.

این بدان معنا نیست که کودکان دیگر نیازی به راهنمایی بزرگسالان ندارند. این فقط به این معنی است که وقتی خانواده ها در مورد نحوه کار با صفحه نمایش کار می کنند، آنها را به عنوان بخشی از گفتگو در نظر بگیرید.

یادگیری از کودکان می تواند به والدین کمک کند تا راهنمای بهتری شوند.

در کتابمان، پیشنهاد می‌کنیم که پرسیدن سؤال و نشان دادن کنجکاوی واقعی می‌تواند به والدین تصویر واضح‌تری از کارهایی که فرزندانشان در اینترنت انجام می‌دهند، بدهد و به آنها کمک کند در مواقعی که نیاز به راهنمایی یا محافظت دارند، کار کنند.

بنابراین، یادگیری در مورد صفحه نمایش نیازی به یک طرف ندارد، از والدین به فرزند. وقتی هر دو نسل چیزهایی را که می‌دانند به اشتراک می‌گذارند، خانواده‌ها در موقعیت بهتری قرار می‌گیرند تا با فناوری‌هایی که به سرعت در حال تغییر است، همگام شوند.

ممنوعیت رسانه های اجتماعی استرالیا برای افراد زیر 16 سال به بحث عمومی دامن زده است که به طور قابل درک، بر آسیب های احتمالی کودکان در فضای مجازی متمرکز است. اما اگر فقط کودکان را نیازمند محافظت ببینیم، بخشی از تصویر جایگاه آنها در زندگی دیجیتال را از دست خواهیم داد.

بچه ها می توانند در فضای آنلاین آسیب پذیر باشند و هنوز چیزهای زیادی در مورد آن می دانند.

تشخیص این امر مسئولیت بزرگسالان برای محافظت از کودکان را کاهش نمی دهد. اما این بدان معناست که کودکان چه در خانه و چه در گفتگوهای گسترده تر، در مورد دنیای دیجیتالی که در آن بزرگ می شوند، سزاوار اظهار نظر هستند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله برای اولین بار در Pursuit منتشر شد. اصل مقاله را اینجا بخوانید.