آنچه که خاطرات ایلهان عمر در مورد تاریخ تولد او، تاریخچه خانوادگی نشان می دهد

گزارش ایلهان عمر، نماینده ایالات متحده از فرار از جنگ داخلی سومالی در کودکی، جدول زمانی اولیه زندگی، سابقه خانوادگی و اسکان مجدد او در ایالات متحده را ارائه می دهد، از جمله یادآوری چگونگی ثبت تاریخ تولد بستگان توسط مقامات در طول فرآیند غربالگری پناهندگان.

خاطرات 2020 دموکرات مینه سوتا، این چیزی است که آمریکا به نظر می رسد: سفر من از پناهنده تا نماینده کنگره، دوران کودکی را توصیف می کند که به دلیل جنگ در موگادیشو و سفری که خانواده قبل از اسکان مجدد در ایالات متحده از سومالی و کنیا به هم ریخته است.

عمر با موجی از موشکافی از سوی تندروهای MAGA و منتقدان محافظه کار به دلیل اتهامات طولانی مدت و اثبات نشده در مورد همسر سابقش احمد نور سعید علمی مواجه شده است. عمر بارها رد کرده است که علمی برادرش است یا اینکه ازدواج آنها تقلبی بوده است. یک منبع نزدیک به این موضوع قبلا به نیوزویک گفته بود که ماموران فدرال در 12 اکتبر خانه عمر در واشنگتن را بازرسی کردند و بازرسان یک نمونه DNA به دست آوردند. به گفته این منبع، خواهر عمر، صحرا نور نیز داوطلبانه با بازرسان صحبت کرد. هیچ دادگاهی عمر را مرتکب تقلب در مهاجرت تشخیص نداده است.

در این خاطرات چندین بار از احمد عبدالسالان هیرسی، شوهر اول عمر یاد شده است، اما علمی، که عمر به طور قانونی در سال 2009 با او ازدواج کرد، در فصل 11 که سال های 2009 تا 2011 را در بر می گیرد، ذکر نشده است.

عمر بارها اتهامات مربوط به علمی را رد کرده است. در سال 2019، Daily Beast گزارش داد که این ادعا را می توان در یک پست ناشناس در سال 2016 در تالار گفتگوی سومالی دیاسپورا سومالی اسپات ردیابی کرد که هیچ مدرکی ارائه نکرد و توسط کاربری نوشته شده بود که این رسانه گفت که سابقه ترولینگ دارد. عمر در خاطرات خود می گوید که بررسی های دقیق او را بر آن داشت تا بیانیه ای صادر کند و درباره ازدواج ها و جدایی های مدنی و مذهبی خود توضیح دهد. او در خاطرات خود می گوید که بعدا از پاسخ دادن پشیمان شد و ادعای تقلب در مهاجرت را که توسط رئیس جمهور دونالد ترامپ در سال 2019 تکرار شد، به عنوان یک "تئوری توطئه بی اساس" توصیف کرد.

جیم گراتی، خبرنگار سیاسی ارشد نشنال ریویو، در پستی در X تاریخ تولد عمر را زیر سوال برد و به فصلی از خاطرات او با عنوان "جنگ: 1989-1991، موگادیشو، سومالی" اشاره کرد. عمر می نویسد: هشت ساله بودم که جنگ داخلی در سومالی آغاز شد. گرااتی به شورش های ژوئیه 1989 موگادیشو اشاره کرد و استدلال کرد که اگر عمر در آن مقطع هشت ساله بود، به جای 1982 در سال 1981 به دنیا می آمد.

با این حال، بعدا در همان فصل، عمر سال 1992 را به عنوان «سال پس از شروع جنگ» توصیف می‌کند، و آغاز جنگ را در سال 1991 می‌داند. این با تاریخ تولد او در فهرست عمومی 4 اکتبر 1982 مطابقت دارد، به این معنی که او در بیشتر سال 1991 هشت ساله بود.

در بخشی از عمر آمده است: «نماینده عمر و خانواده اش در هشت سالگی از جنگ داخلی سومالی گریختند». او قبل از مهاجرت به ایالات متحده، چهار سال را در یک اردوگاه پناهندگان در کنیا گذراند.

شروع دقیق جنگ داخلی سومالی ساده نیست. تاریخ درگیری سازمان ملل می گوید که سیاد بار در ژانویه 1991 سقوط کرد، در حالی که گزارش پزشکان بدون مرز سومالی را به عنوان درگیر جنگ داخلی در دسامبر 1990 توصیف می کند.

شورش‌های ژوئیه 1989 زودتر اتفاق افتاد، اما خاطرات نمی‌گوید که این شورش‌ها همان چیزی بود که عمر وقتی نوشت که او 8 ساله بود که جنگ داخلی شروع شد.

عمر در خاطرات خود می نویسد که در 16 سالگی حجاب را ترک کرد، قبل از اینکه در 23 سالگی به حجاب بازگشت و از آن به بعد حجاب را بر سر گذاشت.

در فصل بعدی، عمر در حالی که در حال تحصیل در مقطع کاردانی بود، خود را به عنوان یک «مادر بیست ساله» توصیف می‌کند و می‌گوید که بعدا دوباره از فرزند ارشدش، اسرا هیرسی، که در 22 فوریه 2003، زمانی که عمر 20 ساله بود، باردار شد.

ویل چمبرلین، مشاور ارشد پروژه مقاله III و پروژه پاسخگویی اینترنتی، تاریخ تولد عمر را در تاریخ X زیر سوال برد و به گفته او در خاطرات که "من سی ساله بودم" و گزارش سفر سه ماهه او به آفریقا در سال 2011 اشاره کرد. چمبرلین استدلال کرد که این امر حداکثر در سال 1981 به دنیا خواهد آمد. با این حال، این فصل سال‌های 2011 تا 2012 را پوشش می‌دهد و این دو بیانیه جدا از هم هستند: عمر می‌گوید 30 ساله بوده است و در جایی دیگر می‌نویسد: «در سال 2011 با پدرم سفری سه ماهه را آغاز کردم.»

عمر در مقاله ای در 13 فوریه 2014، مینه سوتا استار تریبون، خود را به عنوان یک زن 31 ساله سومالیایی-مسلمان، مادر سه فرزند و یک مترقی غیرقابل معذرت توصیف کرد. سن با تاریخ تولد ذکر شده او مطابقت دارد. این قطعه در خاطرات او نیز بازتولید شده است.

عمر در این مقاله با جزئیات یک حمله در جریان گردهمایی حزب دموکراتیک-کشاورز-کارگر در اوایل همان ماه که منجر به درمان ضربه مغزی شد، نوشت: «برخی پیشنهاد می‌کنند که من به عنوان یک زن، در امور سیاسی دخالت می‌کنم و باید «به جای من» قرار بگیرم». "بعضی ها می گویند من مستحق آن چیزی بودم که به دست آوردم زیرا نظرات من با نظرات چند رهبر سیاسی مرد در جامعه ما مخالف است. علاوه بر این، یک گروه کوچک تصمیم گرفته اند که یک مقام منتخب سومالیایی کافی است و اکنون جامعه باید بنشیند و ساکت باشد."

دفتر عمر به پرسش های نیوزویک در روز سه شنبه مربوط به خاطرات او پاسخ نداد.

عمر می نویسد که خانواده او در حالی که در اردوگاه پناهندگان Utange در کنیا زندگی می کردند، در مورد اسکان مجدد در ایالات متحده صحبت کردند. او ابتدا با رفتن مخالفت کرد و به خانواده اش گفت: "من نمی خواهم جایی بروم!" پدرش به او گفت: "ایالات متحده متفاوت است" و گفت آمریکا می تواند خانه آنها شود.

سپس خانواده مراحل اسکان مجدد پناهندگان را طی کردند. عمر در طی مصاحبه با یکی از مقامات کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل می نویسد که مقامات نام و تاریخ تولد هر یک از اعضای خانواده را گرفته اند. پدر و چهار خواهر و برادر بزرگ‌تر او مورد بازجویی قرار گرفتند، در حالی که سه کوچک‌ترین آنها کنار هم نشستند. خانواده حدود یک سال بعد متوجه شدند که غربالگری اولیه را پشت سر گذاشته اند و می توانند در ایالات متحده مستقر شوند. در این قطعه ذکر نشده است که چه تاریخی برای عمر ثبت شده است.

عمر می نویسد که خانواده قبل از عزیمت به ایالات متحده غربالگری های بهداشتی را پشت سر گذاشتند و واکسن دریافت کردند. خیریه های کاتولیک ترتیبی دادند که آنها در آرلینگتون، ویرجینیا زندگی کنند و خانواده برای یک جهت گیری قبل از عزیمت به نایروبی سفر کردند.

عمر توصیف می کند که از آنچه در ابتدا در آمریکا دیده بود در مقایسه با تصویری که قبل از ورود به پناهجویان ارائه شده بود، ناامید شده بود. عمر گفت: «این آمریکا نیست. پدرش پاسخ داد: "این آمریکای ما نیست. ما به آمریکای خود خواهیم رسید."

بر اساس این خاطرات، در آرلینگتون، هر هفت عضو خانواده به یک آپارتمان دو خوابه نقل مکان کردند و برای دریافت کارت تامین اجتماعی اقدام کردند. عمر و خواهران و برادرانش تحت معاینات پزشکی دیگری قرار گرفتند و همان ایمن سازی هایی را که در کنیا دریافت کرده بودند دریافت کردند، زیرا برای حضور در مدرسه به مدارک پزشکی نیاز داشتند. عمر می نویسد که پدرش اعتراض کرد زیرا نگران بود که گلوله های اضافی آنها را بیمار کند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جیسون لمون و ادوارد تی کامینز