آنچه در مورد مذاکرات آب و هوای سازمان ملل در سال جاری باید بدانید

دوباره آن زمان از سال است: هزاران نماینده، لابی‌گر و روزنامه‌نگار برای گفتگوهای سالانه آب و هوایی سازمان ملل که این بار در آنتالیا، ترکیه برگزار می‌شود، گرد هم آمده‌اند.

COP31 رسما در 8 نوامبر آغاز شد و آغاز مذاکرات در یکی از بزرگترین مراحل جهان آب و هوا است. ترکیه و استرالیا میزبان مذاکرات امسال هستند که قرار است در 20 نوامبر به پایان برسد.

این گردهمایی سالانه اغلب می تواند به عنوان شاخصی از جایگاه جهان در پرداختن و سازگاری با بحران آب و هوا عمل کند. و گفتگوهای امسال مطمئنا گیج کننده خواهد بود - به ویژه در مورد سوخت های فسیلی و بودجه آب و هوای زیادی انتظار می رود. در اینجا چیزی است که باید در مورد COP31 بدانید.

در سال‌های اخیر، وقتی COP می‌چرخد، تنش همیشه احساس می‌شود. (COP مخفف «کنفرانس احزاب» است.) اما امسال احساس می‌شود که به‌ویژه احساس فشار می‌کند: جهان همچنان با جنگ ادامه‌دار در ایران دست و پنجه نرم می‌کند، جنگی که خاورمیانه را مختل کرده و با افزایش قیمت‌های انرژی، موج‌های شوک اقتصادی را در سراسر جهان وارد کرده است.

COP امسال دومین جلسه بدون هیئت رسمی از ایالات متحده خواهد بود. پرزیدنت ترامپ اوایل سال جاری رسما این کشور را از توافقنامه پاریس خارج کرد و در حال خروج از کمیته چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوایی است. این معاهده ای است که اجازه مشارکت رسمی در مذاکرات را می دهد.

در همین حال، شرایط برای توافق پاریس که 11 سال پیش در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل تنظیم شد و هدف آن محدود کردن گرمایش به 1.5 درجه سانتیگراد نسبت به سطوح ماقبل صنعتی بود، خوب به نظر نمی رسد. در گزارشی که در ماه سپتامبر منتشر شد، برنامه محیط زیست سازمان ملل اذعان کرد که گرمایش جهانی قرار است از هدف 1.5 درجه سانتیگراد فراتر رود، «احتمالا ظرف چند سال آینده».

بنابراین با شروع مذاکرات آب و هوا، یک سوال واضح و فوری در مورد چگونگی کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه ای برای محدود کردن گرمایش وجود دارد. همچنین مسئله اصلی نحوه پرداخت هزینه برای مقابله با انتشار گازهای گلخانه ای و کمک به جهان در حال گرم شدن برای تحمل آسیب های اجتناب ناپذیر وجود دارد.

دو سال پیش، مذاکرات به هدف بسیج 300 میلیارد دلاری در سال تا سال 2035 برای کمک به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و انطباق با تغییرات آب و هوایی پایان یافت. (طبق گزارش سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، کشورهای ثروتمند در سال 2024 136.7 میلیارد دلار ارائه کردند.) و سال گذشته، توافقنامه COP30 شامل سه برابر کردن پول برای سازگاری در آن دوره بود. (این بودجه در چند سال گذشته کاملا ثابت بوده است.)

در اوایل سال جاری، زمانی که سقوط یخچال طبیعی باعث سیل ویرانگر در هیمالیا شد، جهان یادآور غم‌انگیزی از میزان ریسک بالا بود. سیل حدود 1500 کشته، بیش از 5000 مفقود بر جای گذاشت و نزدیک به 5 میلیارد دلار خسارت وارد کرد. صندوق خسارات و خسارات سازمان ملل 20 میلیون دلار برای کمک به بهبودی نپال (کمتر از 1٪ از کل هزینه برآورد شده برای کشور) متعهد شد.

یکی دیگر از روندهای کلیدی که باید تماشا کرد این است که چگونه مذاکرات رسمی با موضوع سوخت های فسیلی درگیر می شود. سه سال پیش، متن توافق نهایی به صراحت خواستار انتقال از آنها شد. اما به نظر می رسید که همه چیز در سال گذشته یک گام به عقب برداشت، زمانی که توافق نهایی حتی یک بار به عبارت "سوخت های فسیلی" اشاره نکرد. این مکالمه جالبی خواهد بود، به ویژه به این دلیل که کشورهای میزبان ترکیه و استرالیا هر دو به دلیل روابط خود با این سوخت‌ها با انتقاد مواجه شده‌اند - استرالیا صادرکننده بزرگ زغال سنگ و گاز طبیعی است و شبکه ترکیه به شدت به سوخت‌های فسیلی از جمله زغال سنگ متکی است.

خارج از مذاکرات رسمی، مورات کوروم، رئیس COP31، وزیر محیط زیست ترکیه، یک دستور کار جانبی از جمله دو ابتکار غیررسمی را رهبری می کند که ارزش تماشا را دارد. اینها بخشی از متن توافقنامه رسمی نیستند، اما کشورها می توانند برای نشان دادن حمایت امضا کنند.

یکی از آنها تعهدی برای پایدارتر کردن هوش مصنوعی است. این تقریبا خنده دار است، حتی با وجود تعهدات داوطلبانه COP. متن شامل جمله بندی صریح است که هیچ تعهد جدیدی برای کشورها ایجاد نمی کند، بنابراین انتظار چیزی شبیه به اجرا در آنجا نداشته باشید.

رهبری COP همچنین در تلاش است تا برق را به بخش بزرگی از مصرف انرژی کشورهای عضو تبدیل کند. امروزه تنها حدود 23 درصد از انرژی جهان به شکل برق مصرف می شود. سوخت های فسیلی، مانند بنزین در وسایل نقلیه یا گاز طبیعی برای گرمایش، بخش عمده ای از بقیه را تشکیل می دهند. تغییر به سمت استفاده بیشتر از الکتریسیته و تکیه بر منابع پاک تر برای آن برق می تواند به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای کمک کند. هدف تعهد جدید این است که برق تا سال 2035 35 درصد از کل مصرف انرژی را تشکیل دهد.

با توجه به اینکه رهبری این کار را به عنوان یک "COP پیاده سازی" عنوان می کند، دیدن برخی پیشرفت های واقعی و ملموس در چالش جهانی مقابله با تغییرات آب و هوایی بسیار عالی خواهد بود. من انتظار هیچ چیز پیشگامانه ای ندارم، اما ما با هم هماهنگ خواهیم شد تا ببینیم توافق نهایی چگونه خواهد بود.

این مقاله از خبرنامه آب و هوای هفتگی The Spark، MIT Technology Review است. برای دریافت آن در صندوق پستی خود هر چهارشنبه، اینجا ثبت نام کنید.