آنچه درباره هواپیمای فضایی فوق سری چین باید بدانید

این هواپیمای فضایی چینی دارای بال‌های دلتا، درهای محفظه محموله، یک سپر حرارتی تاریک و یک ماژول سرویس نصب شده در پشت با آرایه‌های خورشیدی تولیدکننده انرژی است. به عبارت دیگر، طراحی کشتی بالدار تا حد زیادی یک کپی از هواپیمای فضایی X-37B است که توسط نیروی فضایی ایالات متحده پرواز می کند. این عکس توسط یک ماهواره تصویربرداری تجاری متعلق به شرکتی به نام وانتور، معروف به Maxar در سال 2024 گرفته شده است. Vantor یکی از چندین شرکتی است که تصاویر شناسایی مکان های سراسر جهان را در اختیار ارتش ایالات متحده و سازمان های اطلاعاتی ایالات متحده قرار می دهد.

همان ماهواره های تصویربرداری از زمین می توانند تلسکوپ های خود را به سمت اجرام در فضا نشانه بگیرند. نماهایی با وضوح پایین‌تر از یک هواپیمای فضایی چینی که شکل کلی این وسیله نقلیه را نشان می‌دهد، قبل از ارزیابی آژانس اطلاعات دفاعی در دسترس عموم قرار داشت. یکی از مقامات نیروی فضایی ایالات متحده مشاهدات ماکسار را در کنفرانسی در سال 2024 در کره جنوبی فاش کرد، اما پنتاگون این تصویر را با وضوح کامل برای عموم منتشر نکرد تا روز دوشنبه، زمانی که در یک ارزیابی طبقه بندی نشده DIA از تهدیدات علیه ایالات متحده در فضا ظاهر شد. بگیر و رها کن گزارش DIA چیز جدیدی را در مورد فضای فضایی چین فاش نمی کند

ne در مدار انجام می دهد. چین از سال 2020 تاکنون چهار ماموریت هواپیمای فضایی را با مدت زمان حداکثر 9 ماه به فضا پرتاب کرده است. چهارمین ماموریت امروز پس از پرتاب در فوریه در مدار است. به طور عمومی مشخص نیست که چین دارای یک یا چند هواپیمای فضایی در فهرست موجودی خود است یا خیر. نیروی فضایی دو X-37B دارد که به صورت چرخشی پرواز می کنند که طولانی ترین ماموریت از هشت ماموریت آنها تا به امروز دو سال و نیم از پرتاب تا فرود انجام شده است.

مقامات ایالات متحده عکس هایی از خودروهای X-37B منتشر کرده اند، اطلاعاتی در مورد طراحی و ابعاد آنها منتشر کرده اند و تعداد انگشت شماری از آزمایش هایی را که در مدار انجام داده اند را فاش کرده اند. بیشتر فعالیت های X-37B در فضا طبقه بندی شده است. مانند X-37B، هواپیمای فضایی چین از داخل محفظه محموله یک موشک معمولی بلند می شود، سپس به عنوان یک ماهواره یک بار در مدار عمل می کند. این هواپیمای فضایی مانند یک نسخه مینیاتوری بدون خلبان از شاتل فضایی ناسا پرواز می کند و برای فرود باند زمینی مستقل در پایان هر ماموریت دوباره وارد جو می شود.

سپس تیم های زمینی آن را برای پرواز دیگری بازسازی می کنند. DIA در گزارش خود گفت: «قابلیت مانورپذیری» هواپیماهای فضایی آنها را «برای مأموریت های خاص نسبت به ماهواره های سنتی مناسب تر می کند». تا کنون، هواپیمای فضایی چینی تنها در مدار پایین زمین (LEO) در ارتفاع چند صد مایلی پرواز کرده است. یکی از پروازهای X-37B نیروی فضایی به ارتفاع بیش از 24000 مایلی قبل از استفاده از ترمز هوا برای راه اندازی مجدد و فرود آمد. هواپیماهای فضایی مانند چین و X-37B نیز می توانند ماهواره های کوچکی را از محفظه بار خود مستقر کنند.

اخیرا، چین توانایی گرفتن یک شی را در مدار، شاید با استفاده از یک بازوی روباتیک، نشان داد. بر اساس تجزیه و تحلیل داده های ردیابی مداری منبع باز توسط جاناتان مک داول، اخترفیزیکدانی که فعالیت های پروازهای فضایی را فهرست می کند، وسیله نقلیه ای که اکنون در فضا است، در ماه ژوئن یک زیرماهواره را منتشر کرد و در ماه جولای دوباره آن را بازپس گرفت، سپس دوباره در ماه آگوست و سپتامبر همین کار را انجام داد. یک نگاه زودگذر نام رسمی هواپیمای فضایی چینی حتی یک راز است. اغلب در نشریات غربی به آن Shenlong گفته می شود و به گزارش های مربوط به دهه 2000 در مورد توسعه یک هواپیمای فضایی روباتیک توسط چین اشاره می کند.

بر اساس برگه اطلاعاتی که توسط بنیاد جهان امن منتشر شده است، رسانه های دولتی چین تنها به این وسیله نقلیه به عنوان Chongfu Shiyong Shiyan Hangtian Qi یا CSSHQ اشاره می کنند که به معنای فضاپیمای آزمایشی قابل استفاده مجدد است. DIA شرایط دقیق رصد هواپیمای فضایی چینی توسط ماکسار، مانند زمان، مکان یا فاصله آن را فاش نکرد، اما مشاهدات زمین اغلب از دوربین‌ها برای مشاهده سایر اجرام در فضا هنگام تلاقی مدارهایشان استفاده می‌کنند، میدانی که به نام تصویربرداری غیرزمینی (NEI) شناخته می‌شود. NEI به اپراتورهای تجاری و تحلیلگران دولتی اجازه می دهد تا ماهواره ها را بازرسی کنند.

این به ویژه برای جمع آوری اطلاعات در مورد طرح های ماهواره ای طبقه بندی شده یا اختصاصی مفید است، و راه جدیدی را برای جاسوسی بین المللی و شرکتی تا مرزهای بالا گسترش می دهد. توانایی نشان داده شده توسط Maxar و سایر شرکت های تجاری در زمینه NEI با اقدامات اخیر برخی از فضاپیمای نظامی مانند Kosmos 2612 روسیه که عمدا برای نزدیک شدن به یک ماهواره تصویربرداری راداری ثبت شده در ایالات متحده در اوایل این ماه مانور داد، متمایز است.

مشاهدات تجاری NEI از برخوردهای تصادفی، اغلب با سرعت بسیار بالا، به دست می آیند. Pew-Pew با DEWs ارزیابی DIA از تهدیدات فضایی شامل به روز رسانی در مورد پیگیری چین برای فناوری ضد ماهواره یا تسلیحات «ضدفضا» است. آژانس اطلاعاتی گزارش داد که ارتش چین احتمالا تسلیحات با انرژی هدایت‌شده (DEW) را «سیستم‌های ضدفضای ایده‌آل» در نظر می‌گیرد، زیرا می‌توان از آن‌ها برای غیرفعال کردن دائم یا موقت ماهواره استفاده کرد.

یکی از کاربردهای بالقوه لیزر در فضا، خیره کردن حسگر در ماهواره دشمن است. DIA گفت: "چین دارای چندین سلاح لیزری زمینی با سطوح مختلف قدرت برای مختل کردن، تخریب یا آسیب رساندن به ماهواره های LEO است." تا اواخر دهه 2020، چین ممکن است سامانه‌های انرژی هدایت‌شده مبتنی بر فضا و سامانه‌های انرژی هدایت‌شده مبتنی بر زمین با توان بالاتر را که می‌توانند ماهواره‌ها را در مدارهای بالاتر تهدید کنند، وارد میدان کند. DIA به آزمایش موشک های ضدماهواره زمینی چین و نمایش تاریخی این کشور در سال گذشته از سوخت گیری ماهواره در مدار ژئوسنکرون اشاره کرد، رژیمی که حدود 22،

000 مایل (36000 کیلومتر) بر فراز خط استوا، چیزی که هیچ کشور دیگری بالاتر از LEO به آن دست نیافته است. چین همچنین یک بازوی روباتیک را آزمایش کرده است که می تواند یک فضاپیما را از مدار خارج کند و اکنون ناوگان رو به رشدی از ماهواره ها به نام TJS را اداره می کند که به طور معمول به فضاپیماهای خارجی نزدیک می شوند. نیروی فضایی ایالات متحده همچنین مجموعه‌ای از ماهواره‌های بازرس در مدار زمین سنکرون دارد و اخیرا تعداد بیشتری را خریداری کرده است که می‌توان سوخت‌گیری کرد و محدودیت‌های مانورپذیری را برطرف کرد.

تروی ماینک، وزیر نیروی هوایی ماه گذشته فاش کرد که پنتاگون تسلیحاتی را در فضا مستقر کرده است که ایالات متحده را به اولین کشوری تبدیل می کند که در اختیار داشتن تسلیحات مداری را تصدیق می کند. به گفته مقامات اطلاعاتی آمریکا، روسیه برنامه جنگی مداری خود را دنبال می کند که شامل جاه طلبی برای استقرار یک سلاح هسته ای در فضا است. یک سیستم تسلیحاتی متعارف روسی که به نام Nivelir شناخته می شود، برای شلیک پرتابه از یک ماهواره برای کوبیدن به ماهواره دیگر طراحی شده است. ارتش روسیه یک حمله را با استفاده از سیستم Nivelir در سال 2020 شبیه سازی کرد.

در ماه آوریل، روسیه ناوگانی از ماهواره های کوچک را به مداری نزدیک به یک ماهواره سنجش از راه دور تجاری رادار متعلق به ICEYE که تصاویر شناسایی را برای اوکراین ارائه می کند، پرتاب کرد. مقامات آمریکایی گفتند که یکی از ماهواره های روسی در اوایل این ماه قبل از عقب نشینی در "ده ها متر" از ماهواره ICEYE حرکت کرد. این داستان در اصل در Ars Technica ظاهر شد.