آنچه پاریس می تواند در مورد آب پاک به ایرلند بیاموزد

در سال 1735، بنجامین فرانکلین، چاپگر جوان فیلادلفیا که چندین دهه از کمک به تأسیس ایالات متحده دور بود، از روزنامه خود برای هشدار دادن به یک شهر مستعد آتش سوزی در مورد یک عادت خطرناک استفاده کرد: حمل اخگرهای زنده از شومینه به شومینه، که باعث سوختن خانه ها می شد. او نوشت: «یک اونس پیشگیری ارزش یک پوند درمان را دارد.

وقتی صحبت از آب شیرین و آشامیدنی به میان می‌آید، ایرلند هنوز هم عمدتا یک پوند دارو می‌خرد و از مبالغ هنگفتی از پول عمومی برای پرداخت دو بار برای آن استفاده می‌کند: یک بار در تصفیه‌خانه، و بار دیگر در رودخانه‌های ناکارآمد و آلوده ما.

در بودجه 2027، Uisce Éireann 2.35 میلیارد یورو تخصیص یافت که نسبت به دو بودجه حدود 40 درصد (650 میلیون یورو) افزایش داشت. این تقریبا همان چیزی است که کمیته مشورتی خود دولت گفته است که برنامه احیای طبیعت ما سالانه به آن نیاز دارد: 450 تا 700 میلیون یورو. احیای طبیعت هیچ بودجه اختصاصی در این بودجه دریافت نکرد - نه یک سنت. با این حال، استراتژی آب اتحادیه اروپا روشن است: راه حل های مبتنی بر طبیعت باید در اولویت باشند.

این در مورد سرمایه گذاری بی رویه در لوله ها و تصفیه خانه ها نیست. اما ما برای پاکسازی آب آلوده هزینه زیادی می پردازیم، در حالی که سرمایه گذاری کمی برای احیای رودخانه ها، تالاب ها و زمین های کشاورزی می کنیم که می تواند در وهله اول آن را خالص نگه دارد. کشورهای دیگر دقیقا برعکس عمل می کنند.

ایرلند آخرین جایگاه برای زیستگاه های نادر ساحلی در اتحادیه اروپا است - اما در حال شکست است.

کشاورز Jérôme Forgeot گندم، جو، یونجه و عدس را در 300 هکتار در دره Vanne در جنوب شرقی شهر کشت می کند. او هر سال از شرکت آب عمومی شهر، ادو پاریس، پولی دریافت می‌کند، نه برای خرید محصولاتش، بلکه برای پرداخت هزینه‌هایی که دیگر از مزارعش به آب نمی‌ریزد.

یک چهارم آب پاریس از چشمه‌های این بخش از فرانسه تامین می‌شود و برای دهه‌ها نیترات‌ها و آفت‌کش‌ها از مزارع اطراف در آن شسته می‌شوند. این شرکت به جای صرف هزینه برای درمان، در سال 2020 تصمیم گرفت طرح خود را طراحی کند و به کشاورزان برای جلوگیری از آلودگی در منبع پرداخت کند.

این یک ابتکار ساده و هوشمندانه است، دقیقا از نوعی که کشاورزان را وارد می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد کارشان را ادامه دهند. کشاورزان قراردادهای شش ساله امضا می کنند و به ازای هر هکتار 150 تا 450 یورو برای قطع سموم دفع آفات، کاهش شستشوی نیترات یا کشاورزی ارگانیک به آنها پرداخت می شود که بخشی از این پرداخت به سطوح نیترات در مزارع آنها بستگی دارد.

کشاورزان ادو پاریس به کشاورزان توصیه می کنند و همچنین در تجارت خود به آنها کمک می کنند و برای محصولات خود خریدار پیدا می کنند. Forgeot در سال 2012 ارگانیک شد و به تأسیس یک گروه کشاورز به نام Terres du Pays d'Othe کمک کرد که عدس، روغن و ماکارونی را به غذاخوری‌های مدارس پاریس می‌فروشد. در سال 2020 او قراردادی تا سال 2027 امضا کرد. کشاورزان برای تغییر رویکرد و در ازای گسترش بازارهای خود دستمزد دریافت می کنند.

مهمتر از همه، کار می کند. حدود 125 کشاورز که 20000 هکتار را پوشش می دهند اکنون تحت قرارداد هستند. استفاده از آفت کش ها در زمین های آنها در سال 2023 تا 77 درصد کاهش یافت. در حوضه آبریز وان، زمین های کشاورزی ارگانیک از 1 درصد در سال 2010 به 28 درصد در سال 2025 افزایش یافت و اوج سطح آفت کش ها در آب به نصف رسید.

این یک استفاده مسئولانه از پول عمومی است. هزینه تصفیه آب آلوده سه برابر جلوگیری از آلودگی است. هنگامی که بقایای کلروتالونیل در آب آشامیدنی فرانسه پیدا شد، صورتحساب تصفیه آفت کش ها سه برابر شد.

دسامبر گذشته، بروکسل معافیت نیترات ایرلند را تا سال 2028 تمدید کرد که به 7000 مزرعه اجازه می دهد از محدودیت های اتحادیه اروپا برای نیتروژن کود فراتر بروند. ما تنها کشور عضوی هستیم که دارای انحراف است و حفظ آن به بهبود قابل اندازه گیری کیفیت آب بستگی دارد. این هنوز اتفاق نمی افتد. آخرین گزارش EPA نشان می دهد که نیتروژن در رودخانه های اصلی ما در حال افزایش است و کشاورزی منبع اصلی، عمدتا کود و کود دامی است.

ایرلند فرارهای مالیاتی را مجازات می کند آلودگی باید به همان اندازه خطرناک باشد

Uisce Éireann نسبت به این موضوع کور نیست. این کشور 121000 درخت بومی را در سایت های خود کاشته است و اعتراف می کند که مقابله با آلودگی در منبع، درمان آن را شکست می دهد. در سال 2022، به 35 کشاورز در حوضه آبریز ارن لارا در کاوان مشاوره رایگان، فروشگاه های آفت کش ها و حصارکشی داد.

اما با چنین بودجه قابل توجهی، Uisce Éireann باید خود را چیزی فراتر از سازنده لوله ها و تصفیه خانه ها بداند. حوضه های آن آب نیمی از کشور را تامین می کنند و ارزان ترین و موثرترین رویکرد سرمایه گذاری در آبراه های مقاوم است. سوال این است که آیا Uisce Éireann و تنظیم‌کننده‌ای که هزینه‌های آن را تعیین می‌کند، فورا متوجه خواهد شد که پرداخت برای آب تمیز در منبع اکنون بخش اساسی کار آن است.

Uisce Éireann هزینه های خود را برای حذف آفت کش ها منتشر نمی کند، اما ایرلند شمالی راهنمایی ارائه می دهد. شرکت NI Water به کشاورزان گفت که فیلترهای کربن برای حذف آفت کش ها 5 میلیون پوند (5.91 میلیون یورو) به علاوه 50000 پوند (59145 یورو) در سال برای کار در یک کارخانه هزینه دارد. زمانی که هزینه پاک کردن علف های هرز در یکی از حوضه های آبریز ارماغ را پرداخت کرد، آفت کش ها در عرض دو سال سه چهارم کاهش یافت و صرفه جویی در عملیات تصفیه بیشتر از هزینه آن بود.

گزارش سالانه Uisce Éireann نشان می دهد که چگونه کار خود را می بیند. بخش پایداری آن می‌گوید که هدف آن حفاظت از محیطی است که خدمات ما به آن وابسته است. این شش جاه طلبی دارد، اما احیای حوضه های آبریز جزو آنها نیست. پاریس می تواند بگوید پیشگیری ارزان تر است زیرا هزینه درمان را محاسبه می کند. Uisce Éireann می تواند با انتشار همین مقایسه شروع کند.

کشاورزی ایرلند عمدتا علف و دام است و سیاست های متناقض مزرعه، بازار ارگانیک ضعیف و شیوه های ضعیف تدارکات تغییر آن را سخت می کند. در بودجه 2027، دولت 31 میلیون یورو برای یک طرح کود جدید اختصاص داد، که ممکن است به نفع صنعت کود باشد، اما کشاورزان را درگیر فعالیت های آلاینده نگه می دارد.

خانواده‌های ایرلندی هیچ هزینه‌ای برای آب پرداخت نمی‌کنند، بنابراین یک طرح بازسازی بر دوش مالیات‌دهندگان قرار می‌گیرد، البته نه لزوما به تنهایی: بانک سرمایه‌گذاری اروپا و کمیسیون اروپا مایلند به کشورهای عضو با وام دادن و کمک‌های فنی برای راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت در برنامه‌های مقاوم‌سازی آب کمک کنند. EIB قبلا برای کار آنها به Eau de Paris وام داده است.

عدس Forgeot در منوی مدارس پاریس است. او از آلوده نکردن پول در می آورد. سوالی که برای ما پیش می آید این است: چه کسی به کشاورزان پول می دهد تا آب ما را تمیز نگه دارند و ما چقدر دیگر می توانیم این کار را نکنیم؟