آنچه بیدار می ماند: هنرمند سارا سوتلانا در جستجوی بازگشت به خانه یافا

در گالری هنر معاصر میکا، اولین نمایشگاه انفرادی این هنرمند مستقر در لس آنجلس در اسرائیل، خاطره، غم و اندوه و جابه‌جایی به ارث رسیده را به زبانی انتزاعی زنده تبدیل می‌کند. در اتاق‌های طاق‌دار سنگی گالری هنر معاصر میکا در یافا، نقاشی‌های سارا سوتلانا با نیروی خاطره تداعی می‌کنند.

زمین‌های بزرگ و رنگ‌های روشن با فرم‌های پررنگ و گل‌مانند، خال‌های پولکا، حرکات زغالی و ردپای تاریخ شخصی پوشانده شده‌اند. نمایشگاه «آنچه بیدار می‌ماند»، اولین ارائه انفرادی سوتلانا در اسرائیل است و برای هنرمندی که در بلاروس شوروی متولد شده و در ایالات متحده بزرگ شده است، این نمایشگاه به‌عنوان پرسشی است که با تاریخچه جدید و خانواده بازگشته است. متعلق به. سوتلانا در سال 1985 در یک خانواده یهودی بلاروسی متولد شد. سوتلانا در کودکی اتحاد جماهیر شوروی را در سال 1989، اندکی قبل از فروپاشی آن، ترک کرد.

خانواده او که در آن زمان پناهنده بودند، هنگام عبور از رم، بین اسرائیل و ایالات متحده یکی را انتخاب کردند. آنها در نهایت در آمریکا مستقر شدند. او اکنون در منطقه لس آنجلس زندگی و کار می کند. آن مسیر انتخاب نشده به سوی اسرائیل، حضوری آرام اما مداوم در کار او باقی مانده است. سوتلانا گفت: «کار من همیشه حول محور تبعید، جذب، یافتن خانه بوده است.

"همیشه تلاش برای یافتن خانه به صورت فیزیکی و درون خود بوده است." اولین بازدید او از اسرائیل، که به تنهایی انجام شد، مصادف با نمایشگاه است و به پروژه مرکز عاطفی آن می بخشد. بازگشت سوتلانا به اسرائیل به عنوان یک لحظه تمام عیار، سوتلانا سفر را به عنوان یک لحظه تمام دایره توصیف کرد: فرصتی نه تنها برای رسیدن به مکانی که با بدن جدیدش گره خورده است، بلکه یهودیان خود را به تصویر بکشد. کشور. او گفت: «من اولین فردی در نسل مادری خود در تقریبا 2000 سال هستم که بازگشته است.

«بازگرداندن 10 محراب برای گذاشتن روی این خاک واقعا زیبا است.» زمان بندی جدایی ناپذیر از دوره پس از 7 اکتبر 2023 است. سوتلانا گفت که گسستگی که در روابط در ایالات متحده تجربه کرد، در کنار فضای وسیع تری که با آن مواجه شد، منجر به افسردگی عمیقی شد و به طور موقت باعث شد که نقاشی پس از پایان نمایشگاه احساس غیرممکن کند.

این نقاشی‌ها به جای اینکه یک رویداد را به تصویر بکشند، درد، تصاویر، خاطرات و کار مداوم بقا را به رنگ جمع می‌کنند. "اگرچه آنها از درد سرچشمه می گیرند، اما همه آنها به زیبایی ختم می شوند." عنوان نمایشگاه این فرآیند را نام می برد.

برای سوتلانا، آنچه بیدار می ماند «آنچه پس از سوختن همه چیز باقی می ماند» است – حافظه، خاکستر، باقی مانده، و بخشی از خود که در حالی که جهان در خواب به نظر می رسد باقی می ماند. ارائه گالری آثار را عمیقا اتوبیوگرافیک قاب می کند بدون اینکه اتوبیوگرافی را به عنوان یک آرشیو ثابت در نظر بگیرد. نام‌ها، تاریخ‌ها، رنگ‌ها، الگوهای خانه و تکه‌هایی از زندگی خانوادگی پدیدار می‌شوند و فرو می‌روند. آنچه که مستقیما دیده نمی‌شود در لایه‌های نقاشی نگهداری می‌شود. روی بوم خام، سوتلانا با زغال چوب، اکریلیک، روغن و رنگ اسپری کار می‌کند.

او نام و تاریخ تولد مادر و مادربزرگش را قبل از اینکه آنها را با رنگ بپوشاند، در لایه‌های زیرین می‌نویسد. مرگ مادرش در یک دهه پیش این تحقیق را تشدید کرد. یک ابله گل قدیمی و ظاهرا اتفاقی از نقاشی‌های قبلی به یک عنصر ساختاری مرکزی در سری جدید تبدیل شده است - یک شکل گل تیره که او اکنون آن را به عنوان یک قاب یا حتی یک خانه درک می‌کند که کار را کنار هم نگه می‌دارد. The Root، The Heart، The Will مجموعه در سه موومان، The Root، The Heart آشکار می‌شود.

ریشه، زغال چوب و رنگ شفاف تداعی کننده اصل و نسب مادری و جستجوی منشأ است. قلب در میان آبی و قرمزهای عمیق حرکت می کند و باعث می شود حافظه نزدیک، تجسم یافته و تقریبا قابل لمس باشد. وصیت نامه که با زرد درخشان، زغال چوب و بقایای زمان زیسته مشخص شده است، از گذشته به سمت استقامت برمی گردد: تصمیم برای حضور و بیدار ماندن. کیوریتور الادا ایلانا ماتاتوک، یک کودک کوچک اسرائیلی سابق، یک کودک کوچک اسرائیلی که برای اولین بار او را ترک کرد. کارهای سوتلانا در اینستاگرام در سال 2019 در حالی که با گالری میکا کار می کرد. این دو بلافاصله طنین هایی را در واژگان بصری هنرمند تشخیص دادند.

به ویژه نقاط پولکا که سوتلانا با فرهنگ داخلی شوروی مرتبط می کند: نقوش روشن و به یاد ماندنی در محیطی که او به یاد می آورد بسیار خاکستری بود. در آن زمان تعداد کمی از نقاشی ها در گالری به نمایش درآمدند، اما این رابطه به تدریج از طریق پیشینه مشترک و واکنش پایدار ماتاتوف به اثر توسعه یافت. صراحتا. متصدی کار با توصیف هنرمندی که تمرینش به جای پذیرش آکادمیک توسط احساسات و شهود هدایت می‌شود، گفت: «او روی لبه‌های چیزها کار می‌کند.

با این حال ماتاتوف تاکید کرد که وظیفه او تحمیل موضوع یا گفتن به سوتلانا نیست که چه چیزی بسازد: او گفت: "من هنر او را دیدم، به او نگفتم چه چیزی خلق کند." "هر وقت می بینم او چه کرده است، تفسیر خود را به تئوری عمل او می دهم." این تمایز در آنچه بیدار می ماند مهم است. این عنوان توسط هنرمند انتخاب شد، همانطور که حرکات داخلی سریال نیز انتخاب شد. کار کیوریتوری ماتاتوف شامل نصب، متن نمایشگاه، برنامه عمومی و مراقبت عملی پیرامون آثار است، اما از تلاشی برای ایجاد فضایی برای اعتماد به نفس و زبان خود سوتلانا ناشی می شود.

ماتاتوف گفت: «یک متصدی به نوعی شبیه یک تولیدکننده است. آزادی اکسپرسیونیسم انتزاعی

این آثار تفکیک ناپذیری برای جابه‌جایی ارائه نمی‌دهند. در عوض، آن‌ها مکانی را می‌سازند که در آن تکه‌ها می‌توانند همزیستی کنند: بلاروس و لس آنجلس، غم و اندوه به ارث رسیده و انعطاف‌پذیری امروزی، حافظه خصوصی و احساس جمعی. برای سوتلانا، آوردن نقاشی‌ها به آن سوی اقیانوس از قبل به‌عنوان موفقیت به حساب می‌آید.

«می‌توانستم تمام خط مادری‌ام، همه اجدادم را بشنوم که برایم تشویق می‌کردند.» در یافا، What Remains Awake به این احساس شکل فیزیکی می‌دهد: 10 اثر ساخته شده از آنچه باقی مانده است، و از اراده برای ادامه. جزئیات نمایشگاه: What Remains Awake، نمایشگاهی انفرادی توسط سارا سوتلانا، در 26 سپتامبر 26 در گالری‌آل‌تیم در 24 سپتامبر در گالایتم در کانکس هنری 2، Miffaa20 افتتاح شد. سرپرستی الادا ایلانا ماتاتوف.