آنچه که ایالات متحده و چین باید در APEC بحث کنند

در 24 سپتامبر، روسای جمهور ایالات متحده و چین در واشنگتن ملاقات کردند و توافق کردند که آنچه را که زبان مشترک آنها "رابطه سازنده ثبات استراتژیک" می نامد، ایجاد کنند. انتظار می رود در 18 تا 19 نوامبر، دونالد ترامپ و شی جین پینگ بار دیگر در حاشیه نشست رهبران اقتصادی APEC در شنژن دیدار کنند. دو اجلاس در سه ماه یک اتفاق نادر در چین و ایالات متحده است. روابط در اجلاس سپتامبر، در دومین اجلاس سال 2026، یکی از حوزه‌های کلیدی به عنوان محور مورد توجه قرار گرفت: هوش مصنوعی. خطرات هوش مصنوعی اکنون یک کانال اختصاصی برای بحث دارد.

هنوز چین و ایالات متحده مربوطه وجود ندارد. بستری برای صحبت در مورد اقتصاد مسابقه هوش مصنوعی. در جریان سفر دولتی ترامپ به پکن در ماه مه، دو رهبر توافق کردند که گفتگوهای هوش مصنوعی بین دولت را از سر بگیرند. در ماه سپتامبر، در هشتمین دور رایزنی های اقتصادی در نیویورک و واشنگتن، اسکات بسنت، وزیر خزانه داری ایالات متحده، جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده و هی لینگ، معاون نخست وزیر چین، اولین گفتگوی هوش مصنوعی را در این چارچوب برگزار کردند.

آنها با ایجاد کانالی برای ارتباطات در مورد حوادث هوش مصنوعی موافقت کردند و دور دوم مذاکرات را قبل از پایان نوامبر برنامه ریزی کردند. اندکی پس از آن، در نشست ریاست جمهوری، شی چین و ایالات متحده را به عنوان دو قدرت هوش مصنوعی توصیف کرد که باید «از نقاط قوت یکدیگر استفاده کنند، نه اینکه از یکدیگر محافظت کنند». وی افزود: «دو طرف می‌توانند به گفت‌وگوهای خود درباره هوش مصنوعی ادامه دهند، درباره خطرات و مزایای آن تبادل نظر کنند و مشترکا از سوء استفاده و سوء استفاده از هوش مصنوعی جلوگیری کنند.» ترامپ خاطرنشان کرد که بحث در مورد "مسائل مبرم" مرتبط با (از جمله موضوعات دیگر) هوش مصنوعی، که او آن را "ابر اطلاعات" می نامد، می تواند "

صلح و رفاه را برای دهه‌ها و دهه‌های آینده ترویج می‌کند.» بنابراین، هر دو رهبر بستر جدید گفتگو را پوشش سیاسی ارائه کردند. این پیشرفت واقعی است، با یک محدودیت آشکار. تمام مراحل تا کنون - مبادله در مورد خطرات و منافع، کانال حادثه، فشار برای خود تنظیمی آزمایشگاهی - مربوط به خطراتی است که هوش مصنوعی ممکن است ایجاد کند. هنوز هیچ چیزی به مشکل اقتصادی در حال ظهور بخش هوش مصنوعی رسیدگی نکرده است. رشد حباب هوش مصنوعی در ایالات متحده، تحولات اخیر نسبتا نگران کننده است. مدل کسب و کار برای ایالات متحده

کسب‌وکارهای مرزی هوش مصنوعی فرض می‌کنند که تقاضای محاسباتی به طور تصاعدی در حال رشد است، قابلیت مدل به طور قابل اعتماد به درآمد تبدیل می‌شود و سرمایه صبور خواهد ماند. هر سه فرض به طور فزاینده ای پرخطر به نظر می رسند. سرمایه مورد نیاز برای باقی ماندن در مرز، نسبت به سن صنعت، سنگین تر از هر چیزی است که فناوری قبلا انجام داده است.

شرکت های برق در حال امضای قراردادهای برق برای گیگاوات ظرفیتی هستند که وجود ندارد. در همین حال، وال استریت شروع به پرسیدن سوالی کرده است که یک سال پیش آن را نادیده گرفته بود: دقیقا بازگشت کجاست؟ در ماه جولای، مدل‌های وزن باز کارآمد چینی نشان دادند که عملکرد سطح مرزی را می‌توان با کسری از محاسبات به دست آورد. سهام ایالات متحده مرتبط با هوش مصنوعی به شدت فروخته شد. تحلیلگران از اهداف قیمتی که با فرض کمبود دائمی ساخته شده بودند عقب نشینی کردند. چین مشکل آینه ای دارد.

شرکت‌های چینی تلاش می‌کنند شکاف مرزی را تحت محدودیت‌های خارجی ببندند، در حالی که باید بازدهی کافی برای توجیه هزینه‌های داخلی تولید کنند. در یک مطالعه سپتامبر، گروه رودیوم محاسبه کرد که مجموع جریان نقدی آزاد غول‌های فناوری چینی علی‌بابا، تنسنت و بایدو از مثبت 170 میلیارد یوان در سال 2025 به منفی 16 میلیارد یوان در نیمه اول سال 2026 رسید. ماه ها برای ادامه ساختن واضح است که نه ایالات متحده

و نه بخش هوش مصنوعی چین دیگر نمی تواند این مسابقه را از طریق عملیات تامین کند. بازارهای سرمایه هر دو کشور از روایت های بدون بازده واقعی خسته شده اند. صبر در هر دو طرف نازک پوشیدن است. چین-آمریکا رقابت این پویایی های اقتصادی را تشدید می کند. هر دور جدید از کنترل‌های صادراتی ایالات متحده، روند جایگزینی چین را تسریع می‌کند، که بازار موجود برای شرکت‌های آمریکایی را کوچک می‌کند.

در عین حال، جایگزینی عمیق‌تر، سرمایه‌گذاری را که چین باید جذب کند، افزایش می‌دهد، که مشکل بازگشت سرمایه چین را بدتر می‌کند. به عبارت دیگر، تشدید بیشتر در مسابقه هوش مصنوعی ممکن است سرمایه‌ای که هر دو سیستم به آن وابسته هستند را از بین ببرد. این یک بحث اخلاقی نیست، بلکه یک معضل مالی واقعی است. واشنگتن و پکن قبلا در گفتگوی سپتامبر خود پذیرفته اند که با خطرات مشترکی از خطرات هوش مصنوعی روبرو هستند.

آنچه مشخص نیست این است که آیا مشکل اقتصادی در آن دستور کار گنجانده شده است یا خیر. شانس در شنژن نشست نوامبر APEC یک محیط غیرمعمول عملی برای پرداختن به این موضوع ارائه می دهد. اجلاس CEO APEC حدود 1000 رهبر تجاری را با هوش مصنوعی در دستور کار رسمی و ابتکار Shenzhen به شنژن خواهد آورد. خود شهر میزبان، که مدت‌ها به آن دره سیلیکون شرق اطلاق می‌شود، متراکم‌ترین مجموعه شرکت‌های هوش مصنوعی و روباتیک چین را در خود جای داده است. کانال های غیررسمی نیز وجود دارد.

مرکز امنیت و استراتژی بین‌المللی تسینگ‌هوا و مؤسسه بروکینگز میزبان 14 دور دیدار چین و ایالات متحده بوده‌اند. گفتگوی هوش مصنوعی از سال 2019، با کریگ موندی، مدیر ارشد تحقیقات و استراتژی سابق مایکروسافت که به عنوان رئیس مشترک خدمت می کند. سه مورد قابل تحویل باید در دستور کار نشست APEC باشد. اول، چین و ایالات متحده باید قطعه گم شده پازل را در شنژن اضافه کنند. گفتگوی رسمی هوش مصنوعی در ماه نوامبر برگزار خواهد شد. در اجلاس APEC، هر دو طرف می توانند یک چین و ایالات متحده را آغاز کنند.

مکانیسم گفتگوی اقتصاد هوش مصنوعی که توسط اتاق‌های فکر و انجمن‌های صنعتی پشتیبانی می‌شود، قالب «راه دوم» که مدت‌ها در چین و ایالات متحده استفاده می‌شود. مبادلات. هر مکالمه رسمی هوش مصنوعی تاکنون فاقد افرادی است که پول را کنترل می کنند: مقامات مالی، تنظیم کنندگان بازار سهام و مدیران اجرایی. اولین گفت‌وگوی این چنینی می‌تواند در حاشیه نشست APEC که توسط اتاق‌های فکر و انجمن‌های صنعتی به جای وزارتخانه‌ها برگزار می‌شود، برگزار شود. در شنژن، انجمن صنعت هوش مصنوعی گوانگدونگ - که مرکز خدمات خارج از کشور هوش مصنوعی و رباتیک گوانگدونگ، پلاتفو استان را اداره می‌کند.

rm برای شرکت‌هایی که جهانی می‌شوند – می‌تواند در کنار اتاق‌های فکر تاسیس شده، یک جلسه کاری بین سرمایه‌گذاران، تحلیلگران، و مدیران آمریکایی و همتایان گوانگدونگ آن‌ها در زمین خود صنعت برگزار کند. چرا با فرمت «تراک دو» شروع کنیم؟ زیرا میزبانی این گفتگو برای دولت های ایالات متحده و چین دشوار است. هیچ دولت ایالات متحده نمی تواند آشکارا این فکر را داشته باشد که رونق هوش مصنوعی آن ممکن است بیش از حد گسترش یابد. هیچ یک از وزارتخانه های چین نمی توانند به صراحت میزان سوختگی را با یک قدرت خارجی مقایسه کنند. مقامات مالی می توانند با اقتصاددانان صحبت کنند و اقتصاددانان می توانند با یکدیگر صحبت کنند.

یک مکان غیر رسمی تنها دلیلی است که این گفتگوی خاص ممکن است اتفاق بیفتد. ثانیا، چین و ایالات متحده باید سطحی را برای کنترل صادرات و دسترسی به بازار در شنژن تعیین کنند. هیچ یک از طرفین نمی توانند در حال انجام مذاکرات بر سر چنین موضوعات اساسی باشند، اما آنها می توانند بی سر و صدا خطوط قرمز را در یک محیط خصوصی رد و بدل کنند. قضاوت نادرست، نه بدخواهی، باعث بیشتر بحران ها می شود. ارزان ترین عامل بازدارنده جمله ای است که زودتر گفته می شود. سوم، زمان افزایش همکاری ها در حاشیه است.

استانداردهای استقرار هوش مصنوعی در کشورهای ثالث - مواردی مانند حاکمیت داده ها، ارزیابی ایمنی، جابجایی نیروی کار - همیشه منافع ایالات متحده و چین را در مقابل یکدیگر قرار نمی دهند. در واقع، این اتفاق بسیار کمتر از آن چیزی است که هر دو طرف تصور می کنند. شنژن قبلا میزبان بحث‌های مسیر APEC در مورد هوش مصنوعی مسئول تحت شراکت سیاست در چارچوب علم، فناوری و نوآوری بوده است.

یک سیگنال مشترک از سوی واشنگتن و پکن در حمایت از هنجارهای مشترک منطقه ای هزینه کمی خواهد داشت، با دستور کار خود اجلاس سران مدیر عامل مطابقت دارد و طرف های ثالث را از سود بردن از استانداردهای دوئل باز می دارد. زمان کوتاه است با روشن کردن بحث ها در مورد جنبه اقتصادی هوش مصنوعی، واشنگتن باری را جابجا می کند، نه امتیازی. رهبران صنعت و دانشگاهیان طرفین گفتگو خواهند بود، به این معنی که دولت نیازی به دادن وعده های بیشتری ندارد، حتی در حالی که خزانه داری بینش بیشتری در مورد ثبات مالی هوش مصنوعی به دست می آورد.

به نوبه خود، پکن ادعای دیرینه خود را تقویت خواهد کرد که هوش مصنوعی چینی یک پروژه اقتصادی است تا نظامی. این گفتگوها همچنین به بخش تشنه سرمایه چین می‌دهد تا با استفاده از منطق تجاری - نه دیپلماتیک - علیه تشدید تنش استدلال کند. این گفت و گو بیانیه یا بیانیه مشترکی را منتشر نمی کند. این یک مکالمه تکراری است که با گذشت زمان، واژگان مشترکی را برای اینکه رقابت پایدار هوش مصنوعی چگونه به نظر می رسد ایجاد می کند. بازار سرمایه منتظر نیست آنها اکنون بخش هوش مصنوعی هر دو کشور را قیمت گذاری می کنند. هنوز فرصتی برای چین و ایالات متحده وجود دارد.

برای جلوتر از حباب، اما پنجره در حال بسته شدن است. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده، سیاست‌های ائتلاف در واشنگتن سخت‌تر خواهد شد و هر ماه مدیریت نشده پس از آن، محدودیت‌های پکن را تقویت می‌کند.